Reklama

Niedziela Częstochowska

Byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie...

Lipiec i sierpień to czas wyjątkowy nie tylko ze względu na odbywające się wtedy wakacje, ale zwłaszcza z uwagi na tysiące niestrudzonych pielgrzymów, którzy zamiast odpoczynku i leżenia na plaży wybierają setki przebytych pieszo kilometrów, aby dotrzeć do tronu Maryi – Królowej Polski.

Niedziela częstochowska 30/2018, str. 4

[ TEMATY ]

pielgrzymka

www.pielgrzymka.kielce.pl

Do Częstochowy już niedaleko

Zmęczeni, ale rozśpiewani – oto polscy pielgrzymi, którzy dla świata są często niezrozumiali, nie jest bowiem zwyczajne wyruszać pieszo na tak długie dystanse, często bez treningów i przygotowania. Podążają rok w rok wytyczonymi trasami w kierunku Częstochowy. Hart ducha, Boża miłość oraz chęć oddania swoich spraw i trudności Jezusowi przez ręce Maryi są w pielgrzymach tak wielkie, że nie potrafią ich zatrzymać przeciwności zewnętrzne, ból czy kontuzje ciała.

Na Jasną Górę przychodzą pielgrzymki z całego kraju. Pątnicy każdego roku, w aurze mocno świecącego letniego słońca, zatrzymują się na postoje i noclegi w parafiach naszej archidiecezji. Bardzo cieszy widoczna gościnność wśród zarówno naszych duchownych, jak i wiernych świeckich, którzy swoim czasem, pożywieniem i miejscem noclegowym służą pielgrzymom na wzór miłosiernego Samarytanina. Dotarliśmy do kilku parafii naszej archidiecezji, aby zobaczyć, jak od środka wyglądają przyjmowanie pielgrzymów i pomaganie im dobrze wypocząć na czas dalszej wędrówki.

Radomsko

Na początek miejscowość znajdująca się na pograniczu naszej archidiecezji, a mianowicie Radomsko, gdzie na terenie parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła każdego roku na nocleg zatrzymują się pielgrzymi z Koluszek, którzy nocują najczęściej u konkretnych parafian już od wielu lat, co zaowocowało bardzo zacieśnionymi relacjami.

Reklama

Pani Marysia, jedna z parafianek, która choć sama ze względów zdrowotnych nie może brać udziału w pielgrzymce, postanowiła wraz z rodziną gościć pielgrzymów z innego miasta. – 15 lat temu stwierdziłam, że będzie mi z tym lżej i będę szczęśliwa, gdy tych strudzonych pielgrzymów będę przyjmować na nocleg u nas w domu. Dzień, w którym ma przyjść pielgrzymka z Koluszek, jest dla nas wielkim świętem i radosnym przeżyciem. Przygotowujemy dom jak na przyjście najważniejszego Gościa, bo tak przecież jest – ci pielgrzymi przynoszą do naszej rodziny Boga i Jego Matkę. Pielgrzymi są bardzo szczęśliwi i wdzięczni – relacjonuje wzruszona parafianka. Olczykowie każdego roku przyjmują cztery panie, które w ramach wdzięczności zanoszą prośby i troski gościnnej rodziny do Matki Bożej.

Rędziny

Podążając dalej starą trasą w kierunku Częstochowy, którą przechodzi niezliczona liczba pielgrzymek, docieramy do Rędzin, gdzie w parafii pw. św. Otylii na postój zatrzymuje się ok. dwudziestu z nich, a nocują dwie – łowicka oraz pielgrzymka z Woli Krzysztoporskiej. Jak informuje nas proboszcz ks. Paweł Kłos, pielgrzymi nocują zarówno u parafian, jak i w namiotach. Ciekawostką jest, że część z nich wybiera na nocleg także salę gimnastyczną pobliskiej szkoły, gdzie parafia wraz z gronem pedagogicznym przygotowują miejsce do spania. Najbardziej charakterystyczną grupą nocującą w Rędzinach jest Łowicka Piesza Pielgrzymka Młodzieżowa, bardzo barwna i rozśpiewana. Pątnicy każdego roku wspólnie spędzają czas w parafialnym kościele na Apelu Jasnogórskim oraz radosnym uwielbieniu Boga.

Mstów

Mstów to miejscowość oddalona od Jasnej Góry o 16 km, przez którą przechodzą jedne z największych pielgrzymek, tj. warszawska, przemyska czy kielecka. Proboszcz parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Mstowie, którą opiekuje się Zakon Kanoników Regularnych Laterańskich – ks. Dawid Kover informuje nas, że w parafii nocleg ma m.in. wspomniana wcześniej pielgrzymka warszawska. Przenocowanie tak dużej grupy wiernych na pewno nie jest najłatwiejsze, jednak jak zaznacza proboszcz: – Parafianie bardzo ofiarnie włączają się w pomoc pielgrzymom, od wielu lat goszcząc ich pod swoimi dachami, udostępniają łazienki, przygotowują obiadokolacje oraz śniadania. Do pomocy włącza się także gmina, udostępniając punkty poboru wody pitnej. Część chętnych pielgrzymów nocuje również w samym klasztorze, gdzie często w niełatwych warunkach pielgrzymi mogą dodatkowo zasmakować życia klasztornego, które swą prostotą i cichością otwiera jeszcze bardziej na tajemnicę zjednoczenia się z Bogiem.

Reklama

Cielętniki

Dalszy szlak pielgrzymkowy prowadzi nas do Cielętnik, gdzie łącznie nocuje siedem pielgrzymek. Parafia gości przybyłych zarówno na plebanii, jak i – podobnie jak w pozostałych przedstawionych parafiach – u wiernych i w namiotach na placu kościelnym. Parafianie chętnie włączają się w dzieło jak najlepszego ugoszczenia strudzonych pielgrzymów, przygotowując dla nich posiłki i służąc obecnością, dobrym słowem oraz wolnym czasem. Ksiądz proboszcz zdradził nam ciekawostkę, że przez Cielętniki każdego roku przechodzi pielgrzymka z Szydłowca – rodzinnej miejscowości naszego arcybiskupa Wacława Depo. – W minionym roku Ksiądz Arcybiskup sprawił wielką radość pielgrzymom z Szydłowca, gdyż zjawił się właśnie w Cielętnikach, aby pozdrowić pielgrzymów przechodzących ze swojego rodzinnego miasta, porozmawiać z nimi, dodać im otuchy i pobłogosławić ich na dalszy czas trudów pielgrzymowania” – podkreśla proboszcz ks. Tadeusz Król.

Lubojna

Im bliżej Częstochowy, tym większa liczba przechodzących pielgrzymek. Tak też jest w przypadku parafii w Lubojni, oddalonej od Jasnej Góry o 10 km, przez którą, jak podaje „Niedzieli” ks. Robert Rajczyk, „każdego roku przebywa ok. trzydziestu pielgrzymek z różnych zakątków Polski; pięć z nich nocuje na terenie parafii”. Parafianie z Lubojni są bardzo życzliwi i gościnni, przygotowują każdego roku przybyłym braciom i siostrom ciepłe zupy, kawę, herbatę, służą pomocą i uśmiechem, przez co czynią trud pielgrzymowania znacznie łatwiejszym.

* * *

Podane przykłady ukazują nam, że nieważne, w jakiej części naszej archidiecezji się znajdują – czy w jej najdalszych zakątkach, czy tuż przy duchowej stolicy Polski, nasze parafie są równie gościnne. Dla obserwatora z zewnątrz przyjęcie na nocleg czy przygotowanie posiłku może nie być wielkim wyczynem, jednak dla strudzonych, zmęczonych marszem pielgrzymów, często kontuzjowanych i obolałych, widok czekających na nich uśmiechniętych braci i sióstr jest najlepszym lekiem na zmęczenie i trud pielgrzymowania. Pątnicy, widząc wielkie zaangażowanie i zapał wkładany przez parafian w jak najlepsze ich przyjęcie, nabierają nowych sił i motywacji na dalszą drogę. Gdy się obserwuje, z jak wielkim zaangażowaniem nasi wierni włączają się w służbę przybyłym pielgrzymom oraz jak dużo ciepła i miłości im dają, na myśl nasuwają się słowa Jezusa, który zaznaczał, że cokolwiek uczynimy jednemu z naszych bliźnich, tak naprawdę uczynimy samemu Bogu.

Dzięki ofiarności i gościnności parafian naszej archidiecezji pielgrzymi mogą spokojnie realizować cel, który założyli sobie na początku swojej drogi, na której mają wielką szansę spotkać żywego Boga, zgłębić swoją wiarę, oddać Jezusowi wszelkie problemy i na wzór Matki Bożej z całego serca Mu zaufać.

Wzajemne spotkanie goszczących parafian i przybyłych pielgrzymów otwiera obie strony na obecność Bożą, uczy miłości i bezinteresownej służby. Takie spotkanie może się okazać spotkaniem z samym Panem Jezusem, ponieważ „był przybyszem, a przyjęliśmy Go, był głodny, a daliśmy Mu jeść, był spragniony, a daliśmy Mu pić”.

2018-07-25 11:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Małżeńska pielgrzymka na Jasną Górę

2020-08-04 12:04

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Pielgrzymka 2020

facebook.com

Czy ten rok musi być pielgrzymkowo rokiem straconym? Czy marzenia o kolejnej pielgrzymce musimy odłożyć na co najmniej przyszłe lato? Zapytaliśmy o to Łukasza i Monikę Feniszów – małżeństwo, które w tym roku wyruszyło we wspólną, małżeńską pielgrzymkę ze Śląska na Jasną Górę.

Damian Krawczykowski: Czy potrafilibyście przeżyć wakacje bez pielgrzymki?

Monika i Łukasz Fenisz: Właśnie dlatego, że trudno było nam przyjąć do wiadomości, iż tegoroczna pielgrzymka się nie odbędzie, postanowiliśmy wyruszyć w nieco inną – małżeńską drogę. Od kilkunastu lat co roku pielgrzymujemy do Matki Boskiej Częstochowskiej. Tylko raz nasze wyjście stało pod znakiem zapytania – siedem lat temu w trakcie trwania naszej parafialnej pielgrzymki braliśmy ślub – ale wspólnie zdecydowaliśmy, by wybrać się wtedy z inną parafią. Odpowiadając więc na pytanie: pewnie potrafilibyśmy przeżyć wakacje bez pielgrzymowania, ale po co? (uśmiech)

Kiedy okazało się, że pielgrzymka nie wyruszy, postanowiliśmy iść sami. Ten rok miał być dla nas wyjątkowy, bo oprócz drogi na Jasną Górę czekała nas również droga do Santiago de Compostela. To właśnie Santiago jest naszym ulubionym miejscem po Jasnej Górze. W tym roku ponownie postanowiliśmy pójść najpierw do grobu św. Jakuba, a potem do naszej częstochowskiej Matki. Jako że i te plany musieliśmy zmienić, udało nam się połączyć te dwie drogi w jedną – szlakiem Jakubowym (Camino Jasnogórskie) poszliśmy do Maryi.

Jakie uczucia towarzyszyły Wam podczas pielgrzymowania? Na pewno była to inna pielgrzymka niż ta z tłumem kompanów, ale czy gorsza?

Brakowało nam wspólnego śpiewu, rozmów z całą rzeszą znajomych, z którymi co roku pielgrzymujemy, obecności księdza w drodze, a także transportu, który wiózłby nasze bagaże. Te wszystkie braki nie wpłynęły jednak na to, że pielgrzymka była gorsza. Była po prostu inna. Sami śpiewaliśmy, modliliśmy się, rozmowy, które prowadziliśmy, były… takie nasze, małżeńskie. Bagaż na plecach z kolei jeszcze bardziej dodawał klimatu, który odczuwalibyśmy, będąc w Hiszpanii.

Czy macie jakieś przesłanie dla wiernych, którzy nie mogą uczestniczyć w zorganizowanych pielgrzymkach? Warto podejmować indywidualne inicjatywy? Czy zbliżają one do Boga?

Wielu żałuje, że pielgrzymki w tym roku się nie odbędą. Ale to naprawdę nie musi być stracony czas. Zachęcamy, by zabrać swoich bliskich i wyruszyć w drogę. Wyjście można zaplanować na wiele sposobów (jedna wskazówka: jeśli pójdziecie z cięższym plecakiem, nie planujcie 50 km jednego dnia – to było dość szalone). Mamy w Polsce wiele sanktuariów maryjnych – nie musimy pójść do Częstochowy, bo dla wielu osób może to być niewykonalne. Warto jednak poszukać takiego miejsca w swojej okolicy.

Nie bójcie się wyjść z domu i pielgrzymować. „Tam, u kresu dróg, czeka nas Matka, czeka nas Bóg”. Czekali na nas, czekają i na was.

____________________________________

Tak Łukasz i Monika relacjonują swoją tegoroczną pielgrzymkę na swoich kontakch w mediach społecznościowych:

Miało nie być w tym roku pielgrzymek. Mimo planów, by latem wrócić na portugalsko-hiszpański szlak, a potem – tradycyjnie – pójść halembskim, i my początkowo z nich zrezygnowaliśmy. Zupełnie niepotrzebnie. Chęć zostawienia choć na chwilę codzienności zwyciężyła i po kilku dniach znaleźliśmy się na szlaku.

Małżeńska droga. Piękna. Niezwykle trudna. Jak codzienne wspólne życie :)

Ważne jest dążenie do tego, by ten trud był piękny. Piękny, bo przeżywany razem. Ponad 50 kilometrów pierwszego dnia z kilkukilogramowymi plecakami przeszliśmy z ogromną radością. Mimo fizycznego trudu każdy odcinek wywoływał szerokie uśmiechy na naszych twarzach. Nawet pomimo ponad trzynastogodzinnego marszu.

Drugi dzień obnażył wszystkie nasze słabości. Poniedziałkowy wysiłek uwydatnił największy ból, jakiego doświadczyłam w ciągu kilkunastu pielgrzymek. Dla obojga przejście już o wiele krótszej trasy, bo prawie 35-kilometrowej, było ogromnym wysiłkiem. Nieocenione jest wsparcie drugiego człowieka. Dokładnie tak jak w życiu. Z nim łatwiej. Łatwiej iść, dostrzegać piękno wokół, przechodzić ponad tym, co trudne. Łatwiej się uśmiechać.

Pielgrzymi! (Szczególnie ci halembscy). Wielu żałuje, że nasza pielgrzymka w tym roku się nie odbędzie. Ale to naprawdę nie musi być stracony czas. Zabierzcie swoich bliskich i wyruszcie w drogę. Może nie jesteś gotowy na wędrówkę z całym bagażem, ale przecież można zaplanować to wyjście na wiele sposobów (jedna wskazówka: jeśli pójdziecie z cięższym plecakiem, nie planujcie 50 km jednego dnia – to było dość szalone).

Nie bójcie się jednak wyjść z domu i pielgrzymować. „Tam, u kresu dróg, czeka nas Matka, czeka nas Bóg”. Czekała na nas, którzy – po wędrówce szlakiem Jakubowym – dotarliśmy wykończeni jak nigdy. I wierzcie mi – to Jej spojrzenie miało jeszcze większą wartość niż dotychczas.

CZYTAJ DALEJ

Projekt rozporządzenia o podwyżkach dla nauczycieli skierowany do konsultacji

2020-08-04 15:51

[ TEMATY ]

nauczyciel

nauczyciele

stock.adobe.pl

Minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski skierował we wtorek do opiniowania i konsultacji publicznych projekt rozporządzenia w sprawie minimalnych stawek wynagrodzenia nauczycieli, zakładający podwyżkę wynagrodzeń nauczycieli od 1 września tego roku.

Załącznikiem do projektu rozporządzenia jest tabela, w której podane są wysokości 12 stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli. Uwzględnione są wszystkie cztery stopnie awansu zawodowego nauczycieli, tj. stażysta, nauczyciel kontraktowy, nauczyciel mianowany i nauczyciel dyplomowany, oraz trzy poziomy wykształcenia.

Najliczniejsza grupa nauczycieli to osoby z tytułem zawodowym magistra i z przygotowaniem pedagogicznym. W tabeli podano, że w tej grupie wynagrodzenie nauczyciela stażysty od 1 września wynosić ma 2949 zł brutto (oznacza to wzrost o 167 zł brutto), nauczyciela kontraktowego – 3034 zł brutto (wzrost o 172 zł brutto), nauczyciela mianowanego – 3445 zł brutto (wzrost o 195 zł brutto) i nauczyciela dyplomowanego – 4046 zł brutto (wzrost o 229 zł brutto).

Zgodnie z ustawą budżetową na 2020 r. płace nauczycieli mają wzrosnąć o 6 proc. od września tego roku. W tzw. ustawie okołobudżetowej zapisano, że nauczyciele mają otrzymać podwyżkę nie później niż do 30 września 2020 r., z wyrównaniem od 1 września. W związku z zaplanowaną podwyżką zwiększona została subwencja oświatowa – wynosi 49 mld 835 mln 775 tys. zł, jest wyższa od ubiegłorocznej o 6,2 proc. (PAP)

Autorka: Danuta Starzyńska-Rosiecka

dsr/ joz/

CZYTAJ DALEJ

W modlitwie i deszczu - [40. PPW - dzień 2] [RELACJA]

2020-08-04 20:41

Michalina Stopka

Mimo padającego deszczu, pielgrzymi grup 1 - pokutnej i 18 - karmelitańskiej z uśmiechem na twarzach, a jednocześnie w skupieniu modlitewnym przemierzali kolejne kilometry, aby przedłużyć “Sztafetę do Maryi”.

Pierwszym punktem dnia była Msza św. w Sanktuarium św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy.

Homilię wygłosił ks. bp Jacek Kiciński.

Więcej tutaj

Następnie pielgrzymi udali się na trasę w kierunku Boleścina. Był to najtrudniejszy odcinek, dzisiejszej drogi. Spowodował to padający deszcz. Podczas tego etapu konferencję wygłosił ks. prof. Włodzimierz Wołyniec, przewodnik gr. 1. Na pierwszym postoju, w miejscowej kaplicy pielgrzymi odmówili z Liturgii Godzin, Godzinę Czytań

GALERIA ZDJĘĆ nr 1

Niestety z powodu problemów technicznych, nie udało się nam zarejestrować konferencji.

Na drugim etapie z Boleścina do Jaksonowic przewidziany był etap ciszy oraz konferencja o. Krzysztofa Piskorza, karmelity bosego, przewodnika gr. 18. Na postoju, w kościele pielgrzymi odmówili Modlitwę Południową z Liturgii Godzin.

GALERIA ZDJĘĆ nr 2

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję