Piątek, 15 maja. Dzień Powszedni.

• Dz 18, 9-18 • Ps 47 • J 16, 20-23a

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać».

Większość z nas lubi to przysłowie, że po nocy przychodzi dzień. Tak dzieje się w naszym życiu. Historia nieustannie kołem się toczy. Dziś jesteśmy na minusie, jutro na plusie. Cierpienie jest nieuniknione w życiu każdego. Inaczej przeżywa się je ze świadomością, że ono nie trwa wiecznie, że to, co teraz czuję, zmieni się po jakimś czasie. Jezus wypowiada słowa z dzisiejszej Ewangelii przed swoją męką, śmiercią i zmartwychwstaniem, jakby chciał przygotować uczniów na to, co ma przyjść. Teraz jesteście smutni, ale przyjdzie moment, że się rozradujecie i nikt wam tego nie odbierze. Ktoś powie, że w momencie smutku i cierpienia to marna pociecha, ale smutek i cierpienie są też wartością. Nie zawsze powinniśmy je osładzać. Dobrze jednak pamiętać, że one nie są celem, że po nich czeka radość, taniec i zmartwychwstanie.

D.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".