Sercem tutejszego sanktuarium jest łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej, pochodzący z początku XVII wieku. To przejmujący wizerunek typu Pieta – Maryja trzyma na kolanach martwe ciało Jezusa zdjęte z krzyża. Jej twarz, choć pełna bólu, emanuje niezwykłym zawierzeniem. historia tego obrazu to historia tysięcy uzdrowień i nawróceń, które potwierdziła uroczysta koronacja koronami papieskimi w 1979 roku. Pani Osiecka od wieków jest nazywana „Lekarką chorych” i „Pocieszycielką strapionych”, przyciągając pątników, którzy w Jej bolesnym spojrzeniu odnajdują zrozumienie dla własnych krzyży.

Klasztor w Osiecznej, ufundowany przez ród Czarnkowskich, to miejsce przesiąknięte duchem św. Franciszka, stanowiący dziś oazę modlitwy i pokoju. Barokowa architektura kościoła pw. św. Walentego skrywa w sobie nie tylko cudowny obraz, ale i atmosferę radykalnego ubóstwa oraz pokory, którą od wieków pielęgnują bernardyni. To tutaj, z dala od zgiełku wielkich miast, pielgrzymi uczą się od braci mniejszych, jak w codzienności dostrzegać Bożą obecność – nie tylko w radosnych chwilach, ale i w momentach najtrudniejszych prób.

Pielgrzymując do Osiecznej w Roku Jubileuszowym, stajemy u boku św. Franciszka, który jak nikt inny ukochał tajemnicę Męki Pańskiej. To on prosił Boga, by mógł poczuć w swoim sercu choć cząstkę tej miłości i bólu, jakie Chrystus i Maryja przeżywali na Golgocie.

Stając przed Panią Osiecką po 25 maja, w czasie, gdy Kościół tętni życiem po Zesłaniu Ducha Świętego, prosimy o dar mądrości krzyża. Niech ta wizyta w Osiecznej nauczy nas – wzorem św. Franciszka – radosnego niesienia pomocy potrzebującym i niezłomnej nadziei, że po każdej „Wielkiej Sobocie” naszego życia przychodzi radosny poranek wielkanocny.