Środa, 18 listopada. Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy.
• Ap 4, 1-11 • Ps 150 • Łk 19, 11-28
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jeruzalem, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi. Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Obracajcie nimi, aż wrócę”. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”. Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał. Stawił się więc pierwszy i rzekł: „Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min”. Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami”. Także drugi przyszedł i rzekł: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”. Temu też powiedział: „I ty miej władzę nad pięciu miastami”. Następny przyszedł i rzekł: „Panie, oto twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś”. Odpowiedział mu: „Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: biorę, gdzie nie położyłem, i żnę, gdzie nie posiałem. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał”. Do obecnych zaś rzekł: „Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min”. Odpowiedzieli mu: „Panie, ma już dziesięć min”. „Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach”». Po tych słowach szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
Każdy człowiek jest obdarowany przez Boga owymi talentami, minami, o których dziś mowa w Ewangelii. Każdy człowiek ma zdolność lub powinien uczyć się odkrywać je, a zarazem pomnażać i rozwijać. Najpiękniejsze jest to odkrywanie tego zamysłu Boga, Stwórcy, w jakim celu mi je dał. To jest prawdziwe bogactwo – jeśli odkrywam je w życiu i współpracując z Dawcą, daję Mu coraz większą przestrzeń do działania w tej mojej codzienności, aż do zupełnego zjednoczenia się z Nim. Bogacę się Jego obecnością i zarazem dążę ku Niemu. Jestem bogaty tym, ile oddam Jezusowi w zarządzanie. Nieważne, czego to dotyczy: sfery pobożności, obowiązków, zadań czy tzw. mojej prywatności, moich relacji z drugim człowiekiem, moich relacji i podejścia do zadań każdego dnia. Im więcej Jezusa w tym życiu, tym mniej strachu i lęku, niepokoju i obaw, że coś stracę, bo mam blisko siebie tego, kto ma nad wszystkim pieczę i to On jest wszystkim. Nie od razu jesteśmy w stanie pozwolić tej duchowej rzeczywistości się wypełnić i ją przyjmować, ale, podążając tą drogą, stajemy się uczniami w szkole Jezusa.
H.C.
ROZWAŻANIA ŻYĆ EWANGELIĄ NA ROK 2027 JUŻ DOSTĘPNE W NASZEJ KSIĘGARNI!: ksiegarnia.niedziela.pl.

