Reklama

Niedziela Rzeszowska

Radość służby drugiemu człowiekowi

Niedziela rzeszowska 7/2018, str. VIII

[ TEMATY ]

świetlica środowiskowa

Archiwum SRK

Uroczystość uświetnił śpiew Chóru dziecięcego Szafranowe Nutki z Czudca

Przedstawiciele Kół Stowarzyszenia Rodzin Katolickich z całej diecezji 27 stycznia spotkali się w Domu Diecezjalnym „Tabor” w Rzeszowie. Członków SRK oraz przybyłych gości – samorządowców, przedstawicieli urzędu marszałkowskiego i wojewody przywitał prezes SRK – poseł Kazimierz Gołojuch. Obecny był także biskup rzeszowski Jan Wątroba.

Było to świętowanie jubileuszu 20-lecia świetlicy dla dzieci z parafii Podwyższenia Krzyża w Rzeszowie. Pieczę nad świetlicą pełni Koło Stowarzyszenia Rodzin Katolickich działające przy tej parafii. Opiekę pedagogiczną i wychowawczą nad dziećmi sprawują: kierownik świetlicy i wychowawcy. Są to czynni zawodowo nauczyciele oraz nauczyciele – emeryci i stażyści – wolontariusze. Wyświetlono film prezentujący 20-letni dorobek świetlicy oraz wypowiedzi wolontariuszy zaangażowanych w jej prowadzenie. Ksiądz Biskup i Zarząd SRK wręczyli podziękowania oraz medale (grawerony) osobom zasłużonym, posługującym w środowiskowej świetlicy.

Druga część spotkania miała charakter spontaniczny i bezpośredni. Uroczystość uświetnił śpiew Chóru dziecięcego Szafranowe Nutki z Czudca.

Reklama

Uczestnicy spotkania zatroskani o rodzinę wypowiadali się oraz wymieniali doświadczenia, co robić, by jak najlepiej wychowywać dzieci. Podkreślano również ważność daty 100-lecia odzyskania niepodległości Polski. Ksiądz Biskup wyraził wdzięczność wolontariuszom pełniącym posługę w świetlicy Podwyższenia Krzyża oraz wszystkim członkom SRK, podkreślając, żeby nie tracili entuzjazmu do działania. W roku Ducha Świętego radził zwrócić się do Niego o pomoc, bo przecież jednym z Jego darów jest dar rady.

Spotkanie podsumował i zakończył modlitwą ks. Marian Raźnikiewicz – asystent diecezjalny SRK. Spotkanie umocniło nas wzajemnie oraz ubogaciło poprzez dzielenie się doświadczeniami i świadectwem oraz dodało energii do służby Bogu i ludziom. Przebiegało w rodzinnej, serdecznej i jeszcze świątecznej atmosferze.

2018-02-14 11:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kościół niesie pomoc

O pracy Caritas w Grodnie z diecezjalnym dyrektorem, ks. dr. Romanem Raczko, rozmawia Leszek Wątróbski

Leszek Wątróbski: Jak obecnie, w czasie pandemii, przedstawia się sytuacja na Białorusi?

Ks. dr Roman Raczko: W kościołach montowane są obecnie kamery, aby można było oglądać nabożeństwa online. Święta wielkanocne obchodziliśmy w trybie normalnym. Były procesje i poświęcenie pokarmów. Ludzi jednak było mniej niż w roku ubiegłym. Grodzieński Caritas funkcjonuje także w nowej sytuacji epidemiologicznej. Informujemy ludzi, że trzeba być ostrożnym i dbać o higienę.
Caritas Białoruś koordynuje pracę we wszystkich oddziałach diecezjalnych, wspierając je w wykonywaniu ich zadań. Caritas grodzieński prowadzi na terenie swojej diecezji różne projekty, m.in. kuchnię dla biednych, pomoc mobilną (dostarczanie żywności i lekarstw osobom starszym, samotnym oraz niepełnosprawnym, którzy mieszkają w wioskach daleko od miasta). Prowadzimy punkt pomocy społecznej. Rozwijamy sieć placówek w parafiach.

Caritas jest największą organizacją dobroczynną na Białorusi...

W obecnej działalności białoruski Caritas dociera do tysięcy potrzebujących w całym kraju. Koncentrujemy się jednak na grodzieńskiej diecezji. Zajmujemy się udzielaniem pomocy żywnościowej osobom potrzebującym poprzez prowadzenie zbiórki żywności. Przywracamy wiarę w siebie, dajemy nadzieję, włączając naszych podopiecznych do licznych programów. Sprawnie i szybko docieramy do rodzin, które straciły dom i cały dobytek życia.

Caritas grodzieński od wielu już lat świadczy pomoc osobom starszym i chorym…

….znajduje je poprzez parafie diecezji. Realizujemy projekt w Sopoćkinie – miasteczku, w którym nadal mieszka przeważnie ludność polska. Obwód grodzieński należy terytorialnie do regionu przygranicznego, na którym znajduje się najliczniejsze skupisko Polaków. A Sopoćkino jest w pewnym sensie „epicentrum” polskości regionu. Tam powstały pierwsze zalążki przyszłych organizacji polskich na Białorusi i pojawiło się pierwsze kółko nauki języka polskiego.

Jakie osiągnięcia ma Caritas na Białorusi i na Grodzieńszczyźnie?


Na Białorusi i w diecezji dużym problemem są tzw. sieroty socjalne tj. dzieci posiadające oboje rodziców, pracujących i niemających czasu dla dziecka. Innym problemem są dzieci niepełnosprawne czy sieroty w ogóle, z których duża część wychowuje się w rodzinach zastępczych lub innych placówkach państwowych. Realizacja projektu umożliwi integrację dzieci pochodzących z różnych środowisk, także ich zapoznanie się i nawiązywanie długotrwałych relacji. Ważnym elementem działań projektowych jest współpraca z placówkami państwowymi: domami dziecka, szkołami-internatami i ochronkami. To z kolei doprowadzi do integracji między światem dzieci, a społeczeństwem białoruskim, co jest zabiegiem unikalnym i niepraktykowanym w regionie.
Kończymy wyposażanie Domu Diecezjalnego w Sopoćkinie. Czekamy na dalszą dotację finansową. Taki ośrodek jest bardzo potrzebny. Będziemy nadal rozdawać paczki i kupować najbardziej podstawowe produkty żywnościowe dla ludzi potrzebujących. Dojeżdżamy do najdalej mieszkających od nas starszych ludzi, którzy tej pomocy oczekują. Chcemy zminimalizować niebezpieczeństwo, które czeka na nich w mieście.
Dostaliśmy paczki i wsparcie finansowe z Polski. Prowadzimy też na miejscu zbiórkę do puszek. Mamy trochę własnych oszczędności, za które nadal robimy zakupy, a potem rozwozimy. Wielu potrzebujących jest na miejscu. Dociera też pomoc z zachodu. Dostaliśmy ostatnio trochę masek. Mamy cichą nadzieję, że Polska, mimo swoich trudności, będzie o nas pamiętać.

A jak Ksiądz Dyrektor radzi sobie w czasie pandemii?

Mogę teraz zdecydowanie mniej czasu poświęcać na swoje obowiązki i wracać do domu już po godz.17. A dawniej wracałem zazwyczaj po godz.20.

Dziękuję za rozmowę. Życzę zdrowia i wielu łask Bożych.

CZYTAJ DALEJ

Apostoł konfesjonału

2020-07-28 08:21

Niedziela Ogólnopolska 31/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

św. Jan Maria Vianney

wikipdia.org

Święty Jan Maria Vianney był wzorem ewangelicznego ubóstwa i czystości oraz gorliwym apostołem konfesjonału. Jako prosty i pokorny kapłan dokonał duchowej rewolucji we Francji.

Najpiękniejsze radości, które obficie towarzyszyły początkom naszego kapłaństwa, są na zawsze związane w naszych wspomnieniach z głębokim przeżyciem, jakiego doświadczyliśmy 8 stycznia 1905 r. w Bazylice Watykańskiej, z okazji pełnej chwały beatyfikacji tego pokornego kapłana Francji, którym był Jan Maria Chrzciciel Vianney” – napisał św. Jan XXIII w encyklice Sacerdotii nostri primordia. Postać św. Jana Marii Vianneya stała się przykładem do naśladowania dla wielu kapłanów.

Jan Maria Vianney urodził się 8 maja 1786 r. w biednej rodzinie chłopskiej w miasteczku Dardilly. Do I Komunii św. przystąpił potajemnie w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej – w 1799 r. W dzieciństwie i młodości poświęcał swój czas na pracę w polu i wypas zwierząt, do tego stopnia, że jeszcze w wieku 17 lat był analfabetą. Znał jednak na pamięć modlitwy, których nauczyła go pobożna matka, i karmił się religijnością rodzinnego domu. Na kapłana został wyświęcony 13 sierpnia 1815 r. Przez pierwsze trzy lata był wikariuszem w Écully. Najważniejszą misję spełnił jednak, gdy był proboszczem w Ars. Centrum jego życia stanowiła Eucharystia. W Ars wyróżniał się jako doskonały i niestrudzony spowiednik oraz kierownik duchowy.

Zmarł 4 sierpnia 1859 r. Święty Jan Paweł II napisał o nim w Darze i Tajemnicy: „Od czasów kleryckich żyłem pod wrażeniem postaci Proboszcza z Ars, zwłaszcza po lekturze książki ks. Trochu. Święty Jan Maria Vianney zdumiewa przede wszystkim tym, że odsłania potęgę łaski działającej przez ubóstwo ludzkich środków. Byłem szczególnie wstrząśnięty jego heroiczną posługą konfesjonału. Ten pokorny kapłan, który spowiadał po kilkanaście godzin na dobę, odżywiając się niezwykle skromnie, przeznaczając na spoczynek kilka zaledwie godzin, potrafił w tym trudnym okresie dokonać duchowej rewolucji we Francji, i nie tylko we Francji. Tysiące ludzi przechodziło przez Ars i klękało przy jego konfesjonale. Na tle dziewiętnastowiecznego zeświecczenia i antyklerykalizmu, jego świadectwo było wydarzeniem dosłownie rewolucyjnym”.

Św. Jan Maria Vianney
ur. 8 maja 1786 r. zm. 4 sierpnia 1859 r.

CZYTAJ DALEJ

Watykan: prawie 170 projektów kościelnej pomocy ofiarom pandemii w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach

2020-08-05 08:12

[ TEMATY ]

Watykan

COVID‑19

pl.wikipedia.org

Św. Zygmunt Karol Gorazdowski

Fundacja „Populorum Progressio” zatwierdziła 138 projektów mających za zadanie złagodzenie skutków pandemii koronawirusa w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Poinformował o tym komunikat z obrad tego gremium.

Zaznaczono przy tym, że do liczby tej należy dodać dalszych 30 projektów pomocy żywnościowej, zatwierdzonych w czerwcu i już realizowanych w odpowiedzi na prośbę Franciszka wspólnie z Watykańską Komisją COVID-19.

Doroczne spotkanie Rady Zarządzającej Fundacji odbyło się za pośrednictwem internetu.

Łącznie na posiedzeniu zatwierdzono bądź zapoznano się z przebiegiem wcielania w życie 168 projektów, dotyczących 23 państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów.

Przewodniczący Fundacji, a zarazem prefekt Dykasterii, której ona podlega, kard. Peter K.A. Turkson zachęcił uczestników spotkania do dalszej pracy rzecz potrzebujących wsparcia w tym trudnym okresie. Sekretarz tego urzędu prał. Bruno-Marie Duffé wskazał, że „miłość Kościoła winna być świadectwem wiary i nadziei, solidarność zaś ma nam pomagać przemieniać strach w tę nadzieję”.

„W obliczu tego kryzysu o zasięgu światowym, jaki obecnie przeżywamy, projekty te chcą być namacalnym znakiem miłości papieża, jak również wezwaniem wszystkich chrześcijan i osób dobrej woli do coraz lepszego praktykowania cnoty miłości i solidarności, czyniąc to tak, aby w czasie tej pandemii «nikt nie pozostał z tyłu», jak wzywał nas do tego Ojciec Święty Franciszek” – stwierdza na zakończenie oświadczenie organizacji papieskiej.

Fundacja „Populorum Progressio” dla Ameryki Łacińskiej powstała w 1992 na życzenie Jana Pawła II, gdy na świecie obchodzono 500. rocznicę rozpoczęcia ewangelizacji kontynentu amerykańskiego. Swoją siedzibę ma w budynku dawnej Papieskiej Rady „Cor Unum” a sekretariat operacyjny – w stolicy Kolumbii, Bogocie.

We współpracy z episkopatem Włoch działa ona na rzecz wspierania całościowego rozwoju wspólnot wiejskich, Indian i ludności kolorowej tej części świata oraz świadczenia o bliskości papieża wobec nich przez prowadzone dzieła miłosierdzia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję