Reklama

Kościół

Dzieciątko od Pomyślności

Niedziela Ogólnopolska 51/2018, str. 28

[ TEMATY ]

Boże Narodzenie

figura

Archiwum autora

Dzieciątko od Pomyślności

Niezwykła jest ta cudowna figurka, niezwykły jest już sam jej wygląd: Dzieciątko leży pogrążone w błogim śnie, a pod główką ma ludzką czaszkę zamiast poduszki. Niezwykłe są także dzieje tego wizerunku.

Znalezienie figurki

W 1806 r. dwóch misjonarzy, przybywszy do Tlaplan (Meksyk), usłyszało płacz małego dziecka. Było to miejsce odludne, nie mieli więc pojęcia, skąd mogło się tam wziąć jakieś niemowlę... Postanowili je odnaleźć. Po krótkim czasie zobaczyli niezwykle piękną figurkę kilkumiesięcznego dziecka. Dzieciątko miało pozycję leżącą, a swoją główkę miało położoną na rączkach złożonych na ludzkiej czaszce, która służyła mu za poduszkę. Misjonarze wzięli figurkę na ręce, a wówczas główka Chłopczyka odwróciła się ku nim. Jednocześnie w tym samym miejscu pojawiło się źródełko krystalicznie czystej wody. Jest ono do dziś nazywane „El Ojo del Nino” – Oko Dziecka.

Kapłani wiedzieli, że odnalezienie figurki Najświętszego Dzieciątka jest cudem. Zabrali ją i wrócili do miasta, aby przedstawić Dzieciątko miejscowemu arcybiskupowi, którym był Francisco Javier de Lizanay Beaumont.

Reklama

Arcybiskup na widok figurki zawołał: „O, Miłosierdzie Boże! Na ileż to sposobów ukazujesz się ludziom i jakże wielka jest Twa dobroć! Natura Boża łączy się z naturą ludzką, Stwórca jednoczy się ze stworzeniem, przez łaskę pokonując grzech...”.

Losowanie

Arcybiskup w pierwszej chwili zdecydował, aby oddać figurkę siostrom zakonnym do klasztoru Niepokalanego Poczęcia, jednak po konsultacji z Radą Duszpasterską zgodził się, aby zrobiono losowanie – by Dzieciątko samo wybrało klasztor, do którego chce trafić.

W losowaniu poszczęściło się klasztorowi św. Bernarda. Zarządzono powtórkę losowania i ponownie wybór padł na ten klasztor. Arcybiskup wiedział, że siostry mieszkające w tym klasztorze żyją w skrajnym ubóstwie, więc zarządził, by usunięto karteczkę z jego nazwą i ponowiono losowanie. I po raz trzeci wylosowano kartkę z wypisaną złotymi literami nazwą klasztoru św. Bernarda, choć nie znajdowała się ona pośród losów. Teraz już nikt nie miał wątpliwości, że Najświętsze Dzieciątko wybrało dla siebie właśnie to miejsce. Arcybiskup bez wahania powierzył cudowną figurkę ubogim mniszkom koncepcjonistkom z klasztoru św. Bernarda.

Najdroższy dar z nieba

Mniszki przyjęły ten skarb jako najdroższy dar z nieba. Pełne wdzięczności do dziś szerzą kult Najświętszego Dzieciątka. Nazwały Je Świętym Dzieciątkiem od Pomyślności, bo z dniem przybycia do nich tej cudownej figurki w klasztorze zapanowała pomyślność – definitywnie skończyły się problemy z utrzymaniem budynku, z ubóstwem, w którym mniszki dotychczas żyły...

Znaczenie czaszki

Cudowna figurka w cudowny sposób pojawiła się w tej samej postaci, w której jest czczona do dzisiaj, czyli z czaszką zamiast poduszki pod główką.

Czaszka, na której Dzieciątko ma położone swe rączki, a na nich główkę, jest symbolicznym zobrazowaniem ludzkości, która jeszcze nie osiągnęła pełni wiecznej chwały i wciąż pielgrzymuje na tym świecie. Rączki Dzieciątka są na czaszce złożone tak, jakby ją ochraniały przed niebezpieczeństwem, główka natomiast spokojnie odpoczywa w błogim śnie. Wszystko to ukazuje, że niczego nie powinniśmy się bać, albowiem Pan Jezus jest z nami, wypełnia nas pokojem i miłością. Nad Nim nie ma władzy nawet śmierć. My natomiast wiemy, że Pan Jezus umarł i zmartwychwstał dla nas, i wierzymy, że będziemy mieć uczestnictwo w Jego Boskim życiu.

2018-12-18 10:59

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jasełka wojskowe

2020-01-21 12:48

Niedziela bielsko-żywiecka 4/2020, str. IV

[ TEMATY ]

wojsko

Boże Narodzenie

jasełka

Ks. Jakub Kuliński

Młodzi artyści tuż po występie

Młodzież z Zespołu Szkół Budowlanych im. Stefana gen. Grota Roweckiego w Cieszynie pod kierunkiem katechety ks. Jakuba Kulińskiego wystawiła szczególne bożonarodzeniowe przedstawienie.

Spektakl ukazywał historię sędziwego kanonika, który dzielił się wspomnieniami wojennym z przybyłymi do jego domu kolędnikami. Opowiedział im, jak w czasie II wojny światowej obozował z armią gen. Andersa na terenie Ziemi Świętej. W okresie świąt Bożego Narodzenia postanowili przygotować jasełka, żeby oderwać się od trudnej rzeczywistości wojennej.

– Nasze jasełka nie były oklepane, nie występowały w nich aniołki, szopka itp. Miały one na celu pokazać, że każdy ma swoją drogę do odnalezienia wiary i Boga w swoim życiu. Wojsko nieraz powoduje w żołnierzach wiele zwątpienia. W naszym spektaklu występuje kapelan, którego zadaniem jest utrzymanie żołnierzy przy wierze. On nie pozwalał zmienić wyznania na inne – mówią młodzi aktorzy z klasy III b technikum: Maciej, który grał rolę kapelana, Patryk i Kuba, którzy wcielili się w pasterzy.

Przygotowania rozpoczęli w październiku w sali szkolnej na lekcjach religii, a następnie mieli próby w Cieszyńskim Ośrodku Kultury Dom Narodowy. Tam też wystawili premierowy spektakl przy okazji ekumenicznego Orszaku Trzech Króli. Następny zaprezentowali w swojej szkole.

– Gdyby skupić się tylko na powierzchownych elementach, okazałoby się, że przedstawienie jest puste. Głębsze przesłanie dokonuje się w samych bohaterach, którzy – wcielając się w postacie znane z Pisma Świętego będącego żywym słowem – na nowo odkrywają Boga w swoim życiu – tłumaczy reżyser spektaklu ks. Jakub Kuliński z cieszyńskiej parafii św. Marii Magdaleny, którego do przygotowania jasełek zainspirował proboszcz ks. Jacek Gracz.

– Scenariusz do „Jasełek Wojskowych” napisał ks. Bogusław Mielec ponad 30 lat temu, kiedy był jeszcze klerykiem Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Do tej pory spektakl znany był nielicznej grupie odbiorców, m.in. dzięki ks. Jackowi Graczowi, który przygotowywał go jako wikary w Bielsku-Białej Komorowicach – dopowiada ks. J. Kuliński. Zaznacza, że pracę z młodzieżą nad jasełkami potraktował jako sposób prowadzenia katechezy w klasie III b technikum. Zależało mu, aby nie tylko mówić młodzieży o Bogu, lecz pozwolić im Go spotkać w Ewangelii. Nastąpiło niejako zamienienie się miejscami z uczniami – to oni mieli opowiedzieć Ewangelię innym, tym samym stając się głosicielami i świadkami Dobrej Nowiny.

Jak dodaje kapłan: – Uczniowie chętnie podjęli się tego niecodziennego zadania, mimo iż dla wszystkich był to debiut aktorski. Myślę, że największą wartością jest to, co dokonało się w nich samych, co jest niemierzalne. Obserwując ich, mogę powiedzieć, że zbliżyło to młodych do siebie jako wspólnotę, pomogło im się przełamać, pokazać, jak bardzo są wartościowi, jak wielkich rzeczy mogą dokonać, jeśli tylko w siebie uwierzą. Śmiało mogę zaryzykować stwierdzenie, że zbliżyło ich to przede wszystkim do Boga.

CZYTAJ DALEJ

Ten wybór jest oczywisty!

2020-02-11 08:56

Niedziela Ogólnopolska 7/2020, str. IV

[ TEMATY ]

homilia

adobe.stock.pl

Pobożność i bezbożność – za tymi słowami ukrywają się fundamentalny wybór i przepastnie różne postrzeganie rzeczywistości. Człowiek pobożny łatwo znajduje Boga we wszystkim i Jemu chce służyć, bezbożny zaś z pasją szuka głównie samorealizacji... Pobożny szerokim łukiem omija wszystko, co uchybia ufnej i serdecznej relacji z Bogiem. Bezbożni zaś – „wyzwoleni” od więzi z Bogiem – siebie czynią miarą wszystkich rzeczy, butnie stanowią prawa, które urągają Dekalogowi – Prawu Bożemu. A może to na jedno wychodzi? Tylko do czasu można wszystko relatywizować, a zepsucie moralne stawiać na równi z wiernością sumieniu. Po Auschwitz przychodzi czas Norymbergi...

Słowo Boże wzywa nas dziś do postawienia sobie weryfikujących pytań: jestem pobożny czy bezbożny? W czym się chętnie ćwiczę i co doskonalę: pobożność czy bezbożność? Czy we wszystkim szukam Boga i Nim się rozkoszuję, czy raczej zadowalam się nadętym ego i doczesnością? To powinno być jasne, że o przepis na życie udane i szczęśliwe trzeba pytać Stwórcę. (Byle gadżet opatrzony jest instrukcją, a człowiek, arcydzieło Boga – nie?) On mówi ci, człowiecze, jasno, że „położył przed tobą ogień i wodę, po co zechcesz, wyciągniesz rękę. Przed ludźmi życie i śmierć, co ci się spodoba, to będzie ci dane”. Co za wybór! I jaka przepastna różnica! Jest się nad czym zadumać.

W Ewangelii intrygują zdania: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”. I: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”. Jak i czym Jezus wypełnia Prawo i Proroków? Co rozstrzyga o „większej sprawiedliwości”? Otóż bez jasnego światła słońca nie dałoby się żyć. Ono wydobywa piękno i dobroć wszystkich stworzeń. Bez niego wszystko byłoby ciemnością, czarną nocą. Gdy brak światła, przestajemy widzieć i wiedzieć, jakie coś jest i czemu służy...

Podobnie rzecz się ma z Prawem, Dekalogiem. Jego zasadność, dobroć i piękno jawią się nam, gdy czytamy je w „kluczu” Bożej miłości. To miłość Ojca i Syna najpełniej objawiona w Jezusie sprawia, że wszystko jest w niej skąpane, także Dziesięć przykazań. Jezus nie przyszedł, by cokolwiek w nich znieść, osłabić. Przeciwnie – za sprawą wypełniającej je miłości przykazania zobowiązują jeszcze mocniej i bardziej subtelnie. I tak wchodzimy już w przestrzeń „większej sprawiedliwości” i do „królestwa niebieskiego”. Tu są miłość, zaufanie, pokój i radość. Jak w raju. W miłości przykazania nie uwierają. Kosztują, ale nie kłócą się z rozumem i sercem.

CZYTAJ DALEJ

Chirurg plastyczny zbadał Całun Turyński

2020-02-17 16:53

[ TEMATY ]

całun turyński

Ireneusz Kajdana

Dla wielu podróż do Turynu i zobaczenie Całunu Turyńskiego jest spełnieniem marzeń

Całun Turyński jest jednym z najczęściej badanych przedmiotów na świecie. Analizowano go m.in. pod kątem hematologicznym, chemicznym i biologicznym. Nigdy wcześniej jednak nie robił tego chirurg plastyczny.

Pierwszym jest prof. Bernardo Hontanilla z Kliniki Uniwersyteckiej Nawarry. Wyniki swoich badań opublikował w czasopiśmie „Scientia et Fides”, które ukazuje się również w Polsce, nakładem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

„Wszystkie dotychczasowe badania stwierdzają, że pozycja człowieka z całunu jest typowa dla ciała po śmierci. Tymczasem chodzi o zwykły ruch osoby, która próbuje wstać” – uważa lekarz. Na całunie „widać odciśnięty wizerunek żywego człowieka” – zapewnia Bernardo Hontanilla. „Jest czymś racjonalnym myślenie, że jeśli całun okrywał ciało Jezusa, to chciałby On pokazać na tym samym przedmiocie nie tylko oznaki śmierci, ale także zmartwychwstania” – dodaje.

„Pozycja ciała na całunie nie jest spowodowana tym, że chce ono wrócić do pozycji, jaką miało na krzyżu, (w tym wypadku ramiona powinny przemieścić się na zewnątrz przypominając postawę ukrzyżowanego). Pozycja ciała pokazuje ten pierwszy i początkowy gest podnoszenia się” – pisze chirurg. Świadomy, że wyniki jego badań mogą wywołać polemikę Bernardo Hontanilla stwierdza: „mam dowody naukowe na potwierdzenie swoich tez”.

„Jeśli te wszystkie ślady, które znajdują się na całunie, połączymy z tym, co opisują Ewangelie, to zauważymy, że wszystko się zgadza w zupełności, nie tylko w śmierci, ale także w zmartwychwstaniu. Zarównie statyczne oznaki śmierci jak też dynamiczne oznaki życia znajdują się na tym samym przedmiocie. Jeśli wizerunek na całunie jest wizerunkiem Jezusa, to wówczas chrześcijanie mają dowód Jego śmierci i zmartwychwstania” – mówi Bernardo Hontanilla.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję