Reklama

Wiara

Codzienne rozważania do Ewangelii

Wyjaśnienie przypowieści o zasiewie i chwaście

Rozważania do Ewangelii Mt 13, 36-43. <- KLIKNIJ

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Wtorek, 28 lipca. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbitera.

• Jr 14, 17-22 • Ps 79 • Mt 13, 36-43

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Reklama

Dzisiejsza liturgia podaje nam wyjaśnienie przypowieści o zasiewie i chwaście. Tak się składa, że każdy z nas może wprost obejrzeć to, o czym mówi Jezus. Wystarczy wyjść na pole zasiane zbożem, aby móc zobaczyć – oprócz zboża – również chwasty. Warto też zwrócić uwagę, że czasem chwasty bardziej cieszą oko niż zboże, choć przeszkadzają mu we wzrastaniu i są bezużyteczne. Kogo nie zachwyca widok chabrów czy czerwień maków? Jakże ożywiają one monotonię zielonych czy złotych zbóż. Można też sprawdzić, że chwasty mają tak duże i mocne korzenie, że wyrywając je, wyrywa się też zboża. Oprócz tego nikt z nas nie umie fruwać, więc chcąc wyrwać chwasty, trzeba by wejść między zboża, depcząc część z nich. To wszystko można sprawdzić, można tego dotknąć. Można też było tak samo sprawdzić doświadczalnie za czasów Jezusa, więc właśnie dlatego, chcąc tłumaczyć sprawy nadprzyrodzone, najpierw Jezus mówił o zwykłych rzeczach, z którymi ludzie spotykali się na co dzień. Wiedział bowiem, że w naturze ludzkiej jest coś takiego, co pozwala nam lepiej zrozumieć jakiś abstrakcyjny problem, jeśli jego model możemy dotknąć. Jeśli ktoś mówi prawdę i tej prawdy można dotknąć, to potem, jeśli coś mówi o sprawach niedotykalnych, to jest wiarygodny. Wracając do naszych doświadczeń, to można zauważyć, że jeśli ktoś z nas jest na spacerze wśród pól, to podziwia piękno przyrody, nie zastanawiając się skąd się ono wzięło. Czasem jednak zadaje sobie to pytanie. Podobnie też jest z naszym życiem duchowym. Zwykle przeciętny człowiek żyje i nie zadaje sobie filozoficznych pytań, ale czasem przychodzą chwile refleksji, pyta: skąd, po co, dlaczego? Podobnie też nie wszystko rozumieli uczniowie Jezusa, jednak mieli to szczęście, że mogli Go zapytać, więc poprosili: „«Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego»”. Skoro wyjaśnienie było zrozumiałe dla apostołów, którzy byli ludźmi prostymi, to myślę, że jest ono zrozumiałe również dla nas. Zwykle nauka Kościoła unika tematu podziału ludzi na synów królestwa i synów złego, czyli diabła, choć nie jest to jedyny fragment Nowego Testamentu mówiący o tym. Czasem np. do faryzeuszów i uczonych w Piśmie Jezus mówił, że diabła mają za ojca, skoro chcą Go zabić. O tym najczęściej czytamy w Ewangelii wg św. Jana. Być może chodzi o to, aby nikt z ludzi pochopnie nie osądzał drugiego człowieka i niepotrzebnie nie odbierał nadziei na zbawienie. Godny uwagi jest też fakt wskazany przez Jezusa, a mianowicie, że jeśli ktoś lekceważy możliwość ingerencji osób pozaziemskich takich jak z jednej strony demony, a z drugiej dobre dusze, to wtedy może ulec oszustwu diabła i bądź to w jego sercu, bądź obok niego, może działać diabeł. Zatem w tym krótkim fragmencie Ewangelii, mamy też wskazane realne źródło zarówno dobra, jak i zła. Tym, kto sieje dobre ziarno – czyli dobro – jest Bóg, a tym, kto sieje zło, jest diabeł. Zatem cokolwiek robimy źle, to pomagamy wzrastać dziełu diabła, a nie Pana Boga i warto o tym pamiętać.

A.S.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".

2026-06-01 11:09

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +54 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus jest synem Izraela

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 7, 1-13.

Wtorek, 10 lutego. Wspomnienie św. Scholastyki, dziewicy.
CZYTAJ DALEJ

Nie jesteście w ciemności

2026-11-09 14:49

Niedziela Ogólnopolska 46/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

Listopad jest wyjątkowym czasem. My, ludzie wierzący, przeżywamy go jako okres, w którym nasze myśli i modlitwy biegną ku tym, których już nie ma pośród nas. Choć uroczystość Wszystkich Świętych przypomniała nam o tym, że każdy z nas jest powołany do świętości, to Dzień Zaduszny budzi refleksje nad naszym przemijaniem i ziemskim końcem, który kiedyś musi nadejść. Czy tego chcemy, czy nie, czas biegnie nieubłaganie. Przypomina nam o tym także słowo Boże, lecz nie po to, żeby nas straszyć, ale po to, żeby zachować w nas czujność. Na temat przypowieści o talentach na pewno słyszeliśmy już bardzo wiele. Wygłoszono pewnie setki tysięcy kazań o tym, w jaki sposób należy postępować z darami otrzymanymi od Boga. Wiemy, że Bóg każdemu z nas daje tyle, ile jesteśmy w stanie udźwignąć. Ale dziś, kiedy spoglądamy na groby naszych bliskich zmarłych, chcemy zapytać siebie: czy my odziedziczymy królestwo niebieskie? Czy usłyszę od Boga słowa: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię. Wejdź do radości twego pana!”. Co robię w moim codziennym życiu? Pamięć o zmarłych powinna rodzić w nas pytanie, co by było, gdyby dzisiaj Bóg wezwał mnie do siebie? Czy dziś jestem gotowy na spotkanie z Chrystusem? Jak przeżywam moje codzienne życie? Jak realizuję moje codzienne powołanie? Jakim jestem ojcem, jaką jestem matką? Jakim jestem pracownikiem, jakim jestem pracodawcą? Co kieruje moim codziennym życiem? Czy naprawdę jestem człowiekiem wierzącym wtedy, kiedy jestem wśród innych? Czy przypadkiem nie zamknąłem Chrystusa w kościele i zakrystii? A może moja religijność zaczyna się i kończy tylko w pokoju, w którym mieszkam? Jaka jest moja codzienna postawa? Wracamy zatem do dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Przysłów: „Niewiastę dzielną któż znajdzie?”. I choć może chcielibyśmy widzieć w tym czytaniu tylko i wyłącznie kobietę, to tak naprawdę autor Księgi Przysłów pyta dzisiaj o postawę każdego z nas. O postawę mojego codziennego funkcjonowania w świecie. Pokazuje, że prawdziwego człowieka wierzącego poznajemy po jego codziennym życiu. Nie po tym, co mówi, ale po tym, w jaki sposób postępuje. Bardzo mocno widzimy uzewnętrznienie tego, co tak naprawdę jest w środku. I nie bez przesady mówi tutaj o kobiecie dzielnej, bo bycie człowiekiem wierzącym we współczesnym świecie musi być nacechowane wielką odwagą. Choć może w naszym męskim rozumieniu chcielibyśmy widzieć kobietę jako tą słabszą, może nawet bardziej bojaźliwą, to żadna postawa nie usprawiedliwia nigdy naszego tchórzostwa. Jeśli chodzi o świadectwo naszej wiary, nikt nie ma prawa być tchórzem. A co więcej – być może ci, którzy uznawani byli za ludzi słabszych, tchórzliwych, tak naprawdę okazywali się osobami prawdziwie odważnymi. I pewnie można za św. Pawłem Apostołem powiedzieć, że to wszystko, o czym dzisiaj piszemy, jest dla każdego z nas jasne i oczywiste – przecież nie jesteśmy synami nocy ani ciemności – dlatego czuwamy i jesteśmy trzeźwi, abyśmy byli gotowi na przyjście Pana.
CZYTAJ DALEJ

Zapraszamy na odsłonięcie tablicy

2026-11-15 17:50

[ TEMATY ]

Zielona Góra

Materiały organizatora

Tablica upamiętniająca wizytę arcybiskupa Karola Wojtyły w 1966 roku w kościele Matki Bożej Częstochowskiej w Zielonej Górze zostanie uroczyście odsłonięta w piątek 27 listopada 2026 o godz. 11.00.

Odsłonięcia i pobłogosławienia tablicy dokona Ksiądz Biskup. Wcześniej, o godz. 10.00 zostanie odprawiona Msza św. dziękczynna za pontyfikat św. Jana Pawła II związana również z 80. rocznicą poświęcenia tutejszej świątyni.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję