Reklama

Ozon w sektorze rolno-spożywczym

2019-01-08 11:58

O zastosowaniu ozonu w produkcji zdrowej żywności z prof. Mariannem Franzinim rozmawia Włodzimierz Rędzioch
Niedziela Ogólnopolska 2/2019, str. 24-25

Archiwum prof. Marianno Franziniego
Prof. Marianno Franzini jest zdania, że ozon mógłby być skuteczny w zwalczaniu kornika drukarza w Puszczy Białowieskiej

W 1982 r. prof. Marianno Franzini – lekarz, profesor prestiżowego Uniwersytetu w Pawii, który jako jeden z pionierów tej metody we Włoszech zaczął stosować terapię ozonową wśród pacjentów – założył Towarzystwo Naukowe Terapii Tlenowo-Ozonowej (SIOOT). Przez te wszystkie lata prof. Franzini udokumentował skuteczność działania ozonu w leczeniu wielu chorób u ludzi. W ostatnim czasie lekarz i SIOOT rozszerzyli zakres swoich działań na inne obszary, takie jak dezynfekcja wody i powietrza, rolnictwo i hodowla zwierząt.

Włodzimierz Rędzioch: – Co sprawiło, że – jako lekarz, który leczy ludzi ozonem – Pan Profesor zaczął się interesować stosowaniem ozonu w branży spożywczej i w hodowli zwierząt?

Prof. Marianno Franzini: – Wszystko się zaczęło, gdy znajomy hodowca trzody chlewnej opowiedział mi, jak dużo musi używać produktów chemicznych i antybiotyków, aby zadbać o higienę i zdrowie świń. Ponieważ wysokie dawki leków nie mogą być całkowicie metabolizowane przez zwierzęta, antybiotyki trafiają do mięsa, które spożywamy, a w konsekwencji do naszego organizmu. Fakt ten z pewnością może mieć związek z bardzo niebezpiecznym zjawiskiem antybiotykooporności, z którym mamy do czynienia w skali światowej. Niestety, w ciągu ostatnich dwudziestu lat nie udało się zsyntetyzować nowych skutecznych antybiotyków, a bakterie stały się oporne na wiele znanych antybiotyków.

– Co więc postanowił Pan Profesor zrobić?

– Pomyślałem, że jeśli terapia ozonowa jest tak skuteczna w przypadku ludzi, to warto spróbować, jakie będą efekty użycia ozonu – tego skutecznego środka obronnego, który nie ma skutków ubocznych – do dezynfekcji pomieszczeń hodowlanych i jako pomoc w walce z bakteriami u zwierząt. Dzięki ozonowi wielu hodowców i weterynarzy poprawiło jakość odżywiania zwierząt, wzmocniło ich układ odpornościowy oraz zwiększyło skuteczność dezynfekcji gospodarstwa.

– Jak udało się Panu Profesorowi osiągnąć te cele?

– Mój znajomy hodowca trzody chlewnej zainstalował dwa urządzenia produkujące ozon. Pierwsze wprowadza ozon do wody, która jest podawana zwierzętom, a drugie rozprowadza ozon w powietrzu chlewni. W ten sposób można zredukować choroby zakaźne i pasożytnicze u zwierząt. Świnie mniej chorują, zmniejszono stosowanie środków chemicznych i wyeliminowano środki dezynfekujące. Hodowca używa hiperozonowanej wody również do mycia i dezynfekcji chlewni, gdy świń już nie ma. Najważniejszym rezultatem jest to, że w wytwarzanym mięsie nie ma antybiotyków, tzn. jest ono „antibiotic free”.

– Czy ta metoda działa również w przypadku innych zwierząt?

– Tak, ozon może być stosowany w hodowli innych zwierząt, dużych i małych, ale także w przypadku zwierząt domowych. Terapia ozonem jest nieagresywnym, naturalnym i biologicznym zabiegiem, jest skuteczna szczególnie w przypadku chorób żołądkowo-jelitowych, wrzodów i ran.

– Pan Profesor zajmuje się również badaniami nad wykorzystaniem ozonu w rolnictwie. Dlaczego?

– Nasza dieta w dużej mierze zależy od produktów rolnych, które są atakowane przez bakterie i owady. Do tej pory używaliśmy substancji chemicznych, które przy ograniczonym stopniu toksyczności były w stanie przeciwdziałać szkodnikom. Ale nie możemy dalej zwiększać dawek, ponieważ ryzykujemy skażenie żywności i środowiska. Spożywając owoce i warzywa, wchłaniamy również pewne ilości pestycydów, które mają tendencję do osadzania się w naszym organizmie, co może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia. Przy użyciu ozonu nie ma takich problemów, ponieważ konsument nie spożywa środków chemicznych.

– Ale jak można stosować w rolnictwie ozon, który jest bardzo niestabilnym gazem?

– Po serii doświadczeń firma Multiossigen, która pomaga mi w badaniach, wprowadziła na rynek „Biozon Professional” – ozonowaną, oleistą ciecz, która daje doskonałe wyniki. Ten produkt wzmocnił system ochronny roślin, zmniejszając ataki szkodników, oraz poprawił jakość owoców, np. w przypadku owoców cytrusowych stwierdzono wzrost zawartości witaminy C.

– Jak to jest możliwe?

– „Biozon Professional” to rewolucyjny produkt, ponieważ nie jest chemiczny, a pochodzenia biologicznego. Mieszanka tlen-ozon w sposób naturalny aktywuje produkcję chlorofilu, co powoduje, że organizm roślinny rozwija silniejszą naturalną obronę przed atakami bakterii lub owadów.

– Czy może Pan Profesor podać konkretne przykłady skuteczności ozonu w rolnictwie?

– Niedawno podczas kongresu nt. ozonu kilku rolników opowiedziało o swoich pozytywnych doświadczeniach w winnicach, w sadach owocowych (gruszki), w gajach oliwnych. W przypadku drzew oliwnych stosowanie ozonu wpływa pozytywnie również na jakość oleju. Zabieg ten ma korzystny wpływ także na uprawę sałaty, warzyw i drobnych owoców, szczególnie tych uprawianych w szklarniach. Należy podkreślić jeszcze jeden podstawowy aspekt: gdy spryskuje się owoce pestycydami przeciwgrzybiczymi lub przeciwdrobnoustrojowymi, pozostałości chemiczne przenikają do wnętrza owocu. Gdy natomiast używa się oleju ozonowanego, ten problem nie istnieje, a zatem konsument nie spożywa resztek produktów chemicznych.

– Czy ozon może być przydatny do przechowywania produktów spożywczych?

– Przede wszystkim użycie ozonu jest bardzo przydatne w sanifikacji silosów i magazynów, w których przechowywane są zboża. Ozon jest skuteczny, ponieważ jest gazem, a zatem może działać wewnątrz masy składowanego zboża, w przeciwieństwie do chemicznych środków dezynfekujących, które nie mogą dotrzeć wszędzie. Ponadto ozon nie zostawia żadnych śladów ani zapachów. Z tego powodu jego stosowanie jest nieocenione w chłodniach, w magazynach, gdzie dojrzewają owoce, i w przechowalniach żywności. Dzięki ozonowi patogenne mikroorganizmy są eliminowane, a tzw. shelf life, tzn. okres trwałości żywności, się wydłuża.

– Mówiąc o skutkach stosowania ozonu w rolnictwie, używa Pan Profesor terminu „rewolucja”. Czy dzięki ozonowi można naprawdę dokonać „zielonej” i „ekologicznej” rewolucji?

– Jestem przekonany, że zastosowanie ozonu w rolnictwie i hodowli przyczyni się do osiągnięcia zdrowych produktów i podwyższenia jakości żywności, co przyniesie korzyści zarówno rolnikom i hodowcom, jak i konsumentom. W tym sensie można będzie mówić o „ozonowej rewolucji” w przemyśle rolno-spożywczym.

– Na zakończenie naszej rozmowy chciałbym jeszcze zapytać Pana Profesora o pszczoły. Mój znajomy, polski pszczelarz, jest ciekaw, czy możliwe jest użycie ozonu w walce z niebezpiecznym dla pszczół „varroa destructor”.

– „Varroa destructor” to gatunek pajęczaka, pasożyt pszczół. Poczwarki pajęczaka odżywiają się hemolimfą pszczół, co wywołuje warrozę i może doprowadzić do zniszczenia całych rodzin pszczół. Przetestowaliśmy zastosowanie ozonu w celu czyszczenia uli i  w ten sposób przeciwdziałania „varroa”. Pomyśleliśmy o ozonie i w tym przypadku, ponieważ skutecznie zwalcza on wirusy, bakterie, pleśnie, drożdże i insekty na różnych etapach rozwoju (jaja, larwy i dorosłe pasożyty). Ważne jest również to, że jego działanie jest ekologiczne, ponieważ po przeprowadzeniu dezynfekcji ozon się rozkłada i powraca do postaci tlenu, nie pozostawia śladów. Ozon okazał się skuteczny w czyszczeniu i konserwacji ramek w lokalach ekstrakcji miodu oraz w eliminowaniu zarodników w wosku.

Reklama

Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy

2019-10-08 14:18

Ks. prof. Waldemar Chrostowski
Niedziela Ogólnopolska 41/2019, str. 29

pixel2013/pixabay.com

Uzdrowienie trędowatego Naamana potwierdziło zachętę proroka Elizeusza, by chory całkowicie zaufał Bogu. W czasach Starego Testamentu Bóg okazywał swą moc w nadzwyczajnych znakach, które towarzyszyły historii ludu Jego wybrania, ale jak świadczy uzdrowienie tego cudzoziemca, nie ograniczały się do Izraelitów. Stawało się jasne, że Bóg jest Panem dziejów i losów całej ludzkości. Także w naszych czasach, w których istnieją rozmaite wierzenia i religie, trzeba niestrudzenie świadczyć o Bogu jedynym, który w Jezusie Chrystusie „okazał ludom swe zbawienie”.

Ewangelia według św. Łukasza opowiada o uzdrowieniu przez Jezusa dziesięciu trędowatych. Pogranicze Samarii i Galilei zamieszkiwali Żydzi oraz ludzie innych narodowości. Ujrzawszy chorych, którzy błagali o pomoc, Jezus nie dociekał, z kim ma do czynienia, lecz przywrócił im zdrowie. O ile jednak Naaman pospieszył z podziękowaniem Elizeuszowi, to tylko jeden z dziesięciu uzdrowionych z trądu postąpił tak samo. W pytaniu Jezusa pobrzmiewa smutek: „Gdzie jest dziewięciu?”. W podziękowaniu, które okazał jeden z trędowatych, znalazło wyraz nastawienie serca podatnego na przyjęcie łaski większej niż zdrowie ciała. W cudownych znakach, które są częścią również naszego życia, spotykają się dwie miłości: Boża do nas i nasza do Boga.

Największy dar Boga dla ludzkości to zbawienie, którego dokonał On w Jezusie Chrystusie. Zmartwychwstanie Jezusa, otwierając perspektywę życia wiecznego, stanowi podstawę nadziei, która nadaje najgłębszy sens życiu chrześcijanina. Ta nadzieja nie ogranicza się do uwarunkowań, potrzeb i wymiarów tego świata, co pozwala nam – na wzór św. Pawła – godnie przyjąć i cierpliwie znosić wszystko, co trudne. Kiedy tak nie jest, wtedy słowo Boże ulega spętaniu, gdyż nie znajduje potwierdzenia w życiu, wskutek czego traci na wiarygodności. Apostoł podkreśla, że życie chrześcijanina powinno się odbywać w blasku Krzyża jako fundamentu niezachwianej nadziei: „Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy”. Wyznawcy Chrystusa, żyjąc w doczesności, są ukierunkowani ku wieczności i to ona jest naszym ostatecznym celem i przeznaczeniem. Ta pewność przynosi radość, podczas gdy rezygnacja z niej, a tym bardziej jej odrzucenie, zapowiadają tragiczną w skutkach odpowiedzialność: „Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tarnów: Dzieci, które zmarły przed narodzeniem spoczęły we wspólnym grobowcu

2019-10-14 09:00

eb / Tarnów (KAI)

89 dzieci, które zmarły przed narodzeniem pochowano we wspólnym grobowcu na cmentarzu w Tarnowie Mościcach. Znajduje się tam Miejsce Pamięci Dzieci Utraconych. Pochówek dzieci martwo urodzonych, pozostawionych w tarnowskich szpitalach odbywa się raz w roku, w okolicach 15 października, kiedy to obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego.

Bożena Sztajner/Niedziela

Pochówek poprzedziła Msza św. w kościele w Tarnowie Mościcach w intencji rodziców, którzy stracili dziecko w wyniku choroby, poronienia, aborcji, porodu przedwczesnego lub w inny sposób doświadczyli śmierci dzieci.

„Człowiek nie musi wszystkiego rozumieć, aby ufać Panu Bogu” - powiedział w homilii ks. Artur Ważny, ojciec duchowny kapłanów diecezji tarnowskiej, nawiązując do trudnych chwil, jakie przeżywają rodzice. „W sytuacji odejścia dziecka trzeba się umieć spotkać z Panem Bogiem, bo relacja z Nim jest najważniejsza” - dodał.

Przed Mszą św. można było napisać na specjalnie przygotowanych karteczkach, imiona zmarłych dzieci, które zostały złożone na czas Mszy św. przed ołtarzem głównym, a po nabożeństwie do mogiły zbiorczej na cmentarzu.

„Przy grobowcu rodzice modlą się przez cały rok. Przynoszą także znicze i zabawki” – mówi Joanna Sadowska z Komitetu Budowy Miejsca Pamięci Dzieci Utraconych SPES.

„Pojawiają się pluszaki, aniołki z gipsu, samochodziki. To jest miejsce dla tych rodziców. Jeżeli oni potrzebują kupić coś takiego dla swojego dziecka i tam zostawić to mają do tego prawo” – dodaje. Obok grobowca jest także instalacja, na szczycie której znajduje się figurka dziecka. Wewnątrz umieszczane są małe tabliczki z imionami dzieci.

Podczas pochówku zostały odczytane imiona dzieci utraconych. Cały czas imiona są także wpisywane do Wirtualnej Księgi Pamięci znajdującej się na stronie komitetu SPES.

„ Przychodzą prośby z diecezji tarnowskiej i z różnych rejonów Polski. Ostatnio dostaliśmy list z Pomorza, żeby wpisać dziecko do naszej księgi. Są imiona sprzed dwóch miesięcy, a nawet sprzed kilkudziesięciu lat” – podkreśla Joanna Sadowska.

Imiona dzieci można przesyłać przez stronę http://www.dzieciutraconetarnow.pl/kontakt

Członkinie Komitetu SPES angażują się także w działalność Tęczowego Kocyka. Kobiety szyją m.in. rożki dla dzieci, które zmarły przed narodzeniem, na szydełku i na drutach robią kocyki i pamiątki dla rodziców po stracie dziecka.

„Rzeczy, które robimy to duża pomoc dla rodziców. Więcej też mówi się o prawach kobiet po poronieniu. To jest w tym wszystkim najważniejsze, żeby kobiety, które trafiają na oddział w wielkim bólu i szoku, znały swoje prawa” – podkreśla Joanna Sadowska, koordynatorka Tęczowego Kocyka w Małopolsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem