Wyróżnienie przyznawane jest osobom życia publicznego za krzewienie wartości chrześcijańskich i ogólnoludzkich. W przeszłości nagrodę tą otrzymali m.in. aktor Ruy de Carvalho oraz kompozytor Eurico Carrapatoso. Jury tegorocznej nagrody wyjaśniło, że wybór Fernando Santosa na laureata wynikał z tego, że piłkarski trener jest „świadkiem żywej wiary”, którą dzieli się z innymi „na co dzień w sposób naturalny”.

W rozmowach z mediami, zarówno portugalskimi, jak i zagranicznymi, trener Fernando Santos wielokrotnie dzielił się historią swego nawrócenia. Piłkarski szkoleniowiec przyznaje, że po latach swojego oddalenia od Kościoła powrócił „na serio” do zaangażowania w jego misję, a przełomem było zwolnienie go w 1994 roku z posady trenera pierwszoligowej drużyny Estoril-Praia.

Pełniący do grudnia 2022 roku funkcję selekcjonera piłkarskiej reprezentacji Portugalii wielokrotnie przyznawał w rozmowach z mediami, że każdy dzień rozpoczyna od modlitwy i czytania Pisma Świętego. Szkoleniowiec deklaruje, że jego ulubionym nabożeństwem jest różaniec, natomiast miejscem, w którym lubi odbywać rekolekcje Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie. To tam wielokrotnie Santos brał również udział w akcjach ewangelizacyjnych oraz spotkaniach swojego Ruchu Kursów Chrześcijaństwa.

Organizacja ta, wywodząca się z hiszpańskich struktur Akcji Katolickiej, jest szczególnie popularna na Półwyspie Iberyjskim, a także we Włoszech oraz w krajach Ameryki Południowej. W ramach działalności tego chrześcijańskiego ruchu Fernando Santos wielokrotnie brał udział w wydarzeniach religijnych, a także sam prowadził już sesje ewangelizacyjne. Zazwyczaj odbywały się one na terenie aglomeracji Lizbony, ale portugalski trener odwiedzał też często inne rejony swego kraju dając świadectwo swojej wiary. Nierzadko też pojawiał się na imprezach sportowych organizowanych przez portugalskie parafie lub diecezje.