“Pierwsze pytanie, jakie rodzi się podczas pielgrzymki, nie brzmi: Ile kilometrów pokonamy?, lecz: Dokąd zmierza nasze życie? - zaznaczył nuncjusz w homilii. Hierarcha nazwał pielgrzymkę jedną z najpiękniejszych obrazów życia chrześcijańskiego. Przywołując słowa z Listu do Hebrajczyków „Nie mamy tutaj trwałego miasta” powiedział, że nasza prawdziwa ojczyzna nie jest na ziemi, lecz w niebie.

“Gdy będziecie przemierzać polską ziemię w kierunku domu Królowej waszego Narodu, zachęcam was, abyście spojrzeli dalej niż Jasna Góra - ku ostatecznemu celowi życia chrześcijańskiego - zachęcał abp Filipazzi. - Tym celem jest wieczne spotkanie z Panem. Niech każdy krok, który uczynicie, przypomina wam, że tylko w Bogu nasze życie odnajduje swój kierunek, sens i spełnienie” - dodał.

Papieski dyplomata zwrócił uwagę, że pielgrzymka nie tylko przypomina nam o celu, do którego zmierzamy, ale także uczy drogi, która do niego prowadzi. "Po powrocie do naszych obowiązków - tłumaczył - będziemy nadal wezwani do pielęgnowania tych postaw: modlitwy, ofiary, wspólnot i świadectwa".

“Tak jak pielgrzym potrzebuje drogowskazów i siły do wędrówki, tak chrześcijanin potrzebuje modlitwy, aby wytrwale wędrować ku Panu” - podkreślił hierarcha. Mówiąc o ofierze zachęcał pątników by połączyli swój trud z ofiarą Jezusa, aby każde poświęcenie stało się modlitwą i udziałem w tajemnicy Jego Krzyża.

Wskazał także, że “w świecie naznaczonym indywidualizmem i polaryzacją, przenikającymi nieraz także do życia kościelnego, pielgrzymka staje się szkołą braterstwa i miłości, ucząc życia w jedności i zgodzie”. Mówiąc zaś o znaczeniu chrześcijańskiego świadectwa przekonywał, że sama obecność na pątniczym szlaku stanie się dla otoczenia “cichym, lecz wymownym świadectwem wiary”

Abp Antonio Guido Filipazzi poprosił pielgrzymów o modlitwę w swojej intencji oraz w intencjach swojej misji jako przedstawiciela Ojca Świętego w Polsce. “Są nimi: jedność Kościoła, liczne i święte powołania kapłańskie i zakonne oraz przekazywanie wiary nowym pokoleniom” - wymienił hierarcha. Wyraził przy tym przekonanie, że zgromadzeni dobrze rozumieją, “jak wielkie znaczenie mają te intencje dla dobra Kościoła w Polsce”.

Nuncjusz apostolski zachęcił też uczestników pielgrzymki na Jasną Górę by w drodze nie zapominali o dwóch fundamentalnych pytaniach, które pielgrzymka stawia przed każdym chrześcijaninem: dokąd zmierza moje życie? I jak mam żyć, aby osiągnąć ten cel?

Uczestnicy Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej przekazali abp. Filipazziemu list do papieża Leona XVI, w którym zapewniają o oddaniu, czci i szacunku. “Przemierzając przez dziewięć dni drogę z Warszawy na Jasną Górę, pragniemy pogłębić naszą wiarę, wynagrodzić Bogu za nasze grzechy oraz wypraszać potrzebne łaski dla nas samych, naszych rodzin i całej Ojczyzny” - czytamy w liście.

Pielgrzymi zapewnili papieża o swoich gorących modlitw za Kościół powszechny i Papieża, o dar licznych i świętych powołań do kapłaństwa, życia konsekrowanego oraz małżeństwa.

***

Obraz Matki Bożej został w 1604 r. podarowany kościołowi w Lewiczynie przez ks. Jana Opalińskiego, opata z Rokitna. Ustne przekazy ludowe autorstwo wizerunku przypisują św. Łukaszowi Ewangeliście. Obraz został namalowany na cyprysowych deskach.

Od początku cieszył się wielką czcią i kultem wiernych, a liczne cuda i wota składane w podzięce za otrzymane łaski przyczyniły się do szerokiego rozgłosu. W 1684 r. biskup poznański Stefan Wierzbowski podpisał dokument, którym zatwierdził kult Cudownego Obrazu Matki Bożej.

Wśród czcicieli Matki Bożej Lewiczyńskiej znaleźli się m.in. królowie polscy Zygmunt III Waza i Jan III Sobieski, który dziękował tutaj Maryi za odniesione zwycięstwo pod Wiedniem. Zamierający po Powstaniu Styczniowym kult odżył na początku XX w.

Przełomowym wydarzeniem w 400-letniej historii Sanktuarium była uroczysta koronacja Cudownego Obrazu. 10 sierpnia 1975 r., w imieniu Ojca Świętego Pawła VI, kardynał prymas Stefan Wyszyński nałożył koronę na głowę Dzieciątka Jezus, a głowę Matki Bożej ukoronował metropolita kardynał Karol Wojtyła.

Księga cudów i łask za przyczyną Matki Bożej Lewiczyńskiej ciągle jest uzupełniana o niezwykłe uzdrowienia fizyczne i duchowe, a liczne nawrócenia i postanowienia odmiany życia skłaniają rzesze odwiedzających to miejsce pielgrzymów i turystów do modlitwy i refleksji nad swoim życiem.