Reklama

Jubileusz szkoły i świątyni

2018-10-03 08:07

Natalia Janowiec
Edycja rzeszowska 40/2018, str. IV

Natalia Janowiec

Dziękujemy za ludzi, którymi Bóg posłużył się w dziele budowy jasielskiej świątyni i szkoły. Dziękujemy za ich trud, poświęcenie, wyobraźnię, a nade wszystko miłość – miłość skierowaną ku Bogu i ku drugiemu człowiekowi – mówił w homilii biskup rzeszowski Jan Wątroba, który 15 września przewodniczył uroczystej Mszy św. w Jaśle z racji jubileuszu 125-lecia istnienia kościoła pw. św. Stanisława BM i 150-lecia I Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle

Jubileuszową Mszę św. koncelebrowali: ks. Piotr Steczkowski – kanclerz Kurii Diecezjalnej, ksiądz sekretarz Łukasz Hendzel, ks. Piotr Potyrała – wicedyrektor Caritas Diecezji Rzeszowskiej, ks. Zbigniew Irzyk – dziekan dekanatu Jasło-Wschód, ks. Marek Dzik – moderator Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II w diecezji rzeszowskiej, ks. Adam Podolski – pracownik Uniwersytetu Rzeszowskiego, ks. Stanisław Marczak – były kapelan jasielskiej Solidarności, ks. Tadeusz Paszek – proboszcz parafii pw. św. Stanisława, księża proboszczowie z okolicznych parafii oraz kapłani diecezjalni przez lata powiązani z działalnością duszpasterską w jasielskim kościółku i pracą dydaktyczno-wychowawczą przy I LO.

We wspólnej modlitwie uczestniczyli przedstawiciele władz państwowych, wśród nich minister nauki i szkolnictwa wyższego Jarosław Gowin, przedstawiciele władz samorządowych, instytucji społecznych i kulturalnych, ruchów i stowarzyszeń katolickich oraz wierni. Liturgię wzbogacił śpiew chóru Soli Deo działającego przy I Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle, pod kierunkiem Moniki Twarduś.

Reklama

Homilię okolicznościową wygłosił bp Jan Wątroba. W nawiązaniu do tak ważnych jubileuszy w dziejach miasta Jasła, Ordynariusz Rzeszowski podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do powstania kościoła i budynku szkoły. Jak podkreślił – to niezwykły znak wewnętrzny. Zarówno kościół, jak i szkołę budowano w czasach bardzo trudnych dla Polski. Wielu ludzi zaangażowanych w dzieło budowy przypłaciło życiem.

– Dziś w sposób szczególny dziękujemy za nich. Dziękujemy za ich trud, poświęcenie, wyobraźnię, a nade wszystko miłość – miłość skierowaną ku Bogu i ku drugiemu człowiekowi – mówił Ksiądz Biskup.

Tagi:
świątynia jubileusz liceum

Reklama

Wybierz przyszłość z „Katolikiem”

2019-04-30 09:16

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 18/2019, str. 6

Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. papieża Jana Pawła II w Biłgoraju zorganizowało dzień otwarty szkoły

Joanna Ferens
Pokazy chemiczne

Podczas dnia otwartego pojawili się uczniowie z biłgorajskich i okolicznych gimnazjów i szkół podstawowych. Na początku powitali ich przedstawiciele uczniów KLO, Monika Dziduch i Gabriel Kwapisz oraz wicedyrektor szkoły Maria Oleszek, która przedstawiła przybyłym uczniom ofertę edukacyjną KLO.

– Uczniowie klas trzecich gimnazjum mają do wyboru dwie klasy. W pierwszej z nich będą uczyć się w zakresie rozszerzonym języka polskiego, języka angielskiego, zaś w drugiej języka angielskiego i wiedzy o społeczeństwie. Ponadto w obu klasach uczniowie mają do wyboru rozszerzoną geografię lub biologię, a także dodatkowe godziny matematyki, przedmiotu obowiązkowego na egzaminie maturalnym. Dodatkowym atutem klasy reporterskiej jest współpraca z Katolickim Radiem Zamość, zajęcia filmowe i multimedialne. Przedmiotami uzupełniającymi będą zajęcia z podstaw dziennikarstwa oraz historia i społeczeństwo. Z kolei w klasie biznesowej zapewniamy zdobycie umiejętności ułatwiających założenie działalności gospodarczej oraz zapoznanie się z organizacją i zarządzaniem firmą – mówiła wicedyrektor Oleszek. Atrakcyjna oferta jest przygotowana również dla uczniów klas ósmych szkoły podstawowej. – Absolwenci klas ósmych z pewnością znajdą u nas coś dla siebie. Proponujemy im dwie klasy – humanistyczną, w której przedmiotami rozszerzonymi będą język polski, język angielski i historia, oraz przyrodniczą, gdzie będą mieli możliwość uczenia się języka angielskiego, geografii i biologii w zakresie rozszerzonym. Dodam jeszcze, że wszystkim klasom zapewniamy naukę na jedną zmianę, zaś w pierwszym miesiącu nauki pierwszoklasiści wyjadą na obóz edukacyjno-integracyjny – wskazała.

W duchu Patrona

KLO w Biłgoraju to przede wszystkim szkoła z wartościami – podkreśla dyrektor ks. Witold Batycki. – Wszystkim, którzy zdecydują się na naukę w naszym liceum zapewniamy życzliwą, rodzinną atmosferę, wysoko wykwalifikowaną kadrę pedagogiczną, najnowocześniejsze metody nauczania (m.in. specjalna aplikacja na telefon czy biblioteka cyfrowa). Ponadto proponujemy szeroką ofertę atrakcyjnych zajęć pozalekcyjnych, bogatą ofertę języków obcych, nowoczesne sale lekcyjne i ich wyposażenie, dostęp do Internetu w całej szkole, jednozmianowy system nauczania, szerokie kontakty krajowe i międzynarodowe, profesjonalną pomoc pedagogiczno-psychologiczną, bogaty system stypendialny oraz wszechstronny rozwój. Nasza szkoła to jedyna katolicka szkoła średnia w naszej diecezji, która oprócz standardowego nauczania, wychowuje również w duchu wartości, które realizujemy na wzór naszego Wielkiego Patrona, św. Jana Pawła II – powiedział ks. Batycki.

Wszyscy razem

Emilia Gałka z klasy pierwszej podkreślała, że wybór tej szkoły był bardzo dobrą decyzją. – Od kilku miesięcy jestem uczennicą „Katolika”. Od pierwszych dni w tej szkole czuję, że jestem osobą, która ma prawo mieć swoje zdanie. Fajne jest to, że uczniowie uczestniczą w podejmowaniu decyzji dotyczących szkoły – nasz głos jest traktowany bardzo poważnie. Nauczyciele są wymagający, ale też pomagają i zachęcają nas do rozwijania zainteresowań. Chętnie poświęcają nam swój czas i służą pomocą, są otwarci na nasze pomysły i projekty – wskazała.

W programie dnia otwartego znalazły się m.in.: adaptacja sztuki Aleksandra Fredry „Zemsta” w wykonaniu koła teatralnego KLO, krótka lekcja pokazowa z geografii, pokazy chemiczne, quizy z nagrodami, prezentacje efektów zajęć pozalekcyjnych, poczęstunek oraz możliwość sprawdzenia się w grze wyścigowej stworzonej przez uczniów KLO na kółku multimedialnym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Podwyższenie Krzyża Świętego

2019-09-14 07:50

Arkadiusz Bednarczyk

14 września Kościół w sposób szczególny czci Chrystusowy Krzyż, narzędzie męczeństwa, ale i hańby oraz pogardy w antycznym świecie.

Bożena Sztajner/Niedziela

W 324 r. matka cesarza Konstantyna - Helena, wówczas 78-letnia już kobieta, wyrusza celem ekspiacji za uczynki syna do Ziemi Świętej. Ówczesny biskup Jerozolimy - Makary - miał okazję rozmawiać z cesarzem o sytuacji, w jakiej znajdowały się święte miejsca i nakłaniał go do podjęcia na tych terenach prac badawczych. Na miejscu dawnej Jerozolimy po zburzeniu przez cesarza Hadriana w 135 r. Świątyni Jerozolimskiej powstała Aelia Capitolina. W miejscu Świętego Grobu powstała świątynia Jowisza Kapitolińskiego. Autor Historii Kościoła Euzebiusz z Cezarei mówi, iż po przybyciu na miejsce cesarzowa Helena kazała zwołać komisję, w skład której weszli kapłani i archeologowie w celu zakreślenia dokładnego planu prac wykopaliskowych. Szczęśliwie zachowane dokumenty w pewnej żydowskiej rodzinie pozwoliły na ustalenie topografii Jerozolimy przed jej zburzeniem. Koszty robót nie grały roli - Konstantyn dostarczył na te cele ogromne sumy pieniędzy. Po kilku tygodniach prac ukazał się wreszcie garb Kalwarii i grota grobu Chrystusa. Wzruszenie ogarnęło wszystkich. W częściowo zasypanym rowie odnaleziono trzy krzyże. Biskup Makary modlił się o możność poznania, na którym krzyżu Zbawiciel dokonał żywota. Podobno przyniesiono umierającą niewiastę, którą dotknięto drzewem krzyża. Przy trzecim dotknięciu kobieta wstała. Wiadomość dotarła do Konstantyna, który każe wybudować na świętym miejscu bazylikę. 14 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi bazyliki, do której wniesiono relikwie Krzyża. Obecna Bazylika Grobu Świętego wybudowana przez krzyżowców zajmuje miejsce trzech budowli wzniesionych przez Helenę: kościoła na cześć Męki Pańskiej, na cześć Krzyża i Grobu Świętego.

Znalezione drzewo Krzyża Helena miała podzielić na trzy części: dla Rzymu, Jerozolimy i Konstantynopola. W tym ostatnim miejscu cesarz Justynian Wielki wystawił świątynię Hagia Sophia, którą ukończono w roku 537 i do niej przeniesiono relikwię Krzyża Świętego. W Rzymie po śmierci matki cesarz wybudował w pobliżu Lateranu, który ofiarował papieżowi Sylwestrowi, wspaniałą Bazylikę Krzyża Świętego z Jerozolimy, w której spoczęło ciało cesarzowej. Umieszczono w niej cenną relikwię Krzyża Świętego. Tu też przechowuje się tabliczkę drewnianą z napisami w greckim, hebrajskim i łacińskim zwaną tytułem Krzyża, którą Piłat kazał umieścić nad głową Jezusa. Papież Lucjusz II w dwunastym stuleciu stwierdził jej autentyczność swoją pieczęcią i umieścił w specjalnej skrzyni. W Jerozolimie 20 maja 614 r. perski władca Chosroes II zabrał relikwie Krzyża do Persji. Piętnaście lat później cesarz bizantyjski Herakliusz pokonał Persów i odzyskał relikwię; bogato ubrany niosąc Krzyż chciał wejść do bazyliki, ale coś powstrzymywało go przed wejściem do kościoła. Biskup Jerozolimy poradził mu aby zdjął z siebie zabytkowe szaty i boso, odziany jak kroczący na Kalwarię Chrystus, wniósł Relikwie do odbudowywanej po zniszczeniu bazyliki. Pamiątkę tego wydarzenia, które - można rzec - iż było ponownym podwyższeniem Krzyża obchodzono corocznie 14 września. Kiedy w czasach wypraw krzyżowych Jerozolima była w rękach krzyżowców zamkniętą wówczas Bramę Złotą otwierano w dniu 14 września dla upamiętnienia momentu powrotu Krzyża do Jerozolimy.

Szczególną czcią cieszył się Krzyż w staropolskim Rzeszowie. W kościele Świętego Krzyża wisiał krzyż, który wykonany w XVII wieku został następnie przeniesiony do Fary. Dziś znajduje się na zewnętrznej ścianie prezbiterium. Czasem Pana Jezusa z tego krucyfiksu zwą „Uśmiechniętym”, gdyż podobno, kiedy przed laty pod tym krucyfiksem grał chłopiec zbierając środki na życie, w pewnym momencie Ukrzyżowany uśmiechnął się do niego. Postać Ukrzyżowanego zwisa na wysoko wyciągniętych ramionach, zaś głowa w cierniowej koronie opada na pierś. Z kolei w przedsionku rzeszowskiej fary monumentalny krucyfiks jest od trzystu lat otaczany kultem. Przekazywane świadectwa w rzeszowskich rodzinach mówią, że kiedy w 1831 r. w mieście wybuchła epidemia cholery, ludzie garnęli się do tego krucyfiksu wypraszając wielorakie łaski. Dziś od ciągłego całowania i dotykania nogi Pana Jezusa uległy wytarciu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Dziwisz w Sarajewie: Jesteśmy odpowiedzialni za oblicze Kościoła

2019-09-15 14:04

md / Sarajewo (KAI)

Jesteśmy odpowiedzialni za oblicze Kościoła, by jaśniało ono blaskiem świętości, miłości i dobra – mówił w Sarajewie kard. Stanisław Dziwisz. Krakowski metropolita senior przewodniczył Mszy św. w 130. rocznicę konsekracji tamtejszej katedry pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Archidiecezja Krakowska

W homilii wieloletni sekretarz św. Jana Pawła II przypomniał, że „pasterz z rodu Słowian poszerzał przestrzeń swego serca, aby znalazły w nim miejsce wszystkie, narody, kultury i języki”. - Doświadczałem, jak w jego sercu znalazło szczególne miejsce Sarajewo oraz cała Bośnia i Hercegowina w trudnych, tragicznych latach kończącego się dwudziestego wieku. Możemy powiedzieć, że długi pontyfikat świętego Jana Pawła II został również naznaczony cierpieniem waszego miasta i jego mieszkańców w czasie krwawego zbrojnego konfliktu na Bałkanach – mówił do zgromadzonych w katedrze.

Kard. Dziwisz wyznał, że papież głęboko przeżywał to, co działo się na Bałkanach. - Świadomość ogromu zła i łączącego się z nim cierpienia nie dawała spokoju Ojcu Świętemu. Stąd jego nieustanne wołanie o pokój na waszej ziemi. Stąd jego modlitwa o pokój, w którą angażował cały Kościół – wspominał hierarcha. Dodał, że papież pragnął przybyć do Sarajewa, a także do Belgradu i Zagrzebia, „aby na miejscu przemawiać do ludzkich sumień i z ciepiącymi błagać o pokój Dawcę i Księcia Pokoju – Jezusa Chrystusa”.

Krakowski arcybiskup senior przypomniał, że ten zamiar się nie powiódł, choć wszystko było przygotowane do podróży. - Ale Jan Paweł II się nie poddał. Chciał wysłać mocny sygnał do całego świata, że jest z Sarajewem. Tak więc jego fizyczna nieobecność tutaj stała się szczególną formą duchowej obecności, pamięci i solidarności – opowiadał dawny sekretarz świętego papieża. Przywołał on Mszę św., którą 8 września 1994 r., w tym samym dniu, w którym miał stanąć w sarajewskiej katedrze, papież odprawił na dziedzińcu w Castel Gandolfo wraz z kardynałami i biskupami. Odczytał wtedy po chorwacku homilię, która miał wygłosić w Sarajewie i była ona wielkim wołaniem o pokój w oparciu o modlitwę Ojcze nasz. Kard. Dziwisz podkreślał, że pragnienie Jana Pawła II spełniło się dopiero trzy lata później, 12 i 13 kwietnia 1997 roku. - Ja również noszę w sercu wspomnienie tej krótkiej, ale niezwykłej wizyty Następcy św. Piotra w umęczonym mieście. Jego obecność, jego wypowiedziane tu słowa stały się znakiem nadziei na lepszą przyszłość, na czas odbudowy tego, co zostało zniszczone – mówił.

- Wierzymy głęboko, że Jezus Chrystus cały czas jest obecny w naszych dziejach. On towarzyszy nam na naszych osobistych i zbiorowych drogach prowadzących do wieczności. Nie jesteśmy sami. Jesteśmy w ręku kochającego nas Boga – głosił hierarcha.

- Trzymajmy się Kościoła, który jest wspólnotą uczennic i uczniów Chrystusa – zaapelował, dodając, że do wieczności „nie zmierzamy sami”, ale „we wspólnocie wiary, nadziei i miłością, a tą wspólnota jest właśnie Kościół”. - Wiemy, że jest on często w dzisiejszych czasach krytykowany, kontestowany, ale przecież jest nieodzowny również w dzisiejszym świecie, bo jest kustoszem słowa Bożego i świętych sakramentów. Nie ma Chrystusa bez Kościoła, i nie ma Kościoła bez Chrystusa. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za oblicze Kościoła, by jaśniało ono blaskiem świętości, miłości i dobra – zaznaczył kard. Dziwisz.

Na koniec, odwołując się do wezwania katedry w Sarajewie, podkreślił, że miasto to „potrzebuje Serca Chrystusa, by w Nim odczytywać i rozumieć swoje trudne dzieje, by nie tracić nadziei, by być miastem pojednania i pokoju”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem