Jedna z najbardziej znanych historii związanych ze św. Marcinem rozgrywa się zimą przy bramie miasta Amiens. Marcin, wówczas rzymski żołnierz, spotkał tam ubogiego człowieka, który nie miał odpowiedniego ubrania, by ochronić się przed zimnem. Nie mogąc ofiarować mu pieniędzy ani innej pomocy, przeciął swój wojskowy płaszcz i oddał mu jego połowę.
Urodził się około 316 roku na terenie dzisiejszych Węgier. Jego ojciec służył w rzymskiej armii, dlatego również on został skierowany do służby wojskowej. Według przekazu hagiograficznego po spotkaniu z ubogim, Marcinowi przyśnił się Chrystus odziany w część płaszcza, którą podarował nieznajomemu. Wkrótce przyjął chrzest, a po pewnym czasie opuścił wojsko i rozpoczął życie poświęcone Bogu. Później został wybrany biskupem Tours. Swoją posługę łączył z działalnością misyjną, zakładaniem wspólnot monastycznych i troską o ludzi ubogich. Zmarł w 397 roku w Candes, podczas jednej z podróży duszpasterskich.
W przedstawieniach artystycznych św. Marcin najczęściej ukazywany jest na koniu, w chwili, gdy przecina płaszcz i przekazuje jego część ubogiemu. Motyw ten nawiązuje do opowieści, która od wieków towarzyszy jego kultowi. Warto zauważyć, że Marcin nie oddał całego odzienia. Podzielił się tym, co miał przy sobie, pozostawiając sobie drugą połowę.
W tradycji chrześcijańskiej scena ta jest odczytywana, jako przykład miłości bliźniego. Jej znaczenie wiąże się również z dalszymi wydarzeniami z życia Marcina i jego decyzją o przyjęciu chrześcijaństwa.
Opowieść o płaszczu przypomina ewangeliczną naukę o miłosierdziu, które znajduje wyraz w konkretnych czynach. Z kolei postać św. Marcina zapisała się w historii Kościoła przede wszystkim, jako biskupa oddanego swojej wspólnocie i człowieka wrażliwego na potrzeby innych.
Przez kilkanaście godzin szliśmy przez roztoczańskie lasy, łąki i pola. W końcu, po całonocnym marszu harcerskim stanęliśmy na zamojskim rynku, aby tam o godzinie 6.00 rano uczcić apelem kolejną rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę. Pamiętam moje zabłocone buty oraz dumę w sercu. Patrzyłem na senną, szczęśliwą młodzież i cieszyłem się, że z rozmachem obchodzimy Święto Niepodległości. Nie sądziłem jednak wówczas, że ów dzień 11 listopada przyniesie mi w kolejnych latach tak wiele skrajnie różnych wrażeń i emocji...
Kilka lat temu miałem szczęście świętować Dzień Niepodległości w Wilnie. Razem z moimi przyjaciółmi studentami brałem tam udział w patriotycznym biegu, który kończył się uczestnictwem w uroczystościach na Cmentarzu na Rossie przy grobie Matki i Serce Syna. Wieczorem tego samego dnia zwiedzaliśmy wileńskie Stare Miasto. Tuż obok kościoła św. Anny zgromadziło się bardzo dużo dzieci z lampionami. Na jednym z dziedzińców płonęło ognisko, rozdawano tam gorącą herbatę i rogaliki. Zaciekawiony tym osobliwym widokiem zapytałem przewodnika, czy odbywają się tutaj jakieś specjalne obchody Święta Niepodległości? Nieco rozbawiony opiekun naszej grupy odpowiedział, że w tym właśnie miejscu mniejszość niemiecka w Wilnie obchodzi co roku Dzień św. Marcina. To, że dwie zupełnie różne uroczystości odbywają się tego samego dnia dało mi wtedy sporo do myślenia.
Lud, który został wam powierzony, pragnie otrzymać od was to, czego Kościół od wieków dla niego strzeże: Jezusa Chrystusa – powiedział Papież na spotkaniu z argentyńskich duchowieństwem. Kapłanów, ale też osoby konsekrowane i seminarzystów zachęcił, by zawsze powracali do Eucharystii, Słowa Bożego, do więzi z Bogiem, na której wszystko się opiera. „Strzeżmy płomienia, który niegdyś rozpalił nasze powołanie, i nie pozwólmy, aby pilne sprawy, zmęczenie czy rutyna go ugasiły” – apelował Leon XIV.
Swoje przemówienie Papież oparł na Ćwiczeniach Duchownych św. Ignacego Loyoli, przypominając, że pewien argentyński jezuita, papież Franciszek, wniósł bogactwo duchowości ignacjańskiej do całego Kościoła powszechnego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.