Kardynałowie

4 listopada 2025 - Dominik Duka (Czechy, urodzony 1943), dominikanin; gdy komunistyczne odebrały mu pozwolenie na prowadzenie pracy duszpasterskiej, przez 15 lat był kreślarzem w fabryce Škoda w Pilznie; w 1981 skazany na półtora roku więzienia za działalność zakonną, organizowanie studium kleryków dominikańskich, wydawanie publikacji poza zasięgiem cenzury oraz niedozwoloną z punktu widzenia władz współpracę z zagranicą; wyrok odbył w najcięższym czeskim więzieniu w Pilźnie-Borach, gdzie poznał m.in. przyszłego prezydenta Václava Havla, a także innych działaczy opozycji demokratycznej; 1986-98 - prowincjał dominikanów; 1998-2010 biskup diecezji Hradec Králové, jednocześnie 2004-2008 administrator apostolski diecezji Litoměřice; arcybiskup metropolita Pragi i prymas Czech 2010-2022; przewodniczący Konferencji Episkopatu Czech 2010-2020; od 2012 kardynał.

19 lutego 2026 - Polycarp Pengo (Tanzania, urodzony 1944), po studiach na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie wykładał teologię moralną w seminarium duchownym w Kipalapali; rektor seminarium duchownego w Segerea; 1983-1986 biskup diecezji Nachingwea (wyświęcony przez Jana Pawła II 6 stycznia 1984); 1986-1990 biskup diecezji Tunduru-Masasi; arcybiskup koadiutor Dar es-Salaam 1990-1992; arcybiskup metropolita Dar-es-Salaam 1992-2019; od 1998 kardynał; członek Rady Sekretariatu Generalnego Zgromadzenia Specjalnego Synodu dla Afryki (1994); 2007-2013 przewodniczący Sympozjum Konferencji Biskupich Afryki i Madagaskaru (SECAM/SCEAM).

22 marca 2026 - Jean-Baptiste (Gioan Baotixita) Phạm Minh Mẫn (Wietnam, urodzony 1934), studiował na Uniwersytecie Katolickim św. Ignacego Loyoli w Los Angeles (1968-71); pracował w seminarium w Cần Thơ, którego rektorem był w latach 1989-1993; biskup koadiutor diecezji Mỹ Tho 1993-1998; 1998-2014 arcybiskup metropolita Thành-Phô Hồ Chí Minh; kardynał od 2003 - nominacja ta wywołała niezadowolenie komunistycznych władz Wietnamu za to, że papież nie poprosił ich o zgodę i początkowo zanosiło się na to, że kardynał-nominat nie będzie mógł udać się do Watykanu na konsystorz, ale po czterech dniach rząd nagle zmienił zdanie i wyraził zadowolenie z tej nominacji.

12 maja 2026 - Emil Paul Tscherrig (Szwajcaria, urodzony 1947), po studiach na Papieskiej Akademii Kościelnej pracował w różnych przedstawicielstwach papieskich, a także w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej, pomagając w organizowaniu podróży apostolskich Jana Pawła II (1985-1996); od 1996 arcybiskup i nuncjusz apostolski w Burundi; 2000-2004 reprezentował papieża na Małych Antylach (w Trynidadzie i Tobago, na Bahamach, w Dominice, Saint Kitts i Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadynach, Antigui i Barbudzie, na Barbadosie, Jamajce, Grenadzie), w Surinamie i Gujanie; 2004-2008 nuncjusz apostolski w Korei i Mongolii; 2008-2012 w Szwecji, Danii, Norwegii, Finlandii i Islandii; 2012-2017 w Argentynie; 2017-2024 we Włoszech i San Marino; kardynał od 2023.

16 czerwca 2026 - Camillo Ruini (Włochy, urodzony 1931), wykładowca filozofii i teologii dogmatycznej w seminariach duchownych w Reggio Emilia, Modenie i Bolonii; 1983-1986 biskup pomocniczy diecezji Reggio Emilia; 1986-1991 sekretarz generalny Włoskiej Konferencji Biskupiej z nominacji papieskiej; 1991-2008 wikariusz generalny diecezji rzymskiej i archiprezbiter Bazyliki św. Jana na Lateranie; 1991-2007 przewodniczący Włoskiej Konferencji Biskupiej z nominacji papieskiej; od 1991 kardynał; jeden z najbliższych współpracowników Jan Pawła II; 2008-2014 przewodniczący międzynarodowej komisji do oceny domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych w Medziugoriu.

3 sierpnia 2026 - Júlio Duarte Langa (Mozambik, urodzony 1927), duszpasterz w misji Malaisse; wikariusz generalny diecezji João Belo; współtworzył przekłady dokumentów Soboru Watykańskiego II na główne języki używane w Mozambiku, przyczyniając się do upowszechnienia nauczania soborowego wśród miejscowych wspólnot katolickich; 1976-2004 biskup diecezji João Belo (obecnie Xai Xai); jego posługa przypadła na okres wojny domowej w Mozambiku: angażował się w odbudowę życia duszpasterskiego oraz pomoc wspólnotom dotkniętym skutkami konfliktu, a także epidemiami i katastrofami naturalnymi; od 2015 kardynał.

25 października 2026 - Paolo Romeo (Włochy, urodzony 1938), od 1967 w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej (w papieskich przedstawicielstwach na Filipinach, w Belgii i Luksemburgu, przy Wspólnotach Europejskich, a także w Wenezueli, Rwandzie i Burundi); 1976-1983 pracował w Radzie ds. Publicznych Kościoła, zajmując się m.in. sytuacją Kościoła katolickiego w Ameryce Łacińskiej i działalnością Latynoamerykańskiej Rady Biskupiej (CELAM); od 1983 arcybiskup i nuncjusz apostolski na Haiti (wyświęcony przez Jana Pawła II 6 stycznia 1984); nuncjusz w Kolumbii (1990-1999), Kanadzie (1999-2001) oraz we Włoszech i San Marino (2001-2006); 2006-2015 arcybiskup Palermo; od 2010 kardynał; 2013-2015 administrator apostolski eparchii Piana degli Alabanesi obrządku italo-albańskiego (bizantyjskiego).

Wybrani arcybiskupi i biskupi

11 listopada 2025 - João Casimiro (Jan Kazimierz) Wilk (Brazylia, urodzony 1951), polski franciszkanin konwentualny; od 1978 misjonarz w Brazylii; redagował tamtejszego „Rycerza Niepokalanej” („Cavaleiro da Imaculada”); założyciel i rektor seminarium duchownego św. Franciszka z Asyżu w Brasílii 1990-1992; biskup diecezji Formosa 1998-2004; biskup diecezji Anápolis od 2004.

27 listopada 2025 - Francisco Gil Hellín (Hiszpania, urodzony 1940), teolog; opublikował po łacinie 16 książek odtwarzających w detalach redakcję 16 dokumentów Soboru Watykańskiego II, pod wspólnym tytułem „Concilii Vaticani II synopisis”; 1986-1996 podsekretarz, a 1996-2002 biskup i sekretarz Papieskiej Rady ds. Rodziny; 2002-2015 arcybiskup metropolita Burgos; 2018-2019 administrator apostolski diecezji Ciudad Rodrigo.

8 lutego 2026 - Kazimierz Wielikosielec (Białoruś, urodzony 1945), dominikanin; otworzył około dziesięciu parafii i zbudował trzy świątynie, a czwarta jest obecnie budowana w Homlu; pieniądze na budowę zbierał sam - będąc już w wieku emerytalnym, przemierzał wiele miast Polski, aby odprawiać Msze św. w różnych miastach kraju i zbierać datki; 1992-1999 wikariusz generalny diecezji pińskiej, a jednocześnie dziekan i proboszcz w Baranowiczach; 1999-2024 biskup pomocniczy diecezji pińskiej; mieszkał w Homlu; od stycznia do października 2021 administrator apostolski archidiecezji mińsko-mohylewskiej.

5 kwietnia 2026 - Mario Ríos Montt (Gwatemala, urodzony 1932), ze zgromadzenia misjonarzy; 1974-1984 biskup ordynariusz prałatury Escuintla; popierał strajki robotników plantacji cukru i stawał po stronie ubogich; znalazł się na rządowej „liście śmierci”; 1987-2010 biskup pomocniczy archidiecezji Santiago de Guatemala; od 1998 kierował biurem praw człowieka Kościoła rzymskokatolickiego w Gwatemali w czasie, gdy jego brat, gen. Efraín Ríos Montt, dyktator wojskowy w latach 1982-1983, był oskarżony i sądzony za zbrodnię ludobójstwa; 2011-2013 administrator apostolski diecezji Izabal.

9 maja 2026 - Jean-Clément Jeanbart (Syria, urodzony 1943), duchowny grecko-melchicki, 1995-2021 arcybiskup Aleppo; od maja do lipca 2017 administrator melchickiego Patriarchatu Antiochii; w czasie syryjskiej wojny domowej działał - także zagranicą - na rzecz ochrony chrześcijan prześladowanych przez tzw. Państwo Islamskie; pomagał także rodzinom muzułmańskim; diecezja prowadziła program rozwojowy obejmujący pomoc dla drobnych przedsiębiorstw i rzemieślników oraz odbudowę zniszczonych przez wojnę domów; apelował do chrześcijan, by pozostali w Syrii.

5 czerwca 2026 - Osório Citora Afonso (Mozambik, urodzony 1972), 2006-2010 studiował na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, 2008-2009 na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie, a 2010-2011 w tamtejszej Francuskiej Szkole Biblijnej i Archeologicznej; 2008-2010 członek rady kurii generalnej swojego instytutu zakonnego w Rzymie; 2023-2025 biskup pomocniczy archidiecezji Maputo; od 2024 sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Mozambiku; od 2025 biskup dieeczji Quelimane, a od kwietnia 2026 jednocześnie administrator apostolski archidiecezji Beira; zmarł w wyniku postrzału w klatkę piersiową podczas nocnego wtargnięcia uzbrojonych sprawców do jego domu.

20 sierpnia 2026 - Louis Pelâtre (Turcja, 1940), francuski asumpcjonista; od 1970 w Turcji; 1992-2016 wikariusz apostolski Stambułu; 1995-2001 przewodniczący Konferencji Episkopatu Turcji; w listopadzie 2025 papież Leon XIV odwiedził go w domu opieki w Stambule.

13 października 2026 - Albert Houssiau (Belgia, 1924), 1959-1986 wykładowca teologii na Uniwersytecie Katolickim w Leuven; dziekan francuskojęzycznego Wydziału Teologii w Louvain-la-Neuve 1972-1977 i 1982-1985; współzałożyciel i redaktor naczelny „Revue théologique de Louvain” - czasopisma naukowego, którym kierował 1978-1982; biskup diecezji Liège 1986-2001; zmarł, kilka tygodni przed ukończeniem 102 lat, jako najstarszy biskup Europy.

Znani księża i osoby konsekrowane

5 kwietnia 2026 - Jean-Claude Chupin (Francja, urodzony 1931), franciszkanin, żyjący na ulicach razem z bezdomnymi (1982-1993 i od 2005); współzałożyciel Wspólnoty Baranka w 1981, zakorzenionej w modlitwie i ubóstwie, znanej ze śpiewanej liturgii, łączącej elementy obrządków katolickich Wschodu i Zachodu, oraz z prostego stylu architektonicznego swoich domów, położonych w ubogich dzielnicach.

29 maja 2026 - Ks. Bruno Kant (Niemcy, urodzony 1916), ukończył liceum w Gdańsku i rozpoczął studia teologiczne w Brunszwiku i Fryburgu; powołany do służby wojskowej w 1943, został wzięty do niewoli przez Rosjan, z której wrócił w 1948; święcenia kapłańskie przyjął w katedrze w Fuldzie w 1950; pełnił posługę proboszcza w kilku parafiach diecezji Fulda, w tym przez ponad trzy dekady w parafii św. Idziego w Petersbergu-Marbach; był również dziekanem dekanatu Hünfeld 1981-1986; choć w 1991 przeszedł na emeryturę, to do 102. roku życia nadal regularnie pełnił posługę duszpasterską; w dniu 110. urodzin, 26 lutego 2026, otrzymał list gratulacyjny od papieża Leona XIV. Zmarł jako najstarszy ksiądz katolicki na świecie.

5 czerwca 2026 - Ks. Michael Tate (Australia, urodzony 1945), prawnik i teolog, dziekan Wydziału Prawa na Uniwersytecie Tasmańskim w Hobart; 1977-1993 senator z ramienia Partii Pracy; 1987-1993 minister sprawiedliwości; od 1993 ambasadorem Australii w Holandii oraz przy Stolicy Apostolskiej; ostatecznie wybrał życie z dala od wielkiej polityki - w 2000 przyjął święcenia kapłańskie; przez kolejne 26 lat służył jako proboszcz na Tasmanii.

1 września 2026 - Enzo Bianchi (Włochy, urodzony 1943), pustelnik; 1965 założyciel ekumenicznej Wspólnoty Monastycznej w Bose pod Turynem, zrzeszającej członków różnych wyznań chrześcijańskich; kierował nią jako przeor przez około pół wieku; 2000 Stolica Apostolska uznała ją za prywatne stowarzyszenie wiernych; mimo kilkakrotnie powtarzanych propozycji, odmówił przyjęcia święceń kapłańskich, pragnąc pozostać „zwykłym chrześcijaninem, świeckim jak mnisi”; kierował czasopismem „Parola, Spirito e Vita” (Słowo, Duch i Życie) oraz był członkiem zespołu redakcyjnego międzynarodowego przeglądu teologicznego „Concilium”; po wyborze nowego przeora w 2017 nadal silnie ingerował w sprawy wspólnoty; w 2019 Stolica Apostolska wezwała go do zamieszkania z dala od Bose; bez zgody władz kościelnych przeniósł się wówczas do małej wspólnoty w Madii pod Turynem, złożonej z mężczyzn i kobiet.

Znani katolicy świeccy

10 listopada 2025 - Paul Badde (Niemcy, urodzony 1948), publicysta i autor licznych książek; od 1988 był reporterem i redaktorem magazynu „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, a 2000-2013 korespondentem dziennika „Die Welt” najpierw w Jerozolimie, a następnie w Rzymie i Watykanie; w 2006 założył „Vatican-Magazin”; w ostatnich latach pracował również dla katolickiej stacji telewizyjnej EWTN; jego publikacje książkowe, zwłaszcza te o objawieniu Matki Boskiej w Guadalupe w Meksyku i o ikonie Jezusa na jedwabnym płótnie morskim w Manoppello, przyniosły mu sławę daleko poza kręgami katolickimi; jego książki ukazały się także po polsku, m. in.: „Guadalupe. Objawienie, które zmieniło dzieje świata”, „Boskie Oblicze. Całun z Manoppello”, „Twarzą w twarz. Świadkowie koronni zmartwychwstania”, „Ziemia Boga w 20 tajemnicach”, „Czas Benedykta. Osiem dramatycznych lat pontyfikatu z bliska”, „Madonna św. Łukasza, Skarb odnaleziony w Rzymie”.

15 stycznia 2026 - Angelo Gugel (Włochy, urodzony 1935), pracownik Watykanu przez 50 lat, od czasów Piusa XII, najpierw żandarmerii watykańskiej, następnie Gubernatoratu Państwa Watykańskiego; od 1978 pełnił funkcję papieskiego kamerdynera - najpierw u boku św. Jana Pawła I, potem św. Jana Pawła II, a następnie Benedykta XVI, któremu towarzyszył w pierwszych miesiącach jego pontyfikatu; od początku pontyfikatu św. Jana Pawła II należał do grona jego najbliższych i najbardziej zaufanych współpracowników; tuż po zamachu 13 maja 1981 to on podtrzymywał rannego papieża w papamobile w drodze do watykańskiego ambulatorium; także jako emeryt pozostał wierny papieskiej służbie: w 2010 - choć miał już ponad 70 lat - został wezwany do towarzyszenia Benedyktowi XVI podczas letniego wypoczynku w Castel Gandolfo.

22 stycznia 2026 - John Allen Jr (Stany Zjednoczone, urodzony 1965), dziennikarz-watykanista; od 1997 relacjonował z Rzymu wydarzenia związane ze Stolicą Apostolską dla „National Catholic Reporter”; był analitykiem ds. watykańskich w CNN; od 2014 twórca i redaktor portalu Crux; autor kilku książek, m.in. dwóch o Benedykcie XVI; znany był ze swej troski o obiektywizm przekazu; zmarł po kilku latach walki z nowotworem żołądka.

9 lutego 2026 - Antonino Zichichi (Włochy, urodzony 1929), światowej sławy fizyk i czołowa postać badań w dziedzinie cząstek elementarnych; w 1965 kierował zespołem, który jako pierwszy zaobserwował antydeuteron, jądrową cząstkę antymaterii, znacząco przyczyniając się do rozwoju fizyki subjądrowej; 1965-2006 był profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Bolońskim; był autorem nie tylko nowatorskich badań, ale także łączył nieustanną refleksję nad relacją między nauką, etyką i pokojem, przeplatając ją z dialogiem z Kościołem i papieżami; pracował w CERN w Genewie i Fermilab w Chicago; od 1986 kierował World Lab, stowarzyszeniem wspierającym projekty naukowe w krajach rozwijających się; będąc aktywnym członkiem Papieskiej Akademii Nauk od 2000, głęboko związany z Kościołem katolickim, postrzegał naukę i wiarę jako dwa wymiary, które nie są ze sobą sprzeczne, lecz wręcz przeciwnie, powołane do wzajemnego wzbogacania się; utrzymywał relacje oparte na szacunku i współpracy z wieloma papieżami, zwłaszcza Janem Pawłem II i Benedyktem XVI, stanowczo opowiadając się za potrzebą przezwyciężenia odwiecznych sprzeczności, począwszy od sprawy Galileusza.

3 kwietnia 2026 - Vittorio Messori (Włochy, urodzony 1941), dziennikarz, pisarz i apologeta, jedna z najbardziej wpływowych postaci współczesnej myśli katolickiej; wychowany w rodzinie ateistycznej, przyjął katolicyzm w 1964; publikował w dzienniku „La Stampa”; w 1985 wydał „Raport o stanie wiary” - wywiad-rzekę z kard. Josephem Ratzingerem, późniejszym papieżem Benedyktem XVI; w 1994 natomiast ukazał się jego wywiad z Janem Pawłem II „Przekroczyć próg nadziei”, sprzedany na świecie w 20 mln egzemplarzy; wśród innych jego najbardziej znanych książek znajdują się: „Opinie o Jezusie”, „Umęczon pod Ponckim Piłatem? Badania nad męką i śmiercią Jezusa?” - tytuły, które wywarły wpływ na kilka pokoleń czytelników.

6 sierpnia 2026 - Stanisław Kozłow Strutyński (Rosja, urodzony 1970), historyk, badacz dziejów Kościoła katolickiego w Rosji; wraz z Pawłem Parfentiewem napisał m.in. „Historię Kościoła katolickiego w Rosji”; szczególnie interesowała go historia katolickich kościołów i wspólnot w Sankt Petersburgu; przez wiele lat współpracował również z katolickimi mediami; w rosyjskim Radiu Maryja pełnił funkcję redaktora naczelnego, prowadząc także autorskie audycje.

2 września 2026 - Stanislas Hutin (Francja, urodzony 1930), wcielony do wojska jako jezuicki kleryk, pisał dziennik, w którym zawarł relację z pierwszej ręki o torturach stosowanych przez francuskich żołnierzy podczas wojny o niepodległość Algierii; opublikowana we francuskiej prasie relacja przyczyniła się do narastania sprzeciwu wobec tego konfliktu; po wojnie, która zakończyła się w 1962 porażką Francji, opuścił zakon jezuitów, studiował socjologię i etnologię, a następnie pracował na rzecz rozwoju gospodarczego i bankowości w krajach rozwijających się, zwłaszcza w Afryce.