Sobota, 18 lipca. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Szymona z Lipnicy, prezbitera.

• Mi 2, 1-5 • Ps 10 • Mt 12, 14-21

Faryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić. Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz zabronił im surowo, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Oto mój Sługa, którego wybrałem; Umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie. Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie Prawo narodom. Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu. Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi. W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą».

„W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą.” Jakie to pocieszające słowa. Obserwujemy w tych dniach Jezusa, który chodzi po ziemi, czyniąc dobro ludziom. Pomimo wszystkich oszczerstw, On nadal żyje swoim życiem. Czy jestem w tym podobny do Jezusa? Czy moje słowa i czyny przynoszą tylko dobro? Czy przejmuję się opinią innych? Wielu świętych zaleca często wzywać imienia Jezusowego, zwłaszcza w obliczu problemów i diabelskich pokus. Każda istota, każde stworzenie musi pokłonić się Jego imieniu. Czy wzywam imienia Jezusa, gdy nawiedzają mnie myśli o przeklinaniu, osądzaniu innych, krytykowaniu? Jezus jest naszą nadzieją!

D.L.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".