Reklama

Niedziela Łódzka

Program duszpasterski Archidiecezji Łódzkiej 2016-17

Idźcie i głoście

Drodzy Archidiecezjanie!

Wraz z 1. Niedzielą Adwentu 2016 r. wkraczamy w urzeczywistnianie w całym Kościele katolickim w Polsce ostatniego etapu czteroletniego Programu duszpasterskiego, który rozpoczął się w 2013 r., a którego hasłem są słowa: „Przez Chrystusa, z Chrystusem, w Chrystusie. Przez wiarę i chrzest do świadectwa”. Nawiązują one do kluczowego dla dziejów naszego narodu wydarzenia, jakim było przyjęcie przez Mieszka I w 966 r. sakramentu chrztu świętego. Od tego momentu zaczęło się wielkie dzieło chrystianizacji Polski. Wracając naszą historyczną pamięcią do tego, co stało się 1050 lat temu, w naszej pracy duszpasterskiej od czterech lat pragniemy pogłębić naszą tożsamość chrześcijańską i nierozerwalnie związaną z nią działalność apostolską. Problematyce wiary były poświęcone dwa pierwsze lata Programu duszpasterskiego. Dlatego jego hasła brzmiały następująco: „Wierzę w Syna Bożego” (2013/14) i „Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię” (2014/15). Mijający rok duszpasterski bezpośrednio nawiązywał do chrztu Mieszka I. Dlatego też jego przesłanie miało charakter chrzcielny, wyrażający się w haśle „Nowe życie w Chrystusie” (2015/16). Natomiast rozpoczynający się obecnie czwarty etap Programu duszpasterskiego, obejmujący lata 2016/17, wskazuje na konieczność podjęcia przez nas wszystkich podstawowego zobowiązania, które wynika z faktu przyjęcia chrztu. Jest nim głoszenie Ewangelii współczesnemu światu. Stąd hasło tego czwartego etapu stanowi nawiązanie do wielkiego nakazu misyjnego, jaki Chrystus przekazał swoim uczniom: „Idźcie i głoście” (por. Mt 28, 16-20).

Duchowe dziedzictwo minionego roku duszpasterskiego

W tym wielkim nakazie, aby głosić Ewangelię całemu światu, Chrystus raz jeszcze wskazał uczniom na swoje Boskie Synostwo i na to, że tylko On jest jedynym i najwyższym Panem dziejów i historii: „Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi” (Mt 28, 18). Równocześnie zapewnił uczniów, że ich nigdy nie opuści: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20b). Mocą wiary w te Chrystusowe słowa uczniowie mają iść na cały świat i nauczać wszystkie narody, mają chrzcić i w codziennej posłudze słowa uczyć „je zachowywać wszystko”, co przykazał im Pan (por. Mt 28, 19-20a).

Uznając te Chrystusowe słowa jako skierowane właśnie do nas, pragniemy wyruszyć z orędziem Chrystusa na spotkanie współczesnego świata, bogaci w duchowe dobra, które przyniosły nam minione trzy lata, a zwłaszcza ostatni rok, naszych duszpasterskich wysiłków.

Reklama

Niewątpliwie czujemy się umocnieni w wierze najpierw dzięki bogatym w wydarzenia obchodom 1050. rocznicy Chrztu Polski, jakie miały miejsce w archidiecezji łódzkiej. Patronowała im od samego początku Matka Najświętsza, Matka Kościoła i Przewodniczka w drodze do Nieba. Jej pięćset lat liczącą obecność w wizerunku Matki Boskiej Łaskiej obchodziliśmy, pod przewodnictwem legata papieskiego kard. Zenona Grocholewskiego, podczas pierwszej stacji obchodów w kolegiacie łaskiej 8 listopada 2015 r. Kulturotwórczą moc chrześcijaństwa rozważaliśmy natomiast w czasie drugiej stacji, która miała miejsce w dniach 2 i 3 kwietnia 2016 r. w Piotrkowie Trybunalskim, pod przewodnictwem abp. Stanisława Gądeckiego, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski. Wtedy bowiem przedmiotem naszej refleksji były dzieje tworzenia się zrębów demokratycznego państwa polskiego za czasów I Rzeczypospolitej, któremu to procesowi przez wieki towarzyszyła obecność cudownego wizerunku Matki Boskiej Trybunalskiej. Miejscem trzeciej stacji obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski była Łódź. 12 czerwca 2016 r., kiedy przypadało tradycyjne Święto Eucharystii, pod przewodnictwem kard. Dominika Duki, arcybiskupa Pragi i prymasa Czech, przeżywaliśmy tajemnicę obecności eucharystycznej Chrystusa pośród nas. Została ona wzbogacona przez radość udzielenia sakramentu chrztu świętego przy przywiezionej z Pabianic najstarszej chrzcielnicy, jaka znajduje się na terenie archidiecezji łódzkiej. Prawdę, że wiara bez uczynków jest martwa (por. Jk 2, 17) i że musi ona przynosić odczuwalne owoce tej bezinteresownej i szczodrobliwej miłości, jaką jest caritas, przeżywaliśmy podczas czwartej stacji w Tomaszowie Mazowieckim. W jej ramach 18 czerwca 2016 r. nastąpiło uroczyste ogłoszenie św. Antoniego Padewskiego patronem miasta i powiatu Tomaszowa Mazowieckiego, co stało się możliwe dzięki wcześniejszym, z 11 czerwca 2015 r., stosownym uchwałom podjętym przez Radę Miasta oraz Radę Powiatu Tomaszowa Mazowieckiego. Piątą stacją był Konstantynów Łódzki. W tym roku mija bowiem siedemdziesiąt pięć lat od aresztowania przez niemieckich okupantów 6 października 1941 r. 310 kapłanów, pochodzących z diecezji łódzkiej, częstochowskiej, włocławskiej, archidiecezji poznańskiej oraz z niektórych wspólnot zakonnych, i osadzenia ich w obozie koncentracyjnym w Konstantynowie Łódzkim. Po kilku tygodniach zostali oni przewiezieni stamtąd do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie wielu z nich zmarło śmiercią męczeńską. Piąta stacja, obchodzona przez ponad trzystu księży naszej archidiecezji pod przewodnictwem pasterzy Kościołów włocławskiego, częstochowskiego i łódzkiego, a także w obecności przedstawiciela Kościoła poznańskiego, 1 października 2016 r. była poświęcona problematyce martyrologii duchowieństwa w czasach drugiej wojny światowej. Martyrologium to stanowiło równocześnie przejmujący przykład na to, że wraz z przyjęciem sakramentu chrztu każdy chrześcijanin jest zobowiązany do dania świadectwa Chrystusowi, nawet świadectwa krwi i życia. Ukoronowaniem obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski była Pielgrzymka Narodowa do Rzymu w dniach 20-23 października 2016 r., w której wzięło udział prawie sześciuset pielgrzymów z archidiecezji łódzkiej.

Wielkim umocnieniem naszej wiary były również Światowe Dni Młodzieży, które miały miejsce w Krakowie w dniach od 25 do 31 lipca 2016 r. Zostały one poprzedzone tzw. Dniami w Diecezjach. W archidiecezji łódzkiej przeżyliśmy je w dwunastu rejonach w dniach od 19 do 24 lipca. Bogaty program tych Dni przygotowała dla młodych z wielu krajów świata nie tylko archidiecezja łódzka („Łódź Piotrowa w drodze do Krakowa”), ale także ekumeniczna wspólnota Chemin Neuf („Paradise in the City”), ojcowie jezuici (program „Magis”) oraz ojcowie klaretyni. Na zakończenie Dni Młodzieży w archidiecezji 24 lipca przeżyliśmy wspólną, pełną radości i wzruszeń Eucharystię w hali Atlas Arena, gdzie zgromadziło się ok. dwunastu tysięcy wiernych. Tuż po zakończeniu wakacji rozpoczął się okres nie tylko podsumowań ŚDM, ale także szukania sposobów, aby w aktywne życie naszej wspólnoty archidiecezjalnej zaangażować zarówno młodych, którzy włączyli się w przygotowania i udział w ŚDM, jak i rodziny, które niezwykle gościnnie przyjęły w swoich domach gości z wielu krajów świata.

Pogłębieniu naszej wiary i osobistemu doświadczeniu Bożego miłosierdzia służyły także przeżycia związane z ogłoszonym przez Ojca Świętego Franciszka w bulli „Misericordiae vultus” Nadzwyczajnym Jubileuszem Miłosierdzia. Ponieważ Ojciec Święty pragnął, aby był on przeżywany nie tylko w Rzymie, ale również w Kościołach lokalnych, wymownym znakiem było otwarcie Bram Miłosierdzia we wszystkich kościołach katedralnych na świecie oraz w kościołach wyznaczonych przez biskupów. W naszej archidiecezji tych kościołów było siedemnaście: sześć w Łodzi i jedenaście w innych najbardziej znaczących miejscowościach naszej archidiecezji.

Reklama

Ukoronowaniem minionego roku duszpasterskiego była proklamacja Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana, która miała miejsce 19 listopada 2016 r. w krakowskich Łagiewnikach. Proklamacja ta została powtórzona podczas wszystkich Mszy świętych oprawianych następnego dnia, w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata. W łódzkiej archikatedrze została ona złączona z uroczystym poświęceniem Kaplicy Adoracji, w której znajdują się także relikwie dwojga świętych szczególnie głęboko związanych z tajemnicą Miłosierdzia Bożego: św. Faustyny Kowalskiej, której zakonna droga zaczęła się właśnie w tej świątyni pewnego lipcowego dnia 1924 r., oraz św. Jana Pawła II Wielkiego, który ją nawiedził 13 czerwca 1987 r.

„Idźcie i głoście”

Ogólnopolski Rok duszpasterski 2016-17 „Idźcie i głoście” stanowi dla archidiecezji łódzkiej pierwszy etap czteroletniego programu przygotowań do zbliżającej się setnej rocznicy erygowania diecezji łódzkiej. Nastąpiło ono 10 grudnia 1920 r. na mocy bulli papieża Benedykta XV „Christi Domini qui essebonum pastorem”. Przygotowania te mają charakter dwutorowy. Z jednej strony są one bowiem wezwaniem do pogłębienia wiary i osobistego nawrócenia ze strony wiernych archidiecezji, natomiast z drugiej strony mają stanowić wielką refleksję duszpasterską w postaci rozpoczynającego się Synodu Archidiecezji Łódzkiej.

a. Misje Miłosierdzia Bożego

Pogłębieniu prawdy o Bożym miłosierdziu i osobistemu jej doświadczeniu – a zatem swoistemu przedłużeniu przeżyć związanych z zakończonym właśnie Nadzwyczajnym Jubileuszem Miłosierdzia – będą służyły Misje Miłosierdzia Bożego, głoszone przez ojców jezuitów we wszystkich parafiach archidiecezji łódzkiej. Zaczęły się one 20 listopada 2016 r. w parafii katedralnej i potrwają do końca 2019 r.

Misje będą połączone z peregrynacją obrazu Jezusa Miłosiernego oraz relikwii św. Siostry Faustyny. Wielką radość sprawił nam Ojciec Święty Franciszek, który w odpowiedzi na skierowaną do niego prośbę przysłał osobiście podpisane przez siebie błogosławieństwo na czas Misji. Dla ich celów został przygotowany specjalny Mszał „Misje Bożego Miłosierdzia w Archidiecezji Łódzkiej 2016-2019”, który zawiera kopię papieskiego błogosławieństwa oraz teksty liturgiczne przeznaczone na czas Misji.

W większości parafii Misje Miłosierdzia Bożego będą miały charakter tradycyjny, natomiast w kilkunastu parafiach ojcowie jezuici poprowadzą tak zwane misje ewangelizacyjne. W związku z nimi trzeba będzie przygotować kilkudziesięcioosobowe grupy ewangelizatorów. Po odbyciu przez nich trwającej kilka miesięcy formacji duchowej udadzą się oni do domów tych wiernych, którzy dotychczas nie angażowali się w życie swojej parafii. W ten sposób pragniemy urzeczywistniać prawdę wyrażoną w soborowej Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen gentium”, że wszyscy ochrzczeni na mocy zjednoczenia z Chrystusem są równi w działaniu na rzecz budowania Ciała Chrystusowego (por. „Lumen gentium”, 32). Znaczy to, że każdy ochrzczony jest powołany przez Boga do zaangażowania się na rzecz głoszenia światu Ewangelii. Tę prawdę potwierdza Ojciec Święty Franciszek, głosząc, iż na mocy chrztu jesteśmy powołani do tego, aby być uczniami-misjonarzami. Podążając ścieżką duchowości chrzcielnej, chcemy podjąć to wezwanie i z odwagą je realizować. W ten sposób pragniemy coraz bardziej stawać się Kościołem misyjnym, zarówno wewnątrz niego samego (ad intra), jak i na zewnątrz (ad extra).

Główne cele Misji Miłosierdzia Bożego zostały syntetycznie określone w przygotowanym przez ojców jezuitów „Pro memoria”. Znalazły się w nim m.in. następujące stwierdzenia: „Misje Miłosierdzia Bożego w archidiecezji łódzkiej [odbywające się] pod hasłem: «Jezu ufam Tobie», to duchowa pielgrzymka, podczas której człowiek spotyka miłosiernego Boga. Ich celem będzie przyjęcie daru miłosierdzia, nawrócenie oraz pogłębienie wiary, aby według niej żyć i działać, w duchu miłości Boga i bliźniego. Misje Miłosierdzia Bożego są dla wszystkich i mogą uczestniczyćw nich nie tylko wierni zaangażowani w życie parafii, ale także ci, którzy z różnych względów są obojętni lub nabrali dystansu do wspólnoty Kościoła. Udział w Misjach ma im pomóc w zaleczeniu wszelkich ran oraz przywróceniu świadomości obecności Boga bogatego w miłosierdzie. On jak Miłosierny Ojciec z przypowieści według św. Łukasza oczekuje na powrót marnotrawnego syna (por. Łk 15, 11-32). Istotnym elementem Misji jest peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego. Ten Obraz może stać się dla wielu pomocą w spotkaniu z Bożym Miłosierdziem. Obraz ten kolejno odwiedzi wszystkie parafie naszej archidiecezji,w których będą się odbywały Misje Miłosierdzia Bożego. To wymowny znak objawienia Bożego przekazany świętej Siostrze Faustynie tak mocno związanej z naszą archidiecezją, zwłaszcza z Łodzią, gdzie usłyszała głos powołania, aby szerzyć kult Bożego Miłosierdzia w świecie”.

Misje Miłosierdzia Bożego będą też ideowo pogłębiały Rok św. Brata Alberta, który został ustanowiony przez Konferencję Episkopatu Polski z okazji 100. rocznicy jego śmierci. Rok ten trwać będzie od 25 grudnia 2016 do 25 grudnia 2017 r. Przykład życia świętego Brata Alberta stanie się dla nas okazją do tego, aby czynami miłosierdzia okazywanymi naszym bliźnim potwierdzać wielkość miłosierdzia, które okazał nam Pan Bóg, i aby poprzez te czyny urzeczywistniać hasło tegorocznego Programu duszpasterskiego „Idźcie i głoście”.

b. Synod Duszpasterski

Ostatni – III Synod Archidiecezji Łódzkiej – trwał od 22 lutego 1996 r., to znaczy od dnia podpisania przez abp. Władysława Ziółka „Aktu o zwołaniu III Synodu Archidiecezji Łódzkiej”. Uroczysta sesja inauguracyjna III Synodu odbyła się 25 maja 1996 r. Zakończył się on natomiast 22 listopada 1998 r. w bazylice archikatedralnej poprzez uroczyste podpisanie Statutów synodalnych.

W przeciwieństwie do Synodu z lat 1996-98, który miał głównie charakter prawodawczy, nowy Synod, poprzez który pragniemy przygotować się do obchodów stulecia istnienia diecezji łódzkiej, ma mieć przede wszystkim charakter duszpasterski. W ciągu trzech lat jego trwania ma zostać podjęta przez kapłanów, osoby życia konsekrowanego i wiernych świeckich pogłębiona refleksja odnośnie do trzech fundamentalnych obszarów zaangażowania duszpasterskiego: odnośnie do młodzieży (2017-18), rodziny (2018-19) i parafii (2019-20).

5 października 2016 r., w liturgiczne wspomnienie św. Faustyny, zostały podpisane odpowiednie dekrety związane z przygotowaniami do Synodu: „Dekret w sprawie powołania oraz funkcjonowania Zespołów i Kół Synodalnych” oraz „Dekret w sprawie powołania, zadań i funkcjonowania Komisji Przygotowawczej Synodu Duszpasterskiego Archidiecezji Łódzkiej”. Wynika z nich, że w każdej parafii powinien powstać Zespół Synodalny, za którego powstanie odpowiedzialny jest miejscowy ksiądz proboszcz. On dokonuje wyboru jego członków, stoi na jego czele i koordynuje jego pracami. Jeśli z poważnych racji niemożliwe jest powstanie parafialnego Zespołu Synodalnego, wówczas należy powołać międzyparafialne, dekanalne lub regionalne Zespoły Synodalne. Członkiem parafialnego Zespołu Synodalnego z urzędu jest ksiądz proboszcz oraz księża wikariusze, którzy pracują w danej parafii. W skład Zespołu można również powołać katechetów, pracujących w szkołach znajdujących się na terenie parafii, oraz inne osoby, zajmujące się wychowaniem młodzieży, np. nauczyciele.

Pierwszy etap Synodu Duszpasterskiego Archidiecezji Łódzkiej trwać będzie od września 2017 do czerwca 2018 r. Będzie się on odbywał pod hasłem: „Młodzież nadzieją Kościoła łódzkiego”. Hasło to nawiązuje do słów św. Jana Pawła II wypowiedzianych podczas inauguracji jego pontyfikatu. Na tym etapie obrad synodalnych należy wykorzystać zaangażowanie bardzo wielu młodych ludzi naszej archidiecezji, którzy czynnie włączyli się w przygotowanie bardzo bogatego programu archidiecezjalnych uroczystości poprzedzających główne obchody Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

Pierwszy etap Synodu poprzedzony jest pracami powołanej już we wrześniu br. Komisji Przygotowawczej, która składa się z duchownych, osób życia konsekrowanego i laikatu, zwłaszcza ludzi młodych. Komisja ta ma za zadanie opracowanie „Propositiones”, które będą podstawą do prac Zespołów Synodalnych i pomocą do przygotowania „Instrumentumlaboris” Synodu. W ramach Komisji Przygotowawczej działa osiem podkomisji. Zadaniem każdej z nich jest opracowanie oddzielnych bloków tematycznych, których specyfika została określona przez odpowiedni cytat biblijny lub stwierdzenie należące do nauczania Kościoła, czy też zostało wzięte z jego obrzędów, wraz z krótkim komentarzem: 1. „Bez wiary nie można podobać się Bogu” – Hbr 11, 6 (czy moja wiara może podobać się Bogu; kim jest dla mnie Bóg; czym jest dla mnie wiara; w co wierzę, itp.); 2. „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” – Mk 1,15 (sakrament pokuty; co to znaczy być człowiekiem sumienia); 3. „Znać Chrystusa” – 1 Kor 2,2 („Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa” – Jan Paweł II, Warszawa 2 VI 1979); 4. „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali” (Jan Paweł II, Jasna Góra, 19 VI 1983); 5. „Wiara bez uczynków martwa jest sama w sobie” – Jk 2,17 („Człowiek potrzebuje Eucharystii, aby mógł żyć na wieki” – Jan Paweł II, Łódź, 13 VI 1987); 6. „Mężnie wyznawać wiarę i postępować według jej zasad” – por. Obrzęd Bierzmowania (sakrament bierzmowania – należyte przygotowanie i owocne przeżywanie tego sakramentu); 7. „Oto jestem, poślij mnie” – Iz 6, 8 (myśląc o przyszłości: miłość i odpowiedzialność; rozeznawanie powołania do życia duchownego, zakonnego, misyjnego i małżeńskiego; powołanie do rodzicielstwa; powołanie do macierzyństwa i ojcostwa); 8. „Będziecie moimi świadkami aż po krańce świata” – Dz 1, 8 (świadczenie o Chrystusie w różnych sytuacjach życia; moje miejsce w Kościele; zaangażowanie w życie społeczne, narodowe i polityczne).

c. Inne zamierzenia

W ogólnopolski Program duszpasterski „Idźcie i głoście” wpisują się również inne liczne inicjatywy duszpasterskie podejmowane w archidiecezji łódzkiej przez Caritas Archidiecezji Łódzkiej oraz następujące Wydziały Kurii Archidiecezjalnej: Wydział Duszpasterski, Wydział Katechetyczny, Wydział Duszpasterstwa Rodzin wraz z Centrum Służby Rodzinie oraz Wydział Duszpasterstwa Młodzieży.

Wzorem lat ubiegłych już po raz piąty w ciągu całego roku, poza miesiącami letnimi, będą miały miejsce comiesięczne „Dialogi w Katedrze”, a w okresie Wielkiego Postu będziemy pielgrzymowali do łódzkich kościołów stacyjnych. 19 marca 2017 r., w uroczystość św. Józefa, patrona archidiecezji łódzkiej, w bazylice archikatedralnej zostaną wręczone odznaczenia dla najbardziej zasłużonych dla archidiecezji osób. Natomiast 11 czerwca odbędzie się Archidiecezjalne Święto Eucharystii, które w 2017 r. wiąże się z 30. rocznicą pobytu św. Jana Pawła II Wielkiego w Łodzi. Święto Eucharystii zostanie poprzedzone okolicznościowym koncertem w Parku Podolskim w Łodzi (10 czerwca). 21 sierpnia wyruszy z Łodzi do Częstochowy Piesza Pielgrzymka, która dotrze na Jasną Górę 24 sierpnia. Z kolei 7 października ku czci św. Faustyny, patronki Łodzi, w kościele św. Faustyny zostanie odprawiona uroczysta Msza św., a po niej do katedry wyruszy tradycyjna procesja. Ponadto w 2017 r. odbędą się dwie pielgrzymki: Rodzin do Pabianic (27 maja) oraz Kół Różańcowych do sanktuarium Matki Boskiej Łaskiej (14 października). Z innych czekających nas ważniejszych wydarzeń należy wspomnieć jeszcze: Misterium Męki Pańskiej ulicami Łodzi (Park im. H. Sienkiewicza), Łódzka Droga Krzyżowa (7 kwietnia), Marsz dla Jezusa w Niedzielę Palmową (9 kwietnia), Pielgrzymka maturzystów na Jasną Górę (18 kwietnia), Noc Świętych w bazylice archikatedralnej (31 października), Marsz poświęcony pamięci polskich dzieci uwięzionych i zamordowanych w niemieckim obozie koncentracyjnym przy ul. Przemysłowej (9 listopada). Pragnę także bardzo podkreślić wagę „Sztafety modlitwy o powołania w archidiecezji łódzkiej”, czyli nabożeństw i Mszy świętych w intencji powołań kapłańskich i zakonnych, które będą odprawiane sukcesywnie w kolejnych parafiach archidiecezji łódzkiej. Szczegółowy kalendarz wszystkich tych wydarzeń jest umieszczony na stronie internetowej naszej archidiecezji.

Należy również przypomnieć, że w rozpoczynającym się już niedługo 2017 r. będziemy obchodzili 100. rocznicę objawień fatimskich. Jest to szczególnie sposobny czas, aby przy różnych okazjach przypominać płynące z Fatimy do całego świata wezwania Matki Najświętszej do nawrócenia, pokuty, modlitwy różańcowej oraz do wprowadzania nabożeństw w pierwsze soboty miesiąca wynagradzających Jej Niepokalanemu Sercu. W związku z tą rocznicą w dniach 15-22 października 2017 r. odbędzie się Pielgrzymka Archidiecezji Łódzkiej do Fatimy.

Drodzy Siostry i Bracia!

Dokonując tego przeglądu różnych zamierzeń i wyzwań duszpasterskich, jakie czekają nas w rozpoczynającym się nowym roku liturgicznym i kalendarzowym, nie tylko widzimy ich mnogość, ale przede wszystkim dostrzegamy szanse, jakie stają przed nami, aby pogłębić się w wierze, nadziei i miłości oraz w naszym osobistym i wspólnotowym związaniu się ze świętym, katolickim i apostolskim Kościołem. W ten sposób czas objęty Programem duszpasterskim „Idźcie i głoście” rysuje się przed nami jako kolejny czas Bożej łaski. Aby takim stał się dla nas naprawdę, potrzeba nam wielkiej modlitwy za Kościół i za siebie nawzajem. Do niej zachęcam i o nią proszę wszystkich, w sposób szczególny osoby chore i cierpiące. Niech Wasz ból i cierpienie, Drodzy Siostry i Bracia, dobrowolnie przyjęte i złączone z cierpiącym Chrystusem, przyczynią się do wzrostu Jego mistycznego Ciała, którym jest Kościół (por. Kol 1, 24)!

Braciom w Chrystusowym kapłaństwie, Osobom życia konsekrowanego i wszystkim wiernym świeckim, którzy w roku duszpasterskim 2016-17 są wewnętrznie gotowi, aby wyruszyć na Boże szlaki i głosić wszędzie Chrystusową Ewangelię, z serca błogosławię.

Łódź, 19 listopada 2016 r.

2016-11-23 13:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Program duszpasterski diecezji zielonogórsko-gorzowskiej na czas stanu epidemii

[ TEMATY ]

program duszpasterski

epidemia

Archiwum Aspektów

ks. kan. Robert Patro

Zgromadzę was na nowo Ez 11,17

Program duszpasterski diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

na czas stanu epidemii

A. Wprowadzenie

Oto jest źródło naszej radości i nadziei, które przemienia nasze działanie: nasze namaszczenia, nasze oddania, nasze czuwanie i towarzyszenie na wszelkie sposoby w tym czasie. Nie są one i nie będą daremne: nie są oddaniem się śmierci – napisał papież Franciszek w swej medytacji, nazywanej programem na okres pandemii . Przez ten czas prób i doświadczeń idziemy więc razem z Ojcem świętym i całym Kościołem. Papież Franciszek ukazuje nam najpierw ciężar kamienia na grobie Chrystusa, który jawi się jako symbol ludzkiej bezsilności i pogrzebania wszelkiej nadziei w obliczu pandemii. A jednak, podobnie jak ewangeliczne niewiasty, które mimo wszystko udały się do grobu, by namaścić Chrystusowe ciało, tak i my nie powinniśmy dać się sparaliżować przez strach i przygnębiającą siłę wydarzeń. Ojciec Święty dostrzega, jak wielu ludzi podjęło w czasie pandemii to „namaszczenie współodpowiedzialności”, dbając o bezpieczeństwo bliźnich i niosąc im pomoc. Zauważa też, że to kobiety, które gotowe były służyć, stały się pierwszymi świadkami zmartwychwstania Chrystusa. To właśnie Chrystus Zmartwychwstały ukazał się kobietom, a potem zamkniętym w Wieczerniku apostołom, mówiąc: Nie bójcie się! Pokój wam! (zob. Mt 28, 10; J 20,19.26). Teraz przychodzi z tym orędziem także do nas, usuwa kamienie, które nas paraliżują i daje pewność, że życie zwycięży, a Bóg nigdy nie opuści swojego ludu.

Dziś, kiedy po kilku tygodniach zmagania z epidemią wciąż pulsują w naszych sercach obawy i niepewność jutra, pamiętajmy o apostołach, którzy po Zmartwychwstaniu posłuszni byli poleceniu Chrystusa, aby oczekiwać na Ducha Świętego. Trwali więc w Wieczerniku jednomyślnie na modlitwie razem z Maryją, aż nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, kiedy to napełnieni Mocą z wysoka wyszli na zewnątrz, by głosić Dobrą Nowinę o zmartwychwstaniu Chrystusa i przebaczeniu grzechów (zob. Dz 2, 14.38-39). To potężne słowo do dziś zwołuje rozproszone po całym świecie dzieci Boże w jeden lud, w jedną wspólnotę, w jedno ciało – w jeden Kościół. Do oczekiwania na Ducha Świętego zaprasza nas dziś także papież Franciszek. Rzeczą naglącą jest rozeznanie i odnalezienie pulsu Ducha Świętego, aby dać wszystkim razem nowy dynamizm do działań, świadczących o nowym życiu, które Pan pragnie wzbudzić w tym konkretnym momencie historii (…). Duch, który nie daje się zamknąć, ani zinstrumentalizować poprzez istniejące i przestarzałe schematy, sposoby i struktury proponuje, byśmy utworzyli wspólnie ruch zdolny „uczynić wszystko nowym” (Ap 21, 5) – pisze Ojciec święty.

Papieskie wezwanie chcemy podjąć także w naszej diecezji. Wierzymy, że w czasie pandemii, izolacji i bolesnych ograniczeń udziału w liturgii, przez głębsze odkrywanie osobistej i domowej duchowości, przez podejmowane dzieła miłosierdzia oraz przez tęsknotę za Eucharystią i wspólnotą, uda się nam wykształcić w sobie „przeciwciała solidarności”, o których pisze Franciszek, i które pomogą nam stopniowo wejść w nowy rytm życia. Wierzymy, że we właściwym czasie kolejny raz spełni się proroctwo zapisane w Księdze Ezechiela, w którym Bóg obiecuje swojemu ludowi: Zgromadzę was na nowo (Ez 11, 17).

Ożywieni tą nadzieją, pokornie oddając się Opatrzności Boga, do którego należą losy świata i każdego z nas, przedstawiamy plan duszpasterski na czas stanu epidemii. Ufamy, że pozwoli on – mimo tak wielu niewiadomych – wyraźniej zobaczyć drogę, która przed nami.

B. Idea, cele i etapy planu Zgromadzę was na nowo

Plan duszpasterski na czas stanu epidemii opiera się o następujące założenia:

• działania duszpasterskie uwzględniają obowiązujące przepisy sanitarne,

• każdorazowe złagodzenie reżimu sanitarnego zmieniać będzie model duszpasterski w stronę bezpośredniego uczestnictwa wiernych i duszpasterzy w liturgii i formacji.

Główne cele planu duszpasterskiego to:

• umożliwienie wiernym bezpiecznego udziału w życiu Kościoła – liturgii i formacji – w danych warunkach reżimu sanitarnego,

• poszerzenie działalności on-line parafii i diecezji.

Mając na uwadze powyższe założenia i cele, wyznaczone zostały trzy etapy realizacji planu duszpasterskiego. Przejście między etapami będzie uzależnione od obowiązujących przepisów sanitarnych.

• Etap I – „Możliwość”

Na tym etapie nie tyle zachęcamy, co stwarzamy możliwość szerszego udziału wiernych w duszpasterstwie. Dotyczy ona osób dorosłych, zdrowych i wyrażających pragnienie udziału w modlitwie oraz liturgii, przy poszanowaniu obowiązujących praw sanitarnych.

• Etap II – „Zachęta”

Gdy tylko warunki epidemiczne i przepisy sanitarne na to zezwolą, pojawi się perspektywa zachęty i zaproszenia do udziału w publicznym życiu Kościoła większej liczby wiernych. Zachęta nie będzie jednak jeszcze jednoznaczna z przywróceniem zobowiązania np. do udziału w niedzielnej i świątecznej Mszy św. czy w jakichkolwiek innych wydarzeniach.

• Etap III – „Odnowa”

Mając nadzieję na przezwyciężenie epidemii, licząc się zarazem z możliwością koniecznych zmian w zachowaniach społecznych i formach duszpasterskich, na tym etapie przewidujemy odrodzenie życia chrześcijańskiego we wszystkich jego wymiarach, co będzie pociągać za sobą m. in. odwołanie dyspensy od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Mszy św. oraz przywracanie innych powinności.

C. Realizacja etapu I – „Możliwość”

Pierwszy etap planu duszpasterskiego rozpocznie się 1 maja br. Dotyczy on w pierwszej kolejności parafii, podstawowej komórki życia Kościoła. Podczas realizacji planu obowiązują aktualne przepisy sanitarne. Najistotniejsze rozporządzenia dla działalności parafii dotyczą następujących kwestii:

• w kościołach może zgromadzić się określona przepisami liczba osób (1 osoba na 15 m2 powierzchni użytkowej, czyli tych przestrzeni, które w normalnym czasie są dostępne dla wiernych), z wyłączeniem celebransa i usługujących z zachowaniem dystansu co najmniej 2 metrów od siebie,

• wierni mają obowiązek zakrywania ust i nosa w obiektach kultu religijnego oraz w ich otoczeniu także podczas trwania obrzędów liturgicznych. Dotyczy to również usługujących. Z tego obowiązku wyłączeni są jedynie duchowni i to tylko w trakcie sprawowania kultu religijnego.

• W uroczystościach pogrzebowych na cmentarzu może brać udział nie więcej niż 50 osób, nie wliczając celebransa, usługujących i pracowników firmy pogrzebowej.

W związku z tym pierwszy etap obejmuje następujące wytyczne w poszczególnych obszarach duszpasterstwa.

1. Przepowiadanie słowa Bożego – ewangelizacja i katecheza parafialna

a) Możliwe są spotkania grup parafialnych. Spotkania mogą odbywać się jedynie w kościołach z zachowaniem limitu uczestników i dystansu, oraz zasłaniania twarzy. Uczestnikami mogą być tylko osoby dorosłe, nie mające żadnych objawów wskazujących na możliwość zakażenia koronawirusem.

b) Możliwy jest udział w katechezie przedchrzcielnej. Przygotowanie do chrztu rodziców i chrzestnych należy przeprowadzać w parafii. Spotkanie może się odbywać jedynie w kościele z zachowaniem limitu uczestników i zasad sanitarnych.

c) Możliwe jest przygotowanie i udzielanie dzieciom sakramentu pokuty i pojednania oraz I Komunii św. w formie indywidualnej lub w małych grupach – za zgodą proboszcza i na wyraźną prośbę rodziców oraz przy ich udziale. Przygotowanie i celebracje mogą odbywać się tylko w kościele z uwzględnieniem limitu osób i dystansu. W przygotowaniach można roztropnie wykorzystywać także komunikację on-line. Czas przygotowań i celebracji może rozciągnąć się nawet na okres wakacyjny. Do dnia 24 maja br. należy przekazać do Wydziału Duszpasterskiego informacje o ilości dzieci przystępujących w tym czasie do I Komunii św. oraz o formie ich przygotowania. Należy pamiętać, że rodzice mają prawo zaczekać z przygotowaniem swoich dzieci. Powrót do wspólnotowego sposobu przygotowania będzie możliwy po otwarciu szkół.

d) Możliwy jest udział w kursie przedmałżeńskim. Kursy należy przygotować w każdym dekanacie. Odpowiedzialnym za organizację kursu jest dziekan. Kurs może się odbywać jedynie w kościele z zachowaniem limitu uczestników i zasad sanitarnych. O dacie i programie należy poinformować Wydział Duszpasterstwa Rodzin. Spotkania narzeczonych w poradni rodzinnej są zawieszone do odwołania.

e) Przygotowanie do bierzmowania pozostaje wciąż zawieszone do odwołania. Dotyczy to także przygotowania dorosłych.

2. Sprawowanie sakramentów, sakramentaliów i nabożeństw

Z zachowaniem przez celebransa zasad higieny opisanych w zarządzeniu z dnia 26 marca br., w sprawowaniu sakramentów świętych należy uwzględnić, co następuje:

a) Chrzest

• Nie należy odkładać chrztu świętego dzieci rodziców, którzy o to proszą.

• Chrztu, po przygotowaniu rodziców i chrzestnych, należy udzielać w kościele podczas lub poza Mszą św. z uwzględnieniem limitu osób oraz zasad sanitarnych.

• Nie należy kumulować chrztów w jednej celebracji.

b) Eucharystia

• Służbę liturgiczną mogą tworzyć jedynie osoby, które ukończyły 13 rok życia.

• Dzieci, które nie ukończyły 13 lat, mogą uczestniczyć we Mszy św. tylko pod opieką rodziców.

• Dla ułatwienia zachowania zasady dystansu w ławkach należy zaznaczyć miejsca, które mogą zajmować gromadzący się w kościele. Miejsca te po wyjściu uczestników spotkania powinny zostać zdezynfekowane.

• Zamiast tradycyjnej zbiórki na tacę zaleca się, aby wierni mogli składać ofiary po zakończeniu Mszy św. do wystawionego w bezpiecznym miejscu koszyka. Zachęcamy zarazem wszystkich wiernych, pragnących wspomóc wspólnotę Kościoła, do bezgotówkowego dokonywania wpłat na konto parafialne, którego numer znajduje się w na stronie internetowej parafii i tablicy ogłoszeń.

• Usilnie zaleca się wiernym przyjmowanie Komunii świętej na rękę.

• Przystępując do Komunii świętej wierni winni odsłonić usta, nie dotykając zewnętrznej części elementu ochronnego.

• Kapłani mogą odprawić cztery Msze św. w niedziele i uroczystości oraz dwie w dzień powszedni, celem umożliwienia chętnym udziału we Mszy św.

• O ile to możliwe, należy unikać koncelebracji.

• Podczas sprawowanej przynajmniej raz w tygodniu – jeśli jest wolna intencja – Mszy św. za dotkniętych pandemią: o pokój wieczny dla zmarłych, zdrowie dla chorych i wsparcie dla ich bliskich, lekarzy i opiekunów oraz o mądrość dla rządzących i roztropność dla obywateli, zaleca się korzystanie ze specjalnego formularza Mszy św. „W czasie pandemii”.

• Na zakończenie każdej Mszy św. należy śpiewać suplikacje z prośbą o zachowanie od pandemii, a także suszy.

c) Pokuta i pojednanie

• Aż do Niedzieli Trójcy Świętej trwa okres spowiedzi wielkanocnej. W tym czasie w szczególny sposób należy dać wiernym okazję do przyjęcia sakramentalnego rozgrzeszenia.

• Sposób celebrowania sakramentu spowiedzi określa rozporządzenie z 26 marca br.

d) Komunia chorych, Wiatyk i sakrament chorych

• Sposób sprawowania tych posług określa rozporządzenie z 26 marca br., przy czym należy zachować obowiązek używania maseczki ochronnej przez celebransa.

• Aktualizowane zasady posługi kapelanów szpitalnych ogłoszone zostały w osobnym dokumencie.

e) Małżeństwo

• Małżeństwo można pobłogosławić podczas lub poza Mszą św., z zachowaniem limitu osób i dystansu.

• Narzeczeni mogą zdjąć maseczki podczas składania przysięgi małżeńskiej.

• W przypadku przełożenia ślubu, pamiętać należy o ważności dokumentów: metryka chrztu i dokument USC – 6 miesięcy, protokół przedmałżeński – 1 rok.

f) Pogrzeb

• Uroczystości pogrzebowe należy ograniczyć do trzeciej stacji (przy grobie) z zachowaniem dystansu oraz limitu 50 osób nie wliczając celebransa, usługujących i pracowników firmy pogrzebowej.

• Msza pogrzebowa może być odprawiona bez trumny czy urny w dniu pogrzebu albo w terminie późniejszym, w zależności od ustaleń z rodziną zmarłej osoby, z zachowaniem limitu osób i dystansu.

g) Nabożeństwa

• Możliwy jest udział w nabożeństwach majowych, czerwcowych oraz innych zwyczajowo odprawianych w parafiach.

• Nabożeństwa należy odprawiać w kościołach z zachowaniem limitu osób i dystansu.

• Wszystkich wiernych w maju i czerwcu zachęcamy do odmawiania litanii we własnych domach.

• Różaniec w intencji powstrzymania epidemii i suszy odmawiany przez kapłanów w zamkniętych kościołach o godz. 20.30 można odmówić w kościele o innej porze i z udziałem wiernych, zachowując limit osób i dystans.

• Wciąż niedozwolone są wszelkie procesje.

3. Życie wspólnoty parafialnej

W czasie ograniczonej możliwości gromadzenia się szczególnie ważny jest dostęp wiernych do informacji o życiu parafii. Z tego względu należy zatroszczyć się o aktualizowanie ogłoszeń na parafialnych stronach internetowych, profilach społecznościowych i tablicach przed kościołami. Wszędzie należy umieścić także informację o numerze konta parafialnego, na który wierni mogą wpłacać ofiary na utrzymanie parafii.

4. Duszpasterstwo on-line

Obecna sytuacja pandemii i związana z nią konieczność izolacji stała się impulsem dla wielu parafii do poszerzenia swej aktywności w Internecie. Zalecamy duszpasterzom, aby z pomocą kompetentnych osób, w bezpieczny i zgodny z przepisami kościelnymi sposób uruchamiać i rozwijać parafialną infrastrukturę internetową oraz parafialne strony internetowe, a zwłaszcza profile społecznościowe. Doradztwo w tym zakresie oferuje Wydział Nauki Katolickiej oraz informatyk kurialny.

Należy pamiętać jednak, że wszelkie transmisje celebracji liturgicznych są jedynie substytutem pełnego uczestnictwa. Z tego względu nie należy propagować utrwalonych nagrań Mszy św., a jedynie transmisje na żywo (live streaming). Można jednak udostępniać zapis liturgii słowa wraz homilią.

D. Uwagi końcowe

Prosimy wszystkich duszpasterzy o zgłaszanie swych sugestii i inspiracji do Wydziału Duszpasterskiego, a w przypadku wątpliwości kontaktowanie się z kanclerzem kurii lub dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego.

Dalsze wytyczne dotyczące obecnego etapu programu czy przejścia do następnego ogłaszane będą w kolejnych komunikatach.

ks. Robert Patro

dyrektor Wydziału Duszpasterskiego

CZYTAJ DALEJ

Warszawa: pokaz filmu „Ojciec i Pasterz – Kardynał Stefan Wyszyński”

2020-08-03 21:08

[ TEMATY ]

film

kard. Stefan Wyszyński

kard. Kazimierz Nycz

Materiały prasowe

Wypowiedzi świadków życia kard. Wyszyńskiego, którzy mówią o nim w kontekście wielkich wydarzeń historycznych, ale i charakteryzują bardziej prywatny portret Prymasa Polski, zawiera film pt. „Ojciec i Pasterz – Kardynał Stefan Wyszyński”. W dniu 119. rocznicy Prymasa Tysiąclecia obraz zaprezentowano w Domu Arcybiskupów Warszawskich, w którym bohater filmu mieszkał przez niemal 30 lat.

„Autorom udało się coś, co jest niezwykle trudne: pokazać świętość człowieka w normalności” – ocenił po projekcji kard. Kazimierz Nycz, chwaląc film w reżyserii Piotra Górskiego. Metropolita warszawski wyraził nadzieję, że w przyszłym roku, w którym przypada 120. rocznica urodzin Stefana Wyszyńskiego i 40. rocznica jego śmierci, będzie możliwa beatyfikacja prymasa.

Film

„Ojciec i Pasterz – Kardynał Stefan Wyszyński” powstawał dwa lata. Twórcy odwiedzili niemal wszystkie miejsca związane z życiem i pracą kardynała i zgromadzili prawie 100 godzin nagrań z dziesiątkami osób, które znały prymasa osobiście bądź z nim pracowały. Swoimi wspomnieniami podzielili się m.in. Anna Rastawicka, kard. Kazimierza Nycz, abp Józef Michalik, o. Leon Knabit, aktor Olgierd Łukasiewicz, historycy Paweł Skibiński, Jan Żaryn i Peter Raina.

Oprócz przybliżenia nauczania prymasa i przełomowych chwil w jego życiu, w tym lat uwięzienia, gdzie tworzył wielkie programy duszpasterskie, obchodów milenijnych czy wyboru kard. Wojtyły na papieża, w filmie pokazano codzienność kard. Wyszyńskiego. Widz dowie się więc m.in., co lubił jeść, jak wypoczywał i jaki był na co dzień.

W filmie można zobaczyć wiele niepublikowanych do tej pory zdjęć archiwalnych oraz fragmenty homilii. Jak podkreślają realizatorzy, celem produkcji jest przede wszystkim przybliżenie nauczania prymasa i jego uniwersalności. Autorzy współpracowali m.in z Archiwum na Jasnej Górze, Instytutem Prymasowskim oraz Archiwum Watykańskim. Film będzie prezentowany w kinach, a po pewnym czasie – także w telewizji.

Jak wspominał podczas prezentacji dokumentu jego autor, pomysł realizacji filmu pojawił się kilka lat temu w mieszkaniu pallotyna ks. Jerzego Andruszewskiego – przyjaciela reżysera, w którym poznał Annę Rastawicką z Instytutu Prymasowskiego kard. Stefana Wyszyńskiego. Tam narodziła się idea, której celem początkowo było zapisanie wspomnień dla przyszłych pokoleń. „Chcieliśmy odpowiedzieć na pytanie, czy pomnikowy «Książę Kościoła» ma także inny wymiar, bardziej ludzki” – mówił Piotr Górski.

Dzisiejszemu wydarzeniu towarzyszyła promocja książki Anny Rastawickiej „Ten zwycięża, kto miłuje”. Wieloletnia współpracowniczka prymasa wyznała podczas spotkania, że otoczenie kardynała bywało zdumione jego spokojem wobec tak wielu trudnych sytuacji, podsłuchów czy rozmów z przedstawicielami komunistycznych władz.

„Żyliśmy wszyscy siłą jego spokoju” – powiedziała pani Anna dodając, że o nikim kardynał nie wypowiadał się źle. „Zapytałam go kiedyś: a czy tego Gomułkę, to Ksiądz Prymas też kocha?. A on na to: «Przecież Bóg go kocha, to co ja mam do powiedzenia?»” – wspominała Anna Rastawicka.

Producentem filmu jest firma Aurel wraz z Instytutem Prymasowskim Stefana Kardynała Wyszyńskiego. Sponsorami są: KGHM Polska Miedź, PKN Orlen, PZU i PGE, a partnerami: Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego oraz Oficjalna Strona Beatyfikacji Kard. Stefana Wyszyńskiego. Patronat medialny sprawuje „Rzeczpospolita”.

Stefan Wyszyński urodził się w 3 sierpnia 1901 r. w miejscowości Zuzela nad Bugiem. Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie i Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie 3 sierpnia 1924 roku został wyświęcony na kapłana. Po czterech latach studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale Prawa Kanonicznego i Nauk Społecznych uzyskał stopień doktora.

Podczas II wojny światowej jako znany profesor był poszukiwany przez Niemców. Ukrywał się m.in. we Wrociszewie i w założonym przez matkę Elżbietę Czacką zakładzie dla ociemniałych w Laskach pod Warszawą. W okresie Powstania Warszawskiego ks. Wyszyński pełnił obowiązki kapelana grupy "Kampinos" AK.

25 marca 1946 r. Pius XII mianował go biskupem lubelskim (sakrę nominat przyjął 12 maja tegoż roku), a 12 listopada 1948 r. powołał go na arcybiskupa Gniezna i Warszawy oraz prymasa Polski. Na konsystorzu 12 maja 1953 r. papież włączył go w skład Kolegium Kardynalskiego, ale ówczesne władze nie zezwoliły nowemu purpuratowi na wyjazd do Rzymu po odbiór insygniów kardynalskich. Przyjął je z rąk Piusa XII dopiero 18 maja 1957 r.

W coraz bardziej narastającej konfrontacji z reżimem komunistycznym, prymas Wyszyński podjął decyzję zawarcia "Porozumienia", które 14 lutego 1950 r. podpisali przedstawiciele episkopatu i władz państwowych. Mimo to sytuacja coraz bardziej się zaostrzała i 25 września 1953 r. prymas został aresztowany i internowany. Przebywał kolejno w Rywałdzie Królewskim koło Grudziądza, w Stoczku Warmińskim, w Prudniku koło Opola i w Komańczy w Bieszczadach.

W ostatnim miejscu internowania napisał tekst odnowionych Ślubów Narodu, wygłoszonych następnie na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 r. jako Jasnogórskie Śluby Narodu. 26 października 1956 r. prymas wrócił do Warszawy z internowania. W latach 1957-65 prowadził Wielką Nowennę przed Jubileuszem Tysiąclecia Chrztu Polski. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych czynnie uczestniczył w pracach Soboru Watykańskiego II. W okresie rodzącej się Solidarności pozostawał ośrodkiem równowagi i spokoju społecznego.

Zmarł 28 maja 1981 r. w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Na pogrzeb kardynała w Warszawie 31 maja przybyły dziesiątki tysięcy ludzi.

Proces beatyfikacyjny Prymasa Tysiąclecia na etapie diecezjalnym rozpoczął się 20 maja 1989 r., a zakończył 6 lutego 2001 r. Watykańska część procesu beatyfikacyjnego rozpoczęła się 7 czerwca 2001 r. oficjalnym otwarciem akt beatyfikacyjnych. Kongregacja wyznaczyła relatora, tym samym rozpoczął się etap studium i udowadniania heroiczności cnót sługi Bożego. Dekret o heroiczności cnót Prymasa Tysiąclecia został wydany 18 grudnia 2017 r.

Diecezjalny etap procesu ws. cudu za wstawiennictwem sługi Bożego toczył się w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, ponieważ to tam, w 1988 r., nastąpiło domniemane uzdrowienie młodej osoby za przyczyną kard. Wyszyńskiego. Chodzi o niewytłumaczalne medycznie zdarzenie, dotyczące 19-latki, która zachorowała na nowotwór tarczycy i nie dawano jej szans na przeżycie. Proces diecezjalny w sprawie cudu zakończył się 28 maja 2013 r. Licząca 300 stron kompletna dokumentacja medyczna oraz zeznania świadków zostały przekazane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. 29 listopada 2018 r. konsylium lekarskie uznało to zdarzenie za niewytłumaczalne z medycznego punktu widzenia. 24 września 2019 r. zebrała się komisja kardynałów i biskupów, która potwierdziła autentyczność uzdrowienia za wstawiennictwem sługi Bożego i zaopiniowała pozytywnie papieżowi. 2 października 2019 r., podczas audiencji dla prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych kard. Giovanniego Angelo Becciu, papież Franciszek upoważnił Kongregację do ogłoszenia dekretu o cudzie.

Planowana na 7 czerwca br. beatyfikacja kard. Wyszyńskiego został przełożona z powodu pandemii koronawirusa.

CZYTAJ DALEJ

Misjonarka z Tanzanii odwiedziła Olszynę

2020-08-04 06:46

Artur Grabowski

W niedzielę 2 sierpnia br. w Olszynie, w parafii św. Józefa gościła siostra Monika Nowicka, elżbietanka, z misji Maganzo w Tanzanii.

Podczas spotkań z wiernymi na każdej Mszy św., Siostra dziękowała za współpracę olszyńskiej parafii z afrykańską misją. Parafianie z Olszyny zawiązali chrześcijańską przyjaźń z siostrami już kilka lat temu i na potrzeby tej właśnie konkretnej afrykańskiej Misji przekazali już kilkanaście tysięcy złotych. Swój udział mają w tym także dzieci olszyńskiej parafii. Również i tym razem parafianie okazali hojność, przekazując dar serca na przybory szkolne dla szkoły prowadzonej przez siostry.

Więcej na ten temat w kolejnym numerze Niedzieli legnickiej.

Zobacz zdjęcia: Misjonarka
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję