Reklama

Kościół

Dla początkujących i zaawansowanych

Parafie nie mają problemu z przygotowaniem do Pierwszej Komunii św. dzieci z rodzin wierzących i praktykujących, ale niestety, coraz więcej jest również uczniów z rodzin, które prawie w ogóle do kościoła nie chodzą

W Warszawie do Pierwszej Komunii św. przystępują dzieci w trzeciej klasie szkoły podstawowej. W szkole i w parafii katecheci i księża robią, co mogą, by jak najlepiej przygotować dzieci do przyjęcia Eucharystii, ale największe problemy są z rodzicami.

W wielkich miastach bardzo duży odsetek rodzin nie chodzi do kościoła na niedzielną Mszę św. albo bywa na niej sporadycznie, ale do Pierwszej Komunii św. przystępuje prawie 100 proc. dzieci. – Ten kontrast widać bardzo dobrze na comiesięcznych Mszach św. dla dzieci komunijnych. We wrześniu panuje kompletny chaos, bo większość uczniów zupełnie nie potrafi się zachować w kościele. Nie wiedzą, kiedy siedzieć, kiedy klękać i jak odpowiadać kapłanowi – mówi ks. Jan Popiel, proboszcz parafii pw. św. Łukasza w Warszawie. – Dzieci szybko się uczą i po kilku miesiącach już wiedzą, jak się zachować. Ale to jest nauka podstaw, których przekazanie powinno należeć do rodziców.

Zerwany kod kulturowy

W Polsce mamy wiele rodzin, które są znakomicie uformowane we wspólnotach i dobrze formują religijnie swoje dzieci. Niektóre z nich są tak przygotowane w domu, że katecheci i księża prawie nic nie muszą robić. Ale jest też coraz większa grupa rodzin, w których został zerwany kod kulturowy. Dla dzieci z takich rodzin Kościół i katolicyzm są czymś obcym, a przynajmniej nowym. – W szkole mamy obie te grupy, bo do Pierwszej Komunii św. idą prawie wszyscy uczniowie. Poziom ich religijności jest bardzo różny. Ale nigdy nie można winić za to dzieci – podkreśla Anna Reczko, katechetka z kilkunastoletnim stażem.

Reklama

Rodzice przystępujących do Pierwszej Komunii św. czasem się zastanawiają, czy nie lepiej byłoby, gdyby dzieci i rodzice zostali podzieleni na dwie grupy – wierzącą i praktykującą oraz niewierzącą lub niepraktykującą. Wtedy byłaby to Pierwsza Komunia św. dla początkujących i dla zaawansowanych. – Takie rozwiązanie miałoby swoje plusy i minusy. Ale rodzice nie mogą zapominać, że oni i ich dzieci także są apostołami w swoich środowiskach. Dzieci potrafią się nawzajem naśladować, zarówno w tym, co złe, jak i w tym, co dobre – mówi Anna Reczko.

Podziału na dzieci wierzące i niewierzące nie wyobrażają sobie zwłaszcza proboszczowie w wiejskich parafiach. – Rozumiem logikę, ale wiem, że doprowadziłoby to do swoistej wojny w parafii. Przyniosłoby to więcej szkody niż pożytku, a ludzie poczuliby się stygmatyzowani. Poza tym nie mamy narzędzi, by oceniać czyjąś wiarę – mówi ks. Jarosław Siuchta, proboszcz parafii Świętej Trójcy w Belsku Dużym k. Grójca.

Problemy z rodzicami

Wśród rodziców pojawiają się także głosy, że lepiej byłoby, gdyby nauczanie religii i przygotowanie do Komunii św. odbywały się w parafii, bo wówczas przychodziłyby dzieci z tych rodzin, którym naprawdę na tym zależy. – To rzeczywiście oczyściłoby sytuację, bo czasem rodzice posyłają dziecko do Komunii św. tylko dlatego, że uroczystość jest ładna, a dziecku się ten „zaliczony” sakrament w życiu przyda. Trzeba jednak pamiętać, że dzięki religii w szkole Kościół ma szansę dotrzeć z przekazem Ewangelii do prawie 100 proc. polskiego społeczeństwa – mówi ks. Siuchta.

Reklama

Kapłani, katecheci i proboszczowie bardzo dobrze radzą sobie z dziećmi, ale o wiele więcej problemów stwarzają im rodzice. – Spotykam się z murem niezrozumienia i sprowadzaniem Pierwszej Komunii św. tylko do wymiaru kulturowego i folklorystycznego – mówi ks. dr Janusz Chyła, proboszcz parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach w diecezji pelplińskiej.

Można mnożyć przykłady, jak szybko rodzice potrafią popsuć całą pracę katechetów. Jednym z nich jest historia z Warszawy, gdzie ze względu na dużą liczbę dzieci Pierwsze Komunie św. często organizowane są w sobotę, by do kościoła zmieściły się dzieci i ich rodziny. – Pamiętam dziecko, które przystąpiło w sobotę do Pierwszej Komunii św., a w niedzielę w kościele już go nie było. Dziecko powiedziało o tym katechetce w poniedziałek „białego tygodnia”. Gdy nauczycielka zwróciła uwagę, że dziecko opuściło obowiązek niedzielnej Mszy św. i musi znów iść do spowiedzi, spotkała się z bardzo ostrym atakiem rodziców – mówi Anna Reczko. – Matka zrobiła awanturę, że katechetka stresuje jej dziecko.

Gdy formuje się dzieci przed Pierwszą Komunią św., nigdy nie można tracić nadziei, bo przecież ani katecheci, ani kapłani nie wiedzą, co się dzieje w sercach tych młodych ludzi. – Można powiedzieć, że my siejemy, ale nie wiemy, co z tego ziarna wyrośnie. Każde dziecko da się dobrze przygotować do przyjęcia Eucharystii, ale później wiele zależy od jego rodziny – podkreśla Anna Reczko. – Zawsze trzeba mieć nadzieję, bo Pan Bóg ma swoje sposoby, by dotrzeć do serc dzieci, a czasem także do rodziców – dodaje ks. Chyła.

Forma nad treścią

W parafiach obok katechizacji dzieci w szkole są prowadzone także katechezy dla rodziców. – U mnie w parafii rodzice dostają terminarz spotkań i staramy się dotrzeć do dorosłych. Przygotowujemy nie tylko dzieci, ale także rodziców. I katecheza dla dorosłych może być nawet ważniejsza od tej dla dzieci. Różne są efekty, ale czasem coś w tych ludziach pozostaje – mówi proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach.

W wiejskich parafiach przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii św. jest łatwiejsze, bo dzieci i rodzin jest mniej, jest też mniejsza anonimowość. Proboszcz parafii w Belsku ma więc ten komfort, że z każdą rodziną może się spotkać i rozmawiać indywidualnie. Jego parafianie są też mniej roszczeniowi niż ci w wielkich miastach. Ale niestety, także na wsi problemem jest przerost formy nad treścią. – Z Pierwszej Komunii św. uczyniono już niemal wesele. Normą jest wynajmowanie wielkich lokali na przyjęcia. Przyjęcie w rodzinnym domu jest dziś rzadkością – mówi ks. Siuchta.

Kiedyś bywały problemy z akceptacją Pierwszej Komunii św. dzieci niepełnosprawnych. Nawet dziś, niestety, zdarzają się rodzice, którzy twierdzą, że niepełnosprawnym intelektualnie Najświętszy Sakrament się nie należy, bo nic nie rozumieją, a do tego źle wyglądają na zbiorowym zdjęciu. – Kiedyś słyszałem o takich sytuacjach, ale sam niczego takiego nie doświadczyłem. W zeszłym roku mieliśmy dziewczynkę z zespołem Downa i rodzice oraz dzieci zachowywali się bardzo dojrzale. Raczej wszyscy się troszczyli o tę dziewczynkę – mówi ks. Siuchta. – Komunia św. dla niepełnosprawnych to pokazanie, że w oczach Pana Boga są oni takimi samymi ludźmi jak pełnosprawni. Dla mnie takie Pierwsze Komunie św. są jeszcze piękniejsze od uroczystości ze zdrowymi dziećmi – dodaje ks. Chyła, który na terenie swojej parafii ma szkołę specjalną.

Najważniejsza uczciwość

Pierwsza Komunia św. należy się wszystkim dzieciom, które o to poproszą, bez względu na to, czy pochodzą z rodzin wierzących czy niewierzących, praktykujących czy niepraktykujących, czy są pełnosprawne, czy też nie. – Moje doświadczenie pokazuje, że dzieci z rodzin niewierzących potrafią nas, katechetów, zaskoczyć i pokazać, że nigdy nie powinniśmy szufladkować ludzi. Jestem przekonana, że wszystkie dzieci na swój sposób wierzą, gdy przystępują do swojej pierwszej Eucharystii. Moim zdaniem, o wiele gorzej jest z sakramentem małżeństwa, bo bardzo często przed ołtarzem stają ludzie, którzy nie wierzą w ten sakrament – podkreśla doświadczona katechetka z Warszawy.

Jej zdaniem, najważniejsza jest uczciwość, zarówno dzieci, jak i rodziców. W zeszłym roku miała przypadek dziewczynki z niewierzącej rodziny, która nie chodziła na religię w szkole. – Przyszła mama, która powiedziała mi, że jest niewierząca, ale jej córka chce się zapisać na religię, bo bardzo chce przystąpić do Pierwszej Komunii św. Matka postawiła sprawę uczciwie, bo powiedziała, że nie będzie przeszkadzać dziecku, i obiecała, że wywiąże się ze wszystkich obowiązków – mówi Anna Reczko. – Nawet gdy po jakimś czasie dziecko, z winy rodziców, przestanie chodzić do kościoła, to zawsze może do niego wrócić. Serce dziecka jest uczciwe i zawsze pozostaje dla nas tajemnicą.

2019-05-08 08:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jesteście przepiękni wewnętrznie

2020-06-28 15:21

[ TEMATY ]

Pierwsza Komunia św.

Strzegom

ks. Marek Babuśka

Krystyna Smerd

Wspólna modlitwa proboszcza i dzieci komunijnych przed figurą Matki Bożej Strzegomskiej, znajdującą się w ołtarzu głównym świątyni.

Na specjalne życzenie rodziców proboszcz strzegomskiej bazyliki w jedną z czerwcowych sobót udzielił dzieciom klas trzecich Pierwszej Komunii świętej.

Z uwagi na skutki pandemii tegoroczne Pierwsze Komunie św. rozłożone są w czasie. Zachowując wymogi wydane przez władze państwowe i sanitarne w wielu parafiach uroczystości komunijne gromadzą od kilku do kilkunastu dzieci, aby wraz z rodzicami i najbliższą rodziną mogły przeżyć ten jeden z najważniejszych dni w życiu. Tak było w par. Św. Piotra i Pawła, gdzie 16 trzecioklasistów przystąpiło po raz pierwszy do stołu eucharystycznego.

– Taką uroczystość przeżywa się tylko raz w życiu i musi się ona dać zapamiętać na całe życie - mówił proboszcz ks. prał. Marek Babuśka, zapewniając, że dzieci, które za chwilę przyjmą na Mszy świętej sakrament Pierwszej Komunii są dobrze przygotowane i radośnie oczekują na to, co je czeka. W homilii proboszcz podkreślił nie tylko piękne stroje dzieci, w które były ubrane, ale przede wszystkim zwrócił uwagę na piękno, zwłaszcza to które kryje się wewnątrz.

- Jesteście pięknie ubrali , na ten dzień, równie pięknie ubrani są też wasi rodzice. Mówiąc skrótowo wszyscy w kościele jesteście zewnętrznie piękni to widać. Lecz ja mogę zaświadczyć, jak też pozostali kapłani z naszej parafii, którzy was wczoraj spowiadaliśmy, że jesteście też przepiękni wewnętrznie! I sądzę, że za to swoje wewnętrzne piękno spodobacie się Panu Bogu. Pamiętajcie, że na człowieka nie należy patrzeć przez sam stój, to jak jest ubrany, ale przede wszystkim poprzez to, co ma On w sercu. Czy jest ono wielkie, czyli w powszechnym rozumieniu czy jest się człowiekiem dobrym i miłosiernym?

To jest to piękno, które podoba się Bogu – tłumaczył ks. prał. Marek Babuśka. Po homilii, dzieci trzymając zapalone świece odnowiły przyrzeczenia chrzcielne, a na koniec pojedynczo przystępowały do Pierwszej Komunii świętej, której udzielał ksiądz proboszcz.

CZYTAJ DALEJ

Już jest w dobrych rękach. Śp. ks. Wojciech Szlachetka

2020-07-06 13:30

Paweł Wysoki

Nagła i przedwczesna śmierć ks. Wojciecha Szlachetki, proboszcza parafii pw. Matki Bożej Szkaplerznej w Abramowie, okryła żałobą Rodzinę Zmarłego, duchownych i wiernych, którym gorliwie służył.

Uroczystości pogrzebowe z licznym udziałem kapłanów i świeckich miały dwie stacje: 3 lipca Mszy św. żałobnej w kościele parafialnym w Abramowie przewodniczył bp Mieczysław Cisło, a 4 lipca Mszy św. pogrzebowej w rodzinnej parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kraczewicach przewodniczył bp Adam Bab. Ciało Zmarłego spoczęło na miejscowym cmentarzu parafialnym.

- Módlmy się o to, by Pan przyjął do siebie śp. ks. Wojciecha. Niech jego kapłańska służba zostanie zwieńczona radością życia wiecznego - mówił bp Adam Bab, zachęcając zgromadzonych do modlitwy za Zmarłego, a także za pogrążoną w żalu rodzinę, zwłaszcza Rodziców i Brata z Rodziną. - Tak, jak przez ponad 32 lata ks. Wojciech sprawował Eucharystię, tak my chcemy mu służyć modlitwą i ofiarą Mszy św. Przed Bogiem chcemy dziękować za wszelkie dobro, które uczynił jako kapłan - mówił biskup. Zwracając się do Rodziców Zmarłego, bp Bab podziękował im za to, że swojego syna podarowali Bogu, za wiarę przekazaną dzieciom i za stworzenie dobrych warunków do odczytania woli Bożej i jej wypełniania. - Chcemy Was pocieszyć nadzieją życia wiecznego. Nie martwcie się, ks. Wojciech jest w dobrych, ojcowskich, kochających, Bożych rękach. Nie został powołany po to, by na wieki spocząć w grobie, ale by żyć życiem wiecznym w szczęściu, które nie będzie zagrożone żadnym cierpieniem - zapewniał. Pasterz podziękował Zmarłemu za to, co najcenniejszego podarował ludziom jako ksiądz: za sprawowane Msze św. - Dziś prosimy dla Niego o nagrodę życia wiecznego, w które wierzył i o którym tyle razy nauczał - mówił bp Bab. Zachęcał również do modlitwy za śp. ks. Wojciecha i podkreślał, że i On na pewno modli się u Boga za nami i czeka na nas w niebie. - Za śp. ks. Wojciechem idźmy do domu Ojca, już tu na ziemi, troszcząc się o nasze życie wieczne - apelował pasterz.

Przed złożeniem ciała Zmarłego do grobu przyszedł czas na podziękowania i świadectwa. Za posługę dobrego i gorliwego kapłana, którego Pan w tak nieoczekiwany sposób zabrał do siebie, dziękował ks. Piotr Petryk, dziekan dekanatu opolskiego. Marek Kowalski, wójt gminy Abramów, z wdzięcznością wspominał 8 lat kapłańskiej pracy śp. ks. Szlachetki w Abramowie. - Był niezwykle lubianym i cenionym kapłanem, świetnym duszpasterzem i dobrym gospodarzem. Tyle razem przeżyliśmy, tyle dobrego na płaszczyźnie duchowej i materialnej udało nam się osiągnąć - dzielił się wójt. Jak zapewniał, za dar słowa i sakramentów mieszkańcy Abramowa będą mu zawsze wdzięczni.

Ks. Janusz Zań, dziekan z Bełżyc i kolega z roku, z żalem wyliczył, że śp. ks. Wojciech jest już 6 kapłanem spośród 38 z roku święceń, który przeszedł do domu Ojca. - Mimo tego, że chorował, a nawet bardzo cierpiał, nie sądziliśmy, że tak szybko Go pożegnamy. On kochał kapłaństwo, kochał drugiego człowieka. Należał do tych osób, które z dystansem podchodzą do wielu spraw. Miał doskonałe poczucie humoru, był pełen wewnętrznej pogody ducha. Był bardzo lubiany. Będzie nam go brakowało - podkreślał. Ks. Jan Brodziak, dziekan dekanatu michowskiego, podziękował za 8 lat pięknej kapłańskiej pracy w Abramowie i dekanacie. Zapewnił o duchowej łączności i trwałej pamięci.

Śp. ks. Wojciech Szlachetka przez kilka lat był archidiecezjalnym moderatorem Ruchu Światło-Życie. - Ważnym rysem jego kapłańskiej służby było zaangażowanie w sprawy ewangelizacji. Ci, który znali go najlepiej i najbliżej, podkreślali, że jego serce było pochłonięte dziełem ewangelizacji - powiedział ks. Jerzy Krawczyk, obecny moderator Ruchu. - Bardzo troszczył się o formację oazowych kapłanów, zachęcał ich do udziału w rekolekcjach w sercu oazy w Krościenku; dla dzieci i młodzieży stwarzał jak najlepsze warunki na wakacyjne oazy w Bychawce, Słodyczkach k. Zakopanego, a nawet w Rzymie. Z jego inicjatywy przy archikatedrze lubelskiej powstało Centrum Ruchu Światło-Życie. Kochał św. Jana Pawła II i troszczył się, by jak najwięcej młodych osób mogło poznać Ojca Świętego m.in. poprzez udział w papieskich pielgrzymkach i Światowych Dniach Młodzieży - wyliczał moderator. Jak podkreślał, chociaż śp. ks. Wojciech podejmował nowe odpowiedzialności w Kościele w Lublinie i nie był ostatnio bezpośrednio zaangażowany w oazę, zawsze pytał o kondycję ruchu i starał się, by dzieci i młodzież z parafii, w których pracował, mogła kształtować wiarę i charakter w oparciu o ponadczasowy program sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.

Niezwykłe świadectwo o wierze i odwadze śp. ks. Szlachetki dał ks. prał. Józef Dziduch, jego katecheta z czasów szkolnych. Gdy był wikarym w Kraczewicach, wówczas Poniatowa nie miała jeszcze swojej parafii, młody Wojciech był uczniem w miejscowym liceum. To były czasy, gdy w szkołach nie było religii, ani krzyży. - Wojtek zainicjował powieszenie krzyża w klasie. Sam go wykonał, wystrugał figurkę Pana Jezusa i w tajemnicy przyniósł do mnie, abym poświęcił. Krzyż zabrał ze sobą do szkoły i przy akceptacji wszystkich kolegów powiesił w klasie. Tej akcji towarzyszył niepokój ze strony nauczycieli i dyrekcji, ale ostatecznie uczniowie obronili krzyż. Watro o tym pamiętać, że to za sprawą Wojtka w liceum w Poniatowej pojawił się pierwszy krzyż - wspominał ksiądz prałat. - To wydarzenie już wówczas wskazywało, jakim człowiekiem jest i będzie Wojtek - podkreślał.

Ks. Jerzy Wesołowski, proboszcz z Kraczewic, przywołując artystyczne zainteresowania śp. ks. Wojciecha, przypomniał, że przed laty to właśnie on z ekipą konserwatorów odnowił kościół w rodzinnej parafii. - Śp. ks. Szlachetka był z tą ziemią mocno związany. Często głosił tu słowo Boże, udzielał sakramentów, interesował się parafią. Bardzo cieszył się z obchodzonego w tym roku 100-lecia parafii w Kraczewicach i wyrażał pragnienie uczestnictwa w jubileuszowych uroczystościach - dzielił się proboszcz. - Nosiłeś nazwisko Szlachetka i byłeś szlachetnym człowiekiem, kapłanem według Bożego serca - podkreślał ks. Wesołowski. Proboszcz zaprosił wiernych do udziału w Mszy św. w intencji śp. ks. Wojciecha, która będzie sprawowana w kościele Kraczewicach 30 lipca o godz. 17.30.

Śp. ks. Wojciech Szlachetka, kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej, urodził się 20 kwietnia 1963 r. w Poniatowej. Święcenia prezbiteratu przyjął 12 grudnia 1987 r. w Lublinie. Podczas niespełna 33-letniej kapłańskiej służby pracował w Markuszowie, Lublinie, Sernikach, Wólce i Abramowie. Był m.in. archidiecezjalnym moderatorem Ruchu Światło-Życie, dyrektorem Muzeum Archidiecezjalnego i Ośrodka Renowacji Dzieł Sztuki, kapelanem szpitala PSK 1 w Lublinie i domów pomocy społecznej oraz duszpasterzem rolników i mieszkańców wsi. Zmarł 30 czerwca 2020 r.

CZYTAJ DALEJ

Szumowski o pierwszeństwie w głosowaniu: chcemy, by m.in. osoby starsze przyszły bez obaw

2020-07-10 08:47

[ TEMATY ]

wybory

bezpieczeństwo

wybory 2020

Adobe Stock

Chcemy, by m.in. osoby starsze przyszły do lokalu wyborczego bez obaw, dlatego wprowadziliśmy regulację dotyczącą pierwszeństwa dla nich w głosowaniu - zauważył w piątek w Programie I Polskiego Radia minister zdrowia Łukasz Szumowski.

Powtórzył też, że głosowanie w lokalu wyborczym jest bezpieczniejsze niż wyjście do sklepu. Szumowski zaznaczył, że przestrzega się tam restrykcyjnie - w przeciwieństwie do wielu innych miejsc - zasad sanitarnych: odpowiedniego dystansu, noszenia maseczek, dezynfekcji rąk i powierzchni.

Równocześnie minister przypomniał, że w II turze wprowadzono pierwszeństwo w głosowaniu dla osób powyżej 60 lat, opiekunów z dziećmi poniżej trzech lat, kobiet w ciąży i niepełnosprawnych. "Chcemy, by każdy miał równie szanse" - podkreślił.

"Głosowanie i wybór prezydenta Rzeczpospolitej jest jednym z niezwykle ważnych aktów, który każdy chciałby i powinien mieć prawo wykonać, nie obawiając się o swoje zdrowie, nie obawiając się o to, że musi stać dłużej w kolejce, szczególnie jeżeli jest osobą, która być może nie ma siły (...) Chcemy, by osoby starsze mogły przyjść spokojnie, bez obaw, bez czekania w kolejce: kobiety w ciąży, osoby niepełnosprawne, z małymi dziećmi" - podkreślił minister.

Odpowiadając na pytanie dotyczące danych, które pokazują, że w tej chwili więcej osób wraca do zdrowia niż zakaża się koronawirusem, powiedział, że oznacza to, że epidemia ma trend spadkowy, a coraz więcej osób jest już odpornych i bezpiecznych.

"Swoją drogą liczba osób chorych w populacji jest bardzo, bardzo mała" - dodał. Minister przytoczył też dane dotyczące przesiewowego badania wybierających się do sanatorium, z których wynika, że spośród ponad 19 tys. takich osób zdiagnozowano jedynie 30 chorych. "Jest to bardzo mało. Poniżej 1,7 promila" - powiedział. Zdaniem ministra to pokazuje, że "wirusa jest naprawdę niewiele".

Liczba zdiagnozowanych osób pod kątem wirusa SARS-CoV-2 od 4 marca, gdy wykryto w Polsce pierwszy przypadek, wynosi obecnie 36 tys. 951, w wyniku zakażenia zmarło 1 551 osób. W czwartek wykryto 262 nowe przypadki choroby, w środę - 277, we wtorek - 257, a w poniedziałek - 205.(PAP)

autorka: Klaudia Torchała

tor/ wj/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję