Diecezja poinformowała, że od śmierci Pedro Ballestera w 2018 roku „stale umacniała się opinia jego świętości”, torując drogę do rozpoczęcia diecezjalnej fazy procesu beatyfikacyjnego. Podkreślono, że „stanowi to ważny krok w uznaniu życia i świadectwa tego młodego mężczyzny, którego przykład wiary, zwłaszcza w obliczu cierpienia, nadal inspiruje wielu ludzi”.

Opus Dei

Członek Opus Dei

Pedro Ballester żył zaledwie 21 lat, a mimo to jego historia poruszyła tysiące ludzi na całym świecie. Urodził się w Manchesterze w 1996 r., jego rodzice byli Hiszpanami. Miał dwóch braci: Carlosa i Javiera. W wieku 8 lat wraz z całą rodziną przeniósł się do Harrogate w północnej Anglii. Z domu wyniósł odpowiedzialność i wrażliwość na innych. Bliscy wspominają, że od najmłodszych lat potrafił jednoczyć ludzi. Jego dusza łączyła hiszpańską otwartość na drugiego i pogodę ducha, z brytyjskim twardym charakterem i sumiennością. Rodzice, którzy należeli do Opus Dei, przekazywali synom żywą wiarę i wpajali chrześcijańskie wartości. Także Pedro zaczął formować się na tej drodze i mając 18 lat, postanowił zostać numerariuszem - świeckim członkiem Dzieła.

Opus Dei

Prestiżowe studia

Po maturze Pedro wyjechał do Londynu, gdzie w 2014 roku rozpoczął studia z inżynierii chemicznej na prestiżowym Imperial College London. Życie akademickie, nowe środowisko i przyjaźnie dodawały mu skrzydeł. Mieszkał w ośrodku Greygarth Hall prowadzonym przez Opus Dei i swój rozwój intelektualny łączył z formacją religijną. Koledzy ze studiów podkreślają, że Pedro był człowiekiem, który potrafił słuchać i nie narzucał się. „Był wspaniałym i lojalnym przyjacielem” - wspomina Liam Ashdown, który zbliżył się do Kościoła m.in. dzięki niemu. Pedro uprawiał sporty, grał w szachy, czego nauczył go ojciec i lubił z kolegami napić się trochę whisky. Diecezja poinformowała, że „wkrótce po rozpoczęciu studiów” u Pedro rozpoczęły się dotkliwe bóle pleców i „zdiagnozowano zaawansowanego raka miednicy” oraz że „przyjął swoją chorobę z niezwykłą wiarą, ofiarowując swoje cierpienie za papieża, Kościół i za świat, znosząc swój stan z głębokim spokojem i zaufaniem do Boga”.

Opus Dei

Choroba

Leczenie było długie i bardzo bolesne. Poddawany był terapii w Manchesterze i Heidelbergu w Niemczech. Gdy w listopadzie 2015 roku jego stan chwilowo się poprawił, postanowił zrealizować swoje wielkie marzenie: spotkać się z papieżem Franciszkiem. Podczas krótkiej rozmowy przekazał Ojcu Świętemu pozdrowienia od chorych nastolatków i pracowników szpitala, w którym się leczył. To wydarzenie napełniło go siłą na kolejne miesiące. Choć choroba zaatakowała ze zdwojoną mocą, Pedro nie zamknął się w swoim bólu, tylko jeszcze bardziej otworzył na ludzi. Dla wielu swych rówieśników stał się duchowym oparciem. Pedro zmarł 13 stycznia 2018 roku. Podczas otwarcia jego procesu beatyfikacyjnego podkreślono, że chorobę nowotworową przyjął, „jako sposób uczestniczenia w krzyżu Chrystusa”. Jego tato, również Pedro, wspomina, że syn do ostatnich dni „skupiał się na innych” i często „opóźniał przyjęcie morfiny, aby pozostać przytomnym podczas rozmowy z gośćmi, którzy wychodzili od niego podbudowani, nieświadomi rozmiaru jego bólu”.

Pogrzeb Pedra

Opus Dei informuje, że na mszę pogrzebową w Manchesterze przybyło ponad 500 osób. Homilię wygłosił ojciec Joseph Evans, kapelan Greygarth Hall, który towarzyszył Pedro w ostatnich etapach jego choroby: „Cierpienie było jego programem nauczania, sylabusem, który Pedro otrzymał do studiowania, nie w sposób abstrakcyjny i intelektualny, ale w najbardziej osobisty, cielesny sposób, jaki można sobie wyobrazić. I zdał ten egzamin z wyróżnieniem”. Liturgii przewodniczył brytyjski kardynał Arthur Roche, prefekt Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, który poznał jego rodzinę, będąc biskupem Leeds. Komentując teraz otwarcie procesu beatyfikacyjnego, powiedział agencji „OSV News”, że diagnoza nie zmieniła Pedra: „Nic się w nim nie zmieniło; nie popadł w depresję. Figlarność, która była częścią jego charakteru, pozostała. Tak samo, jak uśmiech, który często pojawiał się na jego twarzy w czasie rozmowy”. Kard. Roche wskazał też na charakterystyczną dla Padro bezinteresowność. „Wierzę, że życie i przykład tego młodego człowieka są przesłaniem, które nadal przyciąga dzisiejszą młodzież, która jest rozczarowana światem, w którym żyjemy” - podkreśla brytyjski hierarcha.

Opus Dei

Głosy o świętości

Kościół zbada teraz, czy życie Pedra naznaczone było heroicznością cnót. Otwierając proces beatyfikacyjny, bp John Arnold z Salford zaprosił wszystkich, którzy znali tego młodego człowieka, „do wsparcia procesu poprzez przekazanie wszelkich informacji, które mogą pomóc w stworzeniu pełnego obrazu życia Pedro, jego cnót i opinii świętości”. „Obejmuje to osobiste świadectwa, wspomnienia oraz wszelkie jego pisma, takie jak listy czy pamiętniki” - poinformowała diecezja. Zebrana dokumentacja zostanie następnie wysłana do Rzymu do zbadania przez Dykasterię Spraw Kanonizacyjnych.

Pierwszy święty pokolenia Z

Postulatorem procesu jest ks. Paul Hayward, który wskazuje, że Pedro jest jednym z najmłodszych współczesnych brytyjskich kandydatów do świętości i może zostać pierwszym świętym z pokolenia Z. Jack Valero, szef komunikacji Opus Dei w Wielkiej Brytanii, zauważa, że Bóg w ostatnich latach wyłania nowe wzorce świętości wśród młodych ludzi: Carlo Acutis, Pier Giorgio Frassati, siostra Clare Crockett, a teraz Pedro Ballester. „Pokazują nam oni - mówi - że świętość jest możliwa w XXI wieku, nawet w bardzo młodym wieku, i że świętość prowadzi do głębokiego szczęścia. Pedro był przede wszystkim bardzo szczęśliwym człowiekiem, nawet pośród swego cierpienia. Staje się kolejnym wzorem do naśladowania dla wielu młodych dzisiaj”.

Strona internetowa

Po śmierci Pedro grupa jego przyjaciół założyła stronę internetową (www.pedroballester.org.uk) „z nadzieją, że pewnego dnia Pedro zostanie zaliczony do grona świętych w Kościele katolickim”. Setki ludzi z całego świata opublikowały na niej historie o łaskach duchowych i fizycznych, które otrzymali i które przypisują wstawiennictwu Pedro. O swoim „przyjacielu w niebie” opowiada m.in. młoda Polka z Milanówka, która podkreśla, że kiedy czytała jego historię, uderzał ją jego zapał apostolski i to, że był zawsze uśmiechnięty, choć swym cierpieniem pokazywał, iż naśladowanie Pana Jezusa na ziemi kosztuje.