Reklama

Dobry i boży człowiek

2017-07-26 09:41

Marian P. Romaniuk
Niedziela Ogólnopolska 31/2017, str. 26-27

Marian P. Romaniuk
O. Gabriel Bartoszewski z tomem pierwszym Positio sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego

W codziennych kontaktach bardzo pogodny. W pracy naukowej niezwykle dociekliwy

Kościół warszawski w lipcu 2017 r. obchodzi bardzo szczególny jubileusz 60. rocznicy święceń kapłańskich o. Gabriela Bartoszewskiego, kapucyna, doktora prawa kanonicznego – wicepostulatora spraw beatyfikacji i kanonizacji bł. o. Honorata Koźmińskiego, bł. ks. Jerzego Popiełuszki i sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, przez wiele lat pracownika kurii, Sekretariatu Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego i następnie kard. Józefa Glempa, odznaczonego medalem papieskim „Pro Ecclesia et Pontifice”.

O. Gabriel jest autorem ponad 30 książek i opracowań, poświęconych posłudze o. Honorata Koźmińskiego, ks. Jerzego Popiełuszki i kard. Stefana Wyszyńskiego; ponadto napisał ok. 100 artykułów z zakresu duchowości zakonnej.

Jan Bartoszewski (w zakonie Gabriel) urodził się 10 czerwca 1933 r. w miejscowości Potworów w powiecie przysuskim (obecnie woj. mazowieckie) jako syn Józefa i Józefy z domu Jędrys. Uczył się w gimnazjum w Nowym Mieście. Do kapucynów komisariatu warszawskiego wstąpił 15 lipca 1949 r. w Nowym Mieście; 16 lipca 1950 r. złożył śluby proste w Nowym Mieście, 15 sierpnia 1954 r. – śluby uroczyste. W 1957 r. w Krakowie zdał eksternistyczny egzamin dojrzałości, następnie w latach 1952-57 odbył studia filozoficzne i teologiczne w Diecezjalnym Seminarium Duchownym w Łomży. 7 lipca 1957 r. przyjął święcenia kapłańskie, a w latach 1957-62 studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. 23 listopada 1962 r. uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy „Powstanie i organizacja polskiej prowincji kapucynów w latach 1681 – 1784”.

Reklama

W 1963 r. został mianowany prowincjalnym prefektem studiów. Od tego czasu pełnił wiele ważnych obowiązków w zakonie kapucynów. Wymieńmy najważniejsze: w latach 1964-70 był definitorem prowincjalnym; 1964-66 – wikarym klasztoru lubelskiego, 1971-73 i 1973-76 – prowincjałem prowincji warszawskiej. W 1966 r. został mianowany wicepostulatorem sprawy beatyfikacji i kanonizacji sługi Bożego o. Honorata Koźmińskiego. W latach 1972-78 należał do Konsulty Zakonów Męskich i przewodniczył Komisji Wychowania i Studiów przy Konferencji Wyższych Przełożonych. Jednocześnie był członkiem Komisji Episkopatu do Spraw Seminariów Duchownych. W 1973 r. został wybrany na przewodniczącego Konferencji Prowincjałów Języka Słowiańskiego i Węgierskiego w zakonie kapucynów i członka Sekretariatu do Spraw Formacji przy Kurii Generalnej. W 1966 r. brał udział w kapitule generalnej specjalnej jako „peritus”.

Jako prowincjał uczestniczył w kapitule generalnej nadzwyczajnej w 1974 r. i w 1976 r. w kapitule zwyczajnej, będąc jednocześnie członkiem „consilium praesidentiae”. W 1978 r. uczestniczył w sesji Rady Plenarnej Zakonu w Matli (Szwajcaria).

Od 1962 r. był wizytatorem apostolskim dwóch zgromadzeń zakonnych oraz kuratorem w licznych zgromadzeniach zakonnych założonych przez o. Honorata Koźmińskiego. Był też prawnym doradcą w przygotowaniu przystosowanej odnowy zaleconej przez Sobór Watykański II i wydatnie pomagał w redagowaniu konstytucji, dyrektoriów, ceremoniałów oraz modlitewników.

Od 1963 r. wykładał prawo zakonne w Seminarium Ojców Kapucynów; od 1978 r. – teologię życia zakonnego w Prymasowskim Studium Życia Wewnętrznego na studium stacjonarnym, od 1983 r. – również na studium zaocznym.

Od 1969 r. był obrońcą węzła małżeńskiego w Metropolitalnym Trybunale Warszawskim, od 1962 r. – promotorem sprawiedliwości przy tymże Trybunale. Od 1978 r. był referentem w Sekretariacie Prymasa Polski, a od 1963 r. – kierownikiem Trybunału Prymasowskiego „super rato”. Przez wiele lat był referentem, a następnie dyrektorem Wydziału Spraw Zakonnych w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. Od 1998 r. – członkiem Komisji Głównej IV Synodu Archidiecezji Warszawskiej. Był ponadto cenzorem ksiąg religijnych w Archidiecezji Warszawskiej.

Pełnił funkcję dyrektora Wydziału Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego przy Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.

* * *

Uroczystości jubileuszu kapłańskiego o. Gabriela Bartoszewskiego i o. Honoriusza Lisowskiego OFMCap odbyły się w niedzielę 9 lipca br. w historycznym kościele Ojców Kapucynów pw. Przemienienia Pańskiego przy ul. Miodowej w Warszawie. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył o. Bartoszewski, homilię nawiązującą do dziejów życia jubilata wygłosił bp Antoni Pacyfik Dydycz OFMCap – wieloletni przyjaciel i współbrat w zgromadzeniu. Bp Dydycz przypomniał, jak obaj wstąpili do nowicjatu kapucyńskiego w Nowym Mieście, gdzie przez rok przygotowywali się do dalszej służby kapłańskiej. Wskazał, że studia seminaryjne ukończyło 12 kleryków. Potem – święcenia w 1957 r. i droga kapłańska. Zaznaczył, że jubileuszu 60-lecia kapłaństwa doczekało tylko 4 współbraci: o. Gabriel Bartoszewski, o. Rajmund Giszterowicz, o. Maksymilian Macioszek i o. Honoriusz Lisowski.

Bp Dydycz przypomniał drogę życia o. Gabriela w Warszawie, gdzie mieszka od 1966 r., od Millennium Chrztu Polski. Jego życie wypełniała posługa w Sekretariacie Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego, potem w Sekretariacie kard. Józefa Glempa i przez ostatnie lata w Warszawskiej Kurii Metropolitalnej.

Ksiądz Biskup podziękował publicznie o. Gabrielowi za prace związane z przygotowaniem procesu beatyfikacyjnego o. Honorata Koźmińskiego, zwieńczone aktem beatyfikacji 16 października 1988 r., w 10. rocznicę rozpoczęcia pontyfikatu Jana Pawła II. Wielkim dziełem o. Gabriela jest także finalizowanie prac nad procesem beatyfikacyjnym ks. Jerzego Popiełuszki i w ostatnich latach procesu sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.

Przed zakończeniem Liturgii został odczytany list gratulacyjny od Prezydenta RP. Oto jego treść:

„Czcigodny Ojcze!

Proszę przyjąć wyrazy mojego wielkiego szacunku i najserdeczniejsze gratulacje z okazji 60-lecia święceń kapłańskich. Z serca życzę, aby ten dostojny jubileusz przyniósł Ojcu radość i satysfakcję, a przede wszystkim wiele łask Bożych do dalszego pełnienia owocnej posługi Bogu, Kościołowi, bliźnim i Ojczyźnie.

Pragnę dzisiaj podziękować Ojcu za długoletnią pracę dla upowszechniania wiedzy i szerzenia kultu naszych błogosławionych rodaków: ojca Honorata Koźmińskiego, księdza Jerzego Popiełuszki i siostry Franciszki Siedliskiej. W sposób szczególny dziękuję również Ojcu za opiekę duszpasterską po dramatycznym doświadczeniu katastrofy smoleńskiej. Dziękuję za to, że ukazuje Ojciec wiernym, jak harmonijnie religijność chrześcijańska łączy się z etosem i wartościami patriotycznymi oraz jaki jest najistotniejszy sens przeżywania ludzkiej, doczesnej historii w perspektywie wieczności.

Raz jeszcze winszując jubileuszu, składam Ojcu najlepsze życzenia. Życzę pogody ducha, wielu lat w zdrowiu i pełni sił oraz wielu kolejnych pięknych rocznic w służbie kapłańskiej”.

Na koniec były życzenia i kwiaty od przyjaciół, gości i przedstawicieli kapucyńskich rodzin zakonnych.

Tagi:
kapłaństwo

Reklama

Kapłaństwo tematem spotkania Kręgu Ratzingera

2019-07-03 06:36

vaticannews / Watykan (KAI)

„Kapłaństwo w teologii Josepha Ratzingera w świetle aktualnej sytuacji” – to temat tegorocznego spotkania Kręgu Uczniów Ratzingera. Odbędzie się ono pod koniec sierpnia. W tym roku nowością będzie kilkugodzinna sesja publiczna. Poprowadzi ją kard. Kurt Koch.

Bożena Sztajner/Niedziela

Kard. Ratzinger spotykał się ze swymi dawnymi uczniami co roku przez ponad 30 lat, zawsze podejmując studia i rozważania na określony temat. Po rezygnacji z papieskiej posługi nie uczestniczy już w dorocznych obradach, a jedynie spotyka się z niektórymi członkami Kręgu Ratzingera. Są to zarówno jego uczniowie, jak i w coraz większym stopniu, kolejne pokolenia znawców jego teologii.

Kapłaństwo powszechne i służebne, dlaczego Kościół potrzebuje kapłaństwa, celibat dla Królestwa Niebieskiego, warunki konsekracji – to tylko niektóre z tematów tegorocznego spotkania. Obok wspomnianego już kard. Kocha wypowiedzą się w tej sprawie m.in. kard. Gerhard Müller oraz Marianne Schlosser, laureatka ubiegłorocznej Nagrody Ratzingera.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Trzeba jasno powiedzieć: Dość!

2019-07-16 11:47

Z abp. Stanisławem Gądeckim rozmawiał Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 29/2019, str. 10-13

Nie można dialogować ze środowiskami, które nie chcą dialogu, depczą świętości, bluźnią Bogu i deprawują człowieka. Ale Kościół otrzymał zadanie głoszenia Ewangelii wszystkim i nikt nie powinien być wyłączony z możliwości usłyszenia Dobrej Nowiny – mówi abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, w rozmowie z Arturem Stelmasiakiem

episkopat.pl
Abp Stanisław Gądecki

ARTUR STELMASIAK: – Napisał Ksiądz Arcybiskup bardzo mocny list w obronie wartości religijnych. Oczywistych powodów jest wiele, ale czy było jakieś szczególne wydarzenie, które przechyliło szalę goryczy, by zająć stanowisko w tej sprawie?

ABP STANISŁAW GĄDECKI: – Od dłuższego czasu mamy do czynienia z niezwykle intensywną dyskusją społeczną, której przedmiotem jest Kościół. Pojawia się wiele głosów nieprzychylnych, a nawet wrogich, wobec Kościoła i wartości religijnych. W ostatnich tygodniach miały jednak miejsce akty jawnej profanacji największych świętości, wobec których trzeba zdecydowanie zaprotestować. Mam tu na myśli przede wszystkim profanację jasnogórskiego wizerunku Matki Bożej, jak również akty bluźnierstwa, do których dochodzi podczas tzw. marszów środowisk gejów, lesbijek, biseksualistów i transseksualistów. Inicjatywy te cechują się swego rodzaju przewrotnością, bo pretekstem do ich organizowania jest rzekomo promocja większej tolerancji w społeczeństwie, tymczasem – o czym wspominałem w liście – stają się one miejscem jawnej nietolerancji, obscenicznych prezentacji oraz sposobnością do okazywania pogardy wobec chrześcijaństwa, w tym także do parodiowania liturgii Eucharystii, oraz do nawoływania do nienawiści w stosunku do Kościoła i osób duchownych. Do tego należy dodać napaści na świątynie i fizyczne ataki na księży. W ostatnim czasie zaistniało w społeczeństwie naprawdę wiele zła, które dotyka wspólnotę Kościoła i wprost uderza w Boga i Matkę Najświętszą. I w tym momencie trzeba jasno powiedzieć: „Dość!”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nowa książka ks. prof. Chrostowskiego

2019-07-19 17:13

Adam Sosnowski

„Ojcze Nasz”. W swej nowej książce ks. prof. Chrostowski tłumaczy przesłanie Modlitwy Pańskiej, m.in. znaczenie „i nie wódź nas na pokuszenie”.

Artur Stelmasiak
Ks. prof. Waldemar Chrostowski

„Jeżeli czegoś nie rozumiemy, zwłaszcza w sprawach wiary przekazywanej od dawna, trzeba podjąć wysiłek, by zrozumieć treść utrwalonych w tradycji formuł. Nie jest przecież tak, że wiele pokoleń chrześcijan odmawiało tę modlitwę, nie rozumiejąc, o co w niej chodzi – wyjaśnia ks. prof. Waldemar Chrostowski, autor książki „Ojcze Nasz” (wyd. Biały Kruk).

Odmawialiśmy „Ojcze nasz” tysiące razy, od dziecka znamy na pamięć treść tej modlitwy – ale czy naprawdę dobrze ją rozumiemy? To pytanie staje się szczególnie aktualne w obliczu nowego tłumaczenia szóstej prośby Modlitwy Pańskiej: „i nie wódź nas na pokuszenie”. Bóg nas ani nie kusi, ani nie przywodzi do złego – taka wykładnia chyba nikomu wierzącemu nie przychodziła do głowy. A jednak w mediach takie interpretacje zaczęły się pojawiać, stąd niezwykle istotne i palące stało się, abyśmy w pełni zrozumieli Modlitwę Pańską, każde jej słowo. Abyśmy poznali także jej historyczne uwarunkowania.

Nie ma lepszego przewodnika po tych zagadnieniach niż wybitny biblista i wielki erudyta ks. prof. Waldemar Chrostowski. W nowej książce „Ojcze Nasz” prowadzi nas po każdej części Modlitwy Pańskiej, tłumacząc jej sens, trwałe zakorzenienie w Piśmie Świętym – także w Starym Testamencie – wskazując głębokie teologiczne treści zawarte w jej słowach. Czyni to językiem pięknym i zrozumiałym.

Odwołuje się zarówno do Biblii, jak i długiej tradycji Kościoła, a także medytacji kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz papieży św. Jana Pawła II i Benedykta XVI. „Ojcze nasz” jest bogactwem i darem, jak każda modlitwa, czyli rozmowa z Bogiem. Słowa codziennego pacierza, do których jesteśmy przyzwyczajeni od małego, mogą dzięki dogłębnej refleksji i dogłębnemu poznaniu obdarzyć nas nową duchową mocą.

Równocześnie „Ojcze Nasz” jest książką niezwykle aktualną, ponieważ w wielu krajach Modlitwa Pańska została zmieniona. Chodzi oczywiście o brzmienie szóstej próby – i nie wódź nas na pokuszenie. Ks. prof. Waldemar Chrostowski tłumaczy to w sposób następujący: „Szósta prośba Modlitwy Pańskiej stała się przedmiotem dociekań i dyskusji zmierzających w kierunku, by ją zmienić tak, aby była bardziej zrozumiała. Na jednym biegunie stoją ‘praktyczne wątpliwości zwyczajnego wiernego’, a na drugim inicjatywy niektórych episkopatów i wypowiedzi papieża Franciszka. Odnosząc się do nich, należy poczynić podstawową uwagę: jeżeli czegoś nie rozumiemy, zwłaszcza w sprawach wiary przekazywanej od dawna, trzeba podjąć wysiłek, by zrozumieć treść utrwalonych w tradycji formuł. Nie jest przecież tak, że wiele pokoleń chrześcijan odmawiało tę modlitwę, nie rozumiejąc, o co w niej chodzi. Teologia to wiara szukająca zrozumienia, a teologia bez wiary jest jak pływanie w suchym basenie. Można poruszać rękami i nogami oraz udawać, że się pływa, ale to tylko imitowanie pływania. Do rozstrzygnięcia pozostają dwie istotne kwestie. Po pierwsze, jak ta prośba była rozumiana w najstarszym okresie Kościoła i czym wyjaśnić jej przekład na język łaciński, który stał się podstawą przekładów na inne języki, również polski. Po drugie, które znaczenie rzeczownika wybrać – ‘próba’ czy ‘pokusa’?”

Między innymi na te pytania odpowiada książka „Ojcze Nasz”.

„Ojcze Nasz. Dzieje i przesłanie Modlitwy Pańskiej”, ks. prof. Waldemar Chrostowski, wyd. Biały Kruk, 168 stron, twarda oprawa, papier 130 g.

Więcej informacji na https://bialykruk.pl/ksiegarnia/ksiazki/ojcze-nasz-dzieje-i-przeslanie-modlitwy-panskiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem