Reklama

Religia w wielkim mieście

2016-09-08 09:59

Artur Stelmasiak
Edycja warszawska 37/2016, str. 6-7

Artur Stelmasiak

W nowym roku szkolnym ważnym zadaniem dla katechetów będzie rozwijanie potencjału duszpasterskiego, który jest owocem Światowych Dni Młodzieży. Twórcze rozwijanie

W obydwu warszawskich diecezjach nowy rok szkolny rozpoczęło około 1800 katechetów. To oni są nauczycielami, wychowawcami, ale także świadkami wiary dla dzieci i młodzieży. Choć prowadzą zajęcia lekcyjne według szkolnego planu, jednak ich głównym zadaniem powinno być głoszenie Ewangelii – zwracał uwagę bp Rafał Markowski w czasie Mszy św. w intencji nowego roku szkolnego w archidiecezji warszawskiej.

– Jeżeli wasza wiara znajduje potwierdzenie w tym, co mówicie i co czynicie, dajecie młodym ludziom jej świadectwo. I to jest najważniejsza misja, jaką niesiecie do szkół – mówił bp Markowski.

Naśladować Franciszka

Upływający rok obfitował w ważne wydarzenia w Kościele. Najpewniej najważniejszym były niedawne Światowe Dnia Młodzieży. W czasie odpraw katechetycznych w obu warszawskich diecezjach zwracano uwagę na konieczność rozwijania potencjału duszpasterskiego powstałego w związku z ŚDM.

Reklama

– Wielu katechetów, a zwłaszcza młodzież, duchowo się zaangażowała podczas tego wydarzenia – podkreślił ks. dr Marek Przybylski, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży warszawskiej kurii. – Musimy w nadchodzącym roku katechetycznym wykorzystać dary złożone w naszych rękach przez papieża Franciszka.

O tym, że potencjał i zapał młodych nie może być zmarnowany mówił również ks. prof. Krzysztof Pawlina, rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. Papież przypomniał nam, że powinnością Kościoła jest odsłaniać świat duchowy przed młodymi ludźmi, którzy go gubią, bo przysłania im go świat doczesności.

– Naszym zadaniem jest więc asystowanie przy spotkaniu młodego człowieka z Bogiem. Aby dotrzeć do młodych warto naśladować metody Franciszka – mówił ks. prof. Pawlina. – Papież ukazuje piękno Boga, bo wie o tym, że dopiero z fascynacji miłością i miłosierdziem Boga, mogą rodzić się pewne postawy moralne. Papież pokazuje co jest rzeczywiście piękne, a co jest tylko takie z pozoru.

Lekcje katechezy szkolnej często odbiegają od ideału. Również uczniowie są coraz trudniejsi, bardziej interesowni i nastawieni konsumpcyjnie. – Mimo trudności trzeba patrzeć na uczniów z miłością. Trzeba zdać sobie sprawę, że podczas katechezy opiekuję się Bogiem w drugim człowieku – mówił do katechetów ks. Pawlina.

Dwie rzeczywistości

Katechezy w warszawskich szkołach prowadzą zarówno księża, siostry zakonne, jak i świeccy. Ta ostatnia grupa jest najliczniejsza. Niestety wszystko wskazuje na to, że za kilka lat może być problem z obsadzeniem etatów katechetycznych.

– W latach 90. XX wieku wykształciło się wielu znakomitych katechetów, ale oni za kilka lat będą odchodzić na emerytury – mówił podczas odpraw kard. Kazimierz Nycz, metropolita warszawski. – Dlatego też apeluję, abyście namawiali młodych do podjęcia się tej misji, bo na studia teologiczne jest bardzo mało chętnych. Za kilka lat możemy mieć problem.

Lekcje religii w tak wielkim mieście, jak Warszawa wcale nie są łatwe. Katecheci muszą być często misjonarzami, których praca nie jest zbytnio doceniana. Dzieci w szkołach podstawowych łatwo chłoną wiedzę i chętnie się uczą. Największą trudnością w przekazie wiary jest często postawa rodziców.

– Moją misją katechetyczną jest łączynie rzeczywistości szkolnej i parafialnej. Nie tylko przekazuję wiedzę, ale powinnam zachęcać i prowadzić dzieci do kościoła – mówi Anna Reczko, katechetka w dużej szkole podstawowej na Bemowie. Zapytała kiedyś dzieci, kto z nich chodzi w niedzielę do kościoła. Okazało się, że z całej klasy podniosło rękę tylko troje. – Dzieci wróciły do domu i zapytały się rodziców dlaczego nie chodzą do kościoła? Efekt był taki, że rodzice poskarżyli się dyrekcji. Ich zdaniem, nie mam prawa zadawać takich pytań.

Wiedzieć więcej

Inaczej wygląda praca katechety w renomowanych liceach. – Moi uczniowie są przepracowani i bardzo pragmatyczni. Jeżeli coś im nie jest potrzebne, to chętnie z tego rezygnują – mówi Piotr Cieślak, który mówi o sobie z przekąsem, że jest rzucającym ziarno na beton katechetą. – Dobrze się z nimi dyskutuje, bo często stawiają trudne pytania. Czasem muszę powiedzieć – „nie wiem” i muszę się dokształcać. Ale staram się trzymać zasady, aby wiedzieć więcej od nich.

Piotr Cieślak uczy w dwujęzycznym liceum im. Mikołaja Kopernika. – Praca z moimi licealistami jest intelektualną przygodą i nie zamieniłbym jej na inną – mówi. – Gdy przychodziłem do pracy w pierwszej klasie miałem trzech licealistów, a przed maturą była już ponad połowa klasy. Jak przychodzą, to jest sukces!

* * *

Walka duchowa

Abp Henryk Hoser, ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej, w czasie spotkania z nauczycielami religii w katedrze św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika wezwał katechetów do otwartości na Ducha Świętego
– Codziennie musimy wsłuchiwać się w Słowo Boże i w oparciu o nie kształtować swoje życie – podkreślił przekonując, że Bóg jest pierwszym i najlepszym pedagogiem, który doskonale zna człowieka i wie, co mu jest potrzebne. – Dzieci, które przychodzą na lekcję religii są emanacją rodzin, z których pochodzą. Możemy wspomagać rodziny w wychowaniu religijnym, jednak nigdy nie da się ich zastąpić.
Zachowanie uczniów jest wypadkową środowisk, z których się wychodzą. Braki wychowawcze dzieci i młodzieży wynikają najczęściej z nieudolności bądź niesprawności wychowania rodzinnego. Niestety są one niesłychanie trudne do uzupełnienia – ubolewał abp Hoser, zwracając uwagę, że poza trudnościami zewnętrznymi, katecheza związana jest także z wyzwaniami duchowymi, o czym często się zapomina.
– Praca katechety jest walką duchową o młodego człowieka. Waszym największym przeciwnikiem będzie więc szatan. Jego działanie jest dziś jednak łatwiejsze niż kiedyś, ponieważ żyjemy w czasach negacji jego istnienia i działania – mówił do katechetów. Przypomniał przy tym, że jako ludzie wiary dysponują mocą samego Boga i są w stanie wygrać z demonem. Na zakończenie liturgii wręczył nowym katechetom misje kanoniczne. AS, KAI

Tagi:
katecheza katecheci

Reklama

Katecheza nie tylko w szkole

2019-12-10 10:48

Ewa Biedroń
Edycja małopolska 50/2019, str. IV

V Synod Diecezji Tarnowskiej proponuje, aby w każdej parafii była prowadzona katecheza dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Podczas III sesji plenarnej członkowie synodu zdecydowali o przyjęciu dokumentu „Katechizacja w diecezji tarnowskiej”

Ewa Biedroń
Krótkie katechezy przed lub po Mszy św. w niedziele oraz nauki dla dorosłych to propozycje V Synodu Diecezji Tarnowskiej

Cykliczne katechezy, zwłaszcza w określone niedziele i święta, mogłyby się odbywać przed lub po Mszy św. i wyjaśniać naukę zawartą w Katechizmie Kościoła Katolickiego. To jedna z synodalnych propozycji. Dokument wymienia także kazania katechizmowe w ramach nabożeństw, nauki tematyczne podczas rekolekcji parafialnych, katechezy w formie elektronicznej zamieszczane na stronie internetowej parafii, a także organizowane cykliczne wykłady czy spotkania z ludźmi prowadzącymi pogłębione życie religijne.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tymoteusz Szydło złożył prośbę do papieża o przeniesienie do stanu świeckiego

2019-12-11 07:16

dg / Warszawa (KAI)

- Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia - napisał Tymoteusz Szydło w oświadczeniu przesłanym Katolickiej Agencji Informacyjnej przez jego pełnomocnika, adwokata Macieja Zaborowskiego z Kancelarii Kopeć Zaborowski Adwokaci i Radcowie Prawni.

diecezja.bielsko.pl

Tymoteusz Szydło w oświadczeniu przekazanym Katolickiej Agencji Informacyjnej przez jego pełnomocnika, adwokata Macieja Zaborowskiego, napisał, że do publikacji czuje się zmuszony przez krzywdzące spekulacje, towarzyszące dopuszczalnej przez prawo kanoniczne zgodzie biskupa bielsko-żywieckiego na to, by udał się na urlop. "W ostatnich miesiącach przeżywałem głęboki kryzys wiary i powołania. Z bólem przyznaję, że z czasem zacząłem tracić sens mojej posługi i coraz częściej nachodziły mnie myśli o odejściu ze stanu duchownego. Po głębszym namyśle postanowiłem jednak dać sobie jeszcze jedną szansę i poprosiłem o kilka miesięcy urlopu, by poukładać swoje życie duchowe. Uznałem, że będzie to uczciwe w stosunku do Wiernych, wobec których zawsze starałem się sprawować posługę szczerze i z przekonaniem" - wyjaśnia T. Szydło.

– W tamtym okresie nie uważałem, że powinienem informować opinię publiczną o moich rozterkach duchowych. Uznałem, że nie jestem osobą publiczną i że mam prawo do prywatności. Wydawało mi się, że najlepszym wyjściem będzie odsunięcie się od posługi i przemyślenie wszystkiego w spokoju. Niestety ten czas przyniósł jeszcze więcej zamętu. Plotki, na mój temat podsycane przez media goniące za sensacją, właściwie uniemożliwiły mi refleksję. Co bardzo dla mnie bolesne, zainteresowanie tematem podsycały również osoby blisko związane z Kościołem, poprzez wielokrotne wracanie do domysłów na mój temat. Mam świadomość, że rozpoznawalność, której nigdy nie chciałem, jest związana z funkcjami, które pełni moja Mama – napisał w oświadczeniu.

Przyznaje, że w kontaktach z mediami popełniał błędy, zwłaszcza nie sprzeciwiając się próbom kojarzenia go z konkretną opcją polityczną i dając się uwikłać w wydarzenia sprzyjające takim opiniom.

– Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia. Jednocześnie oświadczam, że to moja ostatnia wypowiedź w tej sprawie. Nie zamierzam więcej zabierać głosu i bardzo proszę o uszanowanie tej decyzji - wyjaśnia, prosząc media o uszanowanie prywatności i zaprzestanie publikacji jego temat.

Przeprosił także osoby, które czują się zawiedzione jego decyzją, "zwłaszcza moją rodzinę, przyjaciół, znajomych, przełożonych, współpracowników, parafian z Przecieszyna, Osieka, Buczkowic i Oświęcimia, a także wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób czują się dotknięci lub zgorszeni".

– Mam nadzieję, że to oświadczenie ostatecznie przetnie wszelkie spekulacje oraz plotki na temat mojego klienta i pozwoli mu dalej normalnie żyć - powiedział w rozmowie z KAI adwokat Maciej Zaborowski, pełnomocnik Tymoteusza Szydło.

Oświadczenie dotyczące prośby o przeniesienie do stanu świeckiego

Wobec narastających spekulacji dotyczących mojego urlopu, na który otrzymałem zgodę od biskupa bielsko-żywieckiego, czuję się zmuszony zabrać głos. Chciałbym przeciąć w ten sposób krzywdzące spekulacje, które poza mną dotykają przede wszystkim moich bliskich a także osoby postronne. W ostatnich miesiącach przeżywałem głęboki kryzys wiary i powołania. Z bólem przyznaję, że z czasem zacząłem tracić sens mojej posługi i coraz częściej nachodziły mnie myśli o odejściu ze stanu duchownego. Po głębszym namyśle postanowiłem jednak dać sobie jeszcze jedną szansę i poprosiłem o kilka miesięcy urlopu, by poukładać swoje życie duchowe. Uznałem, że będzie to uczciwe w stosunku do Wiernych, wobec których zawsze starałem się sprawować posługę szczerze i z przekonaniem.

Biskup bielsko-żywiecki przyjął prośbę o urlop, co jest dopuszczalne w ramach prawa kanonicznego. W tamtym okresie nie uważałem, że powinienem informować opinię publiczną o moich rozterkach duchowych. Uznałem, że nie jestem osobą publiczną i że mam prawo do prywatności. Wydawało mi się, że najlepszym wyjściem będzie odsunięcie się od posługi i przemyślenie wszystkiego w spokoju. Niestety ten czas przyniósł jeszcze więcej zamętu. Plotki, na mój temat podsycane przez media goniące za sensacją, właściwie uniemożliwiły mi refleksję. Co bardzo dla mnie bolesne, zainteresowanie tematem podsycały również osoby blisko związane z Kościołem, poprzez wielokrotne wracanie do domysłów na mój temat. Mam świadomość, że rozpoznawalność, której nigdy nie chciałem, jest związana z funkcjami, które pełni moja Mama. Oczywiście dziś zdaję sobie sprawę, że sam także popełniłem szereg błędów w kontaktach z mediami, zwłaszcza tuż po święceniach, kiedy nie oponowałem, gdy próbowano skojarzyć mnie z określoną opcją polityczną. Nigdy nie było to moim celem ani ambicją, jednak zabrakło mi siły woli, by zaprotestować przeciwko publikacjom na mój temat. Co gorsza, dałem się uwikłać w wydarzenia, które mogły zostać błędnie odczytane jako udzielenie poparcia politycznego. Przez następne lata mojej posługi unikałem mediów i protestowałem prywatną drogą przeciw publikacjom na mój temat.

Obecnie moja reputacja jako księdza jest zdruzgotana przez plotki i domysły. Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania. W tej sytuacji nie pozostało mi nic innego, jak złożyć w kurii diecezji bielsko-żywieckiej prośbę skierowaną do Ojca Świętego o przeniesienie mnie do stanu świeckiego, by uregulować moją pozycję kanoniczną i nie pozostawać w konflikcie sumienia. Jednocześnie oświadczam, że to moja ostatnia wypowiedź w tej sprawie. Nie zamierzam więcej zabierać głosu i bardzo proszę o uszanowanie tej decyzji.

Żałuję, że moja historia potoczyła się w ten sposób, ale mimo wszystko mam nadzieję, że uda mi się poukładać życie na nowo. W tym miejscu mogę jedynie prosić media o uszanowanie mojej prywatności i zaprzestanie publikacji na mój temat. Zdaję sobie sprawę, że moja decyzja jest bolesna dla wielu osób, ale nie mogę postąpić inaczej. Przepraszam wszystkich, których zawiodłem, zwłaszcza moją rodzinę, przyjaciół, znajomych, przełożonych, współpracowników, parafian z Przecieszyna, Osieka, Buczkowic i Oświęcimia, a także wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób czują się dotknięci lub zgorszeni.

Tymoteusz Szydło

Bielsko-Biała, 10.12.2019

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Modlitwa o rychłą beatyfikacje Sługi Bożego ks. Wincentego Granata

2019-12-12 19:54

ks. Wojciech Kania

W kościele seminaryjnym świętego Michała Archanioła odbyła się Msza św. w 40. rocznicę śmierci Sługi Bożego Wincentego Granata, której przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz.

ks. Wojciech Kania

Czas mija nieuchronnie, ktoś powiedział, że bezszelestnie, zacierając ślady po ludziach, instytucjach, cywilizacjach. Żyje dalej tylko to, co przez Boże działanie stało się ponadczasowe i wieczne. Myśli i czyny Księdza Wincentego Granata – owoc jego głębokiej relacji z Bogiem, przetrwały próbę 40. lat, jakie minęły od śmierci Sługi Bożego. Proces kanonizacyjny na poziomie diecezjalnym, którego ważność stwierdziła Stolica Apostolska, uwidocznił jeszcze bardziej piękno tej postaci, jakże ważnej dla Kościoła w Polsce. Dzisiaj rano, Ojciec św. Franciszek, na prośbę postulatora ks. kan. Krzysztofa Ciska, pobłogosławił wszystkim, którzy są zaangażowani w starania o wyniesienie na ołtarze ks. Granata oraz ks. Stanisława Sudoła. Niech obaj dalej nas inspirują, wypraszając u Boga potrzebne łaski – powiedział bp Krzysztof Nitkiewicz rozpoczynając Msze św. z okazji 40. rocznicy śmierci Sługi Bożego ks. prof. Wincentego Granata. Eucharystię koncelebrowali: bp pomocniczy senior Edward Frankowski, księża pracujący w kurii diecezjalnej i profesorowie seminarium. We wspólnej modlitwie udział wzięły siostry zakonne oraz wierni z Ćmielowa, miejsca urodzenia Sługi Bożego.

Homilię wygłosił ks. dr Adam Kopeć. – Chrystus nazywa Jana największym pośród narodzonych z niewiasty. Możemy się zapytać, jakie kryterium tak wysokiej oceny przyjął Pan Jezus? Co takiego sprawiło, że Jan był wielki? To stopień otwarcia na łaskę Bożą. Nie liczył na własne możliwości i siły. Wszystko podporządkował Jezusowi i Jego dziełu. Wielkość człowieka, to stopień otwarcia się na łaskę. To Bóg w nas i przez nas dokonuje rzeczy niezwykłych. To Bóg dokonał rzeczy niezwykłych w życiu ks. Granata. To Sługa Boży pozwolił Mu działać w swoim życiu. Oddał Mu swój czas, intelekt i możliwości – mówił kaznodzieja. Na zakończenie Mszy św. modlono się o rychłą beatyfikację Sługi Bożego.

Po Eucharystii w auli seminaryjnej wszyscy przybyli mogli wysłuchać referatu s. dr Haliny Ireny Szumił pt. „Oddany Ojczyźnie”.

Siostra w swoim referacie ukazała postać Sługi Bożego ks. Wincentego Granata jako osobę bezgranicznie oddaną Ojczyźnie. Przywołała wiele świadectw i przykładów takiej postawy, jak choćby dwukrotną odmowę przyjęcia odznaczeń państwowych. – Miłość do Ojczyzny przejawiała się u Sługi Bożego w pracy charytatywnej w okresie radomskim. W pracy apostolstwa trzeźwości. Umiłowanie Ojczyzny w okresie okupacji przejawiało się w udziale w tajnym nauczaniu oraz w przynależności do Narodowej Służby Wojskowej. Jak mówiła dalej s. Szumił, w trudnych czasach komunizmu miłość do Ojczyzny przejawiała się w wieloraki sposób w trakcie pracy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Najpierw jako profesora, a później jako Rektora Uniwersytetu. – Warto zauważyć, że państwo ks. prof. Wincentemu Granatowi przyznawało odznaczenie i dwa razy je nie przyjął – zaznaczyła siostra prelegent.

Ks. prof. Wincenty Granat zmarł 11 grudnia 1979 r.  w Sandomierzu. Był wybitnym polskim teologiem i rektorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Jego proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym został uroczyście zamknięty pod koniec października 2018 r. Obecnie wszystkie dokumenty są w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

Zobacz zdjęcia: Modlitwa o beatyfikację Sługi Bożego ks. Wincentego Granata
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem