Świętość polega na miłości – to tytuł konferencji zorganizowanej przez Towarzystwo Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II oraz Instytut Jana Pawła II KUL. Jak podkreślała prof. Agnieszka Lekka-Kowalik, dyrektor Instytutu, Ojciec Święty swoim życiem zaświadczył o prawdziwości tej maksymy. We wprowadzeniu abp Stanisław Budzik przypomniał, że Jan Paweł II wyniósł na ołtarze niezliczoną liczbę świętych i błogosławionych, a podczas kanonizacji św. Kingi w Starym Sączu wzywał, by mieć odwagę chcieć i być świętymi.

Dar miłości

W konferencji pt. „W ludzkiej miłości płonie miłość Boga” ks. prof. Henryk Witczyk przedstawił nauczanie św. Jana Pawła II zawarte w katechezach z lat 1979-84, opartych m.in. na tekście Księgi Rodzaju i Pieśni nad Pieśniami. Podkreślił, że biblijna wizja miłości mężczyzny i kobiety ma wymiar Boży, idealny, nieskażony jeszcze doświadczeniem ludzkiego grzechu. – To misterium, w którym mężczyzna i kobieta doświadczają, dzięki swojej miłości, czym jest miłość Boża – powiedział prelegent. Zauważył, że Jan Paweł II widział w tych opisach powołanie człowieka, stworzonego przez Boga jako mężczyzna i kobieta do szczęścia, czyli do świętości. Uważał, że człowiek staje się w pełni obrazem Boga nie w samotności, ale we wspólnocie. Ks. Witczyk przedstawił szczegółowo przykłady nauczania papieża, dotyczące m.in. podstawowego powołania człowieka, jakim jest bycie obrazem Boga. W dalszej części przywołał nauczanie Ojca Świętego nt. Pieśni nad Pieśniami jako świadectwie o miłości uszczęśliwiającej mężczyznę i kobietę, w której odsłania się misterium Boga.

Szansa na niebo

W wykładzie „Ty się odważ świętym być” prof. Dorota Kornas-Biela mówiła życiu i osobie św. Stanisława Kostki jako przykładzie dla młodego pokolenia, a także o istocie świętości. Zauważyła, że świętość kojarzy się z jakimiś nadzwyczajnymi rzeczami, tymczasem powinna wyrażać się także przez codzienność. Pani Profesor odwołała się do słów św. Jana Pawła II wygłoszonych w Starym Sączu 16 czerwca 1999 r.: „Co zrobić, aby dom rodzinny, szkoła, zakład pracy, biuro, wioski i miasta, w końcu cały kraj stawały się mieszkaniem ludzi świętych, którzy oddziaływają dobrocią, wiernością nauce Chrystusa, świadectwem codziennego życia, sprawiając duchowy wzrost każdego człowieka? Potrzeba świadectwa. Potrzeba odwagi, aby nie stawiać pod korcem światła swej wiary. Potrzeba wreszcie, aby w sercach ludzi wierzących zagościło to pragnienie świętości, które kształtuje nie tylko prywatne życie, ale wpływa na kształt całych społeczności”. Nikt nie rodzi się świętym, nikt nie jest bez grzechu, ale każdy ma szansę stać się świętym do ostatniego oddechu i ostatniego uderzenia serca. Jako przykład przedstawiła postać Jacka Krawczyka (1966-91), który konsekwentnie dążył do świętości przez codzienne spełnianie obowiązków i służbę ludziom potrzebującym, zwłaszcza chorym. Student KUL w wieku 25 lat zmarł na chorobę nowotworową. W swoim krótkim życiu pomagał innym z miłością i sam niósł krzyż cierpienia z wielką godnością. Jego osoba stanowi przykład konsekwentnego odczytywania woli Bożej.

Droga małżeństwa

Agnieszka Jackowska ze Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus” wystąpiła z wykładem pt. „Rodzina źródłem świętości”. Zwracając się do licznie zgromadzonej młodzieży, apelowała, by młodzi rozważnie dokonywali życiowych wyborów, by nie zaprzepaścili fundamentalnych wartości. Podkreśliła, że Bóg jest źródłem życia. Porównała, że życie bez Boga to jak komórka bez baterii. Zaprezentowała wiele przykładów, które warunkują realizację dobrego małżeństwa. Nieodzowna w nim jest łaska Boża. Zwróciła uwagę, że nie tylko emocje są elementem miłości; na nich nie można budować całego życia. – Miłość to pragnienie dobra drugiej osoby – podkreślała. Zachęcała do przeżycia okresu narzeczeństwa w czystości, dzięki czemu przyszli małżonkowie mogą nawzajem się poznać i w pełni wejść w swoje małżeństwo. Jak mówiła, małżeństwo i rodzicielstwo jest drogą do świętości przez wzajemny dar z siebie. Każdego dnia trzeba zaczynać od nowa. Siłę do wzajemnego przebaczania, wypełniania obowiązków, wzrostu miłości możemy czerpać z sakramentów, przez udział w Eucharystii, wspólną modlitwę, a nawet takie drobiazgi, jak obdarowanie kwiatkiem, dobrym słowem, a zwłaszcza częstym: dziękuję, przepraszam, proszę.

Konferencja zakończyła się wystąpieniem Ewy Bednarkiewicz, prezes Towarzystwa Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II, która dokonała podsumowania i zadedykowała młodzieży „Hymn o miłości” św. Pawła Apostoła.