Reklama

Ksiądz z misją

O pracy na Kamczatce, niedźwiedziach, śniegu, który uczy pokory, i Fundacji „Serce dla Kaukazu” z ks. Krzysztofem Kowalem rozmawia Magdalena Wolny

Niedziela Ogólnopolska 18/2018, str. 28-29

Archiwum ks. Krzysztofa Kowala

Ks. Krzysztof Kowal 12 lat spędził na misjach w Rosji. W sierpniu 2016 r. został proboszczem parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Pile. Jest fundatorem i prezesem Fundacji „Serce dla Kaukazu”

MAGDALENA WOLNY: – „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię” – te słowa umieścił Ksiądz na obrazku prymicyjnym, czyli od początku ksiądz z misją...

KS. KRZYSZTOF KOWAL: – Pierwsza myśl o powołaniu kapłańskim była związana z misjonarzem z Brazylii, który przyjechał do nas na rekolekcje. Byłem wtedy ministrantem w piątej czy szóstej klasie podstawówki. Oczywiście, myśli te modyfikowały się potem jeszcze długo, ale pamiętam, że to był pierwszy impuls. Poza tym, że grałem w piłkę, zacząłem czytać. Rodzice kupili mi trzy książki, to były dane statystyczne o misjach na świecie. Nie wstąpiłem jednak do zakonu misyjnego, a do diecezjalnego seminarium w Koszalinie.

– Po święceniach – 10 lat czekania, bo dopiero trzeci poproszony biskup udzielił Księdzu pozwolenia na wyjazd na misje. Na 12 lat pojechał Ksiądz do Rosji.

– Dwa lata pracowałem w Irkucku. A kiedy bp. Jerzego Mazura pozbawiono urzędu, nowy biskup wysłał mnie na Kamczatkę. To pierwszy rejon Rosji, który po rewolucji październikowej poddano całkowitej ateizacji. Wycięto wszystko, co było związane z religią, zburzono wszystkie kościoły. Gdy tam przyjechałem, połowa mieszkańców to byli ateiści. Z połowy wierzących – 90 proc. prawosławnych, kilka procent różnych religii i 0,5 proc., czyli ok. 200 katolików, a z tego chodzących do kaplicy – 20-30, zapisanych w księgach – 80-90.

– Kamczatka. Wielkie przestrzenie. Teren parafii, zresztą chyba największej na świecie, jest ponad trzy razy większy od Polski. Poza tym surowy klimat – zima trwa 8 miesięcy, trzęsienia ziemi, niedźwiedzie. Sama radość!

– Brakuje najważniejszego uciążliwego szczegółu – komarów. Niedźwiedzie w porównaniu z nimi to pryszcz. Aby przeżyć, trzeba się uczyć, jak jeździć po śniegu, jak po lodzie, jak odmrażać samochód, jak zdobywać paliwo. Miałem dobrych nauczycieli, Indian, którzy uczyli mnie, jak np. rozpoznawać ślady, kiedy szedł niedźwiedź – jaki niedźwiedź, czy głodny, czy nie. Dowiedziałem się, że jeśli w maju spotkam niedźwiedzia w odległości 10 m i nie mam broni, to już po wszystkim, bo on jest głodny, a ja jestem obiektem do jedzenia. Ale kiedy spotkam go w lipcu w odległości 5 m, nic mi nie grozi, bo on jest najedzony i nie ma zamiaru za mną ganiać, zwłaszcza gdy mu nie zagrażam. Kamczatka to też jeden z najdroższych rejonów świata, tam wszystko trzeba dowieźć. Dojazdu drogą lądową – samochodem czy pociągiem – nie ma. W ekstremalnych warunkach, jeśli jest zima, można przejechać zamarzającym morzem. A tak wszystko przylatuje samolotem albo przypływa statkiem.

– Tego się Ksiądz spodziewał, gdy wyjeżdżał na misje?

– Ktoś, kto wyjeżdża, nie ma zielonego pojęcia, co go czeka. Chociaż czyta, rozmawia, to i tak to są tak różne realia. Być proboszczem na Kamczatce, a być nim w Pile to dwa różne światy. Rosja nie jest krajem misyjnym, dlatego nigdy nie nosiłem tytułu misjonarza. Jeździłem po wioskach i pytałem ludzi, czy znają kogoś, kto jest katolikiem. Trzeba ludzi oswoić, że jestem katolickim księdzem, odwiedzić księdza prawosławnego, powiedzieć, że nie przyjechałem zabierać mu wiernych, tylko nakarmić Bożym słowem tych katolików, którzy tu są. I tak jeździ się 1,5 tys. km, żeby odprawić Mszę św. dla 5 osób. Przez 10 lat pracy ochrzciłem 7 osób. Można powiedzieć: „tylko”, jeśli ktoś patrzy na ilość i porównuje to z innymi krajami.

– Jaka jest wiara ludzi na Kamczatce?

– Tam wiara wymaga walki, trudu. To nie jest tak, że wierni idą do kościoła z tradycji, bo tak zawsze było, tam 70 lat nie wolno było mówić o Bogu. I mówię nie tylko o katolicyzmie, ale o prawosławiu także.

– Kościoła nie udało się Księdzu zbudować. Władze nie pozwoliły. Ale owoce pracy misyjnej to przede wszystkim budowanie dla Boga świątyni w ludzkim sercu.

– Aby spróbować to ocenić, trzeba zdjąć najpierw presję ilościową. Dla mnie najpiękniejsze było po prostu być z nimi, mieć dla nich czas. A radością było to, że mogłem po roku przygotowań ochrzcić jedną osobę.

– I to jest właśnie ten owoc, o którym mówimy.

– Tak, tylko że to jest jakby marnotrawstwo, gdy chce się przeliczać – jeden ksiądz na jednego człowieka.

– Ale Niebo cieszy się z tej jednej owieczki bardziej niż z 99, które już są w owczarni.

– Tak, tylko tam tych 99 nie ma.

– No ale dla tej jednej – czy warto tam pojechać?

– Tak. Kościół jest misyjny. Jeśli przestaje być misyjny, przestaje być Kościołem. Nie jestem zadowolony, że nie udało się wybudować kościoła, to było moje pragnienie. Ale jeśli tego kościoła nie ma, to znaczy, że taka była wola Boża.

– Może kiedyś kościół tam powstanie, Ksiądz już rzucił ziarno...

– Trudno powiedzieć, to są tak płynne, zmieniające się okoliczności.

– Ale kapliczka na Kamczatce jest.

– Drewniany domek na ul. Gagarina w Pietropawłowsku Kamczackim. Udało się przy nim zrobić grotę Matki Bożej, która przyciąga być może więcej ludzi, niż gdyby był sam kościół.

– A owoce pracy w sercu misjonarza?

– Pokora – tego nauczył mnie śnieg na Kamczatce. Przyjechałem i od razu zacząłem odśnieżać. Jeden dzień, drugi, ale trzeciego nie widać, że robota zrobiona, bo zasypało znowu. Zacząłem się zastanawiać, dlaczego sąsiedzi nie odśnieżają, i pytam. „A po co? Trzeba poczekać, aż przestanie padać, bo twoja praca jest bez sensu”. Czasem w ciągu zimy spadało 8 m śniegu. Myślę: nie poradzę. Ale nauczyłem się modlić: „Panie Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem”. Przy pomocy tej modlitwy odśnieżałem tylko dwie godziny dziennie, w pokorze. Rób tyle, ile możesz, przez resztę czasu módl się, pracuj, odpraw Mszę św., odpocznij, poczytaj, idź spać. Nauczyłem się, że wszystkiego zrobić się nie da.

– Bóg chyba nie oczekiwał od Księdza cudów, że odgarnie Ksiądz cały śnieg?

– Cudów nie oczekiwał, cuda sam robił. Bez Pana Boga człowiek by wrócił po pierwszej zimie. Np. trud przeżywania samotności. Piąty dzień pada śnieg i wiem, że nikt nie przyjdzie. Czas cierpliwego czekania. A czasem dwa tygodnie padało non stop. Najtrudniejsze dla misjonarza, gdziekolwiek jest, to trwać.

– Przez 3 lata, przed powrotem do Polski, pracował Ksiądz jeszcze w Gruzji, a obecnie posługuje Ksiądz w Pile i jest prezesem Fundacji „Serce dla Kaukazu”. Kiedy powstała fundacja i czym się zajmuje?

– W Gruzji byłem dyrektorem Caritas i szukałem z różnych stron pomocy dla dzieł, które ta organizacja prowadzi. Nawiązałem kontakt z osobami świeckimi działającymi nieformalnie jako „Serce dla Gruzji”. Dowiedziałem się, jak pomagają, a potem oficjalnie stałem się fundatorem zarejestrowanej fundacji. Zmieniliśmy nazwę na „Serce dla Kaukazu”, aby pomagać również w Abchazji i Armenii. Fundacja przyjęła sobie dwa założenia: pierwsze, że wszystkie przychody i wydatki są czytelne, drugie, że z 10 zł – 9 musi trafić do potrzebującego. Jedna sfera naszej działalności to zbieranie funduszy, czyli tzw. Przyjaźń na odległość. Na stronie: www.sercedlakaukazu.pl można znaleźć wszystkie informacje, jak i komu pomóc. Ktoś, kto wpłaca pieniądze na konto, musi wybrać, na jaki konkretny cel je przekazuje. Druga sfera to wyjazdy charytatywne. Cóż z tego, że pomagasz dziecku w domu dziecka – pojedź, spotkaj się z nim, pomaluj mu pokój, zawieź mu zabawkę, zobacz, jak żyje. Gdyby to było w Afryce, to koszty przekraczałyby możliwości wyjazdu, ale jeśli za 1,9 tys. zł możesz pojechać na 8 dni, pomóc i zwiedzić, to staje się to możliwe do realizacji. Podczas wyjazdu 3 dni pomagamy, 4 dni zwiedzamy.

– Komu pomaga fundacja?

– Mamy podpisane umowy z trzema organizacjami. Dwie organizacje są w Gruzji – jedna prowadzi trzy, a druga cztery domy dziecka. I mamy podpisaną umowę z organizacją w Armenii, gdzie pomagamy potrzebującym rodzinom. Pomagamy też starszym. Nie dajemy pieniędzy. Sami jedziemy na miejsce i tam kupujemy to, czego potrzeba. Zbieramy zdjęcia, faktury, podpisy, dlatego możemy się rozliczyć ze wszystkiego. Najcenniejsze jest dla nas spotkanie człowieka z człowiekiem, każda pomoc charytatywna powinna tak działać.

– Na koniec zapytam: Serce misjonarza pewnie wyrywa się gdzieś na misje – czy ma Ksiądz jakieś marzenie?

– Tybet. Ale na każdą decyzję mówię: wola Boża.

2018-04-30 11:29

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kontakt

Redakcja


Centrala: (34) 369 43 22
Sekretariat: redakcja@niedziela.pl, (34) 369 43 02
Dział ogłoszeń: ogloszenia@niedziela.pl, (34) 369 43 65
Księgarnia: kolportaz@niedziela.pl, (34) 369 43 52
Dział kolportażu: kolportaz.niedziela@niedziela.pl, (34) 369 43 51
Patronaty: patronat@niedziela.pl, (34) 369 43 24
Inspektor Ochrony Danych Osobowych: Monika Książek rodo@niedziela.pl, tel: 506 744 552

Redakcja internetowa

E-mail: internet@niedziela.pl
Dział redakcyjny:
Monika Książek - kierownik (monika@niedziela.pl)
Damian Krawczykowski (damian.krawczykowski@niedziela.pl)
Marcin Mysłek (marcin@niedziela.pl)


Tel.: (34) 369 43 25
Dział techniczny: webmaster@niedziela.pl

 

Edycje diecezjalne

Redakcja zielonogórsko-gorzowska: ks. Adrian Put (redaktor odpowiedzialny), Katarzyna Krawcewicz, Kamil Krasowski
E-mail: aspekty@diecezjazg.pl; zielonagora-gorzow@niedziela.pl
Adres: ul. Obywatelska 1, 65-736 Zielona Góra
Tel.: 666 028 246
Dyżury: pon.-pt. w godz. 10-13
Redakcja częstochowska: Karolina Mysłek, tel. (34) 369 43 70
 
Redakcja toruńska: ks. Paweł Borowski (redaktor odpowiedzialny),
Renata Czerwińska,
Ewa Melerska
E-mail: torun@niedziela.pl
Adres: ul. Łazienna 18, 87-100 Toruń
Tel.: (56) 622 35 30
Redakcja częstochowska: Beata Pieczykura, tel. (34) 369 43 85


Redakcja szczecińsko-kamieńska: ks. Grzegorz Wejman (redaktor odpowiedzialny)
E-mail: szczecin@niedziela.pl
Adres: pl. św. Ottona 1, 71-250 Szczecin
Tel./fax: (91) 454 15 91
Dyżury: pon.- pt. w godz. 9-13
Redakcja częstochowska: Julia A. Lewandowska (edycja.szczecin@niedziela.pl), tel. (34) 369 43 25


Redakcja częstochowska: Ks. Mariusz Frukacz (redaktor odpowiedzialny)
Sławomir Błaut
Maciej Orman
E-mail: czestochowa@niedziela.pl
Adres: ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa
Tel.: (34) 369 43 91, (34) 369 43 85


Redakcja kielecka: ks. Tomasz Siemieniec (redaktor odpowiedzialny), Agnieszka Dziarmaga, Katarzyna Dobrowolska, Władysław Burzawa
E-mail: kielce@niedziela.pl
Adres: ul. Jana Pawła II nr 3, 25-013 Kielce
Tel.: (41) 344 20 77
Redakcja częstochowska: Jolanta Marszałek, tel. (34) 369 43 25
E-mail: edycja.kielce@niedziela.pl


Redakcja legnicka: ks. Piotr Nowosielski (redaktor odpowiedzialny)
E-mail: legnica@niedziela.pl
Adres: ul. Jana Pawła II 1, 59-220 Legnica
Tel.: (76) 724 41 52
Redakcja częstochowska: Marzena Cyfert, tel. (34) 369 43 28
E-mail: edycja.legnica@niedziela.pl


Redakcja lubelska: ks. Mieczysław Puzewicz, Urszula Buglewicz
E-mail: lublin@niedziela.pl
Adres: Kuria Metropolitalna, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 20-950 Lublin
Tel. kom.: 607 669 192, tel./fax (81) 743 68 47
Redakcja częstochowska: Maciej Orman, tel. (34) 369 43 85,


Redakcja łódzka:
E-mail: lodz@niedziela.pl
Adres: ul. Ks. I. Skorupki 3, 90-458 Łódź
Tel.: (42) 664 87 52
Dyżury w siedzibie redakcji: pon. i śr. godz. 10-12
Redakcja częstochowska: Ks. Jacek Molka, tel. (34) 369 43 31


Redakcja małopolska: Maria Fortuna-Sudor – redaktor odpowiedzialny,
ks. dr Jan Abrahamowicz – asystent kościelny.
Anna Bandura
E-mail: krakow@niedziela.pl
Adres: ul. Bernardyńska 3, 31-034 Kraków
Tel.: (12) 432 81 57, 605825450
Dyżury: pon. w godz. 13-15, wt. w godz. 10-14 lub po wcześniejszym telefonicznym uzgodnieniu
Redakcja częstochowska: Beata Włoga, tel. (34) 369 43 70


Redakcja bielska: ks. Piotr Bączek (redaktor odpowiedzialny) (baczek@niedziela.pl),
Tel.: 502 271 175
Mariusz Rzymek
Monika Jaworska
E-mail: bielsko-biala@niedziela.pl
Adres: ul. Żeromskiego 5-7, 43-300 Bielsko-Biała
Tel.: (33) 819 06 20
Redakcja częstochowska: Ks. Jacek Molka, tel. (34) 369 43 28


Redakcja podlaska: ks. Marcin Gołębiewski (redaktor odpowiedzialny), Monika Kanabrodzka
E-mail: drohiczyn@niedziela.pl
Adres: ul. Kościelna 10, 17-312 Drohiczyn
Tel./fax: (85) 656 57 54
Dyżury: pon., wt., pt. w godz. 8.30-13.30
Redakcja częstochowska: Beata Włoga, tel. (34) 369 43 70


Redakcja przemyska: ks. Zbigniew Suchy (redaktor odpowiedzialny),
Romana Trojniarz
E-mail: przemysl@niedziela.pl
Adres: pl. Katedralny 4 A, 37-700 Przemyśl
Tel.: (16) 676 06 00, 601 855 100
Dyżury: godz. 9-13
Redakcja częstochowska: Anna Cichobłazińska, tel. (34) 369 43 30
E-mail: edycja.przemysl@niedziela.pl


Redakcja rzeszowska: ks. Józef Kula (redaktor odpowiedzialny),
s. Hieronima Janicka,
Alina Ziętek - Salwik
Adres: ul. Zamkowa 4, 35-032 Rzeszów
Tel./fax: (17) 852 52 74,
E-mail: rzeszow@niedziela.pl
Dyżury: pon.-pt. w godz. 10-12
Redakcja częstochowska: Anna Wyszyńska (edycja.rzeszow@niedziela.pl), tel. (34) 369 43 24


Redakcja sandomierska: ks. dr Wojciech Kania (redaktor odpowiedzialny)
E-mail: ; sandomierz@niedziela.pl
Tel. 601201383
Redakcja częstochowska: Ks. Jacek Molka (biblia@niedziela.pl), tel. (34) 369 43 31


Redakcja sosnowiecka: ks. Tomasz Zmarzły (redaktor odpowiedzialny)
Piotr Lorenc
E-mail: sosnowiec@niedziela.pl
Adres: ul. Wawel 19, 41-200 Sosnowiec
Tel.: (32) 293 51 51 (Kuria),
Redakcja częstochowska: Marzena Cyfert, tel. (34) 369 43 28


Redakcja świdnicka: ks. Mirosław Bendyk (redaktor prowadzący edycję)
E-mail: swidnica@niedziela.pl
Adres: pl. św. Jana Pawła II 2-3, 58-100 Świdnica
Redakcja częstochowska: Julia A. Lewandowska (edycja.swidnica@niedziela.pl), tel. (34) 369 43 25

Dyżur telefoniczny: 602-336-086


Redakcja warszawska: Andrzej Tarwid (redaktor odpowiedzialny),
Asystent kościelny: ks. dr Janusz Bodzon
Wojciech Dudkiewicz, Artur Stelmasiak,
Magdalena Wojtak,
dr Łukasz Krzysztofka
E-mail: warszawa@niedziela.pl
Adres: ul. Długa 29, lok 229, 00-238 Warszawa
Tel.: (22) 635 90 69, 600 340 635
Redakcja częstochowska: Beata Pieczykura, tel. (34) 369 43 85


Redakcja wrocławska: Ks. Łukasz Romańczuk (redaktor odpowiedzialny),
Tel.: 696 719 107,
Marzena Cyfert, Grzegorz Kryszczuk
Wanda Mokrzycka - stała współpraca
E-mail: wroclaw@niedziela.pl
Adres: ul. Katedralna 3 (I piętro), 50-328 Wrocław
Redakcja częstochowska: Sławomir Błaut, tel. (34) 369 43 85


Redakcja zamojsko-lubaczowska:
Ks. Krzysztof Hawro (redaktor odpowiedzialny), Ewa Monastyrska
E-mail: zamosc-lubaczow@niedziela.pl
Adres: ul. Zamoyskiego 1, 22-400 Zamość
Tel.: 783 596 040
Redakcja częstochowska: Marzena Cyfert, tel. (34) 369 43 28


CZYTAJ DALEJ

Watykan: w ub.r. szpital Dzieciątka Jezus przeprowadził ponad 32 tys. operacji i zabiegów

2020-08-12 20:12

[ TEMATY ]

szpital

Watykan

operacja

Archiwum Medical Magnus Clinic

Klinika Medical Magnus ma wspaniałych specjalistów, z pasją wykonujących swą pracę

Należący do Stolicy Apostolskiej Szpital Dziecięcy im. Dzieciątka Jezus (Bambino Gesù) przeprowadził w ubiegłym roku ponad 32 tys. różnych zabiegów i operacji, zdrowie odzyskało co najmniej 29 tys. małych pacjentów oraz udzielił przeszło 2 mln porad ambulatoryjnych. Dane te ogłosiła w rozmowie z Radiem Watykańskim dyrektor placówki Mariella Enoc, przypominając zarazem, że w roku 2019 szpital obchodził 150-lecie istnienia.

"Codziennie staramy się zapewnić równowagę ekonomiczną temu niezwykłemu dziełu badań i opieki, nie kierując się przy tym nigdy samą tylko logiką zysku" – powiedziała szefowa "Bambino Gesù". Podkreśliła, że w tym roku szpital będzie musiał "zmierzyć się z niekorzystnymi skutkami gospodarczymi, spowodowanymi przez pandemię Covid-19, przede wszystkim ze względu na konieczność ograniczenia ogólnej działalności i działań na rzecz zwalczania obecnego stanu wyjątkowego”.

Z każdym rokiem rośnie liczba dzieci, przybywających na leczenie w tym obiekcie z całego świata: w ub.r. było ich 836 (1,6 proc. ogółu pacjentów) z ponad 100 krajów. O 5 proc. zwiększyły się interwencje pierwszej pomocy, których udzielono ok. 90 tys. w dwóch siedzibach szpitala: na Janikulum i Palidoro. Odnotowano 385 transportów związanych z zagrożeniem życia noworodków, a więc średnio ponad 1 interwencja dziennie a w 89 trzeba było korzystać z watykańskiego lądowiska dla śmigłowców. W 2019 udzielono prawie 120 tys. bezpłatnych noclegów dla 5569 rodziców, którzy mogli spędzić je przy swych dzieciach. Wzrasta także łączna liczba przeszczepów narządów stałych, komórek i tkanek - odnotowano ich 342.

W roku 2019 potwierdzono również uznanie Szpitala Dzieciątka Jezus jako placówki akademickiej przez Międzynarodową Komisję Wspólną (Joint Commission International). W tymże roku rozpoczęły działalność całkowicie przebudowana siedziba szpitala przy Viale Baldelli, obliczona na 80 konsultacji w zakresie chorób rzadkich, diagnostyki prenatalnej, kardiologii płodu i okołoporodowej oraz dwa ośrodki zajmujące się zaburzeniami autystycznymi.

Ale "Bambino Gesù" to również działalność naukowa, formacyjna i współpraca z innymi podobnymi placówkami. W ub.r. wzrosła o 17 proc. liczba projektów badawczych i studiów klinicznych. Naukowy zagraniczni, z którymi placówka watykańska współpracuje, pochodzą ze 114 krajów. Pacjentów z rzadkimi chorobami było ponad 14,5 tys., przy czym 48 proc. z nich przybyło tu spoza Rzymu i regionu Lacjum. Na badania naukowe w 2019 przeznaczono 23,6 mln euro. W szpitalu pracuje ok. 3,5 tys. osób: na stałych etatach, współpracowników i kontraktowych. W 2019 przeprowadzono ponad 28 tys. godzin formacji personelu sanitarnego i nie tylko sanitarnego. W szpitalu posługuje też prawie 900 wolontariuszy z 45 stowarzyszeń akredytowanych, którzy zapewnili codzienną pomoc na miejscu, spędzając tam łącznie 200 tys. godzin.

Szpital uczestniczy też w różnych inicjatywach solidarności z zagranicą w ramach projektów humanitarnych we współpracy z 12 krajami (Chiny, Ekwador, Etiopia,, Haiti, Indie, Jordania, Kambodża, Korea Południowa, Republika Środkowoafrykańska, Rosja, Syria i Tanzania) – łącznie 22 misje. W 2019 rozpoczął działalność Ośrodek dla Dzieci Niedożywionych, który na życzenie papieża Franciszka powstał w stolicy RŚA – Bangui.

16 listopada 2019 w Auli Pawła VI odbyły się główne uroczystości z okazji 150. rocznicy powstania Szpitala Dziecięcego "Bambino Gesù". Było to wzruszające spotkanie Franciszka z wielką rodziną tej placówki z udziałem ponad 6 tys. osób: lekarzy, pielęgniarek, wolontariuszy i pacjentów i ich rodzin. “Dziękuję Szpitalowi za jego otwarcie na świat, za zajmowanie się cierpieniami i dziećmi, pochodzącymi z wielu krajów. Wiem dobrze, że wymaga to wielkich środków materialnych i dlatego dziękuję tym, którzy wielkodusznie wspierają swymi darowiznami Fundację Dzieciątka Jezus [Fondazione del Bambino Gesù]” – powiedział Ojciec Święty. Podkreślił, że “oznacza to zobowiązanie wszystkich, aby Szpital Dzieciątka Jezus nadal okazywał szczególne umiłowanie przez Stolicę Apostolską dzieciństwa dzięki własnemu stylowi miłującej troski o małych chorych, ofiarowując konkretne świadectwo Ewangelii w pełnej zgodzie z nauczaniem Kościoła”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję