Spotkanie otworzyło przemówienie Papieża Leona XIV, poprzedzone słowami powitania kard. Kevina Josepha Farrella, prefekta Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, oraz kard. Maria Grecha, sekretarza generalnego Synodu.

Inauguracyjną medytację w Auli Pawła VI w obecności zwierzchników Kościołów Wschodnich i przewodniczących konferencji episkopatów poprowadziła s. Helen Alford, dominikanka od św. Katarzyny ze Sieny, przewodnicząca Papieskiej Akademii Nauk Społecznych.

Radość i odpowiedzialność

Zwracając się do obecnych w Auli Pawła VI, kard. Grech podkreślił, że spotkanie w Watykanie jest czasem słuchania i rozeznawania, pod przewodnictwem Ducha Świętego.

Obecność Papieża na spotkaniu kard. Farrell określił jako „powód ogromnej radości”, a zarazem okazję do ponownego odczytania drogi, którą przeszły poszczególne Kościoły, przy jednoczesnym spojrzeniu na trudności, które jeszcze przed nimi stoją. „Nadszedł czas, aby spojrzeć na wyzwania, tak aby rodziny mogły na nowo odkrywać Ewangelię z większą świadomością” - mówił.

Głos Leona XIV

Kościół musi głosić piękno Bożego zamysłu wobec małżeństwa i rodziny, a jednocześnie z cierpliwością, bliskością i miłosierdziem towarzyszyć tym, których życie naznaczone jest ranami i trudnościami – wskazał w swoim przemówieniu Ojciec Święty.

Papież podkreślił, że same rodziny są uczestnikami misji Kościoła. Dają świadectwo Ewangelii poprzez codzienną miłość i wierność, troskę i przebaczenie, wychowanie dzieci i przekazywanie wiary, a także opiekę nad osobami starszymi i bezbronnymi.

Głosić Ewangelię rodzinom

S. Helen Alford zabrała głos bezpośrednio po Leonie XIV. Przypomniała jego przesłanie z 19 marca, które stało się impulsem do dzisiejszego spotkania. Wskazała w nim na potrzebę głoszenia Ewangelii „zarówno przez rodziny, jak i rodzinom”.

Jak wyjaśniła dominikanka, bardzo często Dobra Nowina dociera do osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji właśnie za pośrednictwem rodzinnych domów. Rodziny urzeczywistniają w ten sposób swój podwójny charakter: są „Kościołem domowym”, a zarazem „żywą komórką przemieniającą świat”.

Unikać rozłamów

S. Alford zwróciła również uwagę, że życie wielu rodzin naznaczone jest okresami stresu i napięcia. Prowadzą one do konfliktów i pęknięć, które we współczesnym świecie powinny być przeżywane w świetle cierpienia Chrystusa, jak przypomina Amoris laetitia.

Do tej myśli nawiązał Leon XIV w swoim przesłaniu, stwierdzając, że piękna powołania do małżeństwa trzeba szukać poprzez jego kruchość, wraz z nią i w niej, ponieważ słabość może obudzić zaufanie do Boga, a zaufanie do Boga rozbudza pragnienie świętości.

Etapy ewangelizacji

Analizując spotkanie Jezusa Chrystusa z Samarytanką (por. J 4), s. Alford wskazała na etapy ewangelizacji. Pierwszym jest przebudzenie pragnienia wiary. Następnie przychodzi etap, którego – jak mówiła – chcielibyśmy uniknąć: konfrontacja z kruchością i słabością drugiego człowieka.

Adhortacje apostolskie poświęcone rodzinie

S. Alford przypomniała, że papież Franciszek przywołuje Samarytankę czterokrotnie w Amoris laetitia. W adhortacji apostolskiej poświęconej rodzinie, Familiaris consortio, św. Jan Paweł II nie wspomina jej bezpośrednio, odwołuje się jednak do niektórych fragmentów rozmowy Jezusa z Samarytanką.

Leon XIV przedstawia oba dokumenty jako inspirację dla „doktrynalnego i duszpasterskiego zaangażowania Kościoła w służbie młodym, małżonkom i rodzinom”.

S. Alford zakończyła swoją medytację zachętą do poszukiwania sposobów, które pozwolą „zachęcać młodych ludzi do podjęcia wielkiego wyzwania, jakim jest małżeństwo i życie rodzinne”.