Reklama

Posypmy głowy popiołem, uderzmy przed Panem czołem...

Niedziela rzeszowska 13/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Środę Popielcową rozpoczęliśmy święty post czterdziestodniowy, który do IV w. stanowi wielkie przygotowanie do Paschy każdego chrześcijanina indywidualnie i wszystkich razem jako wspólnoty.
Podczas Mszy św. w katedrze rzeszowskiej bp Edward Białogłowski zaapelował o rozpoczęcie wielkopostnej odnowy tak, aby wiodła ona przez wielkopostne praktyki religijne zwrócone ku Bogu i ku ludziom - modlitwę, rozważanie Słowa Bożego, zwłaszcza Męki Pańskiej, różne umartwienia i sakramentalną pokutę. Otwarcie się na bliźnich w czynnej miłości, odmówienie sobie niekoniecznych rzeczy pozwala wesprzeć potrzebujących, uwrażliwić na drugiego człowieka i jego potrzeby. Kościół w okresie Wielkiego Postu przynagla nas do podjęcia takiej postawy, która pozwala nam głębiej wniknąć w sens życia chrześcijańskiego. Celem wszystkich wysiłków chrześcijanina jest duchowe oczyszczenie, które sięga do samej istoty ludzkiej osoby i pozwala przywrócić jej pierwotną przejrzystość.
Ksiądz Biskup przypomniał, że czas Wielkiego Postu to okres spojrzenia na bliźnich, na ich biedę, na ich potrzeby. Mamy dostrzec chorych, cierpiących, potrzebujących naszego wsparcia. Wielki Post to czas szczególnej modlitwy o pokój w naszych sercach, o pokój na świecie. Bez niego bowiem niemożliwe jest budowanie prawdziwej wspólnoty.
Środa Popielcowa kojarzy się nam z posypaniem głów popiołem. Formuła słowna towarzysząca nałożeniu popiołu posiada dwie wersje. Pierwsza formuła to klasyczne wezwanie do nawrócenia i pokuty, skierowane przez Chrystusa do tłumów na progu publicznej działalności, a kontynuujące wołania dawnych proroków i Jana Chrzciciela: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" (Mk 1, 15). Słowa te wskazują na trzy elementy istotne w zbawczym dialogu z Bogiem: słowo Boże - Evangelium, nawrócenie człowieka - paenitemini oraz jego wiara płynąca ze słuchania słowa i sprawdzająca się w nawróceniu - serca credite. Formuła ta dobrze wprowadza w teologię Wielkiego Postu, podejmując wprost wątek chrzcielno-pokutny właściwy temu okresowi (por. KL 109).
Druga wersja formuły, do wyboru celebransa, jest tradycyjną anamnezą rajskiego "wypędzenia": "Pamiętaj, człowiecze, że prochem jesteś i w proch się obrócisz!" (Rdz 3, 19). Ta wybitnie pokutna formuła przemawia do każdego chrześcijanina.
Ewangeliczna perykopa Środy Popielcowej usposabia do przeżywania Wielkiego Postu od wewnątrz, nadaje bowiem praktykom pobożności odpowiedniego ducha ewangelicznego i Chrystusowego; przestrzega przed fałszywym, faryzejskim podejściem do wielkich wyrazów religijnej czci i pokuty. Teocentryzm, szczerość wewnętrzna, nastawiona nie na popis przed ludźmi, ale na uczczenie Boga jako Ojca - to kierunek, jaki należy u progu wielkopostnej pokuty podjąć. W dniach Wielkiego Postu nie może zabraknąć: modlitwy, postu i jałmużny. Kościół woła szczególnie mocno: Metanoeite! - Nawróćcie się! Jest to bowiem czas specjalnego odnowienia prawdy chrztu w nas wszystkich. Z paschalnego wydarzenia śmierci i zmartwychwstania Chrystusa narodził się cały Kościół; w tym misterium rodzimy się wszyscy poprzez chrzcielne zanurzenie. Rekolekcje, częstsza modlitwa, większe panowanie nad sobą, odmówienie sobie czegoś w duchu pokuty, a zwłaszcza gruntowniejsza refleksja nad własnym sumieniem i szczera spowiedź, nawracająca nas na drogę trwającego chrztu - oto program na Wielki Post dla każdego z nas wierzących w społeczności Chrystusowego Kościoła.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Każdy próg ghetta będzie twierdzą” – 81 lat temu wybuchło powstanie w getcie warszawskim

2024-04-19 07:33

[ TEMATY ]

powstanie w getcie

domena publiczna Yad Vashem, IPN, ZIH

19 kwietnia 1943 r., w getcie warszawskim rozpoczęło się powstanie, które przeszło do historii jako największy akt zbrojnego sprzeciwu wobec Holokaustu. Kronikarz getta Emanuel Ringelblum pisał o walce motywowanej honorem, który nakazywał Żydom nie dać się „prowadzić bezwolnie na rzeź”.

„Była wśród nas wielka radość, wśród żydowskich bojowników. Nagle stał się cud, oto wielcy niemieccy +bohaterowie+ wycofali się w ogromnej panice w obliczu żydowskich granatów i bomb” – zeznawała podczas słynnego procesu Adolfa Eichmanna, jednego z architektów Holokaustu, Cywia Lubetkin ps. Celina. W kwietniu 1943 r. należała do dowództwa Żydowskiej Organizacji Bojowej, jednej z dwóch formacji zbrojnych żydowskiego podziemia w getcie. Zrzeszeni w nich konspiratorzy podjęli decyzję o podjęciu walki, której najważniejszym celem miała być „śmierć na własnych warunkach”. Tym samym odrzucili dominujące wcześniej przekonanie, że tylko stosowanie się do poleceń okupantów może uratować choćby część społeczności żydowskiej w okupowanej Polsce. W połowie 1942 r. było już jasne, że założeniem działań III Rzeszy jest doprowadzenie do eksterminacji narodu żydowskiego.

CZYTAJ DALEJ

Święty ostatniej godziny

Niedziela przemyska 15/2013, str. 8

[ TEMATY ]

święty

pl.wikipedia.org

Nawiedzając pewnego dnia przemyski kościół Ojców Franciszkanów byłem świadkiem niecodziennej sytuacji: przy jednym z bocznych ołtarzy, wśród rozłożonych książek, klęczy młoda dziewczyna. Spogląda w górę ołtarza, jednocześnie pilnie coś notując w swoim kajeciku. Pomyślałem, że to pewnie studentka jednej z artystycznych uczelni odbywa swoją praktykę w tutejszym kościele. Wszak franciszkański kościół, dzisiaj mocno już wiekowy i „nadgryziony” zębem czasu, to doskonałe miejsce dla kontemplowania piękna sztuki sakralnej; wymarzone miejsce dla przyszłych artystów, ale także i miłośników sztuki sakralnej. Kiedy podszedłem bliżej ołtarza zobaczyłem, że dziewczyna wpatruje się w jeden obraz górnej kondygnacji ołtarzowej, na którym przedstawiono rzymskiego żołnierza trzymającego w górze krucyfiks. Dziewczyna jednak, choć później dowiedziałem się, że istotnie była studentką (choć nie artystycznej uczelni) wbrew moim przypuszczeniom nie malowała tego obrazu, ona modliła się do świętego, który widniał na nim. Jednocześnie w przerwach modlitewnej kontemplacji zawzięcie wertowała kolejne stronice opasłego podręcznika. Zdziwiony nieco sytuacją spojrzałem w górę: to św. Ekspedyt - poinformowała mnie moja rozmówczyni; niewielki obraz przedstawia świętego, raczej rzadko spotykanego świętego, a dam głowę, że wśród większości młodych (i chyba nie tylko) ludzi zupełnie nieznanego... Popularność zdobywa w ostatnich stu latach wśród włoskich studentów, ale - jak widać - i w Polsce. Znany jest szczególnie w Ameryce Łacińskiej a i ponoć aktorzy wzywają jego pomocy, kiedy odczuwają tremę...

CZYTAJ DALEJ

Książka, która zmienia perspektywę

2024-04-19 09:12

mat. organizatorów

To doskonały podręcznik dla rzeczników prasowych instytucji kościelnych, a zarazem książka, która może zmienić naszą perspektywę oceny wydarzeń, które dzieją się dookoła nas – mówił ks. Rafał Kowalski podczas konferencji poświęconej książce Joaquina Navarro-Vallsa „Moje lata z Janem Pawłem II. Prywatne zapiski rzecznika prasowego Watykanu 1984-2006, zorganizowanej przez Stowarzyszenie na rzecz edukacji i rodziny NURT we Wrocławiu.

Rzecznik metropolity wrocławskiego przytoczył jeden z fragmentów książki, w którym Joaquin Navarro-Valls opisuje wspólną z papieżem wyprawę w góry. Kiedy Jan Paweł II podczas przerwy na odpoczynek zasnął rzecznik Stolicy Apostolskiej miał zapisać: „Patrzę jak spokojnie zasypia powierzając ster Kościoła Bogu”. – My byśmy napisali, że papież śpi. Oni widział coś więcej i dostrzegania tego czegoś więcej możemy się uczyć z tej publikacji – przekonywał ks. Rafał Kowalski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję