Spotkanie rozpoczęło się Eucharystią w kaplicy Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Podczas Eucharystii homilię wygłosił ks. Rafał Cyfka, były dyrektor Pomocy Kościołowi w Potrzebie. Odwołując się do przypowieści o siewcy, przypomniał wolontariuszom, że Boża miłość dociera również tam, gdzie po ludzku trudno spodziewać się owocu. Zachęcał, by w chwilach zmęczenia i zniechęcenia patrzeć na Chrystusa – Bożego Siewcę, który nie przestaje siać. Szczególnie mocno wybrzmiało wezwanie, by nie pozwolić, aby społeczne podziały przesłoniły człowieka: „W każdym człowieku musimy zobaczyć oblicze Chrystusa”. Ks. Cyfka przywołał w tym kontekście doświadczenia pomocy chrześcijanom i muzułmanom na Bliskim Wschodzie, pokazując, że chrześcijańska miłość nie może być uzależniona od pochodzenia, poglądów czy przynależności drugiego człowieka.

Po Mszy Świętej uczestnicy zostali podzieleni na dwie grupy, które kolejno zwiedzały Muzeum Archidiecezjalne. Wizyta w muzeum była nie tylko okazją do poznania dziedzictwa Kościoła na Śląsku, ale również elementem szerszego otwarcia wolontariuszy na kulturę i historię lokalnego Kościoła. – Zależy nam na tym, żeby wolontariusze nie tylko sami poznali Muzeum Archidiecezjalne, ale też odkryli je jako miejsce, do którego warto wracać z grupami parafialnymi.

Chcemy zachęcić Parafialne Zespoły Caritas, żeby podczas wyjazdów, spotkań czy pielgrzymek pokazywały także dziedzictwo Kościoła na Śląsku. To przecież część naszej historii i tożsamości, którą warto przekazywać kolejnym pokoleniom.- podkreślił Paweł Trawka, rzecznik wrocławskiej Caritas.

Drugą część spotkania stanowiła formacja prowadzona przez s. Magdalenę Stachurę CDC, odpowiedzialną za wolontariat Parafialnych Zespołów Caritas w archidiecezji. Podczas spotkania przypomniano najważniejsze zasady dotyczące funkcjonowania wolontariuszy oraz obowiązujące ich dokumenty i aspekty prawne. Rozmawiano m.in. o ochronie danych osobowych i zasadach RODO, zachowaniu dyskrecji, prowadzeniu dokumentacji, a także organizacji pracy w Parafialnych Zespołach Caritas. Nie była to jednak wyłącznie część wykładowa. Wolontariusze mieli również okazję podzielić się własnymi doświadczeniami, rozwiązaniami stosowanymi w swoich parafiach oraz sytuacjami, z którymi spotykają się podczas codziennej posługi. - Taka wymiana doświadczeń pozwala zobaczyć, że podobne problemy pojawiają się w różnych miejscach, ale również że poszczególne zespoły wypracowały własne sposoby radzenia sobie z nimi. – wyjaśnia siostra Magdalena. Podczas spotkania mec. Małgorzata Trawka przybliżyła również działalność Fundacji Lumus, która pomaga osobom pokrzywdzonym przestępstwami. Fundacja prowadzi swoją działalność m.in. na terenie Oleśnicy, Wołowa, Trzebnicy, Oławy i Wrocławia. Dla wolontariuszy była to okazja do poznania kolejnej instytucji, z którą mogą zetknąć się podczas pracy na rzecz osób potrzebujących wsparcia.

– Takie spotkania mają kilka celów. Przede wszystkim chcemy formować wolontariuszy do dojrzałej chrześcijańskiej postawy służby, a jednocześnie dążyć do profesjonalizacji wolontariatu. Ważne jest także zacieśnianie współpracy pomiędzy poszczególnymi zespołami. Chcemy, żeby wolontariusze znali się nawzajem i wiedzieli, że mogą korzystać z doświadczenia innych Parafialnych Zespołów Caritas – podkreśla s.Magdalena Stachura. Jak dodaje, właśnie dlatego tak ważne jest tworzenie przestrzeni do wymiany doświadczeń, pomysłów i sprawdzonych sposobów działania. – Sieciowanie zespołów i dzielenie się rozwiązaniami, które sprawdzają się w różnych sytuacjach, jest dziś konieczne. Czasami jeden zespół mierzy się z problemem, który drugi ma już dawno za sobą i może podpowiedzieć konkretne rozwiązanie – zaznacza s. Magdalena.

Ważnym elementem zjazdu był również wspólny posiłek. Była to przestrzeń mniej formalnego spotkania, rozmów, sieciowania i integracji. Dla osób, które na co dzień działają w różnych parafiach archidiecezji, możliwość poznania innych wolontariuszy jest ważną częścią budowania wspólnoty Caritas.

Codzienna działalność Parafialnych Zespołów Caritas często odbywa się lokalnie – w konkretnych parafiach, wśród osób i rodzin, które potrzebują pomocy. Zjazdy są natomiast okazją do zobaczenia szerszej perspektywy i przekonania się, że podobną służbę podejmują setki osób w całej archidiecezji.