Jezus nie zachęca do milczenia wobec niesprawiedliwości. Nie oczekuje też, że człowiek skrzywdzony będzie udawał, że nic się nie stało. Wzywa jednak do czegoś więcej niż powstrzymanie się od zemsty. Pokazuje, że nawet wobec człowieka, który postępuje źle, można zachować pragnienie jego nawrócenia.
Modlitwa za sprawcę nie oznacza akceptacji jego czynów. Jest prośbą, aby dostrzegł zło, które wyrządza, potrafił przyznać się do winy i zechciał zmienić swoje postępowanie. Nie jest to jednak łatwe. Kiedy człowiek nosi w sobie ból po doznanej krzywdzie, myśl o modlitwie za jej sprawcę może budzić sprzeciw. Czasem potrzeba bardzo dużo czasu, by w ogóle spróbować zrobić taki krok.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Przebaczenie wymaga odwagi
O trudzie przebaczenia mówił i nauczał św. Jan Paweł II. W orędziu na XXXV Światowy Dzień Pokoju (1 stycznia 2002 roku), napisał:
„Wybaczenie może się wydawać słabością; w rzeczywistości jednak zarówno jego udzielenie, jak i przyjęcie, zakłada wielką siłę duchową i wysokiej klasy odwagę moralną”.
Reklama
Przebaczenie nie zawsze przychodzi łatwo i szybko. Niekiedy krzywda pozostaje w człowieku przez lata, a powrót do równowagi wymaga czasu. Nie można też zakładać, że wybaczenie automatycznie przywróci dawną relację. Zaufanie, raz utracone, nie odbudowuje się samymi deklaracjami. Warto w tym kontekście przypomnieć słowa Chrystusa wypowiedziane na krzyżu. W chwili cierpienia modlił się za swoich oprawców: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23, 34). Nie odpowiedział nienawiścią na nienawiść. Jego postawa pozostaje jednym z najbardziej wymagających przykładów miłości i miłosierdzia.
Z Bożą pomocą można przebaczyć
W chrześcijańskim rozumieniu przebaczenie nie oznacza zgody na dalsze krzywdzenie. Osoba doświadczająca krzywdy i przemocy ma prawo szukać pomocy, odejść od sprawcy i domagać się sprawiedliwości. Nie musi utrzymywać z nim kontaktu ani wracać do relacji, która zagraża jej bezpieczeństwu. Trzeba też pamiętać, że przebaczenie i pojednanie nie są tym samym. Do odbudowania więzi potrzebna jest nie tylko gotowość osoby skrzywdzonej, ale również szczera skrucha i rzeczywista zmiana postępowania sprawcy.
Co zrobić, gdy mimo upływu czasu nadal nie potrafimy przebaczyć? Być może warto zacząć od szczerej rozmowy z Panem Bogiem. Powiedzieć Mu o swoim żalu, złości i bezradności. Nie udawać, że ból minął. Można prosić Jezusa Miłosiernego o siłę, by nie pozwolił, aby doznana krzywda przerodziła się w nienawiść.
Modlitwa za człowieka, który czyni zło, nie należy do łatwych zadań. Nie oznacza zapomnienia o tym, co się wydarzyło, ani rezygnacji ze sprawiedliwości. Pozwala jednak spojrzeć na sprawcę nie tylko przez pryzmat jego czynów, ale także dostrzec w nim człowieka, który potrzebuje nawrócenia i pomocy. Może właśnie od takiej modlitwy zaczyna się droga do przebaczenia.
