Reklama

Seminaryjny Blues

Niedziela kielecka 10/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zespół Muzyczny Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach sięga do długoletniej praktyki muzykowania w Seminarium, aczkolwiek w obecnym kształcie funkcjonuje przez ostanie sześć lat.
Owocem pracy Zespołu okazały się kasety: Wznoszę swe oczy ku górom i Więc przyjdź i Ty..., na których zamieszczone zostały kompozycje z tekstami zaczerpniętymi z Pisma Świętego oraz własna twórczość poetycka.
Dwa lata temu Zespół został odmłodzony i obecnie tworzą go: Paweł Klimczak, Marcin Janocha, Miłosz Hołda, Karol Starczewski i Marcin Dzióbek. W tym składzie Zespół wystąpił na I Festiwalu Piosenki Religijnej Kielce 2001, gdzie został wyróżniony oraz koncertował podczas I Diecezjalnego Kongresu Powołaniowego. Gdy Zespół zaśpiewał podczas II Festiwalu Piosenki Religijnej Kielce 2002, Rada Artystyczna, pod przewodnictwem Krystyny Prońko, przyznała mu pierwsze miejsce - a sama artystka - maksymalną ilość punktów.
Obecnie skład Zespołu został poszerzony o Michała Pakułę i Przemysława Moćko. Opiekunem Zespołu jest ks. dr Mirosław Cisowski.
Autorem tekstów i muzyki jest zazwyczaj Karol Starczewski. - Jak dotąd nasze kasety dobrze się rozchodziły i były sympatycznie przyjmowane przez słuchaczy, więc ufamy, że podążamy w dobrym kierunku - mówi. - Czym jest dla mnie Zespół? Po prostu sposobem ewangelizacji, mówieniem ludziom o Panu. I ofiarowaniem tego, co się umie innym.
- Wiemy, że słuchacze czekają na następną kasetę i bardzo nas to cieszy - dodaje Marcin Janocha. - Do końca tego roku akademickiego zostanie przygotowany materiał do nagrań. I będzie to coś innego niż dotychczas. Trochę bluesa, samby, salsy i chyba wyraźnie słyszalny wpływ Beatlesów czy Myslowitz - ale wszystko oparte o nasz własny, oryginalny kręgosłup muzyczny. Nie chcemy nikogo, w tym siebie, powielać.
Alumni Karol i Marcin nie byli nowicjuszami w rzemiośle muzycznym. Swą pasje realizowali w zespołach z lat szkolnych, od schyłku szkoły podstawowej przez całe liceum. A "ich" zespoły - z Włoszczowy i Łagowa - funkcjonują i mają się dobrze. - Gdy zostanę księdzem, na pewno w parafiach będę zakładał zespoły i pracował z młodzieżą, bo muzykę uważam za cenne narzędzie duszpasterskie. Nie może być tak, że zespół to tylko epizod seminaryjny - twierdzą klerycy.
Aby sprzedać kasetę należy zadbać o promocję, do czego świetną okazją są dni seminaryjne w parafiach, podczas których są np. organizowane spotkania z młodzieżą, ale także recenzje w prasie katolickiej, audycje radiowe i telewizyjne (Radio Kielce, Telewizja Kablowa).
Zespoły muzyczne wpisują się w rzeczywistość wielu seminariów duchownych w Polsce - współtworząc ich klimat, dając ujście talentom i muzycznym zamiłowaniom, będąc dobrym nośnikiem ewangelizacyjnych treści. I niekiedy z tych zespołów wyłaniają się gwiazdy...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Chrystus prowadzi lud Boży ku odpoczynkowi, który pochodzi od Ojca

2026-08-16 09:20

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Paweł z kolei mówi o pysze, która rozrywa wspólnotę, i odwołuje się do zasady „nie ponad to, co napisane”. Pismo wyznacza miarę dla myślenia i oceniania. Kiedy wspólnota tę miarę traci, rodzi się wyniosłość. Grecki czasownik physioun opisuje nadęcie, które żyje pozorem wielkości. Na to nadęcie Apostoł ma jedno pytanie, zadane z rozbrajającą prostotą: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” To pytanie prowadzi do samego serca wiary. Wszystko jest darem. Nie przypadkiem Augustyn uczynił z niego jeden ze swoich ulubionych wersetów w sporze o łaskę. Kto pojął, że wszystko otrzymał, ten nie ma się już czym chlubić poza Dawcą. Ironia środkowej części tekstu ma cel leczniczy. Koryntianie zachowują się, jakby już doszli do królowania. Tymczasem droga apostoła prowadzi przez uniżenie, trud i wzgardę. Paweł sięga po obraz widowiska, greckiego theatron. Apostołowie są jak skazańcy wystawieni na pokaz światu, aniołom i ludziom. Obraz był aż nadto czytelny w świecie rzymskich aren, gdzie skazanych „na śmierć” (epithanatioi) wyprowadzano na koniec igrzysk. Tak odsłania się logika krzyża. Głosiciel Ewangelii niesie Pana ukrzyżowanego. Dlatego spotyka głód, pragnienie, poniżenie i ciężką pracę, a odpowiada błogosławieństwem, cierpliwością i łagodnym słowem.
CZYTAJ DALEJ

Niemcy: Adoracja Najświętszego Sakramentu stała się przedmiotem krytyki. Gazeta publikuje skargi mieszkańców

2026-09-03 09:52

[ TEMATY ]

Niemcy

adoracja

Agata Kowalska

Istotą wieczystej adoracji jest obecność czcicieli Najświętszego Sakramentu o każdej porze dnia i nocy. Właśnie to przeszkadza mieszkańcom jedynej parafii w Moguncji, w której odbywa się wieczysta adoracja, narzekającym na światła oraz otwieranie i zamykanie drzwi samochodów - informuje serwis infocatolica.com.

W mieście Moguncja, nad brzegiem Renu, znajduje się kościół parafialny św. Akacjusza, w którym odbywa się wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu.
CZYTAJ DALEJ

Kościelny na medal

2026-09-05 17:35

[ TEMATY ]

diecezja opolska

Diecezja Opolska

Gerard Tomala z żoną, córkami i synem – ks. Gabrielem, oraz bp. Rudolfem Pierskałą, ks. prał. Hubertem Sklorzem, ojcem duchownym WSD w Opolu (pierwszy z lewej) i ks. Joachimem Bombą, proboszczem parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem (pierwszy z prawej).

Gerard Tomala z żoną, córkami i synem – ks. Gabrielem, oraz bp. Rudolfem Pierskałą, ks. prał. Hubertem Sklorzem, ojcem duchownym WSD w Opolu (pierwszy z lewej) i ks. Joachimem Bombą, proboszczem parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem (pierwszy z prawej).

Biskup Rudolf Pierskała, biskup pomocniczy Diecezji Opolskiej, wręczył dziś krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” Gerardowi Tomali, wieloletniemu kościelnemu Parafii Św. Rodziny w Zawadzkiem.

Wręczenie wysokiego odznaczenia Stolicy Apostolskiej („Dla Kościoła i Papieża”) odbyło się w czasie Eucharystii sprawowanej w Kościele Św. Rodziny, w którym Gerard Tomala posługę rozpoczął mając 7 lat - najpierw jako ministrant, później opiekun Liturgicznej Służby Ołtarza, następnie od 1991 r. nadzwyczajny szafarz Komunii św. i od 1999 r. kościelny. Odznaczony posługiwał także ks. Janowi Sigmundowi, zasłużonemu proboszczowi zawadczańskiej parafii, gdy ten przeszedł na emeryturę w 1986 r., aż do jego śmierci w 1994 r. (służył mu do Mszy św., którą odprawiał w kaplicy szpitalnej oraz w domu).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję