Reklama

Jubileusz w Białowoli

2016-10-20 08:07

Bartłomiej Surmacz
Edycja zamojsko-lubaczowska 43/2016, str. 1

Bartłomiej Surmacz
Pamiątkowa fotografia jubilatek

W świetlicy wiejskiej w Białowoli odbył się jubileusz 60-lecia Koła Gospodyń Wiejskich i 15-lecie zespołu Białowolanki. Wydarzenie miało miejsce 8 października. Na początku sobotniej uroczystości przywitano gości, następnie uczniowie miejscowej Szkoły Podstawowej przedstawili część artystyczną. Odbyła się także prezentacja multimedialna na temat działalności lokalnego stowarzyszenia Koła Gospodyń Wiejskich i zespołu Białowolanki. Po tej części życzenia jubilatkom złożyli zaproszeni goście, a wśród nich był m.in. senator Jerzy Chróścikowski.

– Dziękuję wam za tę pracę, za wszystko, co robiliście. Wszystkim wam, paniom, które działały przed sześćdziesięcioma laty, jak i teraz, życzę samych szczęśliwych dni, wrażeń i spełnienia marzeń – mówił do jubilatek Jerzy Chróścikowski.

O oprawę muzyczną z tej okazji zadbała Młodzieżowa Orkiestra Dęta OSP Białowola. Na koniec imprezy zaprezentował się nowo zawiązany lokalny kabaret oraz jubilatki z zespołu Białowolanki.

Reklama

Wójt Gminy Zamość Ryszard Gliwiński podkreślił znaczenie istnienia Kół Gospodyń Wiejskich w samorządowej wspólnocie, mówiąc m.in.: – W samorządowych wspólnotach gminnych, które mamy od 26 lat, KGW i inne organizacje, takie jak OSP i stowarzyszenia, są podstawą samorządowego ustroju w realizacji tych zadań, szerokich sfer życia społecznego. KGW dzisiaj to przykład aktywności dla innych mieszkańców, to zespoły, m.in. Białowolanki, to kultura, historia, to tradycja – podkreślił Wójt Gminy Zamość.

O początkach powstania kobiecego stowarzyszenia mówiła Wioletta Fusiarz, obecna przewodnicząca miejscowego KGW.

– Koło powstało w 1956 r., bo była taka potrzeba we wsi, by rozbudować szkołę. Wtedy władze chciały zabrać religię ze szkół i nasze panie – ówczesne gospodynie pomyślały sobie, że zawiążą jakąś organizację i po prostu będą walczyły. Po pierwsze o religię w szkole, po drugie, żeby szkołę rozbudować, bo było siedem klas, szkoła malutka – jednoizbowa i dzieci uczyły się w prywatnych domach. Tak powstał pomysł zawiązania jakiejś organizacji, żeby po prostu zbiorowo walczyć o swoje – mówiła o początkach białowolskiego koła Wioletta Fusiarz.

Tagi:
koło gospodyń

Kobiety gospodarne i wyjątkowe

2019-03-20 09:26

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 12/2019, str. VI

Regionalne konsultacje związane z wsparciem Kół Gospodyń Wiejskich odbyły się w Biłgoraju

Joanna Ferens
Na scenie wystąpiły m.in. panie z KGW z Zastawia

Spotkanie dla kół aktywnie działających dla swych małych ojczyzn odbyło się 4 marca, a towarzyszyło mu hasło: „Niezależność i rozwój Kół Gospodyń Wiejskich bez obowiązków i obaw”.

Obecna na spotkaniu wicemarszałek Sejmu Beata Mazurek podkreślała, że dzięki wsparciu, które Koła Gospodyń Wiejskich otrzymały, będą się jeszcze lepiej rozwijać i kultywować ludowe tradycje. – Po raz pierwszy Koła Gospodyń Wiejskich uzyskały samodzielność, niezależność, uzyskały osobowość prawną i wsparcie finansowe, którego do tej pory nie było. To oczywiście nie jest wszystko, nadal będziemy podejmować inicjatywy ukierunkowane na Koła Gospodyń Wiejskich, choćby po to, by mogły one korzystać ze środków europejskich w nowej perspektywie finansowej. Ja osobiście jestem bardzo zadowolona, że te kobiety aktywne, które prowadzą mnóstwo ciekawych i różnorodnych inicjatyw, w tym te związane z kulturą, mają wreszcie finansowe wsparcie. Jest to dofinansowanie działań, z których wszyscy korzystamy – wskazała.

Starosta biłgorajski Andrzej Szarlip dodał, iż spotkanie z Kołami Gospodyń Wiejskich z terenu Powiatu Biłgorajskiego to inicjatywa wyjątkowa, mająca na celu ukazanie ogromnego znaczenia tych jednostek dla społeczności lokalnej. – W kulturze wsi Koła Gospodyń Wiejskich od lat odgrywały i nadal odgrywają ważną rolę. To skarb każdej społeczności lokalnej. Mamy coś, co określiłbym „smaczkami kulturowymi”. Nie chodzi tu tylko i wyłącznie o przysmaki kulinarne, ale przede wszystkim kulturę ludową, o artystów, którzy oddają się swej pasji i dokładają cegiełkę do tego, co stanowi o naszej tożsamości, o naszym folklorze, o naszej unikalności. Mamy laureatów w ogólnopolskich konkursach, przeglądach. To środowisko należy doceniać, należy integrować i należy wspierać oraz wzmacniać. Koła Gospodyń Wiejskich są nośnikiem kultury ludowej, tej kultury żywej, barwnej i tworzącej podstawę kultury polskiej – podkreślił.

Działalność Kół Gospodyń Wiejskich musi być wspierana, gdyż są one naszym kulturowym dziedzictwem. Co zatem idzie za wsparciem dla KGW i jakie korzyści z tego płyną – tłumaczyła sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury i Rozwoju, Angelika Możdżanowska. – Dzięki wsparciu KGW nabywają osobowość prawną przez wpis do Krajowego Rejestru KGW. Wprowadziliśmy m.in. także cały szereg ułatwień, w tym zerowe koszty rejestracji, wsparcie finansowe na działalność statutową, bez podatku dochodowego, bez obowiązku kasy fiskalnej. Jest również możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej dla KGW, możliwość ubiegania się o środki finansowe w ramach konkursów i dotacji (samorząd, rząd), opieka pełnomocnika do spraw KGW w biurach powiatowych ARiMR oraz Pełnomocnika Rządu ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw, a także pomoc i nadzór nad działalnością Kół Gospodyń Wiejskich Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we współpracy z Pełnomocnikiem Rządu ds. Małych i Średnich Przedsiębiorstw – wskazała.

Nie da się ukryć, że Koła Gospodyń Wiejskich wrosły także w życie i działalność polskiej wsi. – Przede wszystkim integrujemy środowisko kobiet, spotykamy się, wymieniamy doświadczeniami, przepisami, podejmujemy też konkretne działania. Mamy próby śpiewu, organizujemy zajęcia dla dzieci i wieczorki dla seniorów. Kultywujemy tradycyjną kuchnię, obrzędy oraz kulturę ludową, w tym zwyczaje i obyczaje, śpiew czy strój ludowy – wymienia Henryka Zdybel z KGW Zastawie z Gminy Goraj.

Po części oficjalnej spotkania był czas na dyskusję, zadawanie pytań i wymianę opinii. Rozmawiano m.in. o kwestii RODO w działalności KGW czy kwestiach współpracy z Administracją Skarbową. Na zakończenie Zespół Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w Biłgoraju przygotował dla wszystkich Pań słodki poczęstunek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prof. Koseła: przestaliśmy myśleć o kapłaństwie jako o stanie poważnym

2019-11-12 12:16

ar / Warszawa (KAI)

Przestaliśmy myśleć o kapłaństwie jako o stanie bardzo poważnym. Zarówno księża, jak i świeccy stracili tę wizję umocowaną na Soborze Trydenckim – ocenił socjolog prof. Krzysztof Koseła, komentując spadek liczby seminarzystów w Polsce. Do polskich seminariów wstąpiło w tym roku 498 kandydatów do kapłaństwa, o 122 mniej niż w roku 2018 – wynika z danych uzyskanych przez KAI.

Ks. Paweł Kłys

Prof. Koseła zauważył, że przy okazji poszukiwania przyczyn spadku ilości kandydatów do kapłaństwa, należy na wstępie zadać pytanie o demografie – dlaczego rodzi się mniej dzieci oraz dlaczego młodzież jest mniej religijna. Jego zdaniem, zmieniła się polska mentalność - Ze społeczeństwa, w którym wartości katolickie były bardzo ważne, staliśmy się społeczeństwem, dla którego ważny jest duży samochód - stwierdził.

Socjolog podkreślił, że Kościół katolicki na Soborze Trydenckim wypracował pewną wizję kapłaństwa, jako dar szczególnego wybrania, szybsza droga do świętości. - Obecnie żyjemy w czasach, w których te idee się wytarły, zbladły. W rozumieniu kapłaństwa przez kapłanów, jak i w rozumieniu kapłaństwa przez ludzi świeckich. Myśląc „kapłan” społeczeństwo straciło poczucie, że jest to człowiek szczególnie wyróżniony – dodał.

Prof. Koseła odniósł się do opublikowanego niedawno artykułu, w którym pewien socjolog podał dane dotyczące księży łamiących celibat. – Te badania nie były wiarygodne, a jednak funkcjonowały jako coś oczywistego. To mówi wiele o myśleniu katolików, którzy zamiast zweryfikować informacje, przyjęli je jako coś oczywistego. Wydaje się, że nie są to trafne wyniki, ale sama reakcja na to wydarzenie, obrazuje w jaki sposób ludzie patrzą dziś na kapłaństwo. Podobnie było w kwestii pedofilii w Kościele. Wszyscy się zasmucili zamiast podnieść wielkie larum, że coś się załamało w Kościele. Przestaliśmy myśleć o kapłaństwie jako o stanie bardzo poważnym. Zarówno księża, jak i świeccy stracili tę wizję umocowaną na Soborze Trydenckim – powiedział.

Zdaniem socjologa, jest to główna przyczyna braku powołań do kapłaństwa. - Wybudowano wielkie gmachy seminaryjne. Teraz są one niemalże puste. Straciliśmy pewną idee świętości kapłaństwa. Nie jest to już stan do którego aspirują młodzi ludzie, aby pięknie przeżyć życie, tak jak to było dawniej – wyjaśniał.

- Oczywiście w porównaniu do tego co dzieje się np. we Francji, spadek powołań jest o wiele mniejszy, ale myślę, że należy przemyśleć jak wypracować nowe spojrzenie na kapłaństwo, jako naprawdę godny, poważny i piękny stan. Ludzie chcą uczestniczyć w czymś ważnym i pięknym – podsumował prof. Koseła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najświętsza Maryja Panna z Guadalupe

2019-12-11 20:58

O. Gabriel Garcia

Aztecy zaczęli się tam osiedlać w roku 1325. Tenochtitlan (obecnie miasto Mexico) było wyspą na jeziorze Texcoco. W listopadzie 1519 r. wraz ze swoim wojskiem zdobył je Hiszpan Hernan Cortes.

Graziako/Niedziela

Musiał jednak toczyć boje aż do 13 sierpnia 1521 r., nim zwyciężył ostatniego króla Azteków - Guatemoca. Azteccy mieszkańcy byli przerażeni tą klęską i zachłannością Hiszpanów. Między tymi dwoma narodami istniały olbrzymie różnice w kulturze, mowie, religii i zwyczajach. Trudno było znaleźć wspólny język. Zwycięzcy siłą zmuszali Azteków do przyjęcia wiary katolickiej. Byli jednak również i tacy misjonarze, którzy próbowali wprowadzić nową religię w sposób pokojowy i przy pomocy dialogu. 10 lat po hiszpańskim podboju miały miejsce objawienia Matki Bożej w Guadelupe. Przytaczamy tekst tubylca Nicana Mopohuna, przypisany Antoniemu Valeriane, jako najbardziej wiarygodny i dokładny oraz posiadający historyczną wartość.

Objawienie

9 grudnia 1531 r., w sobotni poranek, Dziewica ukazała się Juanowi Diego, tubylcowi z Cuauhtitlan, świeżemu konwertycie, ochrzczonemu krótko przed tym zdarzeniem. Juan Diego był w drodze na lekcję religii i gdy znajdował się w pobliżu wzgórza Tepeyac, doszedł go przepiękny śpiew ptaków. Nagle ptaki przestały śpiewać, a on usłyszał ze wzgórza głos wołający go po imieniu: „Juanito, Juan Diegnite”. Ujrzałem Panią o ponadnaturalnej piękności. Jej suknia błyszczała jak słońce. Głaz, na którym stały jej stopy, wyglądał jak z kamieni szlachetnych, a ziemia błyszczała jak tęcza. W tym pierwszym objawieniu Dziewica wyraziła Juanowi swe życzenie wybudowania kościoła na wzgórzu Tepeyaca. Juan Diego udał się natychmiast do biskupa - franciszkanina Juana de Zumarraga, by mu przekazać to, co się zdarzyło, lecz tenże nie uwierzył mu. Tubylec powrócił do domu smutny i zniechęcony. Tego samego dnia Juan Diego jeszcze raz wstąpił na wzgórze i spotkał tam Panią Nieba, która na niego czekała. Poprosiła go, by ponownie dotarł w następnym dniu do biskupa, by można było mu dokładnie przekazać życzenie. Wreszcie w następnym dniu, po długim oczekiwaniu, biskup przyjął go. Aby się przekonać, czy rzeczywiście mówi prawdę, skierował do niego wiele pytań i zażądał od niego przyniesienia znaku.

Juan Diego przekazał odpowiedź biskupa Pani, która prosiła go o przyjście ponowne w następnym dniu, by mogła przekazać mu znak. Jednakże Juan Diego nie stawił się w oznaczonym terminie na rozmowę z Panią Nieba, ponieważ poważnie zachorował jego wujek, musiał więc sprowadzić lekarza.

12 grudnia, we wtorek, Juan Diego udał się w drogę do Tlatelolco, aby sprowadzić kapłana, gdyż wujek chciał się wyspowiadać. Aby zdążyć do miasta, wybrał inna drogę, gdyż nie chciał zostać zatrzymanym przez Panią. Ona jednak spotkała go i Juan Diego opowiedział, co stało się z wujkiem. W odpowiedzi usłyszał, że nie ma się martwić stanem swego wujka, gdyż on wyzdrowieje. Uspokojony tymi słowami Juan Diego wypełnił życzenie Dziewicy i wspiął się na wzgórze, aby przynieść świeże róże. Dziewica uporządkowała kwiaty własnymi rękoma i złożyła w zagłębienie jego peleryny. On sam udał się ponownie do biskupa i na kolanach przekazał mu prośbę Dziewicy, rozpościerając swą pelerynę, pozwalając wypaść z niej różom. Nagle na pelerynie ukazał się obraz Dziewicy Matki Bożej. Biskup wraz z obecnymi osobami ujrzeli ten piękny i cudowny obraz. Dla Indian była to ogromna radość, jakby wybawienie. Objawienia, które miał Indianin, oraz obraz na pelerynie były znakami, że tubylcy zostali mocno włączeni do nowej wiary. W ciągu następnych 10 lat dokonało się około 8 milionów nawróceń.

Peleryna zrobiona jest z grubego lnu i z włókien maguey, na których utrzymują się silne, błyszczące kolory. Jej pierwsze naukowe badania zostały przeprowadzone w roku 1936. Niemiecki chemik, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii, Ryszard Kühn stwierdził, że farby te nie pochodzą ani z mineralnych, ani roślinnych, ani ze zwierzęcych materiałów.

W roku 1951 rysownik Carlos Salinas odkrył, że w oczach Dziewicy widać postać mężczyzny z brodą. Od tego czasu badało obraz wielu optyków i specjalistów. W roku 1956 doktor Javier Torroella, optyk i chirurg, wydał lekarskie orzeczenie, w którym potwierdził, że w oczach Dziewicy widać ludzką postać. Do dziś do dziewicy z Guadelupe pielgrzymowało ponad 20 milionów ludzi i w ten sposób Guadelupe stała się najczęściej odwiedzanym sanktuarium świata. Wszyscy: biedni i bogaci, intelektualiści i robotnicy, rolnicy i studenci, mężczyźni i matki zdążają tam z wielka miłością i wiarą, aby odwiedzić naszą Matkę Nieba w bazylice Guadelupe i powiedzieć jej głośno lub cicho: „Bądź pozdrowiona, Maryjo, pełna łaski...”.

Z niem. tł. B. Gniotowa

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem