Modlitwa do odkrycia
Papież kontynuuje katechezy o dokumentach Soboru Watykańskiego II. Omawiając Konstytucję „Sacrosanctum Concilium”, zatrzymał się nad eklezjalnym wymiarem modlitwy liturgicznej. Przypomniał, że od Pięćdziesiątnicy Duch Święty zamieszkuje w Kościele, inspirując szczególnie jego modlitwę.
Leon XIV zauważył, że w świecie nastawionym na skuteczność i konsumpcję modlitwa może wydawać się bezużyteczna. Jak mówił, nauka i technika roszczą sobie pretensje do odpowiadania na wszystkie pytania, a w wielu rodzinach chrześcijańskich modlitwa nie jest już przekazywana.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Tymczasem modlitwa, jako podstawowy wymiar naszego człowieczeństwa, zasługuje na to, by została odkryta na nowo w swojej prawdzie
– podkreślił Papież.
Spotkanie i odpowiedź
Leon XIV wyjaśnił, że w „Sacrosanctum Concilium” termin „modlitwa” odnosi się do całej liturgii. Papież przedstawił ją jako miejsce spotkania, w którym inicjatywa należy do Boga: w swoim Synu staje się On bliski ludzkości, a wierni mogą Mu odpowiedzieć. Jak zaznaczył, ta perspektywa wyznaczyła kierunek reformy liturgicznej, której główną osią stało się czynne uczestnictwo wiernych.
Leon XIV przywołał też słowa św. Pawła VI: „Bóg na pierwszym miejscu; modlitwa naszym pierwszym obowiązkiem; liturgia pierwszym źródłem udzielanego nam życia Bożego, pierwszą szkołą naszego życia duchowego”.
Szkoła modlitwy
Leon XIV przypomniał, że Liturgia Godzin jest codzienną publiczną modlitwą Kościoła, nierozerwalnie związaną z Eucharystią.
Tak wielu osobom, które pragną nauczyć się modlitwy, zwłaszcza katechumenom, może ona ofiarować drogę i szkołę modlitwy chrześcijańskiej
– zauważył.
Każdego tygodnia i każdego dnia Eucharystia oraz Liturgia Godzin są oddechem życia Kościoła
– mówił Leon XIV. Jak dodawał, dzięki tej modlitwie wierni są coraz bardziej włączani w misterium paschalne i upodabniani do Chrystusa. Papież wskazał również, że związana z Eucharystią Liturgia Godzin uświęca codzienność – od poranka aż po noc. Każda z tych Godzin jest, jak zaznaczył, aktem nadziei i czuwaniem z całym Kościołem w oczekiwaniu na chwalebny powrót Pana.
