10 lipca biskup Labuan Bajo Maksimus Regus zainaugurował Wielką Procesję Maryi Wniebowziętej Nusantara w parafii św. Józefa Robotnika w Lengkong Cepang. Rozpoczęła się kilkutygodniowa wędrówka figury Matki Bożej Wniebowziętej przez dziesiątki parafii, poprzedzająca kulminację dorocznego Festiwalu Golo Koe, który odbędzie się w sierpniu.

Tegorocznej pielgrzymce towarzyszy szczególne przesłanie troski o integralność stworzenia. Diecezja Labuan Bajo łączy pobożność maryjną z odpowiedzialnością ekologiczną, podejmując wezwanie papieża Franciszka - zawarte w encyklice Laudato si’ - do nawrócenia ekologicznego zakorzenionego w wierze.

Pielgrzymka z misją ekologiczną

Już wcześniej bp Regus powiedział, że ludzkość stoi w obliczu wyzwań związanych ze zmianami klimatu i degradacją środowiska. Wezwał wyznawców wszystkich religii do podjęcia nawrócenia ekologicznego, które powinno wyrażać się w konkretnych działaniach.

W ramach inauguracji zorganizowano sprzątanie plaży, sadzenie palm kokosowych wzdłuż wybrzeża oraz wypuszczenie gołębi jako symboli pokoju i troski o stworzenie.

Regent Zachodniego Manggarai, Edistasius Endi, zachęcił również uczestników, aby ekologiczne przesłanie festiwalu stało się rzeczywistym zobowiązaniem realizowanym w codziennym życiu, a nie jedynie ceremonialnym hasłem.

Współistnienie różnych religii

Pielgrzymka uwydatniła również zakorzenioną w tym regionie tradycję harmonijnego współistnienia różnych religii.

Gdy figura Matki Bożej przechodziła przez wioskę Nanga Lili, muzułmańscy mieszkańcy powitali procesję tradycyjnym tańcem Manggarai, okazując w ten sposób gościnność i dając wyraz bliskim więziom łączącym różne wspólnoty religijne.

Następnie figurę przeniesiono w procesji do parafii św. Józefa Robotnika, przy modlitwie różańcowej i śpiewie pieśni maryjnych. Tam parafianie powitali ją tradycyjną tkaniną songket, będącą lokalnym symbolem czci i szacunku.

„Maryja zawsze przynosi Chrystusa”

Podczas Mszy św. inaugurującej pielgrzymkę biskup Regus rozważał tajemnicę Nawiedzenia, przypominając wiernym, że dokądkolwiek udaje się Maryja, prowadzi ludzi do swojego Syna.

Przywołując wizytę Maryi u Elżbiety, powiedział, że pielgrzymka zachęca rodziny i wspólnoty do powierzania swoich nadziei Chrystusowi. Dodał, że również chrześcijanie są powołani, by nieść światu nadzieję, radość i miłość.

Eucharystię koncelebrowali kapłani z kurii diecezjalnej oraz dekanatu Wae Nakeng.

O. Ivan Selman, przewodniczący komitetu organizacyjnego Festiwalu Golo Koe, powiedział, że pielgrzymka maryjna stanowi duchowe serce festiwalu.

Jak wyjaśnił, zanim tysiące osób zgromadzą się w Labuan Bajo na uroczystościach finałowych, Maryja najpierw nawiedza każdą parafię, ukazując w ten sposób powołanie Kościoła do wspólnego podążania drogą komunii.

Wiara, kultura i troska o wspólny dom

Festiwal Golo Koe, odbywający się już po raz piąty, stał się jednym z najważniejszych wydarzeń religijnych i kulturalnych w Indonezji i został zaliczony do dziesięciu najważniejszych wydarzeń programu Kharisma Event Nusantara, krajowej inicjatywy na rzecz promocji turystyki.

Labuan Bajo, położone w pobliżu Parku Narodowego Komodo, w ostatnich latach doświadczyło dynamicznego rozwoju turystyki. Diecezja postrzega festiwal jako okazję do połączenia wiary, lokalnej kultury i troski o środowisko, zachęcając odwiedzających, by odkrywali nie tylko piękno Flores, lecz także odpowiedzialność za ochronę jego delikatnych ekosystemów.

Kulminacyjne obchody festiwalu, zaplanowane na 10–15 sierpnia, obejmą występy kulturalne, tradycyjny taniec Manggarai Caci, uroczystą celebrację eucharystyczną oraz inicjatywy ekologiczne z udziałem młodzieży, szkół i lokalnych społeczności, w tym sadzenie drzew i sprzątanie plaż.

Tymczasem figura Matki Bożej Wniebowziętej będzie kontynuować pielgrzymkę przez dekanaty Wae Nakeng, Pacar i Labuan Bajo, zanim na początku sierpnia dotrze do katedry Ducha Świętego na Wielką Procesję Maryjną.

Dla biskupa Regusa pielgrzymka jest przede wszystkim czasem modlitwy i odnowy – drogą, która rozpoczyna się w sercach wierzących, a następnie wyraża się w miłości do bliźnich i do wspólnego domu powierzonego trosce nas wszystkich.