Poniedziałek, 25 maja. Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła.

• Rdz 3, 9-15. 20 lub Dz 1, 12-14 • Ps 87 • J 2,1-11 lub J 19, 25-34

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!» I skłoniwszy głowę, oddał ducha. Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Dzisiaj Jezus pokazuje nam z krzyża swoją nieskończoną miłość do nas. Po tym, jak dał nam – ludziom – wszystko, co miał, na koniec daje nam Maryję, swoją Matkę, aby mogła być również naszą Matką. Jezus mówi z krzyża do Maryi: „Niewiasto, oto syn Twój”. W osobie Jana Apostoła Kościół zawsze widział siebie jako spadkobiercę tego wielkiego Chrystusowego daru, jakim jest Maryja. Jezus umarł za nas, został ukrzyżowany za nasze grzechy i wydany na wzgardę i śmierć. Został zabity przez ludzi, a mimo wszystko z miłości do człowieka, do każdego człowieka, daje nam swoją Matkę, jak dał ją Janowi. I prosi Maryję, aby przyjęła każdego z nas, także tych, którzy wydali Go na ukrzyżowanie i śmierć. Nowy Testament opisał apostoła Jana jako szczególnie przygotowanego do roli opiekuna Matki Bożej. Tak jak Jan umiłował Jezusa, tak też umiłuje Jego Matkę. Jan Apostoł zaczął wykonywać postanowienia testamentu Jezusa jeszcze tego samego dnia. Smutek, lęk, rozczarowanie i zwątpienie mogły zrodzić się w nim na widok martwego ciała ukrzyżowanego Jezusa. Ale jego smutek zamieni się w radość, której nie zakłóci nic, aż do końca jego ziemskiego życia. I tak jest też z każdym uczniem Chrystusa, którego Matką jest Maryja.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".