Przyjdźcie!

Słowo Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego o pielgrzymowaniu na Jasną Górę i zadaniach Archidiecezji Częstochowskiej

Bracia i Siostry w Chrystusie, Jedynym Odkupicielu człowieka!

Jasna Góra to wyjątkowe miejsce na religijnej mapie Polski, Europy, a nawet całego świata, którego historia związana jest z obecnością Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Na przestrzeni wieków, pośród setek milionów osób, do Maryi w Jasnogórskim Sanktuarium pielgrzymowali ludzie wszystkich stanów i zawodów: królowie i ich poddani, bogaci i biedni, młodzi i starzy, dzieci i rodzice, kardynałowie i biskupi, księża i zakonnicy, a w naszych czasach papieże i prezydenci państw. Każdego dnia pielgrzymi przybywają tutaj z nadzieją, że za wstawiennictwem Czarnej Madonny otrzymają od Pana Boga łaski nawrócenia, przebaczenia grzechów, pojednania, uzdrowienia wewnętrznego, a nawet fizycznego. Przychodzą również, aby dziękować i zawierzać Bogu swoje życie. Ten religijny fenomen zobowiązuje nas do refleksji na temat roli Jasnej Góry, maryjności w życiu każdego katolika, a także posłannictwa Archidiecezji Częstochowskiej.

1. Jasna Góra – miejsce głoszenia Ewangelii

Maryja w Jasnogórskim Wizerunku wita nas pełnym miłości i zatroskania matczynym spojrzeniem, wskazując prawą ręką, a nawet całą postacią na swojego Syna, Jedynego Zbawiciela świata. Prosi nas przy tym, abyśmy uczynili wszystko, cokolwiek Jezus nam powie. Przypomina, że jak kiedyś Jej pełna pokory służebna postawa wobec słowa Bożego zaowocowała poczęciem Syna Bożego z Ducha Świętego, tak i w naszym życiu prawdziwa przemiana uwarunkowana jest szczerym przyjęciem tego, co do nas mówi sam Bóg. Tym samym – jak powiedział św. Jan Paweł II – „Jasna Góra staje się szczególnym miejscem ewangelizacji. Słowo Dobrej Nowiny uzyskuje tutaj jakąś wyjątkową wyrazistość, a równocześnie zostaje jakby zapośredniczone przez Matkę”.

Mając przed oczyma Maryję z Jasnogórskiej Ikony przyjmijmy dzisiejsze słowo Boże. Streszczając i aktualizując pierwsze czytanie należy podkreślić, że Bóg pragnie przybyć

z darem pokoju do serca każdego człowieka i całego świata. Uwarunkowane jest to nawróceniem i przyjęciem Jezusa Chrystusa, Jedynego Odkupiciela człowieka. Nasz Zbawiciel, znając nasze grzeszne obciążenia, odrzucenia i zranienia oraz trudy życia, mówi do nas, nie wyłączając nikogo: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię”. W przestrzeni jasnogórskiej dzieje się to przede wszystkim w sakramencie pokuty sprawowanym w skali z pewnością nie spotykanej w żadnym innym miejscu naszej Ojczyzny. Dlatego za Papieżem Polakiem powtórzmy, że Jasna Góra to „konfesjonał Narodu”, a jasnogórskie konfesjonały mogłyby najwięcej powiedzieć o mocy Ewangelii i o cudach, które tam się dokonują. Odnosząc do Jasnogórskiego Sanktuarium słowa Pana Jezusa, który nie tylko mówi „przyjdźcie”, ale również „uczcie się ode Mnie”, wskażmy jeszcze na dwa ważne miejsca, którymi są nowa kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu i stacje drogi krzyżowej. Rozważając mękę Chrystusową, w Jego ranach odnajdujemy nasze zdrowie, a idąc Jego śladami, uczymy się postawy pokory i życia w posłuszeństwie Bożemu słowu. Klęcząc zaś przed Zmartwychwstałym Panem prawdziwie obecnym w darze Eucharystii, świadczymy o tym, że nie zbawi nas żadna formuła czy ludzka strategia, ale jedynie Osoba Syna Bożego, który pozostaje z nami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

2. Jasnogórskie Śluby Narodu

Wchodząc do Sanktuarium Jasnogórskiego głównym wejściem od strony Alei Najświętszej Maryi Panny, nie sposób nie zauważyć pomnika bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Warto zatrzymać się przy rzeźbie przedstawiającej postać Prymasa Tysiąclecia pokornie pochylonego ku sanktuarium, oddającego cześć Maryi Królowej Polski. Pytając o wymowę tej monumentalnej postaci, najlepiej odwołać się do słów św. Jana Pawła II, który w dniu po inauguracji swojego pontyfikatu, podczas audiencji dla Polaków, powiedział do kard. Stefana Wyszyńskiego: „Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem, cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twojego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry – i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem”.

Papieskie słowa nie tylko właściwie charakteryzują postać bł. Stefana Wyszyńskiego, ale oddają zamysł Prymasa Tysiąclecia co do Jasnej Góry jako duchowej stolicy Polski i sanktuarium Narodu. Natchnieniem dla Prymasa Tysiąclecia były słowa jego poprzednika sługi Bożego kard. Augusta Hlonda wypowiedziane na łożu śmierci: „Odwagi! Nie rozpaczajcie, nie upadajcie na duchu! Walczcie pod opieką Matki Najświętszej. Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Najświętszej Maryi Panny”. W tym duchu, wobec bezbożnej ideologii komunizmu i walki z Kościołem, biskupi polscy z inicjatywy i pod przewodnictwem kard. Hlonda 8 września 1946 r. na Jasnej Górze poświęcili Naród Polski Niepokalanemu Sercu Maryi. Mamy prawo wierzyć, że ten akt zgodnie z obietnicą Matki Bożej w Fatimie zaowocował wolnością Kościoła w Polsce, a także coraz większym związaniem naszego Narodu z Maryją. Obierając wytyczony już przez swojego poprzednika kierunek, kard. Wyszyński w swoim życiu i prowadzeniu Kościoła w Polsce wszystko postawił na Maryję. Jednym z najważniejszych wydarzeń jego posługiwania były Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego, uroczyście złożone 26 sierpnia 1956 r. na Jasnej Górze przy udziale ok. miliona wiernych. Bł. Stefan Wyszyński – autor ślubów, który z powodu uwięzienia przez władze komunistyczne nie mógł osobiście uczestniczyć w uroczystym ich wypowiedzeniu, dobrze rozumiał, że oddanie Matce Bożej powinno rodzić zobowiązania u tych, którzy się Jej poświęcają. Dlatego w tekście ślubów jak echo powtarza się jedno słowo: Przyrzekamy! Swoistym ukoronowaniem drogi maryjnej był kolejny akt oddania Polski, tym razem w macierzyńską niewolę Maryi za wolność Kościoła w Polsce i na świecie dokonany przez Prymasa Tysiąclecia wraz z całym Episkopatem na Jasnej Górze 3 maja 1966 r. Obchodząc w tym roku jubileusze: 80–lecia poświęcenia Narodu Niepokalanemu Sercu Maryi, 70–lecia Ślubów Jasnogórskich i 60–lecia oddania w macierzyńską niewolę Maryi, powinniśmy zapytać: na ile jako Naród i Kościół pozostajemy wierni tym przyrzeczeniom jasnogórskim? Idąc za wskazaniem św. Jana Pawła II, trzeba w tym roku w wymiarze osobistym i wspólnotowym na nowo „przykładać ucho do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce Narodu w Sercu jego Matki i Królowej. A jeśli bije ono tonem niepokoju, jeśli odzywa się w nim troska i wołanie o nawrócenie, o umocnienie sumień, o uporządkowanie życia rodzin, jednostek, środowisk – trzeba przyjąć to wołanie”.

3. Posłannictwo Kościoła Częstochowskiego

W tajemnicę Jasnej Góry wpisana jest również modlitwa Apelu. Jako mieszkańcy Częstochowy i pobliskich miejscowości mamy możliwość częstego i osobistego w nim uczestnictwa, a także łączenia się każdego dnia z Kaplicą Matki Bożej dzięki środkom społecznego przekazu. Wypowiadając słowa „Jestem, Pamiętam, Czuwam”, czynimy je programem osobistego i wspólnotowego życia, a także punktami do rachunku sumienia. Dziś chcemy je odnieść do całej naszej Częstochowskiej Archidiecezji. Dziękujemy Bogu, że od przeszło już 100 lat jesteśmy Kościołem, o którym, przemawiając 4 czerwca 1979 r., papież Jan Paweł II powiedział, że jest maryjny. Papież Polak podkreślił, że przedziwna obecność Maryi w tajemnicy Kościoła, a także w dziejach Narodu dała początek Diecezji Częstochowskiej. Przypomniał przy tym, że nasza diecezja służy Kościołowi w Polsce i w świecie, spełniając wyjątkowe, związane z Jasną Górą, posłannictwo. Dzieje się to przede wszystkim w okresie pielgrzymkowym, kiedy przez nasze parafie zmierza do Częstochowy przeszło 220 pielgrzymek pieszych.

Dziękując za dotychczasową dyspozycyjność, serdecznie proszę duszpasterzy i wszystkich wiernych o okazanie pielgrzymom chrześcijańskiej gościnności. Zachęcam przy tym do pielęgnowania, a tam gdzie z powodu pandemii zanikły do ponownego organizowania, pielgrzymek pieszych na Jasną Górę w zakresie parafii, dekanatu czy miasta. W ramach tegorocznych pielgrzymek proszę księży o głoszenie konferencji i kazań oraz poprowadzenie rozważań związanych z Jasnogórskimi Ślubami Narodu. Całą archidiecezję, a więc wszystkie parafie, proszę o rzetelne odprawienie nowenny przed uroczystością NMP Częstochowskiej z codziennymi rozważaniami na temat ślubów jasnogórskich i okazją do spowiedzi św. Parafie miasta Częstochowy proszę o gorliwy udział w nowennie na Jasnej Górze według ustalonego od wielu lat porządku. W ostatnim dniu nowenny, 25 sierpnia br., zgromadźmy się licznie na Nieszporach maryjnych w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny o godz. 17.15, po których wyruszymy z procesją maryjną na Jasną Górę. Wszystkich wiernych serdecznie zapraszam do uczestnictwa we Mszy św. na Jasnej Górze w dniu 26 sierpnia – w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej – o godz. 11.00, podczas której zostaną odnowione Jasnogórskie Śluby Narodu.

Również już dzisiaj kieruję zaproszenie do wszystkich parafii naszej archidiecezji, a szczególnie do Członków Kół Różańcowych prosząc o udziału w pielgrzymce na Jasną Górę we wtorek 8 września br., w Święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Obchodząc w tym roku Jubileusz 200–lecia istnienia Żywego Różańca, pragniemy jako wspólnota różańcowa podziękować Maryi za Jej matczyną obecność w dziejach naszego Narodu i całego Kościoła oraz prosić Ją o dalszą opiekę i ratunek w kontekście współczesnych zagrożeń i nowych ideologii zła. Niech Różaniec, który jest streszczeniem całej Ewangelii, stanie się na nowo naszą ulubioną modlitwą i ratunkiem w każdej sytuacji życia.

Na czas pielgrzymowania i wakacyjnego odpoczynku z serca błogosławię –

w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen!