Iwona Chrzanowska, jedna z liderek ruchu obrony Osiedla Maltańskiego w Poznaniu poinformowała o swojej wyprowadzce z osiedla. Dodała, że w ostatnich miesiącach, m.in. w związku z poważną chorobą, zmieniła sposób myślenia na temat protestu. - W maju podjęłam decyzję, że zaprzestaję walki, że prowadzi to donikąd - stwierdziła.

Porozumienie z kurią

Wtedy podjęła rozmowy z poznańską kurią. W ich wyniku uzyskała umorzenie długu w wysokości ok. 22 tys. zł za bezumowne korzystanie z gruntu oraz zwrot środków za nasadzenia.

Po sprzedaży mieszkania w Poznaniu udało jej się kupić dom pod Poznaniem. Strona kościelna zorganizowała sprawną przeprowadzkę, która odbyła się 5 października. - Jestem przeszczęśliwa - powiedziała Iwona Chrzanowska.

Poinformowała, że decyzja o zwołaniu konferencji zapadła spontanicznie właśnie 5 października. Chciała podzielić się swoim doświadczeniem i dotrzeć z informacją do tych mieszkańców Osiedla Maltańskiego, którzy wciąż walczą o możliwość pozostania w tym miejscu lub też o uzyskanie odszkodowań za przeprowadzkę. Wyraziła sceptycyzm wobec tych oczekiwań.

Przyznała, że sama jeszcze przed kilkoma miesiącami mówiła coś innego. - Zmieniłam zdanie - powiedziała dziś. Wyjaśniła, że na Osiedlu Maltańskim mieszkała od wielu lat, zainwestowała pieniądze w domek, który się tam znajdował, czerpała też korzyści z mieszkania w Poznaniu, którego była właścicielką. - Mieszkało mi się dobrze. Bałam się zmiany status quo - przyznała.

Żadnych umów, żadnych aktów

Przyznała, że zamieszkiwanie na Osiedlu Maltańskim nie miało podstaw prawnych: żadnych umów, żadnych pozwoleń, żadnych aktów notarialnych. W świetle prawa było to faktycznie bezumowne korzystanie z gruntu. - Wydawało mi się, że żyję normalnie, ale z dzisiejszej perspektywy wiedzę, że nie było to normalne życie - stwierdziła, odnosząc się również do warunków panujących na osiedlu. Mówiła m.in. o błocie, problemach z wodą, braku łazienek w niektórych domach itp. - Dzięki zmianie rozpoczęłam normalne życie - podkreśliła.

Awantura wskutek manipulacji

Iwona Chrzanowska odniosła się też do protestów na Osiedlu Maltańskim, które miały miejsce na początku września. - Byłam zniesmaczona tymi awanturami. Było mi zwyczajnie wstyd - powiedziała. Jej zdaniem, liderzy protestów na Osiedlu Maltańskim są sterowani przez - jak się wyraziła - organizacje wspierające i że są to działania nie dla realnych efektów, ale dla medialnego rozgłosu. - To nie jest głos mieszkańców. Liderzy działkowi dokładnie wykonują polecenia organizacji wspierających - powiedziała. Jej zdaniem awantura, do której doszło, była przykładem manipulacji.

Podzieliła się też osobistym doświadczeniem z czasu choroby, kiedy rzekomo zgrana i wspierająca się społeczność osiedla nie okazała jej zainteresowania. Nie okazano też wsparcia jednemu z eksmitowanych na początku września., który ostatecznie miał się zwrócić o pomoc do kurii.

Iwona Chrzanowska publicznie przeprosiła też obecną na konferencji, zaproszoną przez siebie Dorotę Gorgoń, byłą wieloletnią mieszkankę osiedla i również wcześniejszą liderkę protestu. Padła ona ofiarą hejtu ze strony społeczności osiedla, gdy podjęła decyzję o porozumieniu z kurią i wyprowadzce do własnego mieszkania.

- My walczyliśmy, bo byliśmy przekonani, że jesteśmy u siebie. Miasto cały czas też nas w tym przekonaniu utwierdzało. W pewnym momencie jednak zaczęło do nas docierać, że sytuacja jest inna i że walka nie ma sensu - powiedziała Dorota Gorgoń.

Podziel się cytatem

Chrzanowska zdecydowanie zaprzeczyła, jakoby inicjatywa konferencji prasowej była wynikiem nacisków lub umowy ze stroną kościelną. Podkreśliła też, że konferencja jest jej własną inicjatywą, wbrew pojawiającym się pogłoskom o rzekomych naciskach, czy zobowiązaniach wynikających z umowy.

O co chodzi w tym sporze?

Osiedle Maltańskie to nieformalne osiedle powstałe na terenach należących do parafii św. Jana Jerozolimskiego w Poznaniu. Po II wojnie światowej komunistyczne władze bezprawnie odebrały Kościołowi zarząd nad tym terenem i utworzyły tam Pracownicze Ogródki Działkowe. Traktując swoje działki jak własność, ludzie zaczęli je wykorzystywać niezgodnie z przeznaczeniem, budując na nich domy bez tytułu prawnego do nieruchomości. W 1994 roku parafia odzyskała swoją własność. Spór o prawa do mieszkań nasilił się, gdy parafia sprzedała teren deweloperowi, który rozpoczął eksmisje.