1. Drodzy Bracia i Siostry, z głęboką wdzięcznością gromadzimy się na sprawowanie Eucharystii, tutaj, w Sanktuarium na Jasnej Górze. Eucharystia jest bowiem najdoskonalszym dziękczynieniem, poprzez które Kościół wielbi Boga za wszystkie Jego dobrodziejstwa. Podczas tej Mszy Świętej w sposób szczególny składamy dziękczynienie za stulecie katolickiego tygodnika „Niedziela”. To nasze dziękczynienie przeżywamy u stóp Królowej Polski oraz w święto świętego Stanisława Kostki, obchodzone w tym roku szczególnie, bo wspominamy trzechsetną rocznicę jego kanonizacji.

Trudno wyobrazić sobie bardziej wymowne miejsce. Od wieków bowiem Kościół w Polsce czerpie z Jasnej Góry siłę do życia wiarą i dawania świadectwa Ewangelii. Dlatego nie jest również przypadkiem, że właśnie tutaj, w Częstochowie, sto lat temu narodził się tygodnik „Niedziela”, powołany do tego, aby towarzyszyć Kościołowi w jego drodze i wspierać jego misję ewangelizacyjną.

Również święto Stanisława Kostki nie jest przypadkiem, albowiem rzuca ono światło na sens dzisiejszej uroczystości. Święty Stanisław swoim życiem przypomina nam, że tylko ten, kto stawia Chrystusa na pierwszym miejscu, może wskazywać innym drogę do Niego. Takie jest również powołanie wszystkich środków społecznego przekazu, szczególnie tych autentycznie katolickich: nie podążać za tym, co przemija, lecz dawać świadectwo Temu, który trwa na wieki; nie ulegać fascynacji tym, co chwilowo nowe, ale pozwalać nieustannie na nowo jaśnieć Ewangelii.

2. W perspektywie chrześcijańskiej każdy jubileusz jest przede wszystkim czasem dziękczynienia. Przez sto lat „Niedziela” towarzyszyła Kościołowi i narodowi polskiemu zarówno w chwilach radości, jak i w czasie wielkich prób: podczas wojny, prześladowań komunistycznych, odzyskiwania wolności oraz wobec wyzwań współczesnego świata. Jeżeli tygodnik przetrwał wszystkie te etapy historii, to stało się to dzięki łasce Bożej i opiece Matki Najświętszej, ale również dzięki ofiarnej pracy wielu kobiet i mężczyzn, którzy oddali mu swoją wiedzę, talent, wiarę i zaangażowanie, aby pozostał skutecznym narzędziem ewangelizacji.

Pan posłużył się w tym dziele wieloma ludźmi, których nie sposób dziś wszystkich wymienić. Wspomnijmy przynajmniej pierwszego biskupa częstochowskiego, Teodora Kubinę, który pragnął zapewnić nowej diecezji narzędzie informacji i formacji katolickiej, oraz biskupa Stefana Barełę, dzięki któremu w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku tygodnik mógł się odrodzić. Idąc ich śladami, drogi arcybiskup Wacław Depo nadal, z ojcowską troską, czuwa nad życiem i rozwojem tego dzieła. W tym miejscu dziękuję mu za zaproszenie do wspólnej modlitwy w tym jubileuszowym dniu.

Wielu innych pozostawiło swój ślad w historii „Niedzieli”. Ich nazwiska nie zawsze znalazły miejsce w ludzkich kronikach, ale z pewnością zostały zapisane w księdze Boga, który pamięta o każdym dobrym uczynku.

3. Jubileusz jest także okazją do przypomnienia i odnowienia świadomości misji tygodnika katolickiego „Niedziela”. Czasopismo, które narodziło się u stóp Jasnogórskiej Pani, doskonale rozumie, że w centrum jego uwagi zawsze powinien pozostawać Chrystus, na którego wskazuje również Maryja w tym cudownym wizerunku. Taka jest przecież misja każdego autentycznego przekazu kościelnego: nie skupiać uwagi na sobie, lecz prowadzić ludzi do spotkania ze Zbawicielem.

W tym świetle lepiej rozumiemy motto jubileuszu: „Sięgamy głębiej, patrzymy dalej”.

„Sięgamy głębiej” oznacza, że nie zatrzymujemy się na powierzchni wydarzeń. Wiadomości szybko przemijają, natomiast Ewangelia pozwala odczytać ich najgłębszy sens w świetle Bożego zamysłu. Dlatego katolicki tygodnik nie może ograniczać się jedynie do przekazywania informacji. Jego zadaniem jest pomagać wiernym odczytywać wydarzenia oczami wiary i dostrzegać w historii działanie Bożej Opatrzności.

„Patrzymy dalej” oznacza spojrzenie pełne nadziei. Chrześcijanin wie, że historią nie kieruje ani przypadek, ani burza medialna. Panem historii jest Bóg. Dlatego komunikacja Kościoła nie może zamykać się wyłącznie w teraźniejszości, ale powinna otwierać ludzkie serca na perspektywę Królestwa Bożego.

4. W jakim duchu należy wypełniać tę misję? Dzisiejsza uroczystość daje nam dwie cenne odpowiedzi: pierwszą znajdujemy w słowach Ojca Świętego Leona Czternastego, skierowanych do ludzi mediów, drugą – w świadectwie życia świętego Stanisława Kostki.

Papież przypomina, że komunikacja społeczna nie może ulegać presji poszukiwania za wszelką cenę akceptacji ani konformizmowi wobec dominującej mentalności. Przeciwnie, powinna – jak sam mówi – „rozbrajać komunikację”, rezygnując ze słów, które ranią, z logiki nieustannej konfrontacji i z pokusy budowania przekazu na skandalu.

Święty Stanisław Kostka również nie pozwalał, aby to otoczenie decydowało o jego wyborach. Mimo młodego wieku odważnie postawił Chrystusa ponad oczekiwaniami świata. Idąc za tym wzorem, także ci, którzy służą Kościołowi poprzez środki społecznego przekazu, są wezwani do tego, aby Prawdę Ewangelii stawiać ponad opinią otoczenia.

Żyjemy w czasach, w których łatwo większą wartość przypisuje się emocjom niż prawdzie, polemice niż spotkaniu, sukcesowi niż wierności. Dlatego święty Paweł napomina: „Nie bierzcie wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu” (Rz 12,2). Tak więc, zwłaszcza katolickie media, powinny strzec się pokusy przejmowania kryteriów świata, który za najwyższą wartość uznaje popularność, skuteczność i konfrontację. Ich zasadnicze pytanie nie powinno brzmieć: „Co przyniesie większy sukces, większą popularność?”, lecz: „Co pomoże człowiekowi spotkać Chrystusa?”

Dlatego prawda zawsze powinna być przekazywana w miłości (por. Ef 4,15), z autentyczną troską o Kościół i o zbawienie człowieka oraz za pomocą języka, który buduje zaufanie, podnosi z upadku, sprzyja spotkaniu i otwiera serca na nadzieję.

5. W naszych czasach nie brakuje informacji – przeciwnie, jest ich ponad miarę. Często jednak brakuje mądrości, która pozwala odczytać prawdziwe jej znaczenie. Nie brakuje opinii, ale coraz trudniej o szczere poszukiwanie prawdy. Nie brakuje słów, lecz coraz bardziej potrzeba słowa przenikniętego światłem Prawdy Ewangelii.

Dlatego misja katolickiego tygodnika pozostaje niezastąpiona, a jest nią formowanie sumień, wspieranie życia chrześcijańskiego całej wspólnoty Kościoła oraz ukazywanie tego cichego dobra, które łaska Boża nieustannie rodzi w Kościele i poprzez Kościół.

Powierzmy tę misję Matce Bożej Jasnogórskiej, Królowej Polski, oraz wstawiennictwu świętego Stanisława Kostki.

W Kanie Galilejskiej Najświętsza Dziewica pozostawiła program każdej autentycznie chrześcijańskiej komunikacji: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2, 5).

Niech te słowa staną się również programem „Niedzieli”: coraz głębiej wnikać w światło Ewangelii i coraz dalej spoglądać ku horyzontom misji, którą Chrystus nieustannie powierza swojemu Kościołowi w perspektywie Królestwa Bożego.

Jeśli tygodnik pozostanie wierny temu powołaniu, będzie nie tylko ważnym i wiarygodnym głosem w polskiej przestrzeni medialnej, ale przede wszystkim tym, czym od początku miał być: narzędziem ewangelizacji, prowadzącym ludzi do spotkania z Chrystusem, który jest Prawdą wyzwalającą, Miłością jednoczącą i Nadzieją, która nigdy nie zawodzi.

Amen.