Piątek, 25 września. Dzień Powszedni.

• Koh 3, 1-11 • Ps 144 • Łk 9, 18-22

Gdy raz Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?» Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał». Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego». Wtedy surowo im przykazał i napomniał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».

Dzisiejsze pytanie Syna Człowieczego jest fundamentalne. Dopiero na odpowiedzi można budować dalszą relację i swoją duchowość. Kim dla mnie jest Jezus z Nazaretu? Nauczycielem?Mentorem? Przyjacielem? Towarzyszem? On, zadając pytanie, jednocześnie naprowadza na odpowiedź. Jest tym, który za mnie umiera i dla mnie zmartwychwstaje. Zbawiciel i Pan! Nie chodzi o to, byśmy intelektualnie przyjęli, a nawet w niektórych sytuacjach publicznie wyznali tę prawdę, ale byśmy zaczęli tak żyć. Jeżeli Jezus jest moim Zbawicielem i Panem, to nie straszna mi śmierć, a nauka płynąca z Ewangelii jest do wprowadzenia w czyn.

Ł.T.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".