Reklama

Niedziela Legnicka

Czciciele Krwi Chrystusa

Niedziela legnicka 2/2017, str. 4-5

[ TEMATY ]

relikwie

sanktuarium

Archiwum parafii św. Jacka

Relikwiarz prezentuje ks. Andrzej Ziombra, proboszcz parafii św. Jacka w Legnicy

W sanktuarium św. Jacka w Legnicy doszło do wielkiego wydarzenia, które miało znamiona cudu eucharystycznego. Zgodnie z zaleceniami Kongregacji Nauki Wiary w Watykanie, po długich badaniach 2 lipca 2016 r. przemieniona hostia została wystawiona w specjalnej monstrancji, aby wierni mogli oddawać cześć Relikwii.

„Mam nadzieję, że wszystko to posłuży pogłębieniu kultu Eucharystii i będzie owocowało wpływem na życie osób zbliżających się do tej relikwii. Odczytujemy ten przedziwny znak, jako szczególny wyraz życzliwości i miłości Pana Boga, który tak bardzo zniża się do człowieka” – napisał o tym zdarzeniu biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski.

Pierwsze grupy

Legniccy czciciele Przenajdroższej Krwi Chrystusa pragną przypomnieć, iż właśnie w sanktuarium św. Jacka w Legnicy w roku 1995 miało miejsce powołanie pierwszych grup modlitewnych; pierwsze modlitwy na Różańcu do Przenajdroższej Krwi Jezusa Chrystusa. Nasuwa się taka refleksja – czy to przypadek? Wieloletnie modlitwy i cześć oddawana Krwi Chrystusa poprzez Różaniec, Litanie i śpiewy, narodziny kultu do Przenajdroższej Krwi Chrystusa właśnie w tym kościele, czyż nie stały się swego rodzaju przygotowaniem do wydarzenia jakim stał się po latach cud eucharystyczny w naszym mieście? Rafaello Bernardo CPPS pisze w swoich rozważaniach: „Tradycja mówi, że Najświętsza Maryja po złożeniu Jezusa do grobu zebrała Krew rozlaną po Drodze Krzyżowej i na Kalwarii, oddając Jej cześć jako najświętszej relikwii pozostawionej na ziemi przez swego Boskiego Syna. Od tej chwili relikwie Krwi Chrystusa były przedmiotem otaczanym najczulszą pobożnością. Można więc powiedzieć, że nabożeństwo do Najdroższej Krwi narodziło się na Kalwarii i na zawsze pozostało żywe w Kościele. Nie mogło być inaczej, gdyż Krew Jezusa jest boską Krwią, jest ceną naszego odkupienia, dowodem miłości Boga dla dusz; otworzyła nam bramy niebios, spływa nieustannie na niezliczonych ołtarzach i karmi miliony wiernych”

Reklama

Po śladach poprzedników

Wzorem św. Kaspra del Bufalo i św. Marii De Mattias, którzy całe życie krzewili kult Najdroższej Krwi Chrystusa, Siostry Adoratorki z Bolesławca zainspirowały utworzenie w Legnicy grup Stowarzyszenia Krwi Chrystusa, które jest ściśle złączone ze Zgromadzeniem, założonym w 1834 r. w Acuto, niedaleko Rzymu, przez św. Marię De Mattias. Była ona apostołką kultu Jezusa ukrzyżowanego i Jego Krwi, założycielką Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa, głosiła miłosierdzie i zabiegała o pokój i jedność między ludźmi. Stowarzyszenie (SKC) jest wspólnotą duchownych i świeckich, którzy współpracują z adoratorkami, pomagając im w służbie dla zbawienia człowieka oraz żyją duchowością Krwi Chrystusa.

Dzieło rośnie

Założycielką pierwszych grup modlących się Różańcem do Krwi Chrystusa w parafii św. Jacka w Legnicy była s. Krystyna Kusak ASC. Spotkania odbywały się raz w tygodniu w bibliotece parafialnej, zawsze z udziałem s. Krystyny, a także innych Sióstr Adoratorek oraz Wandy Niemyjskiej, która współuczestniczyła w założeniu pierwszych grup modlitewnych. Odmawiano Różaniec do Przenajdroższej Krwi Chrystusa, zapraszano także osoby z innych legnickich parafii. Po roku wspólnych spotkań, postanowiono założyć grupy różańcowe w innych parafiach. I tak powstały grupy w parafiach: Świętej Trójcy, św. Joachima i Anny, św. Tadeusza Apostoła, Podwyższenia Krzyża oraz Królowej Polski, które istnieją do dziś.

Odmawiany Różaniec jest nieco inny niż tradycyjny. 33 czerwone paciorki przypominają o tym, że całe życie Jezusa brało udział w zbawczej ofierze jego Krwi. Powtarza się w sposób medytacyjny modlitwę Pańską, aby ofiarować się razem z Jezusem Ojcu Niebieskiemu dla zbawienia świata. Te 33 „Ojcze nasz” są podzielone na 7 tajemnic odpowiednio do 7 przelań Krwi Chrystusa. Jak Jezus przelał swoją Krew z miłości do Ojca i do wszystkich ludzi – podobnie pragniemy też dzisiaj poświęcić nasze życie w zaufaniu do Ojca Niebieskiego, dla ratowania i uzdrawiania świata. Modlitwy i teksty przy poszczególnych tajemnicach tej „Drogi Krwi Chrystusa”, pomagają w odnalezieniu znaczenia i aktualności Krwi Chrystusa w naszym życiu.

Reklama

S. Krystyna Kusak ASC wytrwale przybywała do każdej parafii, która ją zapraszała, aby swą obecnością umocnić powstające grupy. Zarażała entuzjazmem i z ogromną pasją poświęcała się rozszerzaniu się kultu Przenajdroższej Krwi Chrystusa.

Spotkania i plany

Każdego roku, najczęściej w październiku, organizowane są uroczyste spotkania w parafii św. Jacka, gdzie odbywa się wspólna adoracja Najświętszego Sakramentu, uczestnictwo we Mszy św., zawsze z udziałem Sióstr Adoratorek, a spotkanie kończy się agapą. Na tych spotkaniach, członkowie stowarzyszenia dzielą się doświadczeniami z działalności w swoich parafiach i miejscowościach. Z roku na rok powstawało coraz więcej grup modlących się Różańcem ku czci Krwi Przenajdroższej Jezusa Chrystusa, a Stowarzyszenie działa już w całej Polsce.

Wspominając to, zachęcamy do troski o żywą pobożność do Najdroższej Krwi, aby była nieustającym źródłem łask. Spoglądajmy na zbroczonego Krwią Chrystusa, doskonały wzór wszelkich cnót, adorujmy Go i kochajmy, a zjednoczeni z Nim w radościach i w cierpieniu, prośmy o przebaczenie naszych grzechów.

Odwiedzajmy sanktuarium św. Jacka i adorujmy relikwie Cudu Eucharystycznego, gdzie czeka na nas Jezus Chrystus, żywy, pokorny i wszechmocny, jedyny prawdziwy Bóg uniżający się nad ludźmi, okazujący nie do zrozumienia miłosierdzie i miłość nie dającą się z niczym porównać!

2017-01-04 11:24

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Na drodze tajemnic

2020-07-08 08:41

Niedziela częstochowska 28/2020, str. IV

[ TEMATY ]

relikwie

Krew Chrystusa

Beata Pieczykura/Niedziela

Drogę Krwi Chrystusa można odprawiać także indywidualnie

Siedem tajemnic. Droga, na której można odnaleźć Miłość i zgubiony sens życia. Gdzie jej szukać?

Jest takie miejsce w Częstochowie, które sły­nie z relikwii Krwi Chrystusa pocho­dzą­cej z Mantui. Jej tra­dy­cja się­ga Golgoty i histo­rii nawró­ce­nia set­ni­ka Longinusa. Cząstka tej relikwii jest przechowywana w sanktuarium Krwi Chrystusa – Misjonarzy Krwi Chrystusa od 1998 r. To właśnie obok sanktuarium znajduje się Droga Krwi Chrystusa (poświęcona w 1999 r.), a więc sied­em kaplic ku czci siedmiu przelań Krwi Zbawiciela. Jego Krew została przelana podczas obrzezania, modlitwy w Ogrójcu, biczowania, cierniem ukoronowania, drogi krzyżowej, ukrzyżowania i przebicia boku włócznią. Te tajemnice są czczone w każ­dą trzecią nie­dzie­lę mie­sią­ca (z wyjątkiem maja, czerw­ca i grud­nia). Wyrusza wtedy procesyjna Droga Krwi Chrystusa związana z Koronką do Krwi Chrystusa, która ma siedem tajemnic.

CZYTAJ DALEJ

Polityczny testament

Niedziela Ogólnopolska 20/2020, str. 18-19

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

100‑lecie

Wydawnictwo Biały Kruk/Adam Bujak

Zaangażowanie katolików w sprawy publiczne i polityczne to także część testamentu św. Jana Pawła II. Jaka więc powinna być polityka według papieża?

Ani oskarżenia o karierowiczostwo, o kult władzy, o egoizm i korupcję, które nierzadko są kierowane pod adresem ludzi wchodzących w skład rządu, parlamentu, klasy panującej czy partii politycznej, ani dość rozpowszechniony pogląd, że polityka musi być terenem moralnego zagrożenia, bynajmniej nie usprawiedliwiają sceptycyzmu i nieobecności chrześcijan w sprawach publicznych” – te słowa św. Jana Pawła II z adhortacji Christifideles laici (n. 42) są jednym z najmocniejszych apeli o zaangażowanie w sprawy publiczne świeckich katolików.

Wbrew obiegowemu myśleniu, że polityka jest brudna i szkodliwa dla chrześcijańskiego sumienia, nauczanie Kościoła zawsze wskazywało na potrzebę zaangażowania świeckich w sprawy publiczne. Jan Paweł II podkreślał, że polityka jest naszym obowiązkiem, że „bierność, która zawsze była postawą nie do przyjęcia, dziś bardziej jeszcze staje się winą. Nikomu nie godzi się trwać w bezczynności” (CL 3). Oczywiście, stopień tego zaangażowania politycznego za każdym razem ma być uzależniony od indywidualnych predyspozycji konkretnej osoby. Udział w głosowaniach i wyborach jest chrześcijańskim minimum.

Wojna cywilizacji

Nauczanie społeczne papieża Polaka w odniesieniu do polityki i władzy świeckiej jest kontynuacją i rozwinięciem nauczania II Soboru Watykańskiego, szczególnie konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes. W powstanie tego dokumentu soborowego Karol Wojtyła, jako biskup krakowski, był szczególnie mocno zaangażowany.

Wielu historyków uważa, że Jan Paweł II odegrał kluczową rolę w pokonaniu komunizmu w Europie. Jego siła opierała się jednak nie na działalności stricte politycznej, ale na autorytecie moralnym, wiedzy i nauczaniu. Tuż po tym, jak upadła żelazna kurtyna, papież rozprawił się z realnym komunizmem i marksizmem w encyklice Centesimus annus. Jednocześnie był daleki od gloryfikowania kapitalizmu i w tym samym dokumencie obnażył wiele grzechów zachodniego i bogatego świata, np. pogoń za zyskiem kosztem człowieka czy zjawisko konsumizmu. Wprowadził też pojęcie „ekologii ludzkiej”, w której pod ochroną władzy powinna się znajdować rodzina ze swoją otwartością na nowe życie. Jan Paweł II doskonale wiedział, że polityka jest bardzo ważną przestrzenią życia społecznego człowieka. Trwa w niej wojna dobra ze złem, którą określił jako dychotomię kultury albo cywilizację życia i cywilizację śmierci. „Trzeba odkryć na nowo, że rodzina jest sanktuarium życia. (...) Wbrew tzw. kulturze śmierci, rodzina stanowi ośrodek kultury życia” – podkreślił (CA 39).

Papież nawoływał, by wierzący angażowali się politycznie i stawali właśnie po stronie cywilizacji życia. „Przywódcy polityczni, zarządzający sprawami publicznymi, mogą przez swoje osobiste decyzje i programy działania prowadzić całe społeczeństwa ku życiu lub ku śmierci. Dlatego ludzie wierzący, a w szczególności wierni Kościoła katolickiego, mają obowiązek uczestniczyć aktywnie w życiu społeczeństw, których są członkami” – powiedział podczas noworocznego spotkania z korpusem dyplomatycznym 10 stycznia 2000 r.

Polski Dekalog

Tuż po transformacji ustrojowej w Polsce papież przyjechał do swojej ojczyzny, by dać lekcję wolności. W 1991 r. tłumaczył, jak interpretować Dziesięć przykazań w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Przestrzegał rodaków oraz elity polityczne przed absolutyzacją pojęcia wolności, co może prowadzić do nowych form zniewolenia. Mówił o wychowaniu do dojrzałej wolności, na której mogą się opierać społeczeństwo, naród i wszystkie dziedziny jego życia.

W 1991 r. obowiązywało w Polsce „prawo” zezwalające na aborcję praktycznie z dowolnego powodu. Papież musiał w tym kontekście upomnieć także polityków. W swoim przemówieniu w Radomiu podkreślił, że przykazanie: „nie zabijaj”, jest „zakazem stanowczym i absolutnym, który równocześnie afirmuje prawo każdego człowieka do życia: od pierwszej chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Z naciskiem stwierdził, że nie istnieje ludzka instancja, która miałaby prawo zalegalizować zabójstwo niewinnej, bezbronnej istoty.

Apelował także do polityków, którzy mieli wpływ na dokonującą się w Polsce transformację ustrojową, aby nie zapominali o elementarnej zasadzie sprawiedliwości społecznej mimo istnienia wolnego rynku. „Nigdy nie trzeba w taki sposób dążyć do dóbr materialnych ani w taki sposób ich używać, jak gdyby były one celem samym w sobie. Toteż reformie gospodarczej (...) powinien towarzyszyć wzrost zmysłu społecznego, coraz bardziej powszechna troska o dobro wspólne, zauważanie ludzi najbiedniejszych i najbardziej potrzebujących” – powiedział w Lubaczowie.

Pokusa „świeckiej religii”

Podstawowym kryterium polityki – według Jana Pawła II – jest dążenie do wspólnego dobra jako dobra wszystkich ludzi i całego człowieka. Stanowione prawo zawsze musi kierować się szacunkiem dla człowieka i służyć zaspokojeniu jego wielorakich potrzeb duchowych i materialnych, osobistych, rodzinnych i społecznych.

Jego nauczanie społeczne i moralne przez cały pontyfikat było niezmienne. Papież w centrum obowiązków politycznych stawiał życie ludzkie oraz rodzinę. „Sprawą ogromnie pilną jest popieranie, obok działań na korzyść rodziny, również tych dziedzin polityki społecznej, które dotyczą przede wszystkim samej rodziny i pomagają jej, przeznaczając na to odpowiednie zasoby i skuteczne środki w celu wspierania jej zarówno w wychowaniu dzieci, jak i opieki nad ludźmi w podeszłym wieku” – czytamy w Centesimus annus (n. 49).

Ojciec Święty wskazał też niebezpieczeństwa dla wielu organizacji i systemów politycznych. Przypominał o skutkach grzechu pierworodnego oraz władzy, która może ulec niebezpiecznym pokusom. „Gdy ludzie sądzą, że posiedli tajemnice doskonałej organizacji społecznej, która eliminuje zło, sądzą także, iż mogą stosować wszelkie środki, także przemoc czy kłamstwo, by ją urzeczywistnić. Polityka staje się wówczas «świecką religią», która łudzi się, że buduje w ten sposób raj na ziemi” – podkreślił (CA 25).

CZYTAJ DALEJ

Pakistan: rośnie nietolerancja wobec mniejszości religijnych

2020-07-12 15:07

[ TEMATY ]

Pakistan

Pomoc Kościołowi w Potrzebie/www.pkwp.org

Społeczeństwo pakistańskie staje się coraz bardziej nietolerancyjne i życie w nim mniejszości religijnych jest coraz trudniejsze – zauważa w specjalnym apelu Komisja Sprawiedliwości i Pokoju konferencji episkopatu tego kraju.

W opublikowanym dokumencie przytoczono przykład zamordowanego chrześcijanina, Nadeema Josepha, którego agonia trwała 20 dni, po postrzeleniu przez muzułmańskiego sąsiada. Jego winą było to, że zakupił mieszkanie w muzułmańskiej dzielnicy miasta. Autorzy apelu wezwali siły porządkowe do pociągnięcia do odpowiedzialności osoby, które zamordowały chrześcijanina. Ten przypadek „to jasne pogwałcenie praw człowieka, drastyczne złamanie prawa, które nie może pozostać bezkarne”.

„To nie jest odosobniona historia – piszą sygnatariusze apelu. – Jest wiele innych podobnych przykładów nietolerancji i przemocy wobec wyznawców innych religii”. „Członkowie mniejszości religijnych w Pakistanie codziennie doświadczają dyskryminacji, chociażby w odmawianiu im dostępu do udzielanej pomocy z powodu pandemii koronawirusa”.

Komisja Sprawiedliwości i Pokoju Konferencji Episkopatu Pakistanu wskazała także na zablokowanie prac budowlanych, po gwałtownych protestach ekstremistów muzułmańskich, przy wznoszeniu nowej świątyni hinduistycznej w stolicy kraju, pomimo zgody na jej budowę wydanej przez premiera. „To kolejny przykład dyskryminowania mniejszości religijnej, która od wieków jest częścią integralną tego kraju” – czytamy w dokumencie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję