Większość krajów ma ustrój demokratyczny. W królestwie prawo stanowi król, władzą wykonawczą jest król, władzą sądowniczą jest król, królestwa broni król. Królestwo Pana naszego jest całkowicie inne i kieruje się innymi regułami niż rządy monarchii politycznych. To Jezus powiedział: „Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest” (Łk 17, 21). Ono jest i spełnia się w Kościele.

To Kościół pielęgnuje i strzeże depozytu wiary. Dziś wielu wypowiada się np.: „Uważam, że Kościół powinien zmienić nauczanie”. Prawa Bożego nie można zmienić, obowiązuje nas posłuszeństwo w wierze. To Jezus w Kościele i przez Kościół pełni władzę przez liturgię, posługę słowa Bożego i sakramentów. To Jezus sądzi grzeszników w sakramencie pokuty. Ile razy mówiłem: „Wysoki sądzie, jestem przestępcą, proszę o wyrok!” – zawsze mogłem usłyszeć: „Na tej podstawie, że Jezus za ciebie karę poniósł, a ty prosisz o miłosierdzie, On ciebie nigdy nie oskarży”. To w Kościele jestem broniony przed zaciekłym agresorem, jakim jest diabeł.

Pierwsze czytanie w obrazie króla Dawida pokazuje posługę pasterską w królestwie – król jest pasterzem swego ludu i jego obrońcą. Jak mówi apostoł Paweł: „Bóg uzdolnił nas do uczestnictwa w dziale świętych w światłości” (por. Kol 1, 12). Kiedy mówię do wiernych po przyjęciu Komunii św., że są święci, patrzą na mnie ze zdziwieniem. A przecież żarówka nie sobą świeci, ale prądem. Jesteśmy święci świętością Jezusa, święci obecnością Ducha Świętego.

„On jest Głową Ciała – Kościoła”. Ciałem Jezusa my jesteśmy, ochrzczeni, trwający w Jezusie, a także ci, którzy są w niebie. To my na tej ziemi jesteśmy dziećmi Boga, rodziną Jezusa, rodzeństwem między sobą, ponieważ mówimy „Ojcze nasz”. Spokrewnieni ze sobą nie przez krew przodków, ale przez Krew i Ciało Jezusa, które przyjmujemy. Królestwo Boże rodzi się w nas przez powtórne narodzenie w Duchu Świętym. To narodzenie jest świadomą decyzją, aby poddać całe swoje życie Jego Panowaniu. Ciało, dusza, umysł, nasze emocje muszą zostać przekształcone przez Ducha, aby to królestwo było obecne w świecie.

Królestwo Jezusa daje wolność, można go nie przyjąć i odrzucić jak pierwszy łotr. A można – tak jak drugi złoczyńca – uznać się za grzesznika i wyznać wiarę: „Ty, Jezu, jesteś Królem, ja pragnę Twego królestwa”.

Św. Jan Chryzostom powiedział: „To ten złoczyńca zgarnął sobie raj, nikt wcześniej nie usłyszał takiej obietnicy, ani Abraham, ani Mojżesz, ani prorocy, ani apostołowie, złoczyńca był przed nimi. Ale też wiara jego wyprzedziła tamtych. Zobaczył Jezusa umęczonego, a uwielbił go, jakby był w chwale. Zobaczył Go przybitego do krzyża, a błagał Go, jakby był na tronie. Zobaczył Go potępionego, a prosił o łaskę, jak króla. Przedziwny złoczyńco, zobaczyłeś ukrzyżowanego człowieka, a wyznałeś go jako Boga”.

Polecamy „Kalendarz liturgiczny” – liturgię na każdy dzień
Jesteśmy również na Facebooku i Twitterze