2 Tm 3, 10-17<- KLIKNIJ
Paweł zwraca się do Tymoteusza jak do ucznia, który zna jego drogę od środka. Wylicza naukę, sposób życia, zamiar, wiarę, cierpliwość, miłość i hypomonē. To wspomnienie prywatne staje się regułą przekazu wiary. Ewangelia przechodzi przez nauczanie i przez życie zgodne z nauczaniem. Wspomnienie Antiochii, Ikonium i Listry przywołuje pierwszą drogę misyjną. Właśnie z okolic Listry pochodzi Tymoteusz. Paweł odwołuje się więc do pamięci ucznia o wydarzeniach, które znał blisko. Pan wybawił go z ucisków. Nie usunął jednak próby z drogi Kościoła. Prześladowanie należy do historii tych, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie.
W tej sytuacji Tymoteusz ma trwać przy Piśmie. Zna je „od dzieciństwa”, czyli od lat, gdy słuchał Tory i proroków. Te księgi mogą uczynić go mądrym ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusa. Paweł nie przeciwstawia Starego Testamentu Ewangelii. Czyta Pisma Izraela jako drogę prowadzącą do Chrystusa. Szczytowy werset mówi o Piśmie jako theopneustos. Słowo to oznacza tchnione przez Boga. Przywołuje Boży oddech, który daje życie Adamowi i ożywia wyschłe kości u Ezechiela. Natchnienie nie zamyka księgi w przeszłości. Uzdalnia ją do działania w Kościele. Pismo uczy, przekonuje, prostuje drogę i wychowuje do sprawiedliwości. Cel zostaje nazwany bez osłony. Człowiek Boży ma być przygotowany do każdego dobrego czynu. Prawdziwa egzegeza prowadzi do świętości życia.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Mk 12, 35-37 <- KLIKNIJ
Jezus naucza w świątyni i dotyka pytania o Mesjasza. Tytuł „syn Dawida” był dobrze zakorzeniony w nadziei Izraela. Odwoływał się do obietnicy z 2 Sm 7 oraz do prorockiej zapowiedzi króla sprawiedliwego. W Jerozolimie ten tytuł łatwo łączył się z oczekiwaniem politycznym. Jezus nie usuwa więzi z Dawidem. Otwiera jednak sens większy.
Sięga do Ps 110. W Marku Dawid wypowiada ten psalm „w Duchu Świętym”. To ważne. Pismo mówi tu pod natchnieniem o kimś większym niż ziemski następca Dawida. „Pan rzekł do Pana mego”. Pierwszy tytuł wskazuje na Boga Izraela. Drugi mówi o Mesjaszu wyniesionym przez Boga. Dawid nazywa go swoim Panem. Mesjasz pochodzi więc z linii Dawida, lecz nie zatrzymuje się na granicach dynastii. W męce i zmartwychwstaniu ta tajemnica wyjdzie w pełni. Odrzucony Jezus okaże się Panem zasiadającym po prawicy Ojca. Ojcowie Kościoła chętnie wracali do tego psalmu. Widzieli w nim świadectwo boskiej godności Chrystusa. Tłum słucha z upodobaniem, ponieważ słowo Jezusa nie służy grze o władzę. Służy objawieniu Pana.
