Wychodząc od ewangelicznej przypowieści o talentach, pasterz Kościoła częstochowskiego zaznaczył, że choć słowo to pierwotnie wiązało się z wartością materialną, w życiu duchowym odnosi się przede wszystkim do bogactwa wewnętrznego człowieka.
– Każdy z nas jest jedynym w świecie stworzeniem, którego Pan Bóg chciał dla niego samego. Każdy ma zatem własną oryginalność, zapoczątkowaną w Bogu – przypomniał hierarcha.
Jak zaznaczył abp Depo, z tych zdolności przyjdzie nam kiedyś zdać sprawę przed Stwórcą, a miarą ich wykorzystania jest służba bliźnim. – Ktoś może powiedzieć: „Znam dziesięć języków”. Można się wtedy uśmiechnąć i odpowiedzieć: „Ale w żadnym z nich nie masz nic do powiedzenia”. Dlaczego? Ponieważ nie służysz tym darem innym, lecz wykorzystujesz go wyłącznie dla siebie, by wywyższać się nad drugimi – zauważył metropolita częstochowski. – Jeśli masz taką zdolność, bądź tym, który tłumaczy prawdy – nieraz trudne, a nieraz radosne – aby stawały się one wspólnym udziałem – dodał.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Rozeznawać w świetle Ducha Świętego
W rozmowie poruszono także kwestię osób przekonanych o tym, że nie posiadają żadnych szczególnych uzdolnień. Zdaniem abp. Depo problemem nie jest brak Bożych darów, lecz umiejętność ich dostrzeżenia, do czego niezbędna jest modlitwa.
– Odkrywanie w sobie talentów nie działa tak, że Pan Bóg daje nam jakąś „masową” łaskę.
Reklama
Każdy z nas musi poprzez modlitwę do Ducha Świętego rozeznawać to, co w nim jest. Nieraz dla samego człowieka bywa zaskakujące, gdy odkrywa w sobie konkretną zdolność, którą może wykorzystać dla dobra bliźnich – wskazał arcybiskup, przypominając o roli darów rozumu i mądrości otrzymywanych w sakramencie bierzmowania. – Mądrość jest rodzajem światła, które – rozpoznając prawdę – wskazuje nam, w jakim kierunku ją przekazać i jak ją jeszcze bardziej rozjaśniać – wyjaśnił.
Hierarcha przestrzegł jednocześnie przed współczesnym kultem indywidualizmu.
– Nasze istnienie nie może być zatrzymane jedynie w kategoriach własnego spełniania się, co we współczesnym świecie słyszymy najczęściej w haśle: „Muszę zrealizować siebie”. Co to znaczy „siebie”? Właśnie odkryć siebie dla innych – nie tylko dla doraźnego pożytku, ale dla autentycznego dobra i pomnożenia tych zdolności w przekazie dla drugich – zaznaczył.
Charyzmat we wspólnocie Kościoła
Metropolita częstochowski zwrócił uwagę, że właściwą przestrzenią do rozwijania Bożych darów jest Kościół rozumiany nie tylko jako konsekrowana świątynia, ale przede wszystkim jako żywa wspólnota osób. Jako przykład umacniania ludzi w wierze i odpowiedzialności przywołał posługę papieża Leona XIV oraz jego zaplanowane pielgrzymki do Ameryki Łacińskiej.
– Gdy przybędzie do Peru, na nowo odnajdzie się w rzeczywistości, w której posługiwał przez ponad dwadzieścia lat – najpierw jako misjonarz, a później jako biskup. Wtedy był blisko ludzi i przekazywał im tę samą Ewangelię. Dziś, przybywając tam już jako Następca św. Piotra, daje coś więcej i ma prawo więcej wymagać – powiedział abp Depo, podkreślając, że zadaniem wiernych jest budowanie na prawdzie jedności oraz odpowiedzialności za rodziny, politykę i państwo.
Wyjaśniając pojęcie charyzmatu, hierarcha zestawił je z biblijnym rozumieniem czasu jako kairos, czyli wejścia Boga w ludzką historię.
– Charyzmat jest darem, o którym wiemy, że pochodzi od samego Boga i ma zostać pomnożony dla wspólnego dobra. Nie jest to więc jakieś osobiste bogactwo, które ma nas stawiać ponad innymi, ale łaska do odkrycia – tłumaczył.
Pokora miarą autentyczności darów
Zapytany o zagrożenia płynące z niewłaściwego lub przesadnego pojmowania własnych darów duchowych – zarówno wśród świeckich, jak i osób konsekrowanych – abp Depo wskazał na jednoznaczne kryterium rozeznawania. – Prawda łączy się z pokorą, nigdy odwrotnie. Prawda nie może być czynnikiem wywyższania się ani izolacji od drugich – podkreślił stanowczo.
Jako wzór autentycznego charyzmatu budującego wspólnotę bez szukania własnej chwały wskazał sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie. – Zaczynał od bardzo prostej pracy ewangelizacyjnej z dziećmi – od Oazy Dzieci Bożych. Z czasem ten ruch rozrósł się na młodzież, oazy wszelkiego stopnia, studentów, rodziny, kleryków i kapłanów – o czym sam mogę zaświadczyć, ponieważ w tym uczestniczyłem – wspominał arcybiskup. Dodał, że choć ówczesna Służba Bezpieczeństwa próbowała skłócić go z Episkopatem Polski i rozbić Kościół od wewnątrz, ks. Blachnicki nigdy nie uległ pokusie wywyższania się, a jego dzieło do dziś pozostaje cennym darem dla całego Kościoła.
_1792598077.jpg)
