Sobota, 21 listopada. Wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny.
• Ap 11, 4-12 • Ps 144 • Łk 20, 27-40
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat pojmie ją za żonę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy pojął żonę i zmarł bezdzietnie. Pojął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę». Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją». Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: «Nauczycielu, dobrze powiedziałeś». I już o nic nie śmieli Go pytać.
Reklama
W swym życiu słyszałem różne interpretacje tej wypowiedzi saduceuszów. Jedni twierdzą, że ci ludzie chcieli wystawić Jezusa na próbę. Inni, że chcieli Go zapędzić w tzw. kozi róg, aby się zaplątał w odpowiedzi. Jeszcze inni odczytują to pytanie jako chęć nawiązania dialogu z Jezusem. Rzeczywiście, taka sytuacja, jak przedstawili saduceusze, mogła się zdarzyć. Zatem można sobie zadać pytanie, jak to by było, gdyby zmartwychwstanie było możliwe. Ma być mąż jednej żony, a tu aż siedmiu mężów. Czy będą się sprzeczać, walczyć o nią? Czy może będzie tym właściwym mężem pierwszy, środkowy, a może ostatni? Skoro Prawo Mojżeszowe miałoby moc także po zmartwychwstaniu, to wówczas mielibyśmy sprzeczność i rzeczywiście można by wyciągnąć wniosek, jak w matematyce w dowodach nie wprost, że zmartwychwstania nie ma. Jezus zaś spokojnie wykorzystuje zaistniałą sytuację, aby uchylić rąbka tajemnicy dotyczącej życia po zmartwychwstaniu. Dzięki temu pytaniu dowiadujemy się, że potem już nie będzie związków małżeńskich. Jezus przecież powiedział: „Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania”. Na tym świecie dobrze jest żyć w rodzinie. Takie jest powołanie przeciętnego człowieka, chociaż są też powołania inne, jak np. w kapłaństwie czy w zakonach, gdy najgłębszą relacją powinna być relacja z Panem Bogiem. Ale jak czytamy w Starym Testamencie, w Księdze Rodzaju, że niedobrze jest aby człowiek był sam. Tak Bóg powiedział do mężczyzny w chwili stworzenia (por. Rdz 2, 18). Potem Bóg nakazał, aby człowiek czynił sobie ziemię poddaną, aby zapełniano ziemię. Powiedział też, że „mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem” (Rdz 2, 24). A Jezus, powtarzając słowa Boga Ojca, dodaje: „Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela” (Mk 10, 9). Te słowa są dziś podstawą nierozerwalności sakramentu małżeństwa. Małżeństwo jest jakby wpisane w naturę ludzką. Zatem bez dodatkowych wyjaśnień Jezusa, można by przypuszczać, że po zmartwychwstaniu dalej ludzie będą w tych samych związkach małżeńskich, co przed zmartwychwstaniem. Może nawet będą znów mieć kolejne dzieci? A tu nic z tego. Tylko na tym świecie możemy uczestniczyć w Bożym dziele stwarzania nowych istnień ludzkich posiadających duszę nieśmiertelną i na tym koniec. Potem już nowych dusz po zmartwychwstaniu nie trzeba, bo te nie giną, nie umierają. Ich istnienie jest ponadczasowe. Mówiąc naszym językiem, powiemy, że nigdy się nie skończy. Zatem zmartwychwstanie włącza człowieka w podstawowy atrybut Boga, który Mojżeszowi oznajmił swoje imię: JESTEM, KTÓRY JESTEM. Jak wielka i wspaniała to nadzieja. Jaka piękna perspektywa dla człowieka, który swoje życie zawierza Bogu.
A.S.
ROZWAŻANIA ŻYĆ EWANGELIĄ NA ROK 2027 JUŻ DOSTĘPNE W NASZEJ KSIĘGARNI!: ksiegarnia.niedziela.pl.

