Reklama

Polska

Abp Gądecki: Episkopat podejmie liczne inicjatywy w duchu synodu o rodzinie

Dylemat udzielania Komunii św. osobom rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach nie jest możliwy do rozwiązania na płaszczyźnie teologicznej - wyjaśnił abp Stanisław Gądecki podczas dzisiejszego spotkania z dziennikarzami w sekretariacie Episkopatu. Przewodniczący KEP poinformował, że polski Episkopat, który w końcu listopada zbierze się na rekolekcjach na Jasnej Górze, podejmie wiele inicjatyw wynikających z przesłania obrad III Nadzwyczajnego Zgromadzenia Synodu Biskupów poświęconego rodzinie, jakie odbyło się w październiku w Rzymie.

[ TEMATY ]

episkopat

abp Stanisław Gądecki

Synod o rodzinie

Bożena Sztajner/Niedziela

Abp. Stanisław Gądecki

Mówiąc o kompetencjach instytucji Synodu Biskupów przewodniczący Episkopatu wyjaśnił, że synod jest wyłącznie gremium doradczym papieża, a decyzje podejmuje osobiście Ojciec Święty, po wysłuchaniu opinii synodu. Ale opinia ta nie ma dla papieża charakteru zobowiązującego. Synod biskupów formułuje pewne orientacyjne myśli dla Ojca Świętego a końcowy tekst synodalny nie jest dla niego wiążący. Z kolei głosowania dokonywane na synodzie nie są decyzjami o znaczeniu doktrynalnym, lecz są dokonywane wyłącznie po to, aby pomóc biskupom w dochodzeniu do pełniejszej, wspólnej wizji - tłumaczył metropolita poznański.

Na temat wysuniętej podczas obrad synodu propozycji dopuszczania pod określonymi warunkami do Komunii św. osób rozwiedzionych i żyjących w ponownych związkach, abp Gądecki odpowiedział, że - jego zdaniem - była to próba "uderzenia w nierozerwalność małżeństwa", co pociągnęłoby za sobą także zmiany w rozumieniu sakramentu pokuty i Eucharystii.

Dodał, że ma świadomość, że zjawisko udzielania Komunii św. osobom rozwiedzionym a żyjącym w ponownych związkach jest coraz szersze, a na jego skalę wskazały także wyniki ankiety przedsynodalnej. Dodał, że ankieta ta wykazała, iż kryzys małżeństwa i rodziny to nie jest tylko polska właściwość, ale coś bardzo rozległego i dotykającego wszystkich kontynentów. Zastraszający jest procent rozwodów i dzieci pokrzywdzonych z tego tytułu.

Reklama

Abp Gądecki wyjaśnił, że postulat udzielania pod pewnymi warunkami komunii osobom rozwiedzionym a żyjącym w nowych związkach znalazł się na synodzie głównie z inicjatywy środowisk niemieckich i południowoamerykańskich. W Niemczech w praktyce nikt się już nie spowiada i wszyscy - także rozwiedzeni - przystępują do Komunii św.

Z kolei w Ameryce Południowej problem polega na tym, że osoby rozwiedzione i żyjące w nowych związkach, które nie otrzymują komunii św. w Kościele katolickim, często przechodzą do sekt, gdzie udzielana jest im i komunia i błogosławieństwo. Jest to jeden z poważnych powodów tak silnego rozwoju sekt na tym kontynencie. Sytuacja ta stwarza presję na biskupów z Południowej Ameryki, by jakoś przeciwstawić się temu procesowi.

Abp Gądecki analizując ten problem wyjaśnił, że na płaszczyźnie teologicznej nie jest jednak możliwe rozwiązanie tego dylematu, gdyż teologia katolicka bazuje na zapisanym na kartach Ewangelii Chrystusowym zakazie cudzołóstwa. A został on przez Jezusa przekazany w warunkach równie trudnych jak dziś, być może nawet trudniejszych, gdyż poganie nawracający się i wchodzący do chrześcijaństwa mieli sytuację małżeńską jeszcze bardziej nieuregulowaną, także pod kątem małżeństw pomiędzy bliskimi krewnymi.

Reklama

Zatem - podkreślił abp Gądecki - trzymając się tradycji Kościoła, jasno wyłożonej także w katechizmie, nie ma możliwości udzielania absolucji oraz Komunii św. człowiekowi znajdującemu się w sytuacji rozwodu i pozostającemu w nowym związku. Nie istnieje więc możliwość takiej zmiany doktryny Kościoła, która by pozwoliła przyjąć inne rozwiązania, nawet ograniczając je tylko do określonych przypadków. Tym bardziej, że trzeba mieć świadomość, że wyjątki staną się wkrótce regułą. Metropolita poznański poinformował, że w przekonaniu biskupów z wielu regionów świata np. z Europy środkowo-wschodniej jest to rzecz absolutnie nie do pomyślenia.

Abp Gądecki wyjaśnił, że nie można jednak kierować się w tym wypadku kategoriami socjologicznymi, gdyż Kościół nie dochodzi do prawdy drogą takiego czy innego konsensusu, lecz obowiązuje go wierność doktrynie. A "pozytywne" rozwiązanie tego casusu byłoby tylko "przyklepaniem" sytuacji socjologicznej istniejącej w niektórych krajach, np. w Niemczech.

Wyjaśnił przy okazji, że ludzie żyjący w nowych związkach, w świetle nauczania Kościoła nie są pozbawieni możliwości przyjmowania Komunii św. ale pod warunkiem, ze zachowują zasady tzw. białego małżeństwa. Polega ona na utrzymywaniu związku, ale bez pożycia, które jest zarezerwowane dla małżeństwa sakramentalnego. Jego zdaniem ta droga wymaga propagowania.

Abp Gądecki przyznał, że uczestniczył już w trzech synodach i ma pewne porównanie, co do sposobu organizacji obrad synodalnych oraz sposobu informowania o nich środków przekazu. Kiedy sekretarzem generalnym był abp Nicola Eterovic, proszono ojców synodalnych o powstrzymywanie się od wypowiedzi dla mediów podczas obrad, natomiast publikowano ich oficjalne wystąpienia na sali obrad. Natomiast obecnie - kiedy sekretarzem generalnym synodu został kard. Lorenzo Baldisseri, nie uczestniczący wcześniej w obradach synodu - nie było publikacji wystąpień, natomiast można było wypowiadać się dla mediów. Dodatkowo na początku obrad papież prosił o otwartość, tak aby wszystkie głosy wybrzmiały w pełnej prawdzie. Z kolei rzecznik stolicy Apostolskiej o. Federico Lombardi na konferencje prasowe zapraszał tylko pewnych biskupów, a z reszty wypowiedzi sam układał pewną syntezę.

Wyjaśnił także, że wiele zamieszania stworzyło opublikowanie dość jednostronnej relacji po pierwszym tygodniu obrad synodu, co było próbą wymuszenia pewnego kierunku, poprzez publikację dokumentu zredagowanego w określonym kształcie. Jego zdaniem po publikacji tej częściowej relacji nastąpiło wrażenie, że synod przesuwa się w kierunku "litowania się nad rozwiedzionymi i dopuszczenia ich do Komunii św. oraz, że o małżeństwie regularnym niewiele było mowy". Ale obrady drugiego tygodnia - podkreślił - pokazały kierunek przeciwny. Znacznie bardziej skoncentrowano się na życiu i potrzebie świadectwa ze strony małżeństw regularnych i wyrażono im wiele wyrazów wdzięczności. A to one przecież stanowią większość. Rzeczy zostały więc ustawione we właściwych proporcjach.

Przewodniczący Episkopatu odniósł się także do dyskutowanej na synodzie kwestii orzekania nieważności - czyli orzekania nie zaistnienia małżeństwa - przez kościelne trybunały. Przypomniał, że nie można mówić o "unieważnieniu" ważnie zawartego małżeństwa kościelnego i jest to częsty błąd jaki popełniają media. "Takie ujęcie sprawia wrażenie, że to co Bóg złączył teraz człowiek może rozłączyć, a tak nie jest" - podkreślił.

Abp Gądecki krytycznie wyraził się też na temat wysuniętego przez niektórych ojców synodalnych pomysłu zmiany procedury uznawania nieważności małżeństwa polegającej na przeniesieniu jej z drogi sądowej na procedurę administracyjną. Decyzję w tej sprawie miałby wydawać biskup diecezji, po wysłuchaniu rady duchownych bądź świeckich, którzy przebadali dany przypadek. Wyjaśnił, że pomysł ten nie zyskał aplauzu, gdyż "byłoby to banalizowaniem procesu i trywializowaniem odpowiedzialności tych ludzi, którzy się rozstali".

Mówiąc o procedurach uznawania nieważności, czyli nie zaistnienia małżeństwa, wyjaśnił, że też jest to sprawa trudna, gdyż "zbytnie miłosierdzie w tej sferze, ale oderwane prawdy może przynieść duże zniszczenia". Każdy przypadek musi być więc bardzo poważnie sprawdzany - często w kolejnych instancjach - gdyż skonfliktowani małżonkowie często przedstawiają przed sądem nieprawdę. "Stopień kłamstwa i nienawiści jednej osoby do drugiej jest tak potężny, że dojście do prawdy i sprawiedliwego rozwiązania jest bardzo trudne" - wyjaśnił przewodniczący KEP. Dodał, że polskie sądy kościelne, które są pod tym względem dość liberalne, wielokrotnie otrzymywały reprymendę ze strony Stolicy Apostolskiej.

"Pamiętać trzeba - dodał - że Pan Jezus był miłosierny w stosunku do tych, którzy się nawrócili, a ostro upominał tych, którzy nie zamierzali się nawrócić".

Abp Gądecki podkreślił także, że jeśli główny akcent zostanie położony na miłosierdzie dla rozwiedzionych rodziców, to dobro ich dzieci zostanie pominięte. Nie można bowiem realizować swojego szczęścia kosztem dziecka. Dodał, że prawa dzieci powinny być stawiane na pierwszym miejscu, zgodnie z zasadą, że jesteśmy zobowiązani bronić na pierwszym miejscu praw słabszych, a takimi są dzieci.

W oparciu o doświadczenia Kościoła wyjaśnił, że jedną z przyczyn trudności przeżywanych obecnie przez wiele małżeństw nie jest tylko problem słabości psychicznej czy niedojrzałości, ale przyjętej hierarchii celów, na czele której stawia się kwestię indywidualnie rozumianej samorealizacji. "Jest to celowość ustawiona na przyjemność i na samorealizację, czyli krótko mówiąc na egoizm" - dodał.

Wyjaśnił, że ten problem widoczny jest w polskiej rzeczywistości, gdyż 50 % naszych dzieci to jedynacy. A jeśli dziecko wyrasta w atmosferze, że wszystko "jest dla niego", to kiedy zakłada własne małżeństwo, uważa, że współmałżonek "jest też dla niego". Zdaniem abp. Gądeckiego jest to kolejna, poważna przyczyna kryzysu wielu dzisiejszych małżeństw.

Pytany o wynikające z synodu działania na rzecz rodziny w Kościele w Polsce, wyjaśnił - że wbrew temu co piszą niektóre media - polscy biskupi zajmą się tą kwestią przy okazji ich wspólnych rekolekcji na Jasnej Górze, które odbędą się pod koniec listopada. Poinformował, że przedstawi tam biskupom działania, jakie należy podjąć w ciągu najbliższego roku, aby przygotować Kościół w Polsce do zwyczajnego spotkania Synodu Biskupów w 2015 r. Zostaną zorganizowane m. in. liczne sympozja naukowe na ten temat, szczególnie dotyczące punktów kontrowersyjnych, jakie pojawiły się na synodzie.

Zapewnił też, że tematyka małżeństwa i rodziny zostanie bardzo poważnie potraktowana w katechezie dorosłych na terenie całej Polski. Dodał, że "jeśli nie będzie skutecznej katechezy dorosłych, to można wątpić w skuteczność tych wysiłków katechetycznych, jakie podejmowane są wobec dzieci".

Mówiąc o wyzwaniach nowej ewangelizacji podkreślił, że duszpasterstwem rodzin winni zajmować się nie tylko duchowni, ale muszą być włączone do tej pracy same rodziny, takie które są zdolne dać świadectwo. "Rodziny są zobowiązane do duszpasterstwa innych rodzin, w szczególności do wspierania tych, które mają problemy i przeżywają kryzysy, także do włączenia się w duszpasterstwo rozwiedzionych" - dodał.

Na pytanie jednego z dziennikarzy czy zmienił swoją linię, gdyż na początku sprawiał wrażenie, że jest przedstawicielem liberalnej części Episkopatu, abp Gądecki odpowiedział jasno, że kategorie "liberalne" i "konserwatywne" zostały zapożyczone z porządku politycznego, a przenoszone na porządek religijny nie opisują właściwie kościelnej rzeczywistości. W porządku kościelnym nie ma czegoś takiego jak "liberalne" czy "konserwatywne" podejście do nauczania Kościoła, gdyż każdy biskup jest zobowiązany do wierności magisterium Kościoła. Najwyżej ktoś może okazywać wierność tradycji Kościoła bądź może być jej niewierny.

2014-11-14 20:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przewodniczący Episkopatu prosi o wyrozumiałość wobec obostrzeń i wzywa do solidarności

2020-03-28 19:00

[ TEMATY ]

episkopat

abp Stanisław Gądecki

KEP

epidemia

koronawirus

episkopat.pl

Abp Stanisław Gądecki

W przesłaniu na piątą niedzielę Wielkiego Postu abp Stanisław Gądecki, Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, prosi o wyrozumiałość wobec obostrzeń, które wiążą się ze stanem epidemii koronawirusa oraz apeluje o solidarność.

„Kościoły nie są zamknięte, są otwarte dla modlitwy prywatnej, niemniej jednak jesteśmy zobowiązani do respektowania porządku naturalnego, jaki jest wymuszony przez stan epidemii” – powiedział przewodniczący Episkopatu Polski.

Abp Stanisław Gądecki wzywa wszystkich do wyrozumiałości wobec ograniczeń, jakie wiążą się z wprowadzonym stanem epidemii. Podkreśla też, że na wielu płaszczyznach życie społeczne z konieczności toczy się dalej.

„Czy to będzie kierowca autobusu, czy pracownik przy kasie, za każdym razem jest to człowiek w jakieś mierze przerażony. Tu jest z pewnością tytuł, żeby modlić się za tych, którzy są w służbie publicznej i którzy z tej służby nie mogą się zwolnić” – podkreśla.

Metropolita Poznański zwraca uwagę na pojawiający się niepokój społeczny, związany z możliwymi skutkami gospodarczymi trwającej epidemii. Apeluje o jeszcze większą solidarność. „Sytuacja budzi trwogę ludzi o miejsca pracy, o możliwość utrzymania rodzin, o krach, który może spowodować załamanie całej gospodarki. Ponad to wszystko w każdym położeniu potrzebna jest solidarność, potrzebni są ludzie, którzy wyjdą z pomocą do tych, którzy są starzy, samotni, którzy potrzebują, by ktoś im zrobił i przyniósł zakupy, potrzeba też kontaktu choćby telefonicznego, aby ludzie nie czuli się całkowicie samotni” – podkreśla Przewodniczący Episkopatu Polski.

„Potrzeba wielu rodzajów solidarności i kształtów solidarności, które będą potrzebne i w czasie epidemii i w czasach, które po niej nadejdą, a na pewno nie będą równie łatwe jak te, które poprzedzały epidemię” – zaznacza Metropolita Poznański.

Na końcu abp Stanisław Gądecki udziela wszystkim wiernym błogosławieństwa na „to działanie, które będzie działaniem pełnym miłości Chrystusowej, odzwierciedleniem miłości Chrystusowej w naszej doczesnej rzeczywistości”.

CZYTAJ DALEJ

Niedziela Palmowa w tradycji Kościoła

Szósta niedziela Wielkiego Postu nazywana jest Niedzielą Palmową, inaczej Niedzielą Męki Pańskiej. Rozpoczyna ona najważniejszy i najbardziej uroczysty okres w roku liturgicznym - Wielki Tydzień.

Początki obchodów

Liturgia Kościoła wspomina tego dnia uroczysty wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy, o którym mówią wszyscy czterej Ewangeliści. Uroczyste Msze św. rozpoczynają się od obrzędu poświęcenia palm i procesji do kościoła. Zwyczaj święcenia palm pojawił się ok. VII w. na terenach dzisiejszej Francji. Z kolei procesja wzięła swój początek z Ziemi Świętej. To właśnie Kościół w Jerozolimie starał się bardzo dokładnie powtarzać wydarzenia z życia Pana Jezusa. W IV w. istniała już procesja z Betanii do Jerozolimy, co poświadcza Egeria (chrześcijańska pątniczka pochodzenia galijskiego lub hiszpańskiego). Autorka tekstu znanego jako Itinerarium Egeriae lub Peregrinatio Aetheriae ad loca sancta. Według jej wspomnień w Niedzielę Palmową patriarcha otoczony tłumem ludzi wsiadał na osiołka i wjeżdżał na nim do Świętego Miasta, zaś zgromadzeni wierni, witając go z radością, ścielili przed nim swoje płaszcze i palmy. Następnie wszyscy udawali się do bazyliki Zmartwychwstania (Anastasis), gdzie sprawowano uroczystą liturgię. Procesja ta rozpowszechniła się w całym Kościele. W Rzymie szósta niedziela Przygotowania Paschalnego początkowo była obchodzona wyłącznie jako Niedziela Męki Pańskiej, podczas której uroczyście śpiewano Pasję. Dopiero w IX w. do liturgii rzymskiej wszedł jerozolimski zwyczaj urządzenia procesji upamiętniającej wjazd Pana Jezusa do Jeruzalem. Z czasem jednak obie te tradycje połączyły się, dając liturgii Niedzieli Palmowej podwójny charakter (wjazd i pasja). Jednak w różnych Kościołach lokalnych procesje te przybierały rozmaite formy, np. biskup szedł pieszo lub jechał na oślęciu, niesiono ozdobiony palmami krzyż, księgę Ewangelii, a nawet i Najświętszy Sakrament. Pierwszą udokumentowaną wzmiankę o procesji w Niedzielę Palmową przekazuje nam Teodulf z Orleanu (+ 821). Niektóre przekazy podają też, że tego dnia biskupom przysługiwało prawo uwalniania więźniów.

Polskie zwyczaje

Dzisiaj odnowiona liturgia zaleca, aby wierni w Niedzielę Męki Pańskiej zgromadzili się przed kościołem, gdzie powinno odbyć się poświęcenie palm, odczytanie perykopy ewangelicznej o wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy i uroczysta procesja do kościoła. Podczas każdej Mszy św., zgodnie z wielowiekową tradycją, czyta się opis Męki Pańskiej (według relacji Mateusza, Marka lub Łukasza - Ewangelię św. Jana odczytuje się w Wielki Piątek). Obecnie kapłan w Niedzielę Palmową nie przywdziewa szat pokutnych, fioletowych, jak to było w zwyczaju dawniej, ale czerwone. Procesja zaś ma charakter triumfalny. Chrystus wkracza do świętego miasta jako Król i Pan. W Polsce istniał kiedyś zwyczaj, iż kapłan idący na czele procesji wychodził przed kościół i trzykrotnie pukał do zamkniętych drzwi kościoła, wtedy drzwi się otwierały i kapłan z wiernymi wchodził do wnętrza kościoła, aby odprawić uroczystą liturgię. Miało to symbolizować, iż Męka Zbawiciela na krzyżu otwarła nam bramy nieba. Inne źródła przekazują, że celebrans uderzał poświęconą palmą leżący na ziemi w kościele krzyż, po czym unosił go do góry i śpiewał: „Witaj, krzyżu, nadziejo nasza!”.

W polskiej tradycji ludowej Niedzielę Palmową nazywano również Kwietną bądź Wierzbną. W tym dniu święcono palmy, które w tradycji chrześcijańskiej symbolizują odradzające się życie. Wykonywanie palm wielkanocnych ma bogatą tradycję. Tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice Kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano także gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę i cis. Tradycja wykonywania palm szczególnie zachowała się na Kurpiach oraz na Podkarpaciu, gdzie corocznie odbywają się konkursy na najdłuższą i najpiękniejszą palmę.

W zależności od regionu, palmy różnią się wyglądem i techniką wykonania. Palma góralska wykonana jest z pęku witek wierzbowych, wiklinowych lub leszczynowych. Zakończona jest czubem z bazi, jedliny, bibułkowych kolorowych kwiatów i wstążek. Palma kurpiowska powstaje z pnia ściętego drzewka (jodły lub świerka) oplecionego widłakiem, wrzosem, borówką, zdobionego kwiatami z bibuły i wstążkami. Czub drzewa pozostawia się zielony. Palemka wileńska jest obecnie najczęściej świeconą palmą wielkanocną. Jest niewielkich rozmiarów, upleciona z suszonych kwiatów, mchów i traw.

Z palmami wielkanocnymi wiąże się wiele ludowych zwyczajów i wierzeń: poświęcona palma chroni ludzi, zwierzęta, domy. Od dawna istniał także zwyczaj połykania bazi, które to zapobiegają bólom gardła i głowy. Wierzono, że sproszkowane kotki dodawane do naparów z ziół mają moc uzdrawiającą, bazie z poświęconej palmy zmieszane z ziarnem siewnym podłożone pod pierwszą zaoraną skibę zapewnią urodzaj, krzyżyki z palmowych gałązek zatknięte w ziemię bronią pola przed gradobiciem i burzami, poświęcone palmy wystawiane podczas burzy w oknie chronią dom przed piorunem. Poświęconą palmą należy pokropić rodzinę, co zabezpieczy ją przed chorobami i głodem, uderzenie dzieci witką z palmy zapewnia zdrowie, wysoka palma przyniesie jej twórcy długie i szczęśliwe życie, piękna palma sprawi, że dzieci będą dorodne. Poświęconą palmę zatykano za świętymi obrazami, gdzie pozostawała do następnego roku. Palmy wielkanocnej nie można było wyrzucić. Najczęściej była ona palona, popiół zaś z tych palm wykorzystywano w następnym roku w obrzędzie Środy Popielcowej. Znany też był zwyczaj „palmowania”, który polegał na uderzaniu się palmami. Tu jednak tradycja była różna w różnych częściach Polski. W niektórych regionach zwyczaj ten jest związany dopiero z poniedziałkiem wielkanocnym. W większości regionów jest to jednak zwyczaj Niedzieli Palmowej, gdzie „palmowaniu” towarzyszyły słowa: Palma bije nie zabije - wielki dzień za tydzień, malowane jajko zjem, za sześć noc - Wielkanoc.

Dzisiaj, choć wiele dawnych obyczajów odeszło już w zapomnienie - tworzą się nowe. W wielu kościołach można nadal podziwiać kilkumetrowe plamy. Dzieci w szkołach, schole i grupy parafialne prześcigają się w przygotowaniu najładniejszych palm. Często pracom tym towarzyszą konkursy lub konkretne intencje.

CZYTAJ DALEJ

List Biskupa Diecezjalnego

2020-04-04 23:34

[ TEMATY ]

różaniec

bp Tadeusz Lityński

Archiwum Aspektów

LIST OTWARTY DO WSPÓLNOT ŻYWEGO RÓŻAŃCA I APOSTOLATU „MARGARETKA” ORAZ WSZYSTKICH, KTÓRYM BLISKA JEST MODLITWA RÓŻAŃCOWA

Drodzy w Panu, Siostry i Bracia,

w ten czas próby dla całego świata i Kościoła zwracam się do Was z wyrazami serdecznej pamięci i słowami otuchy czerpanymi z Ewangelii.

Mamy w pamięci niezwykłe chwile niedawnej modlitwy Ojca Świętego Franciszka, gdy udzielał błogosławieństwa „Urbi et Orbi” – „Miastu i Światu”. Samotnie, a zarazem w łączności z milionami ludzi na całym świecie, Papież modlił się o ustanie pandemii koronawirusa przed Najświętszym Sakramentem, ale także przed krzyżem z kościoła św. Marcelego i ikoną Najświętszej Maryi Panny Ocalenia Ludu Rzymskiego. Przed tymi wizerunkami rzymianie modlili się w minionych wiekach o ustanie epidemii i zostali wysłuchani. Teraz prosimy o to i my, w jedności z Ojcem Świętym. Papież Franciszek tego wieczoru zwiastował nam też dobrą nowinę o tym, że Jezus Chrystus zmartwychwstał i nam towarzyszy, tak jak swym uczniom, gdy zmagali się z szalejącą na jeziorze burzą. Jezus wtedy objawił swą moc, uciszając żywioł i utwierdził wiarę zalęknionych Apostołów. Stąd niech rodzi się i nasza ufność w obliczu trudności i zagrożenia, niech rodzi się też nasza gotowość do wytrwałej modlitwy i troski o siebie nawzajem.

Proszę więc Was, Siostry i Bracia, o modlitwę – zwłaszcza tę różańcową – w intencji Kościoła i świata, w intencji naszej Ojczyzny i diecezji, w intencji kapłanów, osób zakonnych i świeckich, abyśmy wspólnie przetrwali ten czas niepokoju i nabrali duchowych sił na przyszłość.

Rozważajmy wspólnie tajemnice bolesne, gdy razem z Jezusem cierpimy z powodu izolacji, samotności, osobistych słabości i chorób oraz trwogi na wieść o śmierci kolejnych ofiar pandemii. Ale rozważajmy też tajemnice radosne, które związane są z domem i rodziną Zbawiciela. Zostając w naszych domach, pielęgnujmy rodzinne więzi i modlitwę, prosząc Matkę Najświętszą i św. Józefa, aby uczyli nas cieszyć się obecnością Jezusa w naszych Kościołach domowych. Niech nie zabraknie w tym paschalnym czasie, który przed nami, również tajemnic chwalebnych. One to ukazują nam Chrystusa Zmartwychwstałego, który zwycięża śmierć i wychodzi z grobu. On daje Apostołom Ducha Świętego i wyprowadza ich z zamkniętego Wieczernika do świata, aby głosili Ewangelię. My też mamy nadzieję, że Pan zwycięży obecną ciemność i pozwoli nam z niej wyjść. Prośmy go o to w tajemnicach światła. Niech Jego moc sprawi, abyśmy razem z Nim mogli bez przeszkód głosić Ewangelię, praktykować czynne miłosierdzie i gromadzić się na liturgii, zwłaszcza na Eucharystii, za którą tak bardzo tęsknimy.

Gdy myślimy o naszej tęsknocie za Eucharystią, uświadamiamy sobie, że przed nami najważniejsze wydarzenia roku liturgicznego – Święte Triduum Paschalne. Będzie miało ono w tym roku wyjątkowy charakter. Nie zgromadzimy się w naszych kościołach na Mszy Wieczerzy Pańskiej, aby uczestniczyć w ustanowieniu sakramentów Eucharystii i kapłaństwa, nie będziemy też potem wspólnie czuwać przy uwięzionym Chrystusie. Nie przybędziemy, aby w Wielki Piątek tłumnie stanąć pod Krzyżem i serdecznie ucałować Rany Chrystusa, nie zgromadzimy się przy Grobie Pańskim. Nie będzie też wielkosobotniego święcenia pokarmów. Nie będzie można swobodnie przyjść do kościoła, aby sprawować Wigilię Paschalną w Wielką Noc i nie będzie też rezurekcyjnej procesji w wielkanocny poranek. To ogromna próba wiary dla całego Kościoła. Przyjmijmy ją jednak ze spokojem, jako okazję, by pogłębić naszą osobistą relację z Chrystusem, który nas nigdy nie opuszcza. Pamiętajmy, że w każdym kościele parafialnym kapłani będą sprawować świętą liturgię. I choć dziać się to będzie tylko w najściślejszym gronie posługujących, każdy wierny ma prawo do duchowej łączności z tą celebracją i każdy wierny jest w tę celebrację włączony. Pomogą nam w tym także transmisje liturgii Triduum Paschalnego przeprowadzane z Paradyża o godz. 19.00 przez TVP 3 Gorzów Wielkopolski oraz Radio Zachód.

Drodzy w Panu, Siostry i Bracia,

proszę Was, abyście w tych nadchodzących dniach uważali na siebie, z cierpliwością przyjmowali zarządzenia naszych władz, które mają na uwadze zdrowie i bezpieczeństwo całej naszej narodowej wspólnoty. To dziś konieczne! Wiem, że często z wielkim bólem serca rezygnujecie z udziału w Eucharystii i spotkań we wspólnocie, ale zapewniam, że Chrystus zawsze jest z Wami i kocha każdą i każdego z Was. Nie lękajcie się! Proszę Was, abyście niedogodności tego czasu ofiarowali w intencji kapłanów i o nowe powołania kapłańskie. Pomyślmy o tych ludziach na całym świecie, którzy często wiele miesięcy albo nawet dłużej czekają na przybycie tego, kto odprawi dla nich Eucharystię i udzieli sakramentalnego rozgrzeszenia. W obecnych okolicznościach łatwiej zrozumieć nam ich sytuację, ale prośmy o to, aby w naszej diecezji nie zabrakło dobrych księży. A gdy z Bożą pomocą minie stan epidemii, spotkamy się wtedy na wspólnym dziękczynieniu.

Ogarniam Was i Waszych bliskich moją modlitwą i serca błogosławię.

Zielona Góra, 3 kwietnia 2020 r.

+Tadeusz Lityński

Biskup Zielonogórsko-Gorzowski

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję