Reklama

24 marca Narodowy Dzień Życia

Życie jest pierwotną wartością

2019-03-20 09:26

Z Wiesławem Prostko rozmawia Maria Fortuna-Sudor
Edycja małopolska 12/2019, str. IV

Maria Fortuna-Sudor
Wiesław Prostko, działacz pro life

– Pomyślałem, że nie wystarczy być człowiekiem, który wie, jak powinno być, ale też musi podejmować konkretne działania – mówi „Niedzieli” Wiesław Prostko – dyrektor Zespołu Szkół im. św. Kingi w Łącku, znany działacz pro life i Prawicy Rzeczypospolitej, a prywatnie – mąż, ojciec, dziadek oraz autor pracy magisterskiej „Polityka ochrony życia dzieci przed urodzeniem w krajach UE”, nagrodzonej w ogólnopolskim konkursie na prace magisterskie i licencjackie o tematyce pro life

Maria Fortuna-Sudor: – Panie Dyrektorze, dlaczego, wybierając temat pracy magisterskiej, zdecydował się Pan na tematykę pro life?

Dyrektor Wiesław Prostko: – Jestem przedstawicielem dużej rzeszy ludzi, którzy od dzieciństwa mają dobre poglądy pro life. Ale w pewnym momencie życia powiedziałem sobie, że nie wystarczy mieć właściwe poglądy, że należy jeszcze coś z nimi zrobić. Ta zmiana wynikła z obserwacji tego, co się dzieje w Polsce. Pomyślałem, że trzeba się zaangażować i włączyłem się w działalność organizacji pro life. Stąd wybór tematu pracy magisterskiej. Wiedziałem, że jeśli już podejmę się jej pisania, to wybiorę temat, który gdzieś mi w duszy gra. Zresztą do tego zagadnienia zachęcił mnie promotor, prof. Bogdan Szlachta.

– Co było najtrudniejsze w realizacji tematu?

– Podstawą do napisania pracy było zdobycie wiarygodnych materiałów. Zakładałem, że napiszę do władz parlamentarnych państw unijnych oraz właściwych ministerstw i otrzymam odpowiedzi. Jestem nauczycielem języka angielskiego, więc pomyślałem, że sobie poradzę. Tymczasem na moje listy z prośbami o dokumenty, które aktualnie w danym kraju regulują sprawę aborcji, tylko z 3 krajów – Estonii, Polski i Rumunii – otrzymałem wyczerpujące odpowiedzi. Inne państwa albo odsyłały mnie na strony zajmujące się tym problemem; w większości reprezentujące proaborcyjne nastawienie, albo w ogóle nie odpowiedziały. W tej sytuacji stanąłem „pod ścianą”. I w pewnym momencie, a wierzę, że Pan Bóg w tym maczał palce, zacząłem szukać interesujących mnie danych w Internecie. Pomyślałem, że są organizacje, zarówno pro life, jak i aborcyjne, które mają realny interes, by śledzić zmiany legislacyjne. W ten sposób dotarłem do potrzebnych baz danych.

– A co według Pana jest najcenniejsze w powstałej pracy?

– Starałem się zebrać i zaprezentować zachodzące, począwszy od drugiej połowy XX wieku, w ustawodawstwie zmiany, które się w każdym z tych krajów w tym czasie dokonywały. Te największe zmiany zaczynały się z początkiem lat 70. Opracowanie zestawienia było najbardziej żmudnym zajęciem, ale teraz wydaje mi się, że to jest jakby najcenniejsza część pracy. Oczywiście, wykonałem ją, bo nigdzie takiego zestawienia nie mogłem znaleźć, a wiele osób powtarzało mi, że nie ma czegoś takiego w Polsce.

– Jakie wnioski płyną z tych zestawień?

– Rysuje się bardzo ponury obraz tego, co się dokonuje w Europie. Działania grup aborcjonistycznych prowadzą do niszczenia cywilizacji życia. W Polsce przerabiamy to aktualnie po raz kolejny, zarówno w kontekście odwracania trendu myślenia o prawach dziecka, jak też upowszechniania „poprawnego” sposobu postrzegania całego środowiska LGBT+.

– Odnoszę wrażenie, że w Polsce ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci łączy się z wiarą, z Kościołem. A przecież aspekt jest zdecydowanie szerszy…

– Oczywiście, życie jest pierwotną wartością. Tymczasem zakrojone na szeroką skalę działania są w pełni świadome, przemyślane. W krajach, gdzie jest dużo osób wierzących, najpierw osłabia się właśnie Kościół, aby następnie móc dokonywać zmian skierowanych przeciwko życiu. Przykładem jest Irlandia, gdzie odebrano Kościołowi, który oczywiście miał swoje grzechy, prawo głosu. Tam zabrakło ludzi pokroju kard. Wyszyńskiego i Jana Pawła II, którzy powiedzieliby, że dalej nie można się posunąć. Środowiska aborcjonistyczne doskonale wiedzą, że dzieląc Kościół, skłócając go, odnoszą kolejne zwycięstwa przeciwko życiu.

– Wróćmy do pracy. Jakie jeszcze wnioski się nasunęły?

– Zauważyłem, że wprowadzone prawo odgrywa ważną rolę w podejmowanych decyzjach. Prawo do aborcji oznacza, że kobieta może z niego skorzystać, choć nie musi. Podałem przykład Polski, gdzie bardzo krótko obowiązywało prawo do aborcji ze względów socjalnych. I nagle ilość aborcji wzrosła sześciokrotnie! A gdy Trybunał Konstytucyjny to prawo odrzucił, okazało się, że wszystko wróciło do starego porządku. Stąd smutny wniosek, że jesteśmy ludźmi, którzy nie zastanawiają się, czy pewne czyny są godne, czy niegodne, tylko stawiamy pytanie: wolno czy nie wolno? I jeśli prawo pozwala, to znaczy, że można.

– Jak, przez pryzmat napisanej pracy, widzi Pan naszą przyszłość?

– Jeżeli pozwolimy krzykaczom, którzy mają coraz większe pieniądze i coraz większe możliwości manipulacji społeczeństwem, działać bez żadnego oporu, to będzie niedobrze. Powinniśmy się skupić na Polsce i o niej myśleć. Jeżeli chodzi o ruchy pro life, a w naszym kraju jest ich tak wiele i są tak różnorodne, że każdy, jeśli tylko chce, znajdzie w nich coś dla siebie. Warto pamiętać, że nasze społeczeństwo w większości ma zdrowe poglądy. Tylko że są to ludzie, którzy nie będą się wychylać, nie są w stanie twardo stanąć i opowiedzieć się za swymi poglądami. Toteż potrzebne są pozytywne przykłady, że można, a nawet trzeba się sprzeciwiać ustanawianym, wprowadzanym prawom przeciwko życiu. Musimy przekonać, pokazać, że to my reprezentujemy normalny sposób myślenia, że nie jesteśmy jakimś antykiem. Jeżeli taka postawa stanie się dominująca w polskim społeczeństwie, to jest szansa, że rzeczywiście przynajmniej my w naszym kraju zachowamy szacunek dla życia od poczęcia. Aby tak się stało, trzeba nam się w tych intencjach modlić i równocześnie walczyć o zachowanie i poszanowanie tych nadrzędnych wartości.

Tagi:
pro‑life

Ameryka Północna: 1600 miast wzięło udział w "łańcuchu życia"

2019-10-07 18:13

azr (KAI) / Waszyngton

W minioną niedzielę mieszkańcy 1600 miast w Stanów Zjednoczonych i Kanady wzięli udział w dorocznym "łańcuchu życia" - inicjatywie, jednoczącej osoby, które chcą modlić się wspólnie w obronie życia i publicznie upominać o prawa nienarodzonych dzieci.

fotolia.com

Wydarzenie podsumowuje amerykański portal pro-life lifenews.com. Jak informuje, w tym roku włączyli się w nie mieszkańcy ok. 1600 miast i miejscowości, którzy na ulicach tworzyli "żywy łańcuch", modląc się w intencji nienarodzonych dzieci i w pokojowej atmosferze świadczyć o swoim poparciu dla życia, które zaczyna się w momencie poczęcia.

Jak wyjaśniają organizatorzy "Łańcuch Życia, to pokojowe i wypełnione modlitwą publiczne świadectwo osób opowiadających się za życiem, które przez 90 minut stoją, wspólnie modląc się za nasz naród i za położenie kresu aborcji. To widzialny znak solidarności chrześcijan, zgodnych, że aborcja zabija dzieci i, że Kościół wspiera świętość życia ludzkiego od chwili poczęcia, aż do naturalnej śmierci".

Łańcuch Życia został zainicjowany ponad 30 lat temu w Kalifornii i szybko rozprzestrzenił się na inne stany i sąsiednią Kanadę. To odpowiedź na dramatyczne statystyki, dotyczące aborcji w Ameryce Północnej, gdzie w ostatnim czasie rocznie zabijanych jest ok. 900 tys. nienarodzonych dzieci.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Duchowa misja Polski

2019-10-17 14:36

Materiał prasowy

Wielki naród – grzeszników. Tyle razy przyszło nam zawieść oczekiwania Nieba ale Opatrzność wciąż pokłada w nas swoje nadzieje. Dlaczego właśnie my? Jaka jest nasza misja? Dlaczego pan Bóg wysyła do nas swoich proroków, by nam o niej przypominali?

Dawne proroctwa zapowiadają, że polski naród dożyje ostatniej starości świata. Będzie pracował ku Bożej chwale jeszcze w ostatnim dniu historii stworzenia - jeżeli tylko pozwolimy Bogu na spełnienie się Jego planów.

Wypełni się nasza narodowa misja. Pojawi się „iskra”. Bóg dojrzy ogień, który zabłyśnie wśród nas. Rozleje się po świecie i zapłonie. Czym będzie ów ogień? Czy będzie to dla Boga znak, że „wypełniło się”, że Kościół i świat zostały napełnione Duchem, jak po brzegi była Nim wypełniona Maryja?

Zgodnie z zapowiedzią wielkiego papieża Jana Pawła II dzięki iskrze z Polski Jezus będzie mógł znów przyjść na ziemię. Tak jak przygotowana na Jego narodzenie była Maryja, tak przygotowany na Jego przyjście będzie Kościół - uświęciciel świata.

PROROCTWA I WIZJE

Świadkowie tajemnicy, którym dane było zajrzeć za zasłonę czasu,opisani w książce: Americo Lopez-Ortiz, Marie Taigi, Elena Aiello, Elena Leonardi, Ojciec Pio, ojciec Eustachiusz, Nimfa Suchońska, Mikołaj Sikatka, Wanda Malczewska, Jan Cieplak, bł. Bronisław Markiewicz, „Podlasianka”.

Święci i wizjonerzy: Św. Faustyna Kowalska, August Kardynał Hlond, Stefan Kardynał Wyszyński, Zofia Nosko, Czesław Klimuszko, Giulio Mancinelli, Lodovic Rocca, Zy, Łucja dos Santos, Teresa Neumann, Luciano Guerra, Małgorzata Alacoque, John Haffert, ks. Jan Bosko, Cindy Jacobs, abp. Zygmunt Szczęsny Feliński, Rozalia Celakówna.

SŁOWA „ANIOŁA POLSKI” I BŁ. MARKIEWICZA

Znana jest nam również piękna zapowiedź o przyszłych losach Polski, która wyszła spod pióra bł. Bronisława Markiewicza (†1912). W swej sztuce „Bój bezkrwawy” przepowiada on rzeczy niezwykłe:

Ponieważ Pan was więcej umiłował aniżeli inne narody, dopuścił na was ten ucisk, abyście oczyściwszy się z grzechów waszych, stali się wzorem dla innych narodów i ludów, które niebawem odbiorą karę sroższą od waszej [...]. Wojna będzie powszechna na całej kuli ziemskiej i tak krwawa, że naród położony na południu granicy Polski wyginie w niej zupełnie [...]. W końcu wojna stanie się religijna. Walczyć będą dwa obozy: obóz ludzi wierzących w Boga i obóz ludzi niewierzących w Niego. Nastąpi wreszcie bankructwo powszechne i nędza, jakiej nikt nie widział, do tego stopnia, że wojna sama ustanie z braku środków i sił. Zwycięzcy i zwyciężeni znajdą się w równej niedoli i wtedy niewierni uznają, że Bóg rządzi światem [...]. Wy, Polacy, przez ucisk ten oczyszczeni i miłością wspólną silni, nie tylko będziecie się wzajem wspomagali, ale nadto poniesiecie ratunek innym narodom i ludom, nawet niegdysiejszym waszym wrogom. I tym sposobem wprowadzicie niewidziane dawno braterstwo ludów...

Ksiądz Markiewicz jest przekonany, że nadejdzie czas, kiedy Polacy będą żyli w zgodzie i harmonii. Ciekawe, że jego proroctwa wiążą się z polską kulturą i nauką (być może w nowym porządku chodzić będzie przede wszystkim o teologię, filozofię, duchowość). W tym kontekście przepowiada, że w nowej epoce język polski będzie wykładany na wielu uczelniach świata, a dzieła polskich poetów i pisarzy będą powszechnie znane i cenione:

Bóg wyleje na was wielkie łaski i dary, wzbudzi między wami ludzi świętych i mądrych i wielkich mistrzów, którzy zajmą poczytne stanowiska na kuli ziemskiej, języka waszego będą się uczyć na uczelniach na całym świecie.

Powyższe zapowiedzi miały być usłyszane przez kapłana wizjonera 3 maja 1863 r. w Przemyślu z ust nastoletniego chłopca nazywanego przez Markiewicza „Aniołem Polski”. Uczestnikiem i świadkiem tego spotkania miał być przyjaciel księdza, Józef Dąbrowski.

Istnieją jeszcze inne proroctwa, chyba już wprost autorstwa ks. Bronisława Markiewicza. Ciekawe, że nasz błogosławiony dalej podkreśla w nich rolę chrześcijańskiej kultury, która ma ożywiać Polskę i promieniować na świat.

Oto kilka z zapowiedzi ogłoszonych przez ks. Markiewicza:

Polacy stworzyli wielką literaturę, samodzielną i na wskroś katolicką, która odnawia świat, prowadzi go na nowe tory i podwyższa Kościół Boży. Literatura polska prędzej czy później będzie podstawą nauczania na wyższych uczelniach na całej kuli ziemskiej.

Polacy powinni wiernie trzymać się zasad chrześcijańskich nie tylko w życiu prywatnym, ale także w życiu publicznym.

Szukajmy najpierw Królestwa Bożego, wprowadźmy zasady katolickie w życie, a reszta będzie nam przydana. Wtedy wszystkie narody zwrócą uwagę na naszą literaturę, zaczną się uczyć naszej mowy w najsłynniejszych uczelniach, uczeni nasi zajmą najpoczytniejsze stanowiska na świecie, a narodowość nasza podniesie się do blasku nigdy przedtem nieznanego.

Bóg nas wybrał, abyśmy znowu ratowali ludzkość od nawały barbarzyństwa, już nie potężną prawicą bohaterów naszych, ale siłą słowa, piśmiennictwa i potęgą czynów mig nadprzyrodzonej we wszystkich stosunkach… Słychać między nami pytanie: Z kim Polacy mają się łączyć? Odpowiedź jest prosta: z Panem Bogiem i z tymi, co z Panem Bogiem trzymają…

Teresa Neumann

Kolejnym objawieniem mówiącym o jasnej przyszłości Polski jest tzw. proroctwo niemieckie. Wiadomo, że słynna niemiecka stygmatyczka Teresa Neumann (†1962) tuż po zakończeniu II wojny światowej spotkała się z grupą polskich oficerów, którzy nie byli pewni, czy powinni wracać do kraju, tym bardziej że krążyły pogłoski o bliskim wybuchu następnej wojny. Neumann oświadczyła, że gdyby kiedykolwiek doszło do trzeciej wojny światowej, to Polska ocaleje. Gdy żołnierze zapytali, dlaczego, odpowiedziała: „Ponieważ przez Polskę wkrótce zacznie pielgrzymować Matka Boska Częstochowska i weźmie wasz kraj w swą macierzystą opiekę”. Rzeczywiście tak było. W 1957 r. zaczęła pielgrzymować po całej Polsce ikona Matki Bożej Częstochowskiej… Skąd Teresa Neumann wiedziała o tym 10 lat wcześniej?

Wiemy, że proroctwa dotyczące losów Polski wizjonerka przekazała również biskupowi polowemu Józefowi Gawlinie, który wizytując Polaków w Niemczech, odwiedził słynną stygmatyczkę. Ta miała się do niego zwrócić ze słowami:

Wy, Polacy, macie do nas, Niemców, żal, bośmy was skrzywdzili. Macie rację. Ale przez to wyście już wszystko odpokutowali. Na nas, Niemców, przyjdzie jeszcze pokuta. Wy możecie czuć się spokojni. [...] Za wami wstawia się Czarna Madonna, która będzie chodzić po ziemiach polskich. Wam się już nic złego nie stanie.

Częstochowska Czarna Madonna zdaje się mieć do odegrania najważniejszą rolę w powojennej historii naszego narodu. Miało tak być przynajmniej na pierwszym etapie wypełniania się wśród nas wielkich proroctw z Nieba. Może dlatego prymas Wyszyński był przekonany o szczególnej roli wizerunku Matki Bożej Jasnogórskiej – nie tylko dla samej Polski, lecz również dla całego Kościoła. Wiemy, że właśnie Madonnie z Jasnej Góry przypisywał cud „zwycięstwa w Polsce”. Nasza ojczyzna jako jedyny kraj pozostający w strefie wpływów sowieckich zdołała zachować wolność Kościoła, a naród nie tylko nie odszedł od wiary, lecz także dorastał do jej wymagań. Nieprzypadkowo kard. Wyszyński rozdawał podczas Soboru Watykańskiego II hostie i obrazki z wizerunkiem Czarnolicej Królowej Polski, a zabiegając o ogłoszenie Maryi Matką Kościoła, widział Jej przedstawienie w ikonie jasnogórskiej.

Nie wiemy, czy Prymas Tysiąclecia znał prorocze słowa Teresy Neumann ani czy słyszał o Mancinellim. Chyba nie, inaczej wykorzystałby ich zapowiedzi w swoich licznych przemówieniach i homiliach. Istnieje raczej inna odpowiedź na pytanie o źródło głębokiego przekonania, że obraz Matki Bożej Częstochowskiej jest dany na współczesne czasy całemu Kościołowi i światu. Kardynał Wyszyński sam był prorokiem. I nie bójmy się tego słowa. W 1948 r. ta sama Teresa Neumann wygłosiła jeszcze jedną przepowiednię o świetlanej przyszłości naszego kraju. Według niej kiedyś „w języku polskim będą głoszone najmądrzejsze prawa i najsprawiedliwsze ustawy”. Ciekawe… Kolejny raz wracają echem treści znane nam z innych polskich proroctw.

Fragment książki „Duchowa misja Polski”.
Autorzy: Wincenty Łaszewski
Premiera: 30.08.2019
Ilość stron: 282
Wydawnictwo: Fronda

Patronat nad książką objął Tygodnik Katolicki "Niedziela".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bielsko-Biała: najstarsza bielska świątynia znowu w średniowiecznym blasku

2019-10-17 19:30

rk / Bielsko-Biała (KAI)

Zakończyły się prace konserwatorskie przy najstarszej na terenie Bielska-Białej, XIV-wiecznej świątyni pw. św. Stanisława BM. Dzięki przedsięwzięciu kościół uchroniono przed postępującym niszczeniem, ale i przywrócono do jego pierwotnego, średniowiecznego kształtu estetycznego. Podczas prac specjaliści odkryli fragmenty barwnej polichromii na wschodniej ścianie prezbiterium.

Silar / Wikipedia
Tryptyk ołtarzowy w kościele św. Stanisława

Radości nie ukrywa proboszcz parafii ks. Zygmunt Siemianowski. „To ważny dzień dla naszej wspólnoty. Świątynia była pęknięta w dwóch miejscach - od fundamentu po strop. Zahamowano dalszy proces niszczenia, przywrócono wygląd oryginalny” – dodał.

Właściciel firmy konserwatorskiej „AC Konserwacja Zabytków” Aleksander Piotrowski poinformował, że w wyniku prac usunięto cementowe tynki na świątyni. „Przywróciliśmy natomiast, o ile to jest dziś możliwe, we wszystkich wymiarach pierwotny aspekt technologiczny budowy tej świątyni, polegający na użyciu wapna gaszonego” – zaznaczył i zaznaczył, że zewnętrzna warstwa obiektu została pomalowana farbą wapienną.

Dzięki inwestycji konserwatorsko-budowlanej wykonane zostały m.in. takie prace jak: izolacja fundamentów kościoła, konserwacja więźby dachowej oraz zabezpieczenie stropu kościoła. Przywrócono nawiązujące do średniowiecza tynki na elewacjach zewnętrznych, które zostały niefortunnie pokryte w minionym wieku tynkami cementowymi. Ich obecność stanowiła zagrożenie dla bezcennych polichromii gotyckich i renesansowych zachowanych w prezbiterium i na łuku tęczowym we wnętrzu świątyni.

Zdaniem ks. dr. Szymona Tracza, konserwatora architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej, prawdziwą sensacją było odkrycie fragmentów barwnej polichromii na wschodniej ścianie prezbiterium. Historyk sztuki z UPJPII i przypomniał, że na ziemiach polskich na zewnątrz budowli zachowało się bardzo mało średniowiecznych wypraw tynkarskich i dekoracji malarskich.

Zabiegi konserwatorskie związane były z projektem „Stare Bielsko – odNowa – prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane w zabytkowym kościele św. Stanisława BM dla utworzenia nowej oferty kulturalnej regionu”. Jego realizacja stała się możliwa dzięki funduszom z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego, wkładu własnego parafii oraz wydatnej pomocy Urzędu Miasta Bielska-Białej. Koszt realizacji projektu wyniósł ponad 2 miliony złotych.

Gotycki kościół św. Stanisława wybudowano w drugiej połowie XIV w. Został ufundowany przez księcia cieszyńskiego Przemysława I Noszaka. To najstarszy obiekt na terenie miasta. W kościele oprócz imponującego, późnogotyckiego tryptyku z początku wieku XVI, przypisywanego Mistrzowi Rodziny Marii, znajdują się m.in. portale z 1380 roku, drzwi z zakrystii do prezbiterium z 1500 r., gotyckie polichromie.

Świątynia pełniła funkcję kościoła parafialnego dla miasta Bielska i wsi Bielsko do 1447 r. Wówczas stała się kościołem filialnym parafii św. Mikołaja w Bielsku. W 1953 r. została erygowana parafia św. Stanisława w Starym Bielsku. Od 1992 r. parafia należy do diecezji bielsko-żywieckiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem