Reklama

Wiara

Uwierzyć i doświadczyć

O cudzie, jakim jest uzdrowienie na duszy i ciele, współpracy z łaską oraz umacnianiu w wierze z Marcinem Zielińskim, liderem Wspólnoty Uwielbienia „Głos Pana” ze Skierniewic, rozmawia Małgorzata Sobczuk

Niedziela Ogólnopolska 34/2018, str. 50-53

[ TEMATY ]

wiara

Niedziela Młodych

Tomasz Rozmus

Małgorzata Sobczuk: – Jeżeli wierzysz, możesz być uzdrowiony. Co zrobić, gdy brakuje nam tej wiary, dotyka nas problem choroby, cierpienia, a często zwątpienia? Jak uwierzyć i doświadczyć łaski?

Marcin Zieliński: – Choroba może czasem stać się błogosławieństwem, szczególnie dla kogoś, kto żyje bez Boga. Nagle coś się dzieje i – zgodnie z przysłowiem – jak trwoga, to do Boga. Człowiek w dramacie swojego życia zaczyna szukać Pana Boga, bo wie, że sam nie da sobie rady. Nie mówię, że Pan Bóg zsyła na niego choroby, ale mówię, że czasem nawet z dramatu może wyciągnąć błogosławieństwo. W Biblii mówi przecież: szukaj Mnie z całego serca, a Mnie znajdziesz (por. Jr 29, 10). Pan Bóg robi to na wiele sposobów. Czasami w naszym życiu zaczynają pojawiać się osoby pełne wiary, niby przypadkiem zaczynamy słyszeć o jakichś spotkaniach, na których dzieją się podobne rzeczy. Myślę, że jest to taka wędka, którą Pan Bóg przyciąga do siebie ludzi, żeby usłyszeli o Nim, żeby mogli doświadczyć Jego miłości. Uzdrowienie jest jednym ze sposobów właśnie na to, żeby Pan Bóg pokazał: tutaj jestem, żyję i troszczę się o twoje życie.

– A Twoje doświadczenie działania Jesusa?

– Pan Bóg działa w różnych miejscach. Nie jest tylko tak, że działa w danym miejscu, że zamyka się w kościele. Jak mówi papież Franciszek, miejscem chrześcijan tak naprawdę jest ulica. Trzeba tam iść i głosić, z niej ściągać ludzi do Kościoła, do wspólnoty. Widzieliśmy wiele świadectw uzdrowień w różnych miejscach: jadąc pociągiem, w centrach handlowych, kiedy modliliśmy się za innych. To jest najlepszy dowód na to, że Bóg działa przez nas. Mamy w sobie Ducha Świętego, jesteśmy Jego świątyniami, i jeśli tylko pozwalamy Mu w nas mieszkać, pozwalamy, by działał w nas, to cuda będą działy się tak naprawdę wszędzie, gdziekolwiek pójdziemy. Jezus, kiedy chodził po ziemi, nie czynił znaków tylko w danym miejscu. W Ewangelii wg św. Jana (4, 1-42 – przyp. red.) Samarytanka pyta Jezusa: gdzie mamy czcić Boga – czy na Górze, czy w świątyni jak mówią Samarytanie, czy jak mówią Żydzi? A Jezus mówi: przychodzi godzina, kiedy prawdziwi czciciele będą czcić Boga nie w jakimś konkretnym miejscu, ale w duchu i w prawdzie. To znaczy: Boża obecność mieszka w nas i wszędzie tam, dokąd idziemy. Jesteśmy dla ludzi Ewangelią, którą mogą przeczytać i której mogą doświadczyć również przez uzdrowienie. To jest moje doświadczenie, że tam, gdzie jestem z ludźmi, modlę się z nimi, czy to na uczelni, czy w miejscach prywatnych, to tam Pan Bóg działa.

– Doświadczyłeś sam łaski uzdrowienia?

– Osobiście nie doświadczyłem uzdrowienia, za to widzę, jak Bóg uzdrawia innych. Choć i mnie jakieś drobnostki zabierał. Uzdrowienie jest jednym ze znaków, bardzo nielicznych, czasem niedocenianych. Są ludzie, którzy mówią: po co te uzdrowienia, po co zwracać na nie uwagę. Gdyby nie było to ważne, to Jezus nie spędziłby większości swej posługi na uzdrowieniach. To jest przestrzeń, którą Pan Bóg chce człowiekowi pokazać. Zresztą w Starym Testamencie sam nazwał siebie, „jestem Jahwe”, czyli Bóg, który chce być twoim lekarzem. Skoro sam Bóg nam się tak przedstawia, to i my powinniśmy tak Go traktować.

– Zostałeś posłany i obdarzony konkretnym charyzmatem. Proszę, zdradź, jak on działa. Pomaga i przywraca w innych wiarę?

– Wielu ludzi woli mówić, że ten ma dar taki, a tamten inny. Oczywiście, Pan Bóg rozdaje dary jak chce. Jeden ma dar prorokowania, drugi dar czynienia cudów, trzeci tłumaczenia języków. Jednak musimy położyć większy nacisk na nasze powszechne kapłaństwo. Każdy z momentem chrztu, jak przypomina Katechizm Kościoła Katolickiego, jest włączony w funkcję królewską, proroczą i kapłańską. Jesteśmy wszyscy w powszechnym kapłaństwie. Jeżeli to zrozumiemy, w końcu sami zaczniemy modlić się, szukać Boga we własnym życiu. Zostaliśmy bierzmowani, czyli dostaliśmy pieczęć Ducha Świętego. Jesteśmy wezwani, by być świadectwem dla świata. Pan Bóg faktycznie daje charyzmaty, ale też daje obietnice, które są dostępne dla każdego wierzącego. Każdy, kto uwierzy, może spodziewać się tych znaków. Moje przesłanie jest takie: musisz dowiedzieć się, że jesteś Bożym dzieckiem, że masz dziedzictwo, jesteś synem, córką Boga i z tego dziedzictwa musisz zacząć korzystać. W tym dziedzictwie są wspaniałe obietnice. My we wspólnocie modlimy się za chorych wszędzie, gdzie jesteśmy. Widzimy świadectwa uzdrowionych z wad wzroku. Mieliśmy świadectwo dziewczyny, która chorowała na czerniaka złośliwego. Ten po 4 dniach zupełnie zniknął. W trakcie modlitwy czuła, że coś dzieje się z tym znamieniem. Po dniu zmienił barwę. Po 4 dniach nie było go w ogóle. Była u lekarza i on potwierdził, że jest zupełnie zdrowa. Tych świadectw jest naprawdę wiele i one pokazują, że Bóg troszczy się o nas. Angażuje się w nasze codzienne życie. Gdybyśmy jako chrześcijanie to zrozumieli, zaczęli robić to, do czego jesteśmy wezwani, to o wiele więcej osób zobaczyłoby, że Jezus żyje, i nie szukałoby pomocy u bioenergoterapeutów czy wróżek. Ci nie posługują w Duchu Świętym, ale w innym duchu.

– Do tego potrzebny jest głos Pana. By Go usłyszeć, trzeba otworzyć się na Jego działanie. Nie jest to proste dla tych, którzy żyją w pojedynkę. Jak pomóc ludziom, którzy na głos Pana się zamykają i nie doświadczają tego, co może się wydarzyć?

– Potrzebujemy wspólnot, bo to są środowiska, w których uczymy się słuchać głosu Bożego, uczymy się też, jak coraz mniej błędów popełniać, bo wiadomo, że będziemy je popełniać. I tak jak dzieci, które uczą się chodzić, upadają raz, drugi, trzeci, piąty, albo osoby, które uczą się nowych języków – musisz zaryzykować, że czasem popełnisz błąd. Pomylisz się, ale zapamiętasz tę lekcję. Tak samo jest z chodzeniem w Duchu Świętym. Jeśli chcesz nauczyć się chodzić w Nim, to musisz zacząć ryzykować, a wspólnota jest miejscem, w którym powinniśmy być w stosunku do siebie pełni miłości, przebaczenia. Dać sobie przestrzeń do tego, byśmy modlili się wzajemnie i wspólnie rozeznawali. To są miejsca wzrostu, dzięki którym łatwiej wejść w posługiwanie i usłyszeć Boży głos. Moje doświadczenie jest takie, że jeżeli osoby są we wspólnotach, to ich życie modlitewne jest dużo bardziej stabilne. Osoby, które nie mają wspólnot, dryfują dość mocno. Wspólnota jest kluczem.

– Napisałeś książkę „Rozpal wiarę, a będą działy się cuda”. Jak rozpalać wiarę w młodych ludziach, szczególnie tych, których spotykasz na swojej drodze?

– Najbardziej skutecznym sposobem jest dawanie świadectwa. Papież Paweł VI powiedział, że świat dzisiaj potrzebuje świadków, nie nauczycieli, a jeśli nauczycieli, to tych, którzy są świadkami. Mamy tak dużo teorii w życiu i potrzebujemy w końcu skosztować, zobaczyć, doświadczyć. Ewangelia to doświadczenie niesie ze sobą. Świadectwo jest najbardziej autentycznym dowodem, którego nie da się podważyć, ponieważ mojego doświadczenia Boga nikt nie może podważyć, twojego doświadczenia Boga nikt nie może podważyć, ponieważ ty wiesz, co się stało w twoim życiu. Świadectwa rozpalają serca – kiedy nie mówimy w teorii, że Bóg może uzdrawiać, ale dajemy świadectwo uzdrowienia.

– Jak współpracować z łaską i podtrzymać uzdrowienie?

– Przede wszystkim trzeba zrozumieć, że uzdrowienie czy cokolwiek, co Pan Bóg czyni, jest łaską. Możesz je przyjąć i jest zupełnie za darmo. Jeśli Bóg ci to daje, to nie po to, żeby je odebrać. Jest napisane w 10. rozdziale Ewangelii wg św. Jana, że wróg przyszedł, by kraść, zabijać i niszczyć, a Syn Człowieczy przyszedł, by dać nam życie w obfitości. Wszystko, co da ci Bóg, będzie dobre. On jest dawcą dobrych darów. Wróg przychodzi, aby to wykraść. Nie możemy dać się okraść. Kiedy diabeł przychodzi, nie musisz krzyczeć ze strachu, ale powiedz: odejdź z mojego życia w imię Jezusa, bo należę do Niego. Nie możemy się bać, ale musimy czasem wejść w konfrontację o własne życie. Kiedy wróg przychodzi, to niech wie, że nie ma do ciebie prawa, bo żyjesz z Jezusem. Jeżeli to zrozumiemy, to owoce, które Bóg nam daje, będą trwałe i widoczne dla jeszcze większej liczby osób.

26-letni Marcin Zieliński prowadzi spotkania modlitewne, podczas których chorzy odrzucają kule, a niewidomi odzyskują wzrok. Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. Autor artykułów do czasopism, takich jak „Gość Niedzielny”, „Szum z Nieba” czy „Nasze Inspiracje”. Podzielił się również swoim świadectwem w książce Marcina Jakimowicza „Pan Bóg? Uwielbiam!”. Jest też autorem książki „Rozpal wiarę, a będą działy się cuda”.

2018-08-21 12:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Opole uwielbia

Niedziela Ogólnopolska 34/2019, str. 40-41

[ TEMATY ]

Niedziela Młodych

Michał Banaś

Od 10 lat śpiewają na chwałę Pana

Na początku była myśl, dlaczego by nie zorganizować koncertu uwielbienia będącego uwieńczeniem uroczystości Bożego Ciała, podobnie jak robi to Rzeszów. Było też pragnienie serca, by modlić się za ludzi młodych...

Ksiądz Eugeniusz Ploch, wówczas ojciec duchowny w Wyższym Seminarium Duchownym w Opolu, pragnienie i pytania przekuł w działanie. I tak po raz pierwszy w diecezji opolskiej w 2010 r. z jego inicjatywy i z pomocą raciborskiego zespołu Przecinek odbył się I Koncert Uwielbienia. Była to też doskonała okazja, by oficjalnie rozpocząć w diecezji zorganizowaną modlitwę za młode pokolenie.

Z błogosławieństwem pasterza

Biskupowi opolskiemu Andrzejowi Czai zależało, by parafie stały się Ogniskami Modlitwy za Młode Pokolenie. – W naszej diecezji w wielu parafiach przed codzienną Mszą św. jest odmawiany Różaniec – tłumaczy ks. Marcin Cytrycki, który dołączył do organizatorów koncertów rok później. – W jeden wyznaczony przez proboszcza dzień parafianie modlą się w intencji młodych ludzi. Ta modlitwa w wielu parafiach trwa do dziś – zapewnia ks. Marcin. Podobnie jest z modlitwą uwielbienia. Owocem opolskiego koncertu są m.in. wieczory uwielbienia, które odbywają się regularnie w kilkunastu parafiach diecezji opolskiej. Ci sami ludzie, którzy w wieczór uroczystości Bożego Ciała gromadzą się w Opolu, wracają do swoich domów i chcą dalej modlić się śpiewami uwielbienia.

Z pasją i miłością

Od początku organizatorom zależało, aby zespołowi towarzyszył chór. Przez pierwsze trzy lata zespół wspierały chóry młodzieżowe: Capricolium z Głuchołaz i Silesia Cantat z Głubczyc. – Później pojawiła się idea, aby więcej osób włączyło się w śpiew, dlatego zaprosiliśmy wolontariuszy. To było dobre posunięcie, dziś spora część chóru, ok. 40 osób, to stały skład, na nich zawsze można liczyć. Ci, którzy chcą z nami śpiewać, mogą zgłaszać się przez stronę: koncertuwielbienia.pl – wyjaśnia ks. Cytrycki. Wszyscy, którzy choć raz byli na koncercie uwielbienia, wiedzą, że to nie jest zwykłe śpiewanie. Tu ważny jest Ten, o którym się śpiewa i dla którego się śpiewa. – W naszych działaniach chcemy, by Pan Jezus był na pierwszym miejscu. Zawsze podkreślamy i pamiętamy, że to śpiew dla Niego, stąd #OpoleUwielbia, a słowo „koncert” bardzo świadomie od tego roku pojawia się dopiero w podtytule – tłumaczy ks. Marcin.

Wraz z nową grupą chórzystów wolontariuszy zrodził się pomysł warsztatów uwielbienia. To dwa (początkowo trzy) weekendy, kiedy śpiewający spotykają się i spędzają wspólnie czas nie tylko na nauce emisji głosu, artykulacji, próbach. To w pewnym sensie także duchowa formacja z modlitwą, konferencjami i Eucharystią, z uczeniem się, czym jest uwielbienie.

Za warsztatami i całym muzycznym przedsięwzięciem stoją profesjonaliści. Tak się złożyło, że za przygotowanie chóru przez lata odpowiedzialni byli absolwenci Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Dziś chór prowadzi i przygotowuje Anna Sikora, doskonała dyrygentka młodego pokolenia, na co dzień współpracująca z Diecezjalnym Instytutem Muzyki Kościelnej w Opolu. W tym trudnym zadaniu pomaga jej Krzysztof Pytko, od lat zaangażowany muzycznie w wielu miejscach diecezji. Zespół muzyczny to grupa muzyków Opolskich Wieczorów Uwielbienia wspierana przez grupę filharmoników opolskich. Na co dzień profesjonalni muzycy współtworzący różne muzyczne projekty. Udowadniają, że katolicy mogą robić dobrą muzykę, ładnie zaaranżowaną, zagraną i zaśpiewaną. Oczywiście, zespół nie składa się z samych profesjonalistów, ale i z wolontariuszy śpiewających w chórze, którzy wkładają mnóstwo pracy, prywatnego czasu i serca, by robić to dobrze. Mało tego, zaproszeni do tworzenia koncertu są wszyscy przez wspólne uwielbianie Pana Jezusa, w czym pomaga tekst pieśni wyświetlany na telebimie. – Jedynym na widowni jest Pan Jezus! On jest tym, dla którego jest cały ten koncert. To właśnie dla Niego kilkumiesięczne przygotowania, dla Niego cały wysiłek tylu młodych ludzi, dla Niego tak wielkie przedsięwzięcie – mówią inicjatorzy wydarzenia.

Ludzie i idea

Za każdą ideą stoją konkretni ludzie. Opole Uwielbia to przede wszystkim jego pomysłodawca i organizator – ks. Eugeniusz Ploch, obecnie proboszcz parafii Ducha Świętego w Winowie i członek Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji przy KEP; to również ks. Marcin Cytrycki, proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gosławicach, były duszpasterz akademicki w DA Resurrexit. W tym roku do zespołu dołączył obecny duszpasterz akademicki ks. Łukasz Knosala. Ważna postać w ekipie to Piotr Kotas, kompozytor i aranżer, pieśni znane i śpiewane od wieków w jego aranżacjach są w nowy sposób odczytywane i odbierane.

Wielu, którzy tworzą Chór Corpus Christi i zaczynali jako młodzi ludzie, dziś dalej przyjeżdża i śpiewa dla Boga, choć ich życie prywatne mocno się zmieniło od pierwszego koncertu zagranego w parku AK w Opolu 10 lat temu. Często mają mężów, żony, dzieci – i w Boże Ciało przyjeżdżają do Opola, by wielbić Boga.

Owoce

Sara Nestorowicz, która przez wiele lat dyrygowała chórem, od trzech lat współtworzy koncert uwielbieniowy we Wrocławiu – wNieboGłosy. Swojego męża Michała poznała właśnie podczas warsztatów w Opolu. Arkadiusz Wiertelak też zaczynał w Opolu, dziś jest kierownikiem artystycznym, aranżerem i głównym organizatorem Zielonogórskiego Koncertu Uwielbienia. Marek Kudra, który pomagał przy kilku edycjach opolskiego koncertu, dziś jest prężnie działającym dyrygentem muzyki klasycznej.

– Opolskie doświadczenie przenoszone jest na dalszy grunt. To bardzo cieszy – przyznają zgodnie księża Marcin i Eugeniusz. W Polsce coraz więcej miast organizuje koncert na kształt Jednego Serca Jednego Ducha z Rzeszowa. Zwłaszcza młodzi ludzie chcą manifestować swoją wiarę w Żywego Boga przez udział w wieczornych koncertach uwielbienia. Są one niczym zwieńczenie uroczystej procesji ulicami miast i wsi, gdzie publicznie wyznaje się wiarę w Boga ukrytego w Najświętszym Sakramencie.

CZYTAJ DALEJ

USA: uczestnicy protestów zdewastowali nowojorską katedrę św. Patryka

2020-06-01 09:27

[ TEMATY ]

USA

Ks. Cezary Chwilczyński

Uczestnicy protestów, które wybuchły w USA po śmierci Afroamerykanina George’a Floyda, zbezcześcili katedrą św. Patryka na nowojorskim Manhattanie. Na ścianach i schodach tej jednej z najbardziej znanych świątyń amerykańskich wypisali sprayem wulgarne oraz wzywające do walki z rasizmem napisy.

Na jednej ze ścian katedry przy 51. Ulicy w Nowym Jorku czerwonymi wypisano czerwoną farbą wulgarne słowo, a obok wandale umieścili napis "BLM", odwołujący się do międzynarodowego ruchu „Black Lives Matter”, którego główną ideą jest przeciwstawianie się przemocy i niesprawiedliwości wobec społeczności Afroamerykanów. Na czarno wypisano też: „Bez sprawiedliwości nie ma pokoju”.

Gwałtowne protesty, podczas których doszło do starć z policją, podpaleń, rabunków, a także ataków na broniących swej własności ludzi i przypadkowych przechodniów, zdarzyły się w ciągu ostatnich kilku dni w 40 miastach USA. Powodem była śmierć 46-letniego czarnoskórego George’a Floyda, który zmarł 25 maja na skutek brutalnej interwencji policji w Minneapolis. Cały świat mógł zobaczyć w mediach zarejestrowaną na wideo scenę, gdy biały policjant przez kilka minut przyciska kolanem gardło zatrzymanego mężczyzny.

CZYTAJ DALEJ

Franciszek: dziewictwo konsekrowane znakiem bogactwa darów Ducha, miłości Boga i nadziei

2020-06-01 15:35

[ TEMATY ]

Franciszek

dziewica konsekrowana

Grzegorz Gałązka

Na znaczenie powołania do dziewictwa konsekrowanego jako znaku obfitości darów Ducha Świętego dla Kościoła oraz znaku nadziei wskazał Ojciec Święty w swoim przesłaniu z okazji 50. rocznicy promulgowania Obrzędu Konsekracji Dziewic. Papież zachęcił je do ukazywania światu miłości Pana Boga, aby były kobietami miłosierdzia a także kobietami radości.

Franciszek przypomniał, że instytucja dziewic konsekrowanych ma swoje korzenie w starożytności. „Wasze powołanie ukazuje niewyczerpane i różnorodne bogactwo darów Ducha Zmartwychwstałego, który czyni wszystko nowe (por. Ap 21, 5). Jednocześnie jest ono znakiem nadziei: wierność Ojca również i dziś budzi w sercach niektórych kobiet pragnienie poświęcenia się Panu w dziewictwie konsekrowanym” – stwierdził Ojciec Święty. Zaznaczył, że jest ono przeżywane na co dzień we własnym, zwyczajnym środowisku społecznym i kulturowym, będąc zakorzenione w rzeczywistości Kościoła lokalnego.

Papież podkreślił znaczenie kierownictwa biskupów, czuwających nad rozeznaniem powołania oraz formacją dziewic konsekrowanych. „Jesteście powołane, aby doświadczyć i zaświadczyć, że Bóg w swoim Synu, jako pierwszy nas umiłował, i że Jego miłość, która jest dla wszystkich, ma moc przemiany grzeszników w świętych” – wskazał Franciszek.

Dodał, że konsekracja przeznacza tę kategorię osób dla Boga, nie odsuwając ich jednak od środowiska, w którym żyją i w którym powinny dawać świadectwo w stylu ewangelicznej bliskości. Zachęcił, aby w ten sposób dopomogły one „Kościołowi kochać biednych, rozpoznawać formy ubóstwa materialnego i duchowego, pomagać szczególnie tym, którzy są słabi i bezbronni, tym, którzy cierpią z powodu chorób fizycznych i psychicznych, młodym i starszym, tym, którzy są wystawieni na ryzyko odrzucenia”.

Ojciec Święty zachęcił dziewice konsekrowane, aby były kobietami miłosierdzia: „z czułością przemierzajcie obszary bólu i cierpienia; trwajcie w głoszeniu wszystkim Ewangelii pełni życia” – napisał papież. Podkreślił znaczenie nawiązywania autentycznych relacji z innymi, unikania plotkarstwa. „Niech kieruje wami mądrość, kreatywność i autentyczność miłości, aby przeciwstawiać się arogancji i zapobiegać nadużyciom władzy” – wezwał Franciszek. Na koniec zachęcił: bądźcie zawsze kobietami radości, na wzór Maryi z Nazaretu, kobiety Magnificat, matki żywej Ewangelii”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję