Reklama

Przy stole z przyszłym papieżem

2018-07-17 13:09

Anna Przewoźnik
Niedziela Ogólnopolska 29/2018, str. 14-15

Archiwum Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II w Częstochowie

Zawsze wiedziałem, że gramy dla ludzi, nie dla siebie. Miałem świadomość, czym jest służba, a to zupełnie coś innego niż być sługą. Jedyna prawda, którą mogę przekazywać, to tylko prawda o sobie – powiedział Janusz „Yanina” Iwański. Muzyk jazzowy i rockowy, gitarzysta, kompozytor, autor tekstów i wokalista był gościem 74. spotkania z cyklu „Z Janem Pawłem II ku przyszłości”. Odbywają się one cyklicznie – 18. dnia każdego miesiąca w Muzeum Monet i Medali Jana Pawła II w Częstochowie.

Iwański to już znana marka. Był współtwórcą znakomitego duetu ze Stanisławem Soyką, współpracownikiem m.in. Maanamu, Drum Freaks, Marka Jackowskiego, współzałożycielem zespołu Tie Break. Zagrał łącznie ponad 3 tys. koncertów w wielu krajach świata. Wraz ze Stanisławem Soyką dał również koncert dla Jana Pawła II.

Obecnie „Yanina” Iwański udziela się na łamach listy przebojów „Muzyczne Dary”.

Reklama

Uczestnicy spotkania w muzeum wysłuchali przejmującego świadectwa muzyka, poznali różne momenty jego życia. Usłyszeli o czasie wiary i niewiary artysty. – Trzeba czasem upaść, żeby wstać. Umrzeć, żeby na nowo się narodzić – powiedział. Przede wszystkim jednak poznali historię spotkania „Yaniny” z Papieżem Polakiem.

– Miałem w życiu dwa spotkania z Janem Pawłem II. Pierwsze w 1978 r. Wiąże się ono mocno ze śmiercią mojego ojca – wspominał. – Jako młody chłopak trafiłem wtedy do orkiestry symfonicznej Sacrosongu. Potrzebowali jazzowej sekcji. Znalazłem się tam z wieloma częstochowskimi muzykami, m.in. z Marcinem Pospieszalskim. Koncertowaliśmy po Polsce. 10. Sacrosong zamykaliśmy koncertem na Jasnej Górze. Poczułem się wtedy wyjątkowo. Po tym koncercie zostaliśmy zaproszeni przez ojców paulinów na kolację do jasnogórskiego refektarza. Byliśmy pięknie przyjęci podczas tej kolacji. W którymś momencie wstał kapłan i usłyszeliśmy, że będzie błogosławieństwo. Pamiętam, że kolega siedzący obok powiedział wtedy: to kard. Karol Wojtyła. Nie wiedziałem kto to, pomyślałem: no, jakiś kardynał... (wtedy byłem daleko od Kościoła). Pobłogosławił wszystkim muzykom, którzy wzięli udział w festiwalu i uczestniczyli w kolacji. Nie ukrywam, że byłem poruszony. Powiedział bardzo piękne słowa, które myślę, że jak nasiono wpadły w moje serce – chociaż wtedy jeszcze o tym nie wiedziałem. Chwilę po tym powiedział do nas: Kochani, po tej kolacji jadę do Krakowa, pakuję się i wyjeżdżam do Watykanu. Wtedy wiedziałem, że Jan Paweł I umarł i kardynałowie jechali na konklawe, ale nie byłem tym jakoś zainteresowany. Potem okazało się, że to było ostatnie wystąpienie kard. Wojtyły na Jasnej Górze przed tym, zanim został papieżem. To spotkanie utkwiło mocno w mojej pamięci, ale każdy wrócił do swojego życia. Któregoś dnia moja mama woła mnie przed telewizor i mówi, że jest biały dym, wybrali papieża. Pokazali okno i słyszę, że został wybrany kard. Wojtyła. Pamiętam, że powiedziałem wtedy do mamy: Jak to, ja przecież przed chwilą jadłem z nim kolację na Jasnej Górze! I tu, przyznaję, byłem w ciężkim szoku – nagle okazuje się, że Jan Paweł II to jest kardynał, od którego dostałem błogosławieństwo, którego słuchałem przy wspólnym stole. Wiele lat minęło, zanim swoje życie pozbierałem, ale wtedy byłem przeszczęśliwy i teraz też jestem poruszony, kiedy o tym mówię.

Drugie moje spotkanie z Janem Pawłem II to 2003 r. Ten rok wiąże się mocno ze śmiercią mojej mamy. Wtedy też jesienią pojechaliśmy do Watykanu z koncertem. Wcześniej, w 1992 r., Stanisław Soyka zaprosił mnie gościnnie do nagrania „Tryptyku rzymskiego”. Płyta zawiera kompozycje muzyczne Stanisława Soyki do słów „Tryptyku rzymskiego” napisanego przez Jana Pawła II. W nagraniu albumu muzykowi towarzyszyli: poznański chór męski Affabre Concinui, dwie śpiewaczki (alt), kontrabasista oraz kwintet smyczkowy. Gościnnie na płycie – także ja. Nagraliśmy piękną płytę. Jeździliśmy po Polsce z „Tryptykiem rzymskim” i pewnego dnia dostaliśmy telefon z Watykanu z zaproszeniem.

To był listopad 2003 r. Jesteśmy w Watykanie w Kaplicy Sykstyńskiej z wieloma muzykami i aktorami. Zagraliśmy w auli Pawła VI „Tryptyk dla Jana Pawła II”. Specjalnie dla Papieża utwór – „Omnia nuda et aperta”.

Później, po koncercie, mieliśmy krótkie z nim spotkanie. Przyklęknąłem przy Papieżu, pobłogosławił mnie i wtedy powiedział: Brawo, pięknie. Wypowiedziałem kilka słów, m.in., że zapiął klamrą trudne wydarzenia w moim życiu – dni śmierci mojej mamy i ojca. To było dla mnie niesamowite spotkanie. To była prostota, jakbym spotkał swoją matkę, ojca, prostota bytu, czyli prawda.

*

Na zakończenie spotkania w muzeum usłyszeliśmy fragmenty „Tryptyku rzymskiego”, których wtedy, w 2003 r., słuchał Jan Paweł II.

Janusz „Yanina” Iwański w krótkim koncercie zaprezentował utwory m.in. z najnowszej płyty „Kręci się” Yanina & 4GramY. Na fortepianie akompaniował Michał Rorat.

Towarzyszący Iwańskiemu na scenie dyrektor muzeum Krzysztof Witkowski włączył w jego opowieść swoje wspomnienia związane ze świętym Papieżem. Wcześniej, przed spotkaniem z Januszem „Yaniną” Iwańskim, miał miejsce wernisaż wystawy gobelinów, których autorką jest Maria Gostylla-Pachucka.

Edukacja seksualna po katolicku - znakomity przykład

2019-10-18 08:22

Marcin Przeciszewski / Warszawa (KAI)

Piękno i głęboki sens ludzkiej seksualności: w służbie miłości, a nie w oderwaniu od niej – ukazuje książka: „Powiedz mi, co to jest miłość?”, autorstwa Inès de Franclieu, która wydana została niedawno w polskim tłumaczeniu. Może być ona cenną pomocą rodzicom w edukacji seksualnej dzieci, rekomendowaną przez Związek Dużych Rodzin „Trzy Plus”. Książka jest przeznaczona dla rodziców i dzieci od 5 do 12 lat.

YouTube.com

"Powiedz mi, co to jest miłość" jest pozycją unikalną – podkreśla znany świecki psychoterapeuta Szymon Grzelak. - Autorka łączy w niej praktyczne podejście mądrej, kochającej matki z profesjonalizmem psychologicznym i medycznym. Łączy głębię z prostotą ujęcia - prostotą konieczną, by dzieci mogły zrozumieć intymne prawdy miłości i seksualności. O seksualności pisze z wrażliwością i delikatnością, ale zarazem wprost - bez uciekania od tematów trudnych - stwierdza.

Swój przewodnik po miłości i seksie, Inès de Franclieu rozpoczyna od prezentacji dzieciom tajemnicy płci człowieka i związanych z tym różnic pomiędzy chłopcem a dziewczynką. Ukazuje jak stopniowo zmieniają się narządy płciowe w okresie dojrzewania. Pomaga dziecku w poznaniu i zaakceptowaniu swego ciała oraz dokonujących się w nim zmian. A powstające nowe życie traktuje jako prawdziwy cud, którego etapy warto jest poznać. Od momentu poczęcia, poprzez poszczególne etapy ciąży, aż do urodzin. Powstawanie życia autorka ukazuje nie tylko jako fakt biologiczny, ale zawsze jako owoc miłości.

Życie płciowe człowieka autorka prezentuje więc w kontekście rozwoju uczuć wyższych. Ludzkie ciało i seks przedstawia jako najpiękniejszy instrument miłości, do której każdy z nas winien jednak dorosnąć. Dorosnąć i chronić po to, aby móc się nim nie tylko cieszyć, ale i obdarowywać drugą osobę. Dlatego ostrzega przed rozpoczynaniem życia seksualnego zbyt wcześnie. Prezentowana przez nią koncepcja życia seksualnego jest wizją głęboko chrześcijańską, choć werbalnie się do niej nie dowołuje.

Autorka książki radzi, aby rozmowy z dziećmi na ten temat rozpoczynać wcześnie, już od 5 roku, kiedy pojawiają się pierwsze ich pytania. W dzisiejszym świecie – tłumaczy - bardzo łatwo się zetknąć z wulgarnym językiem, a nawet pornografią, dlatego warto jest zacząć rozmowę w dzieckiem jak najwcześniej, zanim uzyska dostęp do tej wiedzy od rodzeństwa lub starszych kolegów.

„Rozmowy z dziećmi – podkreśla - zwłaszcza w młodszym wieku, będą krótkie, gdyż szybko zaspokajają one swoją ciekawość. Warto je powtarzać i w kolejnych rozmowach, inicjowanych przez nas lub dziecko, poszerzać zakres naszych odpowiedzi, zgodnie z potrzebami dziecka”.

Przyznaje, że rozmowy te powinny być prowadzone po pierwsze „w sposób rozważny” a po drugie winny być one „zindywidualizowane”, czyli dostosowane do poziomu rozwoju i wrażliwości dziecka.

Zapewnia rodziców, że „takie rozmowy z dzieckiem na tematy miłości i seksualności nie tylko dają mu poczucie bezpieczeństwa, ale również umacniają relację rodzic–dziecko i stanowią bazę do przyszłych rozmów, gdy stanie się ono nastolatkiem”. Najważniejsze jednak – zdaniem autorki – jest to, aby taką rozmowę zacząć już teraz... .

Książka może być cenną pomocą nie tylko dla rodziców, ale również nauczycieli, katechetów i wychowawców.

Książce towarzyszy strona internetowa: powiedzmi.pl, a zamówienia można składać na adres e-mail: kontakt@powiedzmi.pl

„Powiedz mi, co to jest miłość? Ciało-Miłość-Życie-Seksualność”; Inès de Franclieu; Wydawnictwo Inter Global Oświata, Warszawa 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Belgia: Kelly jest zdrowa, ale chce eutanazji, czuje się brzydka

2019-10-18 18:16

Krzysztof Bronk/vaticannews / Leuven (KAI)

W Belgii na oczach mediów rozgrywa się kolejny dramat cywilizacji śmierci. Od siedmiu miesięcy o eutanazję ubiega się tam cierpiąca na depresję 23-letnia Kelly z uniwersyteckiego miasta Leuven. Jej historia przypomina przypadek 17-letniej Noe Pothoven z sąsiedniej Holandii, która w maju tego roku skorzystała z prawa do eutanazji.

Vatican News

Dolegliwości młodej Holenderki wiązały się doświadczeniem gwałtu. Flamandka Kelly jest ładna, ma rodzinę i narzeczonego. Cierpi na paraliżującą nieśmiałość. Kiedy patrzę w lustro widzę potwora – opowiada dziennikarzom. I jak wielu młodych w jej wieku twierdzi, że po prostu się sobie nie podoba.

O możliwości, które oferuje eutanazyjne prawo w Belgii poinformował ją psycholog. Na eutanazję czeka już siedem miesięcy, bo aby śmiertelny zabieg został wykonany, potrzebna jest pozytywna opinia dwóch psychiatrów i jednego lekarza ogólnego. Jej rodzice i rodzeństwo, w tym siostra bliźniaczka, dowiedzieli się o całej sprawie dopiero kilka dni temu.

Przypadek Kelly budzi w Belgii zrozumiałe kontrowersje. Z powodów psychicznych jest wykonywanych w tym kraju 2,4 procent wszystkich eutanazji. Statystycznie co trzecia osoba, która wnioskuje o wspomagane samobójstwo ze względu na cierpienie psychiczne, otrzymuje aprobatę psychiatrów.

Przypadek Kelly budzi kontrowersję, bo przedostał się do mediów. W pełnym świetle ukazuje on zwyrodnienie państwa, które zamiast podać cierpiącym pomocą dłoń, oferuje im pomoc w samobójstwie. Przypomnijmy, że kiedy pół roku temu w Holandii uśmiercono 17-letnią Noę, Papież Franciszek zareagował na jej zgon tymi słowami: „Eutanazja i wspomagane samobójstwo są porażką wszystkich. Odpowiedź, do której jesteśmy wezwani to nieporzucanie nigdy tych, którzy cierpią; nie poddanie się, ale objęcie troską i miłością, by przywrócić nadzieję”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem