Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 23/11/2026

Dajemy z tego, co zbywa, czy z tego, co boli

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ap 14, 1-3. 4b-5 KLIKNIJ

Po wizjach Bestii i jej znamienia Apokalipsa daje kontrobraz: „a oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach”. Znamy tę liczbę z początku księgi (zob. glossę na 1 XI), to pełnia ludu opieczętowanych. Teraz widać treść pieczęci. Imię Baranka i Ojca na czołach. To kontrznamię wobec znamienia Bestii. Historia według Apokalipsy jest wojną dwóch pieczęci na ludzkich czołach. Czyje imię nosi myślenie, tego jest człowiek.

„I usłyszałem głos z nieba, jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu... i śpiewają jakby pieśń nową przed tronem”. Ōdēn kainēn, pieśń nową, której „nikt nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy wykupionych z ziemi”. Są pieśni, których nie da się nauczyć z nut. Uczy ich dopiero przejście, wykupienie, wytrwanie, rana. Liturgia nieba ma repertuar dostępny tylko doświadczeniu. Na ziemi śpiewa się go na razie w tonacji nadziei.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Opis wykupionych jest czterozdaniowym portretem: „podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie”, są „wykupieni spośród ludzi jako pierwociny dla Boga i Baranka”, „w ustach ich kłamstwa nie znaleziono: są bez zarzutu”. Dziewiczość, o której tekst mówi wcześniej, jest w języku prorockim oblubieńczym oddaniem bez bałwochwalczego cudzołóstwa. Sednem portretu jest akolutia, podążanie za Barankiem dokądkolwiek, także tam, dokąd poszedł najpierw, przez zabicie do stania. Brak kłamstwa w ustach jest znakiem rozpoznawczym przynależności. Bestia rządzi propagandą, Baranek prawdą. Front przebiega przez ludzkie zdania. W tygodniu, w którym rok liturgiczny dogasa, ten obraz jest podany jako busola. Trzymać się orszaku Baranka i nie kłamać. Reszta jest łaską pieśni, której się jeszcze uczymy.

Łk 21, 1-4 KLIKNIJ

„Podniósłszy oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak pewna uboga wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki”. Skarbiec świątynny miał trzynaście skarbon w kształcie trąb. Ofiary metalowe dźwięczały, i hojność bywała słyszalna. Dwa lepta wdowy, najmniejsze monety w obiegu, nie wydały żadnego dźwięku. Jezus jednak „podniósł oczy” i usłyszał to, czego nie słychać. Ewangelia ma inną akustykę niż skarbony.„Prawdziwie, powiadam wam: ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni”. Werdykt jest matematycznie fałszywy i teologicznie ścisły. Jezus podaje jego zasadę: „wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę Bogu z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie”. Panta ton bion, całe życie, dosłownie. Bios znaczy i środki utrzymania, i życie. Miara daru nie leży w kwocie, lecz w reszcie, która zostaje dającemu. Bogaci dali z nadmiaru i został im nadmiar, wdowa dała z braku i został jej Bóg. Waga, na której waży Ewangelia, ma szalę odwrotną. Liczy to, co pozostało w ręce.

Ojcowie kładli tę scenę obok ofiary Abla i wdowy z Sarepty. Kościół położył ją na progu opisu męki, i to jest jej najgłębsze miejsce. Za chwilę Ktoś wrzuci do skarbony świata całe swoje bios, dwa pieniążki ciała i krwi, wszystko, co miał na utrzymanie. Wdowa jest ostatnią katechetką Jezusa przed Paschą. Pokazała palcem, co On zrobi w wielkim formacie. Nam zaś zostawia pytanie na koniec roku liturgicznego, prostsze od wszystkich bilansów. Dajemy z tego, co zbywa, czy z tego, co boli. Procent czy bios.

2026-10-01 10:06

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

W świecie biblijnym namaszczenie było znakiem gościnności i czci

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Grażyna Kołek

Iz 42,1-7 otwiera pierwszą pieśń o Słudze Pana. Tekst pochodzi z części Izajasza związanej z wygnaniem babilońskim i z obietnicą odnowy. Sługa (ʿeḇeḏ) zostaje ukazany jako wybrany, w którym Bóg ma upodobanie. Duch (rûaḥ) spoczywa na nim, więc misja ma źródło w Bogu. Zadanie brzmi: przynieść narodom mišpāt. To słowo oznacza sprawiedliwy wyrok i porządek życia, w którym najsłabszy nie ginie. Sługa nie zdobywa posłuchu krzykiem. Wchodzi w przestrzeń ludzkiej kruchości. „Trzcina nadłamana” była materiałem kruchym. Służyła jako miara, flet i przyrząd do pisania, a uszkodzona traciła wartość. „Knot o nikłym płomyku” to lniany knot oliwnej lampy, który dymi i gaśnie. Oba obrazy mówią o człowieku zranionym i o wspólnocie bliskiej zgaśnięcia. Bóg zapowiada, że Sługa nie dopełni zniszczenia. Podtrzyma resztkę życia i doprowadzi do prawdy. Potem Bóg mówi: powołałem cię w sprawiedliwości, ująłem cię za rękę, ustanowiłem cię jako berît dla ludu i jako światło dla narodów. Celem jest: otworzyć oczy niewidomym, wyprowadzić więźniów z zamknięcia. W tle stoi doświadczenie wygnania i utraty wolności. Hieronim zauważa, że Mateusz cytuje tę pieśń inaczej niż Septuaginta i tłumaczy to sięgnięciem po sens hebrajskiego tekstu. Wskazuje, że w przekładzie greckim pojawiają się „Jakub” i „Izrael”, których w hebrajskim Iz 42,1 nie ma. Teodoret z Cyru łączy tytuł „sługa” z człowieczeństwem Chrystusa i wyjaśnia, że „otrzymanie Ducha” ukazuje Go jako wzór dla wierzących. W jego komentarzu łagodność Sługi widać w słowach Jezusa wypowiedzianych po policzku: wskazanie prawdy bez odwetu.
CZYTAJ DALEJ

Łódź: w Oknie Życia znaleziono niemowlę

2026-11-20 23:06

[ TEMATY ]

Okno Życia

Archidiecezja łódzka

- Halo, tu Tomasz. Chciałem poinformować, że został Ksiądz Kardynał dziadkiem – opowiada Metropolita łódzki, kard. Konrad Krajewski. – Zadzwonił do mnie dziś po południu dyrektor naszej Caritas, żeby poinformować, że w Oknie Życia w domu sióstr urszulanek pojawiło się kolejne dziecko. To już taka tradycja, że ilekroć pojawiało się dziecko w oknie, biskup otrzymywał taką właśnie wiadomość – wyjaśnia kardynał Konrad.

– Bardzo się cieszę, że kolejne życie zostało uratowane. Mówimy o tym, żeby młode matki, kobiety oczekujące potomstwa, którym jest wyjątkowo trudno, wiedziały, że nie muszą być same. Mamy sprawnie działający system pomocy, specjalistów w Archidiecezjalnym Ośrodku Adopcyjnym, a w ostateczności Okno życia, w którym dziecko znajdzie bezpieczne schronienie.
CZYTAJ DALEJ

520 nowych lektorów w diecezji bielsko-żywieckiej!

2026-11-21 18:56

[ TEMATY ]

lektorzy

diecezja bielsko‑żywiecka

Diecezja bielsko-żywiecka

520 lektorów z diecezji bielsko-żywieckiej otrzymało 21 listopada 2026 r. specjalne błogosławieństwo do pełnienia funkcji ministranta Słowa Bożego. Uroczystości w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej przewodniczył bp Piotr Greger. W homilii zachęcał młodych do systematycznego poznawania Pisma Świętego i podkreślał, że dobry lektor powinien przede wszystkim rozumieć tekst, który przekazuje wiernym.

Eucharystię koncelebrowało kilkudziesięciu kapłanów, wśród nich duszpasterze liturgicznej służby ołtarza. Na początku liturgii bp Greger polecił Bogu intencje zgromadzonych, szczególnie 520 młodych ludzi przygotowanych do podjęcia posługi czytania Bożego Słowa podczas liturgii.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję