Jasne zasady

Przewodnik „Teraz i w godzinę śmierci naszej” ma – jak czytamy – konkretnie wyjaśnić zasady moralne nauczania katolickiego dotyczące decyzji u kresu życia. Wskazuje on również możliwości planowania opieki dostępne w stanie Nowy Jork. Autorzy podkreślają: „Postępy medycyny niosą ze sobą nowe i złożone pytania dotyczące leczenia i podejmowania decyzji moralnych” – głosi wstęp do publikacji.

Odrzucenie eutanazji

Dokument precyzuje: „Samobójstwo wspomagane to dobrowolne zakończenie własnego życia przy użyciu substancji chemicznych lub leków przepisanych przez lekarza, które mogą spowodować śmierć. Uważane jest za eutanazję czynną”. Biskupi przypominają, że Kościół ostrzega nas bez ogródek, że ta praktyka jest „obiektywnie niemoralna i należy jej unikać, mimo fałszywego pozoru współczucia, pod którym jest przedstawiana”.

Obowiązek leczenia

Wytyczne wskazują, że „zawsze powinniśmy przyjmować zwyczajne środki medyczne, aby zachować życie”. Chodzi o te, które „dają uzasadnioną nadzieję na korzyść i nie pociągają nadmiernych obciążeń dla nas, naszej rodziny lub wspólnoty”. Do takich środków zalicza się także odżywianie i nawadnianie pacjentów.

Granice terapii

Jednocześnie dokument zaznacza: „Katolicy nie są moralnie zobowiązani do przedłużania procesu umierania za pomocą wszelkich dostępnych środków medycznych”. Podkreśla też: „Pozwolenie, aby nastąpiła naturalna śmierć, nie jest tym samym co zabicie”.

Wyjątkowe sytuacje

Autorzy dopuszczają wyjątki, gdy „śmierć jest bliska” lub gdy zastosowane środki powodują poważne obciążenia. Zaznaczają jednak wyraźnie: „Nigdy nie jest dozwolone usunięcie sondy żywieniowej lub innego leczenia podtrzymującego życie na podstawie przekonania, że życie pacjenta nie ma już wartości lub z zamiarem zakończenia jego życia”.