Czytania liturgiczne na 2 listopada 2026;

Z dzisiejszej Ewangelii

Gdy słońce się zaćmiło, zasłona w świątyni rozdarła się przez środek. A Jezus zawołał donośnym głosem: „Ojcze, w Twoje ręce oddaję mojego ducha”. Gdy to powiedział, skonał. Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Gdy je zdjął, owinął je w lniane płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. (…) Dwaj mężczyźni w błyszczących szatach powiedzieli do nich [niewiast]: „Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tu! Zmartwychwstał!”.

Rozważanie

Powiadają, że nadzieja to niepoprawny optymizm. Dlaczego? Przecież to patrzenie zawsze do przodu z pozytywnym myśleniem i nastawieniem. Mimo wszelkich przeciwności losu, złego doświadczenia. To nie utrata z perspektywy horyzontu, obranego wcześniej kierunku drogi. To nadzieja, że życie się nie kończy, mimo bólu, cierpienia, choroby, utraty bliskiej osoby, co zawsze boli. Trzeba powstać, poukładać na nowo w sobie i popatrzyć w horyzont zdarzeń, horyzont życia, które przed nami. Bóg jest, spróbuj Go dostrzec nawet przez łzy. Życie wieczne jest. Czy twoje życie zmierza do Niego?

Owoc słowa

Pomodlę się dziś Różańcem, ofiarowując go za zmarłych. Pójdę na cmentarz z modlitwą.

Podziel się cytatem