Reklama

Wiadomości

To nie jest artykuł pierwszej potrzeby

2019-09-18 08:36

Niedziela Ogólnopolska 38/2019, str. 40

[ TEMATY ]

miasto

UM Piotrków Trybunalski

Krzysztof Chojniak przekonywał dziennikarzy dlaczego zdecydował się na wprowadzenie ograniczenia w sprzedaży alkoholu

W styczniu 2018 r. Sejm RP uchwalił zmiany w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Znowelizowane przepisy umożliwiły samorządom wprowadzenie zakazu sprzedaży napojów alkoholowych w godzinach nocnych w sklepach. Niektóre samorządy skorzystały z tej możliwości. Argumentem było przede wszystkim bezpieczeństwo mieszkańców. Jednym z pierwszych miast był Piotrków Trybunalski Krzysztof Chojniak – prezydent tego miasta w rozmowie z „Niedzielą” mówi: – Chętnie podzielę się naszymi doświadczeniami jako samorządu w zakresie dotyczącym bardzo mocno polityki prorodzinnej, mianowicie troski o trzeźwość. Na mocy nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprowadziliśmy w naszym mieście ograniczenie nocnej sprzedaży alkoholu. Już wcześniej mieszkańcy, zwłaszcza mieszkający w pobliżu punktów nocnej sprzedaży alkoholu, sygnalizowali, że tam gdzie jest możliwość kupowania alkoholu przez całą noc, są kłopoty związane z szeroko rozumianym bezpieczeństwem, porządkiem publicznym oraz estetyką i sprawami sanitarnymi. Kiedy w połowie marca 2018 r. weszła w życie nowelizacja ustawy, która dała samorządom nowe możliwości działania, przygotowałem projekt uchwały Rady Miasta w sprawie ograniczenia nocnej sprzedaży alkoholu w sklepach i na stacjach benzynowych. Po konsultacjach skierowałem projekt pod obrady Rady Miasta, która 25 kwietnia 2018 r. przyjęła uchwałę. Kiedy 31 maja – a tak się złożyło, że była to uroczystość Bożego Ciała – uchwała weszła w życie, w nocy wsiadłem w samochód i objechałem punkty, a potem napisałem na Twitterze: „Wreszcie jest czysto, jest spokojnie”. Tak jest do dziś. Korzyści płynące z takiej decyzji są oczywiste. Statystyki policyjne pokazują, że to działanie było słuszne.

Warto się zastanowić, czy dostępność alkoholu nocą w sklepach jest konieczna i czy ograniczenia w nocnej sprzedaży nie pozwolą chociaż w pewnym zakresie zmniejszyć skali szkód, które on powoduje. Piotrkowscy radni uważają, że nie jest to artykuł pierwszej potrzeby i zachęcają innych do skorzystania z możliwości, które daje samorządom znowelizowana ustawa.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

700-lecie Bystrzycy Kłodzkiej

2019-06-04 13:09

Niedziela świdnicka 23/2019, str. 4-5

[ TEMATY ]

jubileusz

miasto

Krzysztof Zaremba

Barwny korowód

W ramach obchodów jubileuszu 700. rocznicy nadania praw miejskich Bystrzycy Kłodzkiej 19 maja br. w miejscowym kościele pw. św. Michała Archanioła odprawiona została uroczysta Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył i kazanie wygłosił biskup pomocniczy diecezji świdnickiej Adam Bałabuch

Wśród licznie zgromadzonych uczestników Eucharystii nie zabrakło władz miasta z burmistrz Renatą Surmą na czele, przedstawicieli służb mundurowych – straży pożarnej i policji, harcerstwa, uczniów bystrzyckich szkół, mieszkańców miasta i okolic. W Mszy św. uczestniczyli również przedstawiciele polskiego parlamentu, m.in. posłowie na Sejm RP Ireneusz Zyska, Wojciech Murdzek, oraz senator Aleksander Szwed, burmistrzowie i wójtowie sąsiednich miejscowości powiatu kłodzkiego, a także przedstawiciele miast partnerskich Bystrzycy Kłodzkiej przybyli z Usti nad Orlicą w Czechach oraz z bawarskiego Ambergu. Organizacje oraz służby mundurowe, w tym straż pożarna, wystawiły poczty sztandarowe.

W kazaniu bp Adam Bałabuch mówił: „Każda społeczność kieruje się normami, które ustala, tak żeby życie społeczne było oparte na pewnych podstawowych regułach. Na kartach Starego Testamentu czytamy, że już Pan Bóg dał prawo narodowi wybranemu, który tym prawem się posługiwał, a jego zasady regulowały relacje, także międzyludzkie. Również i dzisiaj każda społeczność: międzynarodowa, poszczególnych krajów czy społeczności lokalne ustanawiają swoje prawa. Ważne, by były one uczciwe i sprawiedliwe. Jednak wszystkie te prawa możemy zawrzeć w jednym przykazaniu, które dzisiaj daje nam Chrystus. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy, że Pan Jezus mówi do swoich słuchaczy, którzy byli wokół Niego zgromadzeni: «Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem». To jest najważniejsze prawo, jakim mamy się kierować. (…) Dlaczego Pan Jezus mówi o nowym przykazaniu? Zwróćmy uwagę, że to nowe przykazanie ma wymiar społeczny. Już nie chodzi tylko, że ja mam miłować kogoś, ale że mamy się wzajemnie miłować. Ta miłość ma określać nasze wzajemne relacje w społeczności, w której jesteśmy i w której żyjemy. Dalej Pan Jezus pokazuje mam miarę tej miłości, a jest ona niezwyczajna, bo jak mówi Pan Jezus: «macie się miłować tak, jak ja was umiłowałem», a Chrystus umiłował nas aż po krzyż, aż po oddanie swojego życia za nas. Jest więc to miłość ofiarna, bo nikt nie ma większej miłości od tego, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół. Jezus oddał za nas życie i to jest dla nas miara wzajemnej miłości. Pan Jezus podkreśla w tym nowym przykazaniu, że jeżeli będziemy się tak wzajemnie miłować: to «po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami». Życie nowym przykazaniem staje się świadectwem wobec świata, wobec tych którzy patrzą na naszą społeczność” – podkreślił kaznodzieja.

Dalej biskup Adam kontynuował: „Dzisiaj obchodzimy rocznicę 700-lecia nadania praw miejskich Bystrzycy Kłodzkiej, ale jak podają kroniki jeszcze przed tym wydarzeniem istniała tutaj osada, w której był już kościół dedykowany św. Michałowi Archaniołowi. Zatem od samego początku życie tej społeczności kształtowało się wokół wiary w Jezusa Chrystusa, od samego początku życie tej społeczności kształtowało nowe przykazanie, bo tam, gdzie jest świątynia, gdzie jest sprawowana Msza św., tam też jest krzyż Chrystusa, który pokazuje nam miarę wzajemnej miłości. Wiara tej społeczności była przekazywana z pokolenia na pokolenie, a my jesteśmy kolejnym pokoleniem, które tutaj mieszka i które przejęło tę wiarę, wyznaje ją i przekazuje kolejnemu pokoleniu po to, byśmy potrafili się wzajemnie miłować, jak Chrystus nas umiłował, i aby ta społeczność była kształtowana Bożym Duchem, który sprawia, że potrafimy się wzajemnie szanować, potrafimy sobie wzajemnie służyć i potrafimy wzajemnie troszczyć się o siebie. (...) Bóg działa przez ludzi, także przez nas – poprzez miłość, która wypełnia nasze serca. Im bardziej ta miłość jest rozdawana, im bardziej dzielimy się nią, tym bardziej tej miłości przybywa w naszym sercu. Ta miłość musi być ciągle rozdawana, musimy obdzielać nią wszystkich, których spotykamy. Nie możemy nikogo z tej miłości wyłączać, wtedy będziemy realizować nowe przykazanie. Jeżeli przyjmiemy taką miarę miłości w naszym życiu wzajemnym, społecznym, to na pewno w takiej społeczności wszystko będzie układało się dobrze, a życie tej społeczności stanie się świadectwem dla innych, jak można pięknie i godnie układać wzajemne relacje” – zakończył kazanie bp Adam Bałabuch.

Podczas Eucharystii modlono się w intencji pomyślności miasta i jego mieszkańców również za wstawiennictwem patrona Bystrzycy Kłodzkiej – św. Floriana.

Na zakończenie Mszy św. proboszcz parafii św. Michała Archanioła ks. prał. Stefan Smoter, kanonik gremialny świdnickiej Kapituły Katedralnej, podziękował wszystkim za uczestnictwo w Eucharystii, a szczególnie biskupowi Adamowi za jej sprawowanie i wygłoszone kazanie. Warto podkreślić, że ks. prał. Stefan Smoter jest Honorowym Obywatelem Bystrzycy Kłodzkiej, a tytuł ten nadany mu został w roku 2006 mocą uchwały Rady Miejskiej Bystrzycy Kłodzkiej w dowód uznania dla jego działań i dokonań dla lokalnej społeczności.

Tuż po Mszy św. zgromadzeni przed kościołem uczestnicy barwnym i radosnym korowodem przemaszerowali na plac rekreacyjny przy ul. Strażackiej w Bystrzycy Kłodzkiej, gdzie odbył się jubileuszowy miejski festyn. Uroczystego otwarcia dokonała burmistrz miasta Renata Surma, która powitała licznie przybyłych gości i odczytała list od Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Andrzeja Dudy, który objął honorowy patronat nad jubileuszowymi uroczystościami. Podczas festynu Bystrzyckie Bractwo Rycerskie przedstawiło inscenizację nawiązującą do nadania praw miejskich Bystrzycy Kłodzkiej, dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 1 przedstawiły spektakl „Legenda Herbu Bystrzyckiego”, po czym wystąpiła orkiestra dęta miasta Usti nad Orlicą. Na uczestników czekało jeszcze wiele atrakcji, m.in. koncerty, jarmark rozmaitości i pokaz świetlny. Uroczystości jubileuszowe 700-lecia nadania praw miejskich Bystrzycy Kłodzkiej z pewnością na długo zapadną w pamięci ich uczestników – mieszkańców miasta oraz licznie przybyłych gości.

CZYTAJ DALEJ

Jej misja trwa

Jeszcze jej nie znałam, a już polubiłam. Serdeczna, bystra, pomocna, uduchowiona, raczej cicha. Z czasem poznawałam inne jej oblicza, równie prawdziwe, równie „Helenkowe”

31.08.2012 – Węgierskie początki

„Szeretlek cicam!” – napisała po powrocie z Galgahévíz. Nasz pierwszy wyjazd misyjny: półkolonie językowe i pomoc w salwatoriańskiej parafii. Helenka w kraciastej koszuli i ogromnych, spadających dżinsach. Z gitarą. Dzieciaki się do niej garnęły. Robiła finezyjne przystawki i układała serwetki w egzotyczne kwiaty. „Szukam męża!” – krzyczałyśmy przez okno. Uczyłyśmy młodych Węgrów mówić: „Czy wyjdziesz za mnie?”. Śmiałyśmy się do rozpuku. Dużo się robiło i mało się spało.

28.12.2012 – Życzę Ci Pana Boga

„Już tylko 3,5 dnia pozostało do końca tego roku, potem kolejny, 2013. Będzie miał 365 dni. To za mało, żebym mogła się Tobą nacieszyć. (...) We wszystkim, co robisz, niech Bóg będzie z Tobą na każdym kroku, kiedy jest dobrze i kiedy źle, niech będzie Twoją Pomocą i Tarczą, Przyjacielem i Ojcem, a ponad wszystko – największą Miłością!”. Skąd ta niepozorna dziewczyna ma w sobie tyle siły, ambicji, energii? Wiedziałam, że to relacja z Bogiem jest dla Niej najważniejsza i że wyniosła to z domu.

13.02.2013 – Tęsknię! Pamiętam o Tobie!

„Widzimy się za 9 dni, prawda?”. Cieszyć się na czyjś widok, przytulać, słuchać. Proste? Dla niej tak. Zawsze pisała przed spotkaniami ogólnopolskimi Wolontariatu Misyjnego Salvator. Chciała się upewnić, że będę. Jej obecność była bardziej niż pewna. Przez 5 lat działalności w WMS nie opuściła żadnego takiego zjazdu.

14.10.2013, godz. 1.40 – No przecież spałam! Trzy godziny

„Dzień dobry! Późny trochę, ale i tak dobry!”. Wydawało się, że Helenka w ogóle nie śpi. „Oj, Kaczuszko, wyśpię się po śmierci” – kwitowała z przekornym uśmiechem. Powodów Jej permanentnej bezsenności było sporo: politechnika, szkoła muzyczna, praca, misje, wolontariaty, duszpasterstwo, schola, rodzina, przyjaciele, znajomi, podróże, pasje. „Wiesz, że jak mam do wyboru: wyspać się albo spotkać z ludźmi, to zawsze wybiorę to drugie”.

4.12.2014 – Stewardesa

„Może brzmi to jak jakiś kiepski żart, ale nie! Dostałam pracę stewardesy, serio!”. Nie byłam zaskoczona, że się dostała. Liceum w Wielkiej Brytanii, inżynieria chemiczna po angielsku, wysoka inteligencja emocjonalna, opanowanie, doskonała prezencja i kondycja fizyczna. Namawiała mnie, bym się rekrutowała. Przysięgłam, że to zrobię. Niedawno spełniłam obietnicę, ale chyba bliżej mi do bujania w obłokach niż pracy w załodze samolotu.

14.03.2015 – Ekstremalna Droga Krzyżowa

„Ja też planuję się wybrać na warszawską EDK”. Przyjechała do stolicy w piątek wieczorem, po pracy. Cała noc marszu, 50 km. Chwila odpoczynku, spotkanie WMS i potem nocleg u mnie. Tyle że moja „drzemka” po EDK trwała 5 godzin, a Helenka faktycznie dała radę. Dotarła do mnie po zmroku, zjadła, wykąpała się i padła ledwo żywa, mówiąc: „Jestem chyba troszkę zmęczona”.

08.09.2015 – Gość w dom, Bóg w dom!

„Oczywiście, Kochana, zapraszam!” – bez wahania zaproponowała nocleg mnie i innym weselnikom. Uprzedziła, żeby zabrać śpiwory. Przyjechałam w piątek, Helenka odebrała mnie z dworca i mianowała gospodynią. Sama pracowała dwie nocki z rzędu. „Jeszcze zakupy. Bo wiesz, nic nie mam w tym mieszkaniu, dopiero się wprowadziłam”. Na ślubie śpiewała w chórze, na weselu bawiła się w najlepsze i ok. 3 pojechała do pracy.

12.02.2016 – Pojadę tam, gdzie będę najbardziej przydatna

„Staram się uczyć hiszpańskiego i Ameryka majaczy na horyzoncie, choć dokładnie jeszcze nie wiem, jak, kiedy... Ale wiesz, św. Tereska powiedziała, że «Pan Bóg nie daje nigdy pragnień, których by nie mógł czy nie chciał urzeczywistnić»”. Przyznałam Jej rację.

11.04.2016 – Prezent dla Taty

„Jestem głupia, ale się rozryczałam, jak Cię usłyszałam... Kocham!” – napisała po przesłuchaniu moich nagrań. Wymyśliły z Tereską audiobook dla ich Taty, poprosiły znajomych o nagranie psalmów. Obie płakałyśmy – Helenka w Polsce, a ja w Meksyku.

7.06.2016 – Barcelona

„Musiałabym wracać w niedzielę, bo w poniedziałek mam do pracy na rano... Mogłabym przylecieć w piątek wieczorem” – kombinowała, jak mogła. Gdy wszyscy już zwątpiliśmy, że się uda, Ona pojawiła się na 40 godzin. To był jeden z naszych najlepszych weekendów.

25.11.2016 – Boliwia coraz bliżej

„Mamy wizy! Już jutro będziemy się tulić!” – gdyby Helenka była Czarodziejką z Księżyca, jej magiczną mocą byłoby przytulanie. Na bank. Obie z Anitą bardzo się cieszyły na Boliwię i starały dopiąć wszystko na ostatni guzik. Byłam przekonana, że jadą właściwe osoby i że ta misja przyniesie mnóstwo dobra.

02.01.2017 – Ostatnia noc w Polsce

„Pięknego dnia i do zobaczenia wkrótce!” – noc z 7 na 8 stycznia spędziliśmy w wesołym i licznym gronie. Ostatnie szlify, rady, życzenia. Upieczony przez Anitkę chleb i napisana przez Mamę Helenki ikona. Kolejny raz wyprawiałam kogoś bliskiego na misję. Myślałam o hucznym powitaniu w czerwcu i girlandach, które wypełnią warszawski pokój.

22.01.2017 – Mamy się wspaniale!

„Pozdrawiamy, ściskamy! I kochamy!”. Zobaczyłam roześmiane zdjęcie z Cochabamby i chciałam się teleportować. Wiem, co znaczy „inny świat”, często za nim tęsknię. Wiem też, że misją jest całe moje życie, niezależnie od tego, gdzie byłam, jestem, będę.

***

To jedynie migawki, fragmenty naszych rozmów. Misja Helenki trwa, możecie do niej dołączyć. Wystarczy, że weźmiecie sobie coś z jej inspirującego życia.

***

Świat poznał Helenę Kmieć po jej tragicznej śmierci 24 stycznia 2017 r. 8 stycznia 2017 wyjechała wraz z Anitą Szuwald na misje do Boliwii, gdzie do czerwca miały pomagać Siostrom Służebniczkom Dębickim w pracy w ochronce dla dzieci w Cochabamba. W nocy z 24 na 25 stycznia została ugodzona nożem w czasie napadu na ochronkę.

To nie były pierwsze misje, w których Helena uczestniczyła, wcześniej była już na Węgrzech, w Rumunii i Zambii. Na co dzień pracowała jako stewardessa. Była zaangażowana w wiele dzieł, a motorem do działań była ogromna miłość do Jezusa, o której chciała mówić wszystkim. Tak naprawdę swoją postawą, urokiem, tym, co robiła i jak żyła, świadczyła o tej miłości. Zapamiętano ją jako skromną, zdolną, pełną energii i mądrości osobę. Każdy, kto ją poznał, przekonuje, że jest w niebie i dalej pomaga innym. Miała 26 lat...

Magdalena Kaczor, w Wolontariacie Misyjnym Salvator od 2012 r. Posługiwała na Węgrzech, w Rumunii i Meksyku. Przyjaciółka Helenki Kmieć

CZYTAJ DALEJ

Specjalny paulinobus-mobilna wystawa o dziejach Zakonu dotarł na Jasną Górę

2020-01-25 19:37

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Paulini

BPJG

Ponad 15 metrowy biały autobus ozdobiony paulińskim herbem stanął na dziedzińcu Jasnej Góry. To mobilna wystawa tzw. Palosz-Bus opowiadająca o dziejach a zwłaszcza początkach Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika a także o jego założycielu bł. Euzebiuszu. W tym roku mija 750 lat od jego śmierci i paulini obchodzą rok jubileuszowy. Niezwykła ekspozycja przyjechała z Węgier, bo to tam jest kolebka zakonu. Paulinobus pozostanie w Sanktuarium tylko do jutra.

Na wystawie zobaczymy m.in. kamień z pierwszego paulińskiego klasztoru św. Krzyża założonego na Węgrzech przez bł. Euzebiusza, obraz Matki Bożej z Jasnej Góry i z Márianosztra, zakonny kodeks z XV w., historyczną mapę Węgier, książki paulińskich pisarzy czy zakonny habit.

Ekspozycji towarzyszy tytuł „Pięknie jest żyć po paulińsku”. - Wskazuje on na radość i piękno życia paulińskiego. I nie przypadkowo cała wystawa została pomyślana tak, by motywem opowiadającym o naszym życiu było osiem błogosławieństw, czyli Ewangelia w Ewangelii, szczęście i radość bycia dla Boga samego - powiedział otwierając wystawę przeor Jasnej Góry, o. Marian Waligóra.

Przełożony generalny Zakonu Paulinów o. Arnold Chrapkowski zauważył, że „dzisiejszy dzień jest szczególnym wydarzeniem, bo do Polski kolejny raz przybywa cząstka ziemi węgierskiej, ojczystej ziemi paulińskiej”. - Tak jak w 1382r. paulini przybyli tutaj z klasztoru Márianosztra, po to, aby rozciągnąć opiekę nad Cudownym Wizerunkiem Jasnogórskiej Maryi, tak dzisiaj przybywa cząstka węgierskiej ziemi, po to, aby przypomnieć o naszych korzeniach, a więc o tych wszystkich wydarzeniach, które doprowadziły do zawiązania pierwszej wspólnoty pod kierunkiem pierwszego prowincjała, dziś błogosławionego Euzebiusza, kanonika Ostrzyhomskiego - powiedział o. Generał. Dodał, że ukazanie na wystawie początków istnienia Zakonu, ma „nam uświadomić to, że pomimo różnych dziejowych burz, bardzo trudnych czasów: najazdu tureckiego, rozbiorów, zniewolenia komunistycznego, pomimo wielu prześladowań i cierpień, paulini potrafili zachować swoją pierwotną duchowość”. - Dziś ta mała cząstka z węgierskiej ziemi rozrasta się, bo paulini posługują w 17. krajach świat i w ponad 70. domach – zauważył o. Chrapkowski.

Ekspozycję składającą się z ośmiu odrębnych części łączą zdania ośmiu ewangelicznych błogosławieństw. Tematy związane z każdym z nich nie układają się zgodnie z chronologią wydarzeń w zakonie, leczy ukazują poszczególne aspekty jego dziejów. Np. błogosławieństwo, które dotyczy błogosławionych czystego serca przypomina o Matce Bożej, jako najczystszej z Niewiast, Tej, która tu na Jasnej Górze jest miejscem spotkania z Bogiem i zawierzenia się Jemu. Obrazują to obrazy Maryi, Tej z Jasnej Góry i z Márianosztra skąd paulini przybyli do Częstochowy.

Przy słowach: „błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” znajduje się zachęta do podjęcia modlitwy w obronie życia, zapoczątkowanej przez paulinów Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

Interaktywna wystawa dostępna jest w języku węgierskim, ale na powierzchniach wystawienniczych nie znajdziemy większych tekstów. Osoby nie znające węgierskiego dzięki kodom QR, przez telefon, lub w razie braku połączenia z internetem, sięgając do informatora mogą je poznać po angielsku i po polsku.

Odwiedzający nakładając specjalne słuchawki mogą usłyszeć np. pieśni w języku węgierskim, także te przygotowane specjalnie na prezentację. Np. zespół Misztrál wykonuje utwór, którego tekst składa się wyłącznie z nazw miejscowości, w których niegdyś, na terenie historycznych Węgier, znajdowały się klasztory paulińskie.

Odwiedzający mogą również wirtualnie przekartkować najbardziej kunsztownie ozdobiony węgierski kodeks z XV w. Można zobaczyć też różne ujęcia postaci bł. Euzebiusza z Ostrzyhomia, jak również siedząc wygodnie w fotelu obejrzeć fotografie prezentujące obrazki z życia paulinów przed 1950 i po 1989 roku oraz krótkie filmy - rozmowy z najstarszymi paulinami.

Objazdowa wystawa przedstawia kolejne elementy życia węgierskich paulinów jako wspólne, dostępne każdemu, dziedzictwo. Pragnie zainteresować nie tylko katolików, nie tylko ludzi wierzących, ale wszystkich, których interesuje węgierska przeszłość, minione dzieje. Elementem tego celu pragnącego połączyć wszystkich odwiedzających jest ustanowiony w autobusie punkt pojednania, który wzywa wszystkich do pogodzenia się ze sobą samym, z Bogiem i z bliźnimi.

Paulini maja nadzieję, że ta mobilna wystawa przyczyni się do lepszego poznania jedynego założonego na Węgrzech zakonu męskiego, jak też naszego wspólnego dziedzictwa kulturalnego.

O. Antal Puskás przeor klasztoru w Budapeszcie, który jest przewodnikiem po wystawie, przypomniał, że „obecny rok na Węgrzech związany jest z trzema ważnymi wydarzeniami: Międzynarodowym Kongresem Eucharystycznym, rokiem bł. Euzebiusza w 750-lecie jego śmierci oraz z wydarzeniami w Trianon, które mają rangę państwowych i przypominają Węgrom o wewnętrznej jedności narodu”. - My, jako paulini, chcemy przez przykład bł. Euzebiusza i przypominając jego osobę, być sługami tej jedności, która też wyraża się w jedności wokół stołu Eucharystii – powiedział o. Puskás.

Podkreślił, że ponieważ wiele takich objazdowych wystaw już pojawiło się to i paulini pomyśleli o specjalnym autobusie.

Mobilna wystawa pozostanie na Jasnej Górze do niedzielnego wieczora. Potem pojedzie do innych paulińskich klasztorów: w Świdnicy, Wrocławiu, Wieruszowie, Toruniu. Na Jasną Górę powróci 2 lutego a potem uda się na Słowację i do Chorwacji. Na Węgrzech autobus objedzie 40 miejsc, nie tylko, tych, gdzie żyją paulini, ale trafi też tam, gdzie nie są jeszcze znani.

It/Jasna Góra

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję