Reklama

Małżeństwo – największa miłość na ziemi

2017-08-09 10:48

Ks. Marek Dziewiecki
Niedziela Ogólnopolska 33/2017, str. 13

clownbusiness/pl.fotolia.com

Bóg stworzył nas na swoje podobieństwo, czyli na podobieństwo Trójcy Świętych Osób, w której każdy kocha każdego. To dlatego pierwszym złem jest samotność człowieka. Ktoś osamotniony nie okazuje ani nie przyjmuje miłości

Pierwszym dobrem są małżeństwo i rodzina. Wzajemna i nieodwołalna miłość to bowiem najbardziej radosny i jedyny trwały sposób przezwyciężania samotności.

Zdolni do miłości

Jesteśmy podobni do Boga, gdyż potrafimy kochać. Od dzieciństwa chcemy, żeby nasi rodzice kochali siebie nawzajem i żeby kochali nas. Mimo rozczarowań samymi sobą i bliźnimi w wieku dorastania coraz bardziej marzymy o tym, by spotkać naszą drugą „połówkę” i założyć szczęśliwą rodzinę. Ja też miałem takie pragnienia. Marzyłem o tym, by być ofiarnie kochającym mężem i tatą, a także o tym, żeby moi bliscy codziennie przeze mnie płakali – ze wzruszenia i wdzięczności. Po święceniach kapłańskich odkryłem, że ksiądz wierny powołaniu to największy na ziemi obrońca małżeństwa i rodziny, a sensem kapłańskiego celibatu jest wspieranie od rana do wieczora małżonków i rodziców, ale nie kosztem własnej żony i własnych dzieci.

Skąd kryzys i cierpienie?

Miłość małżeńska ma pierwszeństwo przed każdą inną formą miłości między ludźmi i dlatego tylko ta miłość została przez Jezusa podniesiona do rangi sakramentu.

Reklama

Skoro miłość małżeńska jest najsilniejsza, wzajemna i okazywana z bliska, to czy wszyscy małżonkowie powinni być bardzo szczęśliwi? Oczywiście, że tak! To właśnie po to ludzie decydują sięna małżeństwo, żeby razem być zdecydowanie szczęśliwszymi niż w pojedynkę. Dlaczego w takim razie nie wszyscy małżonkowie są szczęśliwi? Po pierwsze, dzieje się tak dlatego, że są osoby, które – z własnej winy lub z winy swoich bliskich czy otoczenia – nie dorastają do miłości małżeńskiej i rodzicielskiej. Ma to miejsce np. wtedy, gdy ktoś popadł w uzależnienia lub gdy jest skrajnym egoistą, niezdolnym do minimum empatii i ofiarności dla dobra swoich bliskich. Często, zwłaszcza kobiety wmawiają sobie, że powinny poślubić mężczyznę w kryzysie, by go w ten sposób „ratować”. Tymczasem do małżeństwa nadają się tylko ci, których tu i teraz nie trzeba ratować. Nie wolno mylić małżeństwa z ośrodkiem terapii czy resocjalizacji. Nie poślubia się własnego pacjenta. Od szczęścia w małżeństwie radykalnie oddalają nie tylko egoizm czy poważny kryzys osobowości, lecz również lekceważenie solidnego przygotowania do zawarcia sakramentu oraz nieczystość przedmałżeńska.

Warunki szczęścia w małżeństwie

Ponieważ coraz więcej małżeństw się rozpada, a wiele innych mierzy się z poważnym kryzysem, to może trzeba zrezygnować z takiej formy bycia razem, jaką proponuje Jezus? Może w XXI wieku nierozerwalne małżeństwo nie jest już drogą do szczęścia? Otóż jest, i to nie tylko dlatego, że Bóg się nie myli! Świadczą o tym również szczęśliwe rodziny moich przyjaciół, które mnie do tego stopnia zachwycają i wzruszają, że piszę powieści inspirowane ich życiem. Oczywiście, także oni mierzą się z różnymi trudnościami: finansowymi, zdrowotnymi, zawodowymi. Oni też niepokoją się o przyszły los swoich dzieci czy o sytuację swoich rodziców lub rodzeństwa. Między nimi jest natomiast kawałek nieba na ziemi, gdyż ci małżonkowie okazują sobie taką wzajemną miłość i wsparcie, że nawet bardzo trudne sytuacje nie odbierają im radości istnienia. Rodziny moich przyjaciół żyją w całkiem różnych uwarunkowaniach, lecz mają trzy wspólne cechy: okazują sobie miłość od rana do wieczora, solidnie wychowują dzieci i kochają Boga nade wszystko.

Okazuj miłość!

Pierwszym warunkiem szczęścia w małżeństwie jest wzajemne i nieustanne okazywanie sobie miłości. Małżonkowie ślubują, że będą kochać, a nie że jedynie powstrzymają się od zadawania sobie ran. Nie można kochać, jeśli się nie okazuje miłości, podobnie jak nie można żyć, nie oddychając. Kto mało okazuje miłości, ten mało kocha. Jezus nie musiał nikogo zapewniać, że kocha. Tak bardzo komunikował swoją miłość przez obecność, ofiarną służbę i czułość, że ludzie dosłownie widzieli, iż są przez Niego kochani. Podobnie jest w szczęśliwych małżeństwach. On i ona okazują sobie miłość od przebudzenia do uśnięcia – każdego dnia bardziej. Jeśli ktoś przestaje komunikować miłość, wtedy zaczyna łamać przysięgę małżeńską. Sam traci radość i sprawia, że małżonkowi oraz dzieciom żyć się odechciewa.

Solidnie wychowuj dzieci!

Drugim warunkiem szczęścia małżonków jest solidne wychowywanie potomstwa, którym Bóg ich obdarza. Dzieci źle wychowane czy pozostawione samym sobie nie mogą być szczęśliwe. Takie dzieci staną się nieszczęściem dla samych siebie i dla tych, z którymi się zwiążą. Będą też powodem utrapienia rodziców. Solidne wychowywanie dzieci oznacza, że rodzice bardzo je kochają i że konsekwentnie stawiają im wymagania. Miłość bez wymagań to rozpieszczanie, a wymagania bez miłości to zadręczanie. Dzieci rozpieszczane czy zadręczane nie poradzą sobie z życiem. Im bardziej rodzice dojrzale kochają swoje dzieci, tym twardsze stawiają im wymagania. Wiedzą, że naśladują wtedy mądrość Jezusa, który kocha nad życie i który właśnie dlatego stawia nam najwyższe wymagania. Chce, byśmy się nawracali i wzajemnie siebie miłowali tak, jak On pierwszy nas pokochał.

Kochaj Boga nade wszystko!

Nic małżonkom nie przeszkodzi w byciu szczęśliwymi, jeśli w każdej sytuacji będą Boga kochali bezwzględnie bardziej niż małżonka. Dojrzałość oznacza, że więź z Bogiem jest jeszcze silniejsza niż więź z żoną czy mężem. Nawet najwspanialsi małżonkowie nie są przecież Bogiem ani miłością. Nawet najlepszym z nich zabraknie kiedyś siły i mądrości, jeśli nie będą na co dzień korzystali z pomocy Boga – z Jego mądrości, miłości i łaski. To właśnie dlatego narzeczeni ślubują sobie, że będą korzystali z pomocy Boga, żeby aż do śmierci kochać w sposób wierny i uczciwy, w dobrej i złej doli. Złożyć przysięgę małżeńską to zobowiązać się do tego, że odtąd będę stawał się coraz bardziej podobny do Boga, który nas kocha i uczy kochać. Im więcej będzie małżonków, którzy od świtu do nocy okazują sobie miłość, którzy solidnie wychowują dzieci i dla których Bóg jest absolutnie największym Przyjacielem i najwyższym Autorytetem we wszystkich sprawach, tym bardziej nasza planeta zacznie znowu przypominać rajskie życie pierwszych ludzi sprzed grzechu pierworodnego.

* * *

Ks. dr Marek Dziewiecki
Duszpasterz rodzin i popularny rekolekcjonista, psycholog, terapeuta uzależnień

Tagi:
rodzina

Reklama

Małżeństwo jest Boskie

2019-09-17 14:31

Rozmawia Damian Krawczykowski
Niedziela Ogólnopolska 38/2019, str. 18

Gomułkowie prowadzą w internecie znany blog „Początek Wieczności” oraz jeżdżą po Polsce i opowiadają o tym, że małżeństwo jest Boskie! Oto oni: Monika, Marcin oraz ich dwójka pociech: Adaś i Zuzia

Archiwum prywatne
Rodzian Gomułków

DAMIAN KRAWCZYKOWSKI: – Po co Wam tak właściwie małżeństwo?

MONIKA I MARCIN GOMUŁKOWIE: – Żyjemy w kulturze „co ja z tego będę miał?”, dlatego tak trudno przyjmować odpowiedzi w stylu: „chudy portfel, zmianę dotychczasowego stylu życia, niewyspanie, teściową” (śmiech). Słowem, żeby dobrze wypełnić powołanie do małżeństwa, trzeba się poświęcić. Sądzimy, że to wspaniała zapłata za pozorną utratę wolności. Nie będzie już tak, jak do tej pory, będzie inaczej, ale dzięki temu zyskacie to, co najcenniejsze – świętość. Pytanie, czy dzisiejszy świat jest zainteresowany świętością (normalnością)...

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Projekt KOSTKA - szansą na zmianę nastawienia do Kościoła

2019-09-18 08:18

Damian Krawczykowski /Niedziela

Projekt KOSTKA to nieprzeciętne wydarzenie na mapie chrześcijańskich eventów. Już od kilku lat gromadzi tysiące młodych (i nie tylko młodych) osób - najbliższa edycja już w nadchodzących weekend - 20-22 września. Specjalnie dla Tygodnika Katolickiego "NIEDZIELA" - wywiad z ks. Adamem Gacą - jednym z organizatorów Projektu KOSTKA

projektkostka.pl
Logo tegorocznej edycji Projektu KOSTKA

Oni nie boją się mówić o Bogu wprost ze sceny, modlić się głośno i być przy tym radosnymi i po prostu sympatycznymi ludźmi. - tak tegoroczne gwiazdy Projektu KOSTKA - Luxtorpedę, Exodus 15, Anatoma, Muode Koty oraz Lucasa Vuitton opisuje ks. Adam.

Damian Krawczykowski: Czy w czasach gdy w muzyce popularnej panuje moda na lekkie teksty, przesiąknięte próżnością i szybkim życiem warto organizować chrześcijańskie festiwale takie jak Projekt KOSTKA?

Ks Adam Gaca: Jeśli tak jest, to tym bardziej trzeba organizować takie festiwale! Wydaje mi się, że na tym polega praktyczna realizacja słów św. Pawła „zło dobrem zwyciężaj”. Podczas Projektu Kostka w Złotowie staramy się eksponować dobry, pozytywny przekaz, którego naprawdę nie brakuje. A wyróżniamy się tym, że w skali kraju to jedyny festiwal hip-hopu chrześcijańskiego.

DK: A nie boicie się, że ludzie zaczną Was szufladkować, typu: „Skoro to chrześcijański festiwal to musi tam być nuda, nie jadę!”

ks AG: Poniekąd już tak jest, ale nie ma co się tym przejmować. Przecież chyba wszyscy wiedzą, że organizatorem jest parafia prowadzona przez misjonarzy Świętej Rodziny. Myślę, że bardziej powinniśmy dbać o to, żeby za bardzo się nie przypodobać trendom współczesności. Względnie łatwo jest zrobić show, a o wiele trudniej połączyć show z Ewangelią. To trochę karkołomne zadanie, ale chyba właśnie dlatego tak ciekawe i fascynujące!Sama nazwa „Projekt Kostka”miała z założenia nie kojarzyć się tak „kościelnie”. Wzięła się od nazwiska patrona młodzieży, św. Stanisława Kostki. W ogóle uważam to za dość uniwersalny sposób ewangelizacji – treść religijną, duchową ubrać niejako w język współczesności. Patrząc z tej perspektywy śmiało można nazwać nasze wydarzenie formą nowej ewangelizacji. Ciągle poszukujemy nowych dróg i środków. W przypadku tegorocznej edycji warto powiedzieć np. o aplikacji mobilnej „Projekt Kostka”, która zawiera terminarz, opisy gwiazd i mapę.

DK: Czy muzyka dociera dziś do młodych? Czy da się nią przekazać coś więcej niż tylko dźwięk i melodyjne słowa refrenu?

ks AG: Jestem głęboko przekonany, że tak. To środek, który od zawsze miał wielką moc oddziaływania na ludzi. Postrzegam tę formę przekazu jako pomost pomiędzy tym, co zewnętrzne, zmysłowe, a tym, co duchowe. Jesteśmy tym, czym się karmimy, a więc karmienie się dobrem pomnaża w nas dobro. Dlatego w tym roku zaprosiliśmy do Złotowa rockową LUXTORPEDĘ i uwielbieniowy EXODUS 15, poza tym Muode Koty, Anatoma i Lucasa Vuittona – laureata zeszłorocznego PK HIP-HOP FESTIWAL. Oni nie boją się mówić o Bogu wprost ze sceny, modlić się głośno i być przy tym radosnymi i po prostu sympatycznymi ludźmi.

DK: Muzyka z wartościami chrześcijańskimi może zachęcić młodych do zmiany swojego (często negatywnego) nastawienia do Kościoła?

ks AG: Oczywiście! I nie chodzi tylko o muzykę, ale o całość wydarzenia. Nie da się tego „zmierzyć” bezpośrednio, ale dla mnie sukcesem jest już, jeśli ktoś spojrzy bardziej przychylnym okiem na księdza czy w ogóle na osobę wierzącą, zamiast popadać w powtarzane bezmyślnie stereotypy. Wierzę w wielką moc przyciągania dobra. A jest to świetna okazja, aby zobaczyć chrześcijan czyniących dobro – radosnych, bawiących się, pomagających sobie. Przy „Projekcie Kostka” zaangażowany jest cały sztab wolontariuszy, liderów, grafików, fotografów, ponadto dziesiątki sponsorów, firm i różnych instytucji. To daje silne poczucie wspólnoty i bardzo przyciąga.

DK: Czy Projekt KOSTKA jest festiwalem tylko dla tych już stałych katolików, czy powątpiewający, lub szukający swojego miejsca też się w nim odnajdą?

ks AG: Z założenia pragniemy zainteresować wszystkich i stąd dobór gwiazd pozwala, aby każdy znalazł coś dla siebie, także ten, komu daleko do Pana Boga. A czasem przy okazji usłyszane słowo Ewangelii czy świadectwa może wzrosnąć w sercu, przemienić i wydać owoc… O to się modlimy.

DK: Dzięki serdeczne za rozmowę!

ks AG: Dziękuję!

szczegóły i program festiwalu na stronie: projektkostka.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wieluń: „Świat Ajnów z Hokkaido. Od Bronisława Piłsudskiego do Shigeru Kayano”

2019-09-18 17:26

Zofia Białas

15 września w Muzeum Ziemi Wieluńskiej otwarto wystawę czasową poświęconą Ajnom, ludowi autochtonicznemu zamieszkującemu do końca XIX wieku teren południowego Sachalinu w Rosji, japońską wyspę Hokkaido, wyspy Kurylskie i południową część Kamczatki, dziś tylko Hokkaido. Według badań z 1993 roku było ich na Hokkaido zaledwie 28830 osób. Jak jest dziś? Od 6 czerwca 2008 roku Ajnowie są uznawani w Japonii za lud tubylczy mający swój język, religię i kulturę.

Muzeum Ziemi Wieluńskiej

Wystawa „Świat Ajnów z Hokkaido. Od Bronisława Piłsudskiego do Shigeru Kayano” przygotowana przez Muzeum Miejskie w Żorach przedstawiająca życie codzienne i kulturę Ajnów na przełomie XIX i XX wieku, właściwie w okresie ostatnich 150 lat, przybliżająca postać polskiego etnografa badającego i fotografującego Ajnów, Bronisława Piłsudskiego, zesłańca i starszego brata Józefa Piłsudskiego, zakończyła obchodzone przez Muzeum Ziemi Wieluńskiej Europejskie Dni Dziedzictwa. Będzie eksponowana do 24 listopada br.

Bronisław Piłsudski, jak mówił prelegent dr Lucjan Buchalik, spędził wśród Ajnów na Sachalinie 15 lat zesłania, miał też ajnoską żonę i dwoje dzieci. Badał przede wszystkim język Ajnów oraz język sąsiedniego ludu Gilaków. Dla obydwu tych języków sporządził materiały do słowników. Zapisał też wiele bajek i pieśni ludowych… Dziś językiem ajnoskim z powodu wypierania go przez język japoński biegle posługuje się ok. 15 osób, wyłącznie starszych, być może kilkaset zna go mniej lub bardziej. Językowi ajnoskiemu grozi wymarcie. Dlatego tak ważne są materiały zarejestrowane przez Bronisława Piłsudskiego, człowieka, który ocalił Ajnów od zapomnienia.

Kultura Ajnów przetrwała dzięki potomkom Ajnów, którzy po 1945 roku wyemigrowali z Sachalinu (pozostała tu niewielka część populacji) lub zostali przesiedleni do Japonii i zasymilowali się z Japończykami na sposób Indian północnoamerykańskich, powracając jednak z czasem do odtwarzania niektórych obrzędów, zwyczajów związanych z myślistwem, zbieractwem, kultem niedźwiedzia (animizm). Wśród nich są obecni również potomkowie Bronisława Piłsudskiego i jego ajnoskiej żony…

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem