2 Krl 25, 1-12<- KLIKNIJ

Upadek Jerozolimy zostaje opisany jak kronika wojny. Pojawiają się daty, ruchy wojsk, głód, wyłom w murze. Taki zapis nie pozwala odsunąć bólu w dal. Sedecjasz panuje jako ostatni król Judy. Miasto zostaje odcięte. Głód rozsadza zwykły rytm życia. Ucieczka króla w nocy kończy się schwytaniem. Rozpada się wojsko, rozpada się władza, rozpada się nadzieja oparta na ludzkiej polityce. Kulminacją jest spalenie domu Pana, pałacu i wielkich domów miasta. Świątynia znika w ogniu. Dla wielu była znakiem bezpieczeństwa. Teraz okazuje się, że sam budynek nie ocala bez nawrócenia serca. Rozebranie murów dopełnia obrazu. Miasto zostaje otwarte, bezbronne, wydane cudzej mocy. Zostaje też przeprowadzona kolejna deportacja. W kraju pozostają najubożsi, by uprawiali ziemię i winnice. Paradoks tej sceny jest głęboki. Centrum kultu znika. Wiara ma jednak trwać nadal. Właśnie w rozproszeniu wzrośnie znaczenie słowa, modlitwy i pamięci. Ogień najeźdźcy nie może spalić przymierza wypisanego przez Boga w historii zbawienia.

Mt 8, 1-4<- KLIKNIJ

Po Kazaniu na Górze Jezus schodzi ku ludziom. Zaraz spotyka człowieka wyłączonego z normalnego życia. Trąd w Biblii obejmuje różne choroby skóry i stany budzące lęk. Księga Kapłańska opisuje badanie, ogłoszenie nieczystości i ryt przywrócenia. Chory żyje poza wspólnotą oraz poza pełnym udziałem w kulcie. Dlatego przyjście trędowatego do Jezusa ma wagę wielką. Ten człowiek przekracza dystans narzucony przez swój stan i pada przed Jezusem z pokłonem. Prośba jest krótka: „Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Nie ma w niej pretensji. Jest wiara w moc Pana i zdanie się na Jego wolę. Jezus wyciąga rękę i dotyka chorego. Właśnie ten dotyk odsłania nowość Ewangelii. Nieczystość nie przechodzi na Jezusa. To czystość Jezusa przechodzi na chorego. Pada słowo: „Chcę, bądź oczyszczony”. Mateusz mówi o oczyszczeniu, nie tylko o uzdrowieniu. Chodzi o powrót do życia z ludźmi i przed Bogiem. Jezus każe mu udać się do kapłana i złożyć dar przepisany przez Mojżesza. Szanuje drogę Prawa, która ma przywrócić człowiekowi miejsce w społeczności bez cienia podejrzenia. Pierwszy cud po Kazaniu na Górze pokazuje, że słowo Jezusa nie zatrzymuje się na nauce. Przywraca życie temu, kto był odcięty.