Reklama

Niedziela Małopolska

Ludzie, którzy ciągną w górę

– W swoim życiu spotkałem dwa rodzaje ludzi: tych, którzy wbijają cię w ziemię, i takich, którzy ciągną cię w górę – mówił Piotr Żyłka w bibliotece UPJPII podczas sympozjum charytatywnego na rzecz Krzysztofa Broszkiewicza, 21-latka z Rzezawy. Ten ostatni nie ma wątpliwości, do jakiego rodzaju należą osoby, które poznał 31 marca w Krakowie

Niedziela małopolska 16/2017, str. 5

[ TEMATY ]

spotkanie

sympozjum

Małgorzata Cichoń

Piotr Żyłka, Jan Mela

Przeważnie organizuje się sympozja naukowe, gdzie teoretycy, a czasem i praktycy, dzielą się swoimi przemyśleniami czy doświadczeniami. A w trakcie wydarzenia, jakie miało miejsce na krakowskim Ruczaju, zamiast teoretyzować – dotykaliśmy konkretu. Uderzające było to, że prelegenci w zasadzie dzielili się swoim życiem, tym, co dla nich istotne. A przy okazji – zarówno oni – jak i słuchacze, mogli przyczynić się do wspólnego celu, jakim było wsparcie rehabilitacji Krzysztofa.

Zaskoczenie

Sam bohater spotkania pierwszy raz gościł w bibliotece UPJPII. Przyjechał prosto z Wrocławia, gdzie aktualnie jest rehabilitowany, i gdzie pod koniec kwietnia przejdzie operację wszczepieniu stymulatora, dzięki któremu, być może, stanie na własne nogi, co oczywiście jeszcze poprzedzi długotrwała fizjoterapia.

Zaskoczyło go to, co zobaczył w Krakowie. – Kiedy usłyszałem o propozycji tego sympozjum, tak naprawdę nie do końca wiedziałem, o co chodzi. Dopiero gdy dostałem się na miejsce, dotarło do mnie, jak wielkie to przedsięwzięcie... Wszyscy prelegenci byli niesamowici. To, o czym mówili, działało na mnie mobilizująco.

Reklama

Wśród zaproszonych gości byli: Jan Mela, założyciel Fundacji „Poza Horyzonty”, dziennikarze: Piotr Żyłka i Krzysztof Skórzyński, a także ks. dr Tomasz Szarliński, prezes Stowarzyszenia Dobroczynnego im. Mikołaja Zebrzydowskiego (wraz ze współpracownikami). Swoim świadectwem podzielił się raper Piotr „Tau” Kowalczyk, a w części artystycznej wystąpił raper Hebda.

Gdy pytam, czy któraś z „prelekcji” zrobiła na nim największe wrażenie, Krzysiek przyznaje: – Najbardziej przemówił do mnie chyba Jasiek Mela, ze względu na podobieństwo z moją historią: wypadek, niepełnosprawność, stratę czegoś ważnego.

A 28-letni Jan Mela, mówił, że życie jest jak sinusoida. Czasem trzeba sięgnąć samego dna i wiele zmarnować po to, aby się odbić. – Sporo straciłem: dom, młodszego brata, rękę i nogę, nadzieję, że mogę być aktywny. Ale doświadczyłem też, że za każdym razem, gdy Pan Bóg coś zabiera, daje coś w to miejsce. Nie zostawia nas pustymi. Dziś jestem silniejszy psychicznie. Mam w swoim otoczeniu ludzi niepełnosprawnych, ale bardzo wielu z nich to są osoby nadsprawne. Bo co to jest niepełnosprawność? To tak naprawdę coś, co tkwi w naszym sercu i głowie – dzielił się przemyśleniami prelegent. Podkreślił również: – Jestem tym, kim jestem, dzięki innym ludziom. Pomagali mi, kiedy tego potrzebowałem. Wierzyli we mnie, kiedy ja w siebie nie wierzyłem. Podsumował swoje wystąpienie słowami, że jego największym osiągnięciem jest polubienie i akceptacja siebie. – Chciałbym, by kiedyś w Wikipedii napisano o mnie (skreślając wszystko inne): „Janek Mela – dobry człowiek”.

Działanie

– Czy tak jak on uważasz, że w trudnym doświadczeniu utraty zdrowia, zyskałeś coś innego? – dopytuję Krzyśka. – Tylu nowych ludzi poznałem po wypadku. Mam też więcej znajomych wśród osób niepełnosprawnych. Wspierają mnie znajomi z brzeskiego technikum, koledzy z Bochni (piłkarze ligi halowej „Mikołaj Bochnia”, z którymi kiedyś grałem), a także bliscy z rodzinnej Rzezawy. Osoby z mojej parafii p.w. Trójcy Świętej i św. Leopolda modlą się za mnie, organizują zbiórki. No i są też ludzie, których zupełnie nie znam, a wpłacają datki na moje leczenie, korzystając z konta bocheńskiej Fundacji Auxilium, której jestem podopiecznym.

Krzysiek przyznaje, że znajomi organizują różne inicjatywy i nieraz informują go o tym wtedy, gdy już wszystko jest dopięte na ostatni guzik. Na jedno z takich wydarzeń trafiła Beata Wieczorek, mieszkanka Brzeska, a zarazem pracownik biblioteki UPJPII w Krakowie: – Córki zaprosiły mnie na koncert charytatywny organizowany w Brzesku. Przedstawiono Krzyśka. Jego osoba zapadła mi w serce. Zaczęłam potem, już na własną rękę, szukać w internecie wiadomości na jego temat. To dobry, optymistyczny młody człowiek. Bardzo udzielał się jako uczeń. Gdy komuś trzeba było pomóc, to pomagał. Myśl, by w tym roku zorganizować sympozjum charytatywne, tliła się już wcześniej w nas, jako organizatorach. Wybraliśmy Krzyśka.

Pani Beata dodaje, że każde z przygotowywanych dotąd w bibliotece na Ruczaju sympozjów wyrażało hołd dla św. Jana Pawła II, patrona placówki. W tym roku w sposób praktyczny przybliżono jego naukę o miłosierdziu. Konkretnym owocem wydarzenia jest suma, jaką udało się zebrać na rehabilitację Krzysztofa. To aż 10 tysięcy złotych. Duchowe owoce wydarzenia – zorganizowanego przez UPJP II w Krakowie, Bibliotekę UPJP II oraz parafię św. Jana Pawła II w Krakowie-Ruczaju – są jednak trudne do przeszacowania.

2017-04-11 10:22

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół wychodzący

Niedziela legnicka 51/2019, str. VI

[ TEMATY ]

sympozjum

Evangelia gaudium

Ks.Waldemar Wesołowski

Spotkanie z Papieżem Franciszkiem na zakończenie sympozjum

„Kościół wychodzący – przyjęcie oraz perspektywy «Evangelii gaudium»” – to tytuł międzynarodowej konferencji, która została zorganizowana w 6. rocznicę opublikowania adhortacji.

Odbyła się ona w dniach 28-30 listopada br. w Watykanie, a pomysłodawcą była Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, na czele której stoi abp Rino Fisichella. Na tę konferencję zaproszono wielu wspaniałych mówców. To była trzydniowa uczta duchowo-intelektualna, podczas której uczestnicy pochylali się nad problemem: jak dotrzeć do ludzi z Dobrą Nowiną i jak zrealizować program pontyfikatu Ojca Świętego zapisany w treści tej adhortacji. Pierwsza konferencja na ten temat, miała miejsce pięć lat temu, a obecna była kontynuacją rozpoczętej wówczas refleksji. Uczestnicy przez trzy dni mieli okazję wysłuchać 14 konferencji, w tym wygłoszonej przez samego Papieża.

Nie sposób napisać o wszystkim. Podzielę się trzema myślami, które szczególnie mi utkwiły po wysłuchaniu Ojca Świętego, o. Marko Rupnika SJ i kard. Luisa Antoniego Tagle z Filipin. Zapamiętałem trzy terminy: łaska, świadectwo, prostota. Te słowa to swego rodzaju klucz do skutecznej ewangelizacji.

Papież Franciszek podkreślał wartość chęci i zapału w przekazywaniu wiary od osoby do osoby. Posłużył się przykładem Marii Magdaleny, która odkryła pusty grób Jezusa i zaraz z radością orędzie przekazała innym, by mogli się tym zachwycić i uwierzyć. Podkreślił też, by pamiętać o pierwszeństwie łaski Bożej. Nasze działanie jest ważne, ale i tak najpierw działa Bóg. Stąd ważne są słowa Franciszka: – Pamiętaj, zanim cokolwiek powiesz i gdziekolwiek pójdziesz, tam już jest i działa Duch Święty. On jest gwarantem naszej skuteczności.

Waga świadectwa

Ojciec Rupnik w swojej konferencji wskazywał na wagę świadectwa. Ono przemienia ludzkie myślenie. Posłużył się przykładem swojego pobytu w wojsku jugosłowiańskim. Jeden z oficerów zarzucał mu, że głupotą jest wierzyć i mówić innym o jakimś zmartwychwstałym Chrystusie. Ojciec Marko odpowiedział, że on w tym się nie specjalizuje. Czyni w życiu tak, jak czynili jego rodzice. Oni swoją postawą dali mu świadectwo Zmartwychwstania i on dzięki temu wierzy i czyni jak rodzice. Zaskoczony oficer odczuł ogromne wyrzuty sumienia, nie mógł przestać o tym myśleć. Jego rodzice też mu to przekazali, ale on poszedł błędną drogą. Pod wpływem odważnego świadectwa kleryka Rupnika zaczął się zastanawiać nad swoim życiem. Cierpliwie i odważnie świadczyć, to drugi klucz do skuteczności. Ks. Marko powiedział też, że nasze życie jest jedynie szkicem, Bóg dopełnia reszty. Kiedy pozwolimy mu na to, nasze życie staje się piękne pięknem Boga.

Good newsy

Kard. Tagle, człowiek niezwykle wykształcony i mądry, zwracał uwagę na prostotę w przekazywaniu wiary. Kilka razy podkreślał, jak ważne jest, by przekazywać sobie nawzajem tzw. good newsy (dobre informacje). Umieć zauważyć dobre wydarzenia i opowiadać innym. Good newsy tworzą wspólnotę. Sam opowiedział historię, gdy stojąc w korku w Manilii został zewangelizowany przez biedaka sprzedającego słodycze, który swojemu biskupowi podarował jedno pudełko. Zauważył to i zaraz też przekazał w niedzielnej homilii. Pokazał przykład człowieka oddającego dla innych rzeczy, które mogłyby przynieść mu zysk.

W konferencji uczestniczyło 1300 osób z 80 krajów świata. To był żywy Kościół, silny Kościół.

CZYTAJ DALEJ

Abp Lenga otrzymał zakaz publicznego sprawowania liturgii i głoszenia kazań

2020-02-20 15:43

[ TEMATY ]

biskup

Kościół

youtube.com

Abp Jan Paweł Lenga, decyzją biskupa włocławskiego Wiesława Meringa, ma powstrzymać się od głoszenia kazań i publicznego przewodniczenia liturgii. Ten sam zakaz dotyczy wypowiedzi dla mediów - poinformował KAI kanclerz włocławskiej Kurii ks. dr Artur Niemira.

Abp Jan Paweł Lenga, emerytowany biskup Karagandy w Kazachstanie, od 2011 roku przebywa w klasztorze księży marianów w Licheniu Starym na terenie diecezji włocławskiej – miejscu wskazanym przez Stolicę Apostolską.

Decyzje podjęte przez bp. Wiesława Meringa obowiązują do czasu ewentualnych rozstrzygnięć podjętych przez Stolicę Apostolską. „Do podjęcia kroków dyscyplinarnych, które mogłyby zapobiec szerzeniu się skandalu wśród wiernych, miejscowego biskupa diecezjalnego upoważnia prawo kanoniczne, zwłaszcza kanon 392 i 763 Kodeksu Prawa Kanonicznego” - tłumaczy kanclerz Kurii ks. Artur Niemira. Abp Jan Paweł Lenga głosi kontrowersyjne tezy podważające autorytet obecnie urzędującego papieża Franciszka, nie wymienia też jego imienia podczas sprawowania Mszy świętej.

Ostatnio kontrowersje wzbudziły wypowiedzi abp. Lengi w programie telewizyjnym Jana Pospieszalskiego „Warto rozmawiać”. Po jego emisji rzecznik Konferencji Episkopatu Polski wyraził ubolewanie, że „abp Lenga występuje w środkach społecznego przekazu i wprowadza wiernych w błąd”. Ks. Paweł Rytel-Andrianik dodał również, że abp Lenga „nie reprezentuje Kościoła katolickiego w Polsce”.

CZYTAJ DALEJ

Dzień Myśli Braterskiej - Wychowanie bez odniesienia do Boga jest niepełne

2020-02-22 11:25

[ TEMATY ]

wychowanie

Europa

wartości

Światowe Dni Młodzieży

skauci

braterstwo

Ula Bugała

Harcerka uśmiecha się i śpiewa w kłopotach – mówi jeden z punktów Prawa Harcerskiego

Wychowanie młodego człowieka bez odniesienia do Boga i bez wiary jest wychowaniem niepełnym – przypomina w rozmowie z KAI ks. Piotr Zamaria, krajowy duszpasterz Skautów Europy w Polsce, nawiązując do Dnia Myśli Braterskiej, obchodzonego dziś przez skautów i harcerzy na całym świecie.

Dorota Abdelmoula (KAI): 22 lutego harcerze i skauci na całym świecie obchodzą Dzień Myśli Braterskiej. Jakie jest jego przesłanie.

Ks. Piotr Zamaria: Dzień Myśli Braterskiej obchodzony jest w dniu urodzin założyciela skautingu Roberta Baden-Powella i jest przypomnieniem jego metody wychowawczej. To nie jest jego święto, ani święto skautingu, ale Dzień Myśli Braterskiej, bo dla Baden-Powella najważniejsze było właśnie budowanie idei braterstwa. On widział jakie zniszczenia materialne i przede wszystkim duchowe niesie ze sobą wojna, bo był oficerem. I stworzył skauting jako pewne antidotum na wojnę, zakładając, że jeśli ludzie będą się wychowywać w odpowiedzialności, szczerości i wzajemnym braterstwie, to położy kres wojnom. Dziś rolą skautingu jest budowanie mostów i braterstwa. I skauci to robią. Dlatego 22 lutego nie jest pustym świętem, sprowadzającym się do wysłania kartki, czy SMS-a.

Ważnym elementem tego budowania mostów jest wychowanie w duchu wartości chrześcijańskich. To odpowiedź na potrzeby współczesnej Europy?

– Baden-Powell podkreślał, że wychowanie młodego człowieka bez odniesienia do Boga i bez wiary jest wychowaniem niepełnym. Dlatego wychowanie w wierze katolickiej od początku jest jednym z priorytetów Skautów Europy. Podobnie, jak praktykowanie cnót szczerości, czystości i ofiarności. Skauting był i jest drogą rozwoju i odkrywania swojego powołania, a więc swego miejsca w Kościele. To nie musi być tylko powołanie do kapłaństwa czy życia zakonnego, aczkolwiek pewna obrzędowość obecna w pedagogice Skautów Europy jest oparta na ewangelicznych ośmiu błogosławieństwach.

Czy dla młodych ludzi podążanie za wartościami chrześcijańskimi jest dziś większym wyzwaniem, niż w przeszłości?

– Myślę, że tym młodym ludziom może być dziś trudniej. Natomiast metoda skautowa jest pewnym fenomenem, ponieważ według tego modelu, to młodzi wychowują młodych: starszy brat, młodszego brata. Ci młodzi ludzie są wychowywani do służby, a formacja ma im w niej pomagać. To wynika też z przyrzeczenia, które składają: „na mój honor, z łaską Bożą przyrzekam całym życiem służyć Bogu, Kościołowi ojczyźnie i Europie chrześcijańskiej.” Formacja jest solidna, bo bez niej wywiązanie się ze służby jest niemożliwe. Dlatego wychowawcy, czyli starsi licealiści i studenci, mają stałych spowiedników, żyją na co dzień słowem Bożym, prowadzą intensywne życie sakramentalne. To nie jest skodyfikowany wymóg, ale ci ludzie wiedzą, że taka jest potrzeba, by być zdolnym do pełnienia swojej służby.

Jak w praktyce wygląda realizowanie tych wartości i budowanie chrześcijańskiej Europy?

– Przykładem są ostatnie Światowe Dni Młodzieży, w których uczestniczyło 1 600 skautów Europy z całego kontynentu. Pytani o to dlaczego przyjechali na ŚDM mówili: po to, by służyć i by posłuchać papieża. To było dla mnie bardzo budujące. Chciałbym, żeby każda młodzież miała takie priorytety. Widziałem tych młodych ludzi, którzy przez 8 godzin od północy do 8.00 rano pełnili służby porządkowe w Łagiewnikach, a później, po nieprzespanej nocy, jedli śniadanie, przebierali się w mundury i szli na wydarzenia modlitewne. Albo np. cały dzień stali na służbie, a potem przybiegali, mówiąc: mamy godzinę, bo biegniemy na Drogę Krzyżową. Nie chcieli, by cokolwiek im umknęło. W budowaniu chrześcijańskiej Europy chodzi o to, by budować chrześcijaństwo w sobie. I oni to robią. I między sobą w oparciu o tę żywą wiarę, którą żyją, budują braterstwo. Takie zresztą były zamiary twórców Unii Europejskiej.

Nie jest to zadanie pozbawione wyzwań.

– Tak, ale wierność systemowi wychowawczemu i wartościom zaproponowanym przez Baden-Powella sprawia, że zachowujemy tożsamość. Dowodem na to jest choćby fakt, że dziś Skauci Europy są w Polsce organizacją, która na przestrzeni ostatnich lat rozwija się najbardziej dynamicznie. W tej chwili jest nas 5 tys., a Polacy są trzecią co do wielkości organizacją w tej federacji.

Co do wyzwań. Dziś jest duży lęk w młodych ludziach przed odpowiedzialnością. A wychowywanie innych, to jest duża odpowiedzialność. Myślę, że to jest rzecz, z którą mierzymy się wszyscy, nie tylko w skautingu. Młodzi woleliby zawsze stać w drugim rzędzie. My uczymy ich tego by być w pierwszym szeregu. Przyjmując na siebie odpowiedzialność, człowiek staje się bardziej dorosły. Podejmując decyzje, wszystko jedno, czy one są trafne, czy mniej trafne, dorośleje. Wspólnie pokazujemy, że odpowiedzialność przynosi też bardzo piękne owoce.

***

Skauci Europy (w Polsce działający jako Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” Federacji Skautingu Europejskiego), to obok ZHP i ZHR jedna z trzech największych formacji harcerskich działających w Polsce. Strukturalnie, stanowią część międzynarodowej federacji, zrzeszającej po jednej formacji skautowej z poszczególnych krajów Europy. Organizacje zrzeszone w ramach federacji posługują się tym samym umundurowaniem i tą sama metodą pedagogiczną. W Polsce Skauci Europy zrzeszają ok. 5 tys. członków. Licząca ok. 50 tys. członków federacja działa w krajach europejskich, Rosji i Kanadzie – w sumie w 18 państwach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję